Τραγωδία στα Τρίκαλα: «Υπάρχουν παιδιά που δεν ξέρουν ότι χάθηκε η μητέρα τους» – Συγκλονίζουν μαρτυρίες ψυχολόγων

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Τα Τρίκαλα δεν θρηνούν απλώς βυθίζονται σε μια από εκείνες τις σιωπές που μόνο ο θάνατος πέντε μανάδων μπορεί να επιβάλει. Η έκρηξη στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» άφησε πίσω της ερείπια, αλλά ο πραγματικός όλεθρος εξελίσσεται τώρα μέσα στα σπίτια των θυμάτων. Εκεί, όπου οι τοίχοι αντηχούν από σκηνές αρχαίας τραγωδίας, οι ειδικοί ψυχικής υγείας δίνουν έναν δικό τους, αθόρυβο αγώνα. Ψυχολόγοι, ψυχίατροι και το προσωπικό του νοσοκομείου της περιοχής προσπαθούν να υψώσουν ένα τείχος προστασίας, ένα «safe place», για τα παιδιά και τους συγγενείς που έμειναν πίσω να κοιτούν το κενό.

Υπό τον συντονισμό της διοικήτριας του νοσοκομείου, Δρ. Αγλαΐας Ρογγανάκη, και σε στενή συνεργασία με την 5η Υγειονομική Περιφέρεια (ΥΠΕ), έχει στηθεί ένας πρωτοφανής μηχανισμός υποστήριξης. Αυτό το δίχτυ προστασίας εκτείνεται από τον καπνισμένο χώρο του εργοστασίου και τις κλίνες των τραυματιών, μέχρι τις σχολικές αίθουσες όπου τα παιδιά των θυμάτων κάθονται ακόμα στα θρανία τους, χωρίς να ξέρουν ότι η ζωή τους άλλαξε για πάντα.

«Είμαστε σε διαρκή εφημερία»: Ο μηχανισμός της ψυχολογικής στήριξης

Η Γεωργία Γκοβίνα, Ψυχολόγος M.Sc. του Γενικού Νοσοκομείου Τρικάλων, περιγράφει με ακρίβεια το πλαίσιο της παρέμβασης σε μια στιγμή που ο χρόνος μοιάζει να έχει παγώσει για την τοπική κοινωνία. Μιλώντας για την κινητοποίηση του επιτελείου, αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Από τις πρώτες ώρες του συμβάντος, κληθήκαμε από τη διοίκηση να συνδράμουμε ως επιτελείο ψυχολόγων. Στο νοσοκομείο έχουμε διαμορφώσει έναν ειδικό χώρο για τα ανήλικα παιδιά των θυμάτων, όπου με τη συνδρομή παιδοψυχολόγων παρέχεται η απαραίτητη στήριξη. Είμαστε όλοι σε εγρήγορση, σε μια διαρκή εφημερία, καθώς το διάστημα μέχρι τις κηδείες αλλά και μετά από αυτές είναι εξαιρετικά κρίσιμο για τους συγγενείς».

Μαρτυρίες από την πρώτη γραμμή: Το «παγωμένο σοκ» και τα παιδιά που δεν γνωρίζουν την αλήθεια

Η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν οι ειδικοί στο πεδίο είναι γεμάτη από σπαρακτικές εικόνες που ξεπερνούν τον ανθρώπινο νου. Ένας από τους ψυχολόγους που βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή δίπλα στις οικογένειες, μεταφέρει το κλίμα της ανείπωτης οδύνης, εστιάζοντας στα πιο τραγικά θύματα: τα μικρά παιδιά.

«Υπάρχουν παιδιά, πολύ μικρά, τριών και έξι ετών, που ακόμη δεν γνωρίζουν την αλήθεια. Πηγαίνουν στο σχολείο κανονικά, ενώ οι οικογένειές τους παλεύουν με το θηριώδες ερώτημα του “πώς” και του “πότε” θα τους ανακοινώσουν την απώλεια της μητέρας τους. Είναι μια κατάσταση “παγωμένου σοκ”. Ο πατέρας των παιδιών αυτών, σε κατάσταση ακραίου πόνου και έντασης, συχνά δεν είναι ακόμα σε θέση ούτε καν να μιλήσει σε ειδικό. Εμείς βρισκόμαστε διακριτικά στο πλευρό του και τον περιμένουμε όταν θα είναι έτοιμος να μας δεχθεί».

