Θρήνος για τους δύο πιλότους στη Τανάγρα: «Μαμά δεν νομίζω να είναι ο μπαμπάς του Άλκη» – Η ανάρτηση που ράγισε καρδιές
Βαθιά συγκίνηση προκαλεί η ανάρτηση της μητέρας ενός φίλου του γιου του επισμηναγού Ιωάννη Μπλέσια, ο οποίος έχασε τη ζωή του το μεσημέρι του Σαββάτου 5 Σεπτεμβρίου, όταν το Phantom F-4 συνετρίβη κατά τη διάρκεια του Athens Flying Week στην Τανάγρα.
Η γυναίκα αποχαιρετά τον πιλότο μέσα από προσωπικές αναμνήσεις, αλλά και μέσα από όσα είπε ο μόλις έξι ετών γιος της όταν πληροφορήθηκε το δυστύχημα. Τα λόγια του παιδιού αποτυπώνουν την προσπάθειά του να κατανοήσει την απώλεια του πατέρα του φίλου του, Άλκη.
«Μαμά, δεν νομίζω να είναι ο μπαμπάς του Άλκη… Ήταν πολύ καλός πιλότος και ήξερε πολλά “κόλπα”, μας το είπε προχθές στη θάλασσα…», ήταν η πρώτη του αντίδραση.
Όταν στη συνέχεια άρχισε να αντιλαμβάνεται τι είχε συμβεί, αναρωτήθηκε: «Όχι… αυτό δεν γίνεται. Ήταν ο καλύτερος φίλος του Άλκη. Με ποιον θα βγαίνει τώρα για ποδήλατο;».
VIRAL
Η μητέρα του σχολίασε στην ανάρτησή της: «Και κάπως έτσι, μέσα από τα λόγια ενός εξάχρονου παιδιού, ήρθε η πιο σκληρή αλήθεια».
Τραγωδία στη Τανάγρα
«Μαμά, δεν νομίζω να είναι ο μπαμπάς του Άλκη… Ήταν πολύ καλός πιλότος, και ήξερε πολλά “κόλπα” μας το είπε προχθές στη θάλασσα…» Μια παύση. «Όχι… αυτό δεν γίνεται. Ήταν ο καλύτερος φίλος του Άλκη. Με ποιον θα βγαίνει τώρα για ποδήλατο;»
Και κάπως ετσι, μέσα από τα λόγια ενός εξάχρονου παιδιού, (του Μαξίμου) ήρθε η πιο σκληρή αλήθεια……
Για εμάς, Γιάννη, δεν ήσουν μόνο ένας εξαιρετικός πιλότος. Ήσουν ο εξαιρετικος μπαμπάς του Άλκη Ο στοργικός πατέρας, ο άνθρωπος με την ευγένεια ψυχής, το ήθος και εκείνο το ήρεμο χαμόγελο.
Θυμάμαι ένα κυριακάτικο απόγευμα, τα παιδιά να κατεβαίνουν με τα ποδήλατα την κατηφόρα του Επαρχείου «στα κόκκινα». Εγώ έσφιγγα τα δόντια μου από φόβο, χωρίς να πω λέξη. Κι εσύ το κατάλαβες. Με κοίταξες και μου είπες: «Μη φοβάσαι… Άσ’ τα ,Μόνο κράνος και “μυαλό” στο κεφαλάκι τους και την Παναγιά βοηθό».
Μεγάλες κουβέντες, Γιάννη… Σήμερα μοιάζουν με ολόκληρη στάση ζωής.
Στους γονείς σου, που αποχαιρετούν το παιδί τους, εύχομαι δύναμη που κανείς δεν μπορεί να περιγράψει. Και στη γλυκιά σου Ρούλα, τη γυναίκα σου και μητερα του φίλου μας Άλκη, ο Θεός να γίνει στήριγμα στις μέρες που έρχονται και η αγάπη μιας ολόκληρης ζωής να γίνει κάποτε βάλσαμο στην ψυχούλα της!
Και επιτρέψτε μου, ως Πυργιώτισσα, μια πικρή κουβέντα που δεν έχει να κάνει με μικροπολιτικό σχόλια .Δεν αρμόζουν άλλωστε ούτε στην κατάσταση να ούτε και στον χαρακτήρα μου μα τέτοιες ώρες, όταν ένας άνθρωπος του Πύργου χάνεται τόσο άδικα και μια οικογένεια βυθίζεται στο πένθος, δεν μπορώ να καταλάβω πώς ο δήμαρχος της πόλης μας (απ’ όσα διάβασα) μπορεί να παραμένει στη ΔΕΘ και να μην επιστρέφει στον τόπο του που θρηνεί το Αετοπουλο του.Δεν είναι θέμα αξιώματος ούτε πρωτοκόλλου. Είναι θέμα παρουσίας, συμβολισμού και ανθρώπινης στάσης. Ο Πύργος από χθες πενθεί βαθιά…
Ο Γιάννης τίμησε τον Πύργο από τον ουρανό. Κι ο Πύργος, τέτοιες στιγμές, πρέπει να ξέρει να στέκεται δίπλα στους δικούς του.
Καλό ταξίδι, Γιάννη. Ο αετός του Πύργου πέταξε για τελευταία φορά… …μα έμεινε για πάντα ψηλά……
Και Άλκη… όταν ξαναβγείς με το ποδήλατο, μη ξεχνάς να κοίτας τον ουρανό θα είναι για πάντα “δικός σου” και να είσαι σίγουρος ότι ο μπαμπάς σου ξέρει τον δρόμο και θα σε οδηγεί….. 🕊️
#ΑΘΑΝΑΤΟΣ_ΓΙΑΝΝΗ
Διαβάστε επίσης
Οι τελευταίες λέξεις της ανάρτησης απευθύνονται προσωπικά στον μικρό Άλκη και συνδέονται με εκείνες τις βόλτες με το ποδήλατο που θυμήθηκε ο εξάχρονος φίλος του μόλις έμαθε την είδηση: «Και Άλκη… όταν ξαναβγείς με το ποδήλατο, μη ξεχνάς να κοιτάς τον ουρανό. Θα είναι για πάντα “δικός σου” και να είσαι σίγουρος ότι ο μπαμπάς σου ξέρει τον δρόμο και θα σε οδηγεί».
0 ΣΧΟΛΙΑ