Τραγικό παιχνίδι της μοίρας στην Κρήτη: «Καρμπόν» τα δύο τροχαία που σκοτώθηκαν τα δύο ξαδέλφια – Συγκλονίζει η μητέρα του 19χρονου (βίντεο)

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Μια ανατριχιαστική σύμπτωση πίσω από την δολοφονία του 21χρονου Νικήτα στην Κρήτη που φαντάζει σαν παιχνίδι της μοίρας. Στο ίδιο ακριβώς σημείο όπου σκοτώθηκε ο 17χρονος Γιώργος το 2023, είχε χάσει τη ζωή του και ο ξάδερφός του πριν από εννέα χρόνια.

Και στις δύο περιπτώσεις, τα θύματα ήταν συνομήλικα, βρίσκονταν στη θέση του συνοδηγού, το δυστύχημα συνέβη την ίδια ώρα, χτύπησαν στην ίδια κολώνα, τα ξημερώματα και οι δύο έφηβοι κατέληξαν μετά από ακριβώς 19 ημέρες νοσηλείας στην εντατική με πανομοιότυπες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Αυτή η διπλή οικογενειακή τραγωδία φαίνεται πως συνέβαλε στο να ξεπεράσει κάθε όριο ο  54χρονος δράστης.

Η μεταμόρφωση του δράστη μετά την απώλεια του γιου του ήταν δραματική. Από ένας εργατικός μάστορας, γεννημένος στη Γερμανία, που ζούσε για την οικογένειά του, μετατράπηκε σε έναν άνθρωπο σκιά του εαυτού του. Η μητέρα του περιγράφει έναν άνθρωπο που σταμάτησε να φροντίζει τον εαυτό του, λέγοντας: «Δεν μπορώ να το ξεπεράσω, γιατί δεν είχε άλλο. Έμεινε μόνος του τώρα και η πρώτη του κουβέντα ήτανε ‘για ποιον θα δουλεύω εγώ τώρα;’. Ούτε ξανά ξυρίστηκε, ούτε ξανά έκοψε τα μαλλιά του, ούτε ξανά… Τίποτα. Άμα τον δεις είναι σαν να είναι 100 χρόνων. Μαράζωσε».

Φίλοι και γνωστοί στο Μαλεβίζι έβλεπαν έναν άνθρωπο που είχε «πεθάνει» ψυχικά μαζί με το παιδί του, όμως κανείς δεν φανταζόταν ότι αυτή η εσωτερική νέκρωση θα οδηγούσε σε μια τόσο βίαιη πράξη.

Ένας από τους παράγοντες που φαίνεται να πυροδότησαν την τελική επίθεση ήταν η στάση της οικογένειας του 21χρονου Νικήτα. Σύμφωνα με την πλευρά του δράστη, το γεγονός ότι η οικογένεια του νεαρού συνέχιζε να συμμετέχει σε κοινωνικές εκδηλώσεις και να αναρτά στιγμιότυπα διασκέδασης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θεωρήθηκε έλλειψη σεβασμού προς το θύμα. Η αδελφή του 54χρονου εξήγησε αυτή την πικρία: «Αυτό που τους έχει πειράξει δεν είναι το ατύχημα. Είναι ότι η οικογένεια του δολοφονημένου παιδιού γλεντούσε, δεν θρήνησε το θύμα. Ανεβάζανε συνεχώς σε διάφορα social γλέντια και χορούς. Αυτό τους είχε ενοχλήσει ότι δεν θρηνήσαν το παιδί μας μαζί με εμάς. Δεν τους προσέγγισαν ποτέ να τους πουν συγγνώμη. Είναι πολύ σημαντικό για αυτά τα μέρη».

Παρά τις προειδοποιήσεις και την εμφανή ψυχολογική κατάρρευση των γονιών, η πολιτεία και οι αρμόδιοι φορείς δεν κατάφεραν να αποτρέψουν το κακό. Αν και σύλλογοι όπως το «SOS Τροχαία Εγκλήματα» είχαν εντοπίσει το βάθος του πόνου και του θυμού της οικογένειας, η απουσία ουσιαστικής υποστήριξης και η καθυστέρηση της δικαιοσύνης άφησαν χώρο στο μίσος να γιγαντωθεί. Η δολοφονία του Νικήτα Γεμιστού αποτελεί πλέον μια οδυνηρή υπενθύμιση των συνεπειών που μπορεί να έχει η ατιμωρησία και το ανεκπλήρωτο πένθος σε μια κοινωνία όπου η αυτοδικία εξακολουθεί να θεωρείται από ορισμένους ως «ιερή υποχρέωση».