Θρήνος στη μουσική σκηνή: Πέθανε ο Γιώργος Λαγογιάννης στα 47 του – Η ασθένεια που τον «λύγισε»

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Βαθιά θλίψη έχει προκαλέσει στον καλλιτεχνικό κόσμο η είδηση του θανάτου του μουσικού Γιώργου Λαγογιάννη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 47 ετών. Η απώλειά του σκόρπισε συγκίνηση σε συναδέλφους, φίλους και ανθρώπους που συνεργάστηκαν μαζί του όλα αυτά τα χρόνια, καθώς υπήρξε μία ιδιαίτερα αγαπητή φυσιογνωμία της ελληνικής μουσικής σκηνής.

Το μεγάλο κενό που αφήνει πίσω του

Η είδηση έγινε γνωστή μέσα από αναρτήσεις συνεργατών και μουσικών σχημάτων, με τους ανθρώπους που βρέθηκαν δίπλα του να κάνουν λόγο για έναν εξαιρετικό καλλιτέχνη, αλλά κυρίως για έναν άνθρωπο με ήθος, χιούμορ και αστείρευτη αγάπη για τη μουσική. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, ο Γιώργος Λαγογιάννης έδινε το τελευταίο διάστημα μάχη με σοβαρή ασθένεια. Όπως αναφέρουν πληροφορίες, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε, με αποτέλεσμα να αφήσει την τελευταία του πνοή, σκορπίζοντας θλίψη σε όσους τον γνώριζαν προσωπικά αλλά και στο ευρύτερο μουσικό κοινό. Ιδιαίτερα συγκινητικό ήταν το αποχαιρετιστήριο μήνυμα που δημοσίευσαν οι συνεργάτες του από τους The Peppers Beatles Tribute Band, με τους οποίους είχε συνδέσει μεγάλο μέρος της καλλιτεχνικής του πορείας.

Στην ανακοίνωσή τους ανέφεραν: «Γιώργο μας, Λαγέ μας, σε ευχαριστούμε για όλα. Αυτό το συγκρότημα δεν θα είχε υπάρξει ποτέ χωρίς την αγάπη σου και τις γνώσεις σου για τους Beatles- μας έμαθες τόσα πολλά… Το ταλέντο σου, το μοναδικό σου ‘αυτί’, το πάθος στην ερμηνεία τόσο στα πλήκτρα όσο και στα φωνητικά αφήνουν δυσαναπλήρωτο κενό- όχι μόνο στη μικρή μας tribute band, αλλά συνολικά στη μουσική σκηνή της Αθήνας, όπως μαρτυρούν οι αποχαιρετισμοί τόσων σπουδαίων μουσικών και συγκροτημάτων σήμερα. Πάνω από όλα σε ευχαριστούμε για το απίστευτο χιούμορ και την καλοσύνη σου. Αποχαιρετούμε τον αγαπημένο μας Γιώργο Λαγογιάννη στη Ριτσώνα, την Πέμπτη 16/7 στις 13:30».

Ο Γιώργος Λαγογιάννης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977 και από μικρή ηλικία έδειξε ιδιαίτερη κλίση στη μουσική. Ξεκίνησε σπουδάζοντας κλασικό πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στο Ωδείο Αττικής, αποκτώντας ισχυρές μουσικές βάσεις που τον συνόδευσαν σε ολόκληρη την καριέρα του. Με την πάροδο των χρόνων στράφηκε περισσότερο στα πλήκτρα και στο ηλεκτρικό όργανο, αναπτύσσοντας ένα προσωπικό ύφος που τον έκανε ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο στον χώρο της blues και της rock μουσικής. Για πολλούς ανθρώπους του χώρου θεωρούνταν ένας από τους σημαντικότερους οργανίστες και keyboard players της γενιάς του, ενώ παράλληλα υπήρξε ένας από τους πιο περιζήτητους session μουσικούς, συμμετέχοντας σε ηχογραφήσεις, συναυλίες και περιοδείες.

Ξεχωριστή θέση στην πορεία του κατείχε η συμμετοχή του στους The Peppers Beatles Tribute Band, ένα συγκρότημα αφιερωμένο στη μουσική των Beatles, το οποίο απέκτησε φανατικό κοινό χάρη στις προσεγμένες εμφανίσεις και την υψηλή ποιότητα των ερμηνειών του. Η μουσική του διαδρομή, ωστόσο, δεν περιορίστηκε μόνο στη συγκεκριμένη μπάντα. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς καριέρας του συνεργάστηκε με σημαντικά ονόματα της διεθνούς blues σκηνής, συμμετέχοντας σε εμφανίσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες με τους οποίους βρέθηκε στη σκηνή συγκαταλέγονται οι Joe Louis Walker, Lurrie Bell, Louisiana Red, Doogie White, Murali Coryell, Big Time Sarah, Matthew Skoller, Linwood Taylor, Henry Oden και Nellie Travis.

Παράλληλα, άφησε έντονο αποτύπωμα και στην ελληνική μουσική πραγματικότητα μέσα από τη συμμετοχή του σε γνωστά σχήματα όπως οι Blues Cargo, Golden Nugget, Purple Overdose, The Bet και WHY NOT. Οι συνεργάτες του κάνουν λόγο για έναν μουσικό που ξεχώριζε όχι μόνο για την τεχνική του κατάρτιση, αλλά και για την προθυμία του να στηρίζει νέους καλλιτέχνες και να μοιράζεται τις γνώσεις και την εμπειρία του χωρίς δεύτερη σκέψη. Όσοι τον γνώρισαν περιγράφουν έναν άνθρωπο με χαμηλούς τόνους, εργατικότητα και αληθινή αγάπη για τη μουσική. Δεν επιδίωκε τη δημοσιότητα, αλλά προτιμούσε να εκφράζεται μέσα από τις εμφανίσεις και τις δημιουργίες του, γεγονός που του χάρισε τον σεβασμό των συναδέλφων του.