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο μεγαλύτερος πόνος δεν έχει έρθει ακόμα. Θα εκδηλωθεί όταν οι συγγενείς αρχίσουν να συνειδητοποιούν την οριστική απουσία εκείνων που χάθηκαν στις φλόγες.

Η μάνα που έψαχνε την κόρη της μέσα στις φλόγες

Μέσα στο μαύρο της καταστροφής, κάποιες ιστορίες ξεχωρίζουν για τη σκληρότητά τους. Ο ίδιος ειδικός περιγράφει τη συγκλονιστική περίπτωση μιας μητέρας που εργαζόταν στο ίδιο εργοστάσιο με την κόρη της, μια σύμπτωση που κατέληξε σε εφιάλτη.

«Φανταστείτε μια γυναίκα που πηγαίνει για την πρωινή της βάρδια και βλέπει τον δρόμο κλειστό από την αστυνομία. Όταν καταλαβαίνει τι έχει συμβεί, τρέχει με τα πόδια προς τις φλόγες, ξέροντας ότι η κόρη της ήταν μέσα. Η κόρη -που είχε την βραδινή βάρδια- χάθηκε, ενώ η ίδια ζει επειδή είχε την πρωινή. Είναι σκηνές αρχαίας τραγωδίας που ξεπερνούν την ανθρώπινη αντοχή».

Η ψυχολογική κατάσταση των συγγενών περιγράφεται ως οριακή. Υπάρχουν κοπέλες 18 ετών που είναι κυριολεκτικά «χαμένες», βυθισμένες στο στάδιο της άρνησης. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι το επόμενο διάστημα θα υπάρξει κλιμάκωση του θυμού και της θλίψης, γι’ αυτό και έχει ζητηθεί από το οικείο περιβάλλον η διαρκής επίβλεψη και προστασία των ανθρώπων αυτών, με απόλυτη προτεραιότητα στα παιδιά.

Ένα πολυεπίπεδο δίκτυο υποστήριξης πάνω από τις πληγές

Η συνδρομή από το προσωπικό του νοσοκομείου Τρικάλων και το Υπουργείο Υγείας οργανώνεται σε τρία βασικά επίπεδα, ώστε να μην μείνει κανείς μόνος του σε αυτή την κρίση:

• Στην καρδιά του εργοστασίου: Κλιμάκια ψυχολόγων από τα Τρίκαλα και την Καρδίτσα βρίσκονται καθημερινά στον χώρο της «Βιολάντα», στηρίζοντας τους εργαζόμενους που κατάφεραν να βγουν ζωντανοί, αλλά κουβαλούν το τραύμα της έκρηξης.
• Εντός του νοσοκομείου: Παρέχεται διαρκής παρακολούθηση στους τραυματίες και στήριξη στους συγγενείς που πέρασαν ώρες αγωνίας αναζητώντας πληροφορίες για τους αγαπημένους τους.
• Παιδοψυχιατρική μέριμνα: Δύο παιδοψυχολόγοι έχουν αναλάβει το βαρύτατο έργο της διαχείρισης των 6 ή 7 ανήλικων παιδιών που ορφάνεψαν μέσα σε μια στιγμή.

Στο έργο αυτό συμμετέχουν οι δύο μόνιμοι ψυχολόγοι του Γ.Ν. Τρικάλων, ένας ψυχίατρος, καθώς και επαγγελματίες από την Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας και το Νοσοκομείο Καρδίτσας. Η κα. Γκοβίνα καταλήγει, δίνοντας το στίγμα της επόμενης ημέρας:

«Η ανταπόκρισή μας δεν περιορίστηκε μόνο στους τραυματίες, αλλά επεκτάθηκε σε ολόκληρο το δίκτυο των ανθρώπων που επλήγησαν. Συνεργαζόμαστε στενά με την Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας και τους πέντε ψυχολόγους που διαθέτει, ενώ υπήρξε άμεση συνδρομή και από το Νοσοκομείο της Καρδίτσας. Στόχος μας είναι η παροχή επιστημονικά τεκμηριωμένης φροντίδας και η διατήρηση μιας συνεχούς επιφυλακής (stand-by), ώστε κάθε συγγενής ή εργαζόμενος να γνωρίζει ότι υπάρχει μια δομή υποστήριξης έτοιμη να παρέμβει σε οποιοδήποτε στάδιο της κρίσης».