Θλίψη στην 3η ΕΜΑΚ: «Έφυγε» η διασώστρια σκυλίτσα Ελπίδα

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σε ηλικία 12 ετών πέθανε η Ελπίδα, η σκυλίτσα – διασώστρια της 3ης ΕΜΑΚ Κρήτης, η οποία για χρόνια βρισκόταν στην πρώτη γραμμή των επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης στο νησί. Ειδικά εκπαιδευμένη σε αποστολές εντοπισμού αγνοουμένων, η Ελπίδα υπηρέτησε επί εννέα χρόνια ως επιχειρησιακό μέλος της 3ης ΕΜΑΚ, συμμετέχοντας σε δεκάδες αποστολές σε ολόκληρη την Περιφέρεια Κρήτης. Με την πολύτιμη συμβολή της στις επιχειρήσεις, αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι της επιχειρησιακής δράσης της υπηρεσίας και έναν από τους πιο πιστούς «συνεργάτες» των πυροσβεστών.

 

Μετά την αποστρατεία της, τη φροντίδα της ανέλαβε υπάλληλος της 3ης ΕΜΑΚ, ο οποίος την πήρε στο σπίτι του, χαρίζοντάς της μια ήρεμη καθημερινότητα και την αγάπη που άξιζε έπειτα από την πολυετή προσφορά της. Σύμφωνα με το cretalive.gr, ο άνθρωπος που τη φιλοξένησε φρόντισε ώστε η Ελπίδα να απολαύσει μια όμορφη ζωή μετά το τέλος της υπηρεσιακής της δράσης.

Ο υπαρχιπυροσβέστης Αντώνης Τζομπανάκης, που στάθηκε στο πλευρό της τα τελευταία χρόνια, ανέφερε ότι η Ελπίδα επιβεβαίωσε και εκτός υπηρεσίας τον ξεχωριστό χαρακτήρα της, καθώς έγινε ένα ισότιμο και αγαπημένο μέλος της οικογένειάς του. Αποχαιρετώντας τη με συγκινητικά λόγια, έγραψε: «Ελπίδα, είμαστε σίγουροι ότι μόνο κάπου καλά και γαλήνια μπορεί να βρίσκεσαι και, πάνω απ’ όλα, σε ευχαριστούμε τόσο για τις υπηρεσίες που προσέφερες, αλλά ακόμη περισσότερο για τη φιλία, την αφοσίωση και την ανιδιοτέλειά σου».

Σύμφωνα με το neakriti.gr, με συγκινητικά λόγια αποχαιρέτισε την Ελπίδα ο συνοδός-χειριστής διασωστικού σκύλου της 3ης ΕΜΑΚ, αρχιπυροσβέστης Δημήτρης Σπηλιωτάκης:

«Κάποιοι τα ονομάζουν ζώα συντροφιάς. Κάποιοι άλλοι τα χειρίζονται σαν ζώα εργασίας…

Είναι όμως και κάποιοι άνθρωποι που διακρίνουν μέσα από αυτά μια ακόμα ζωούλα του Θεού. Μια ψυχούλα που μας βλέπει μέσα από αυτά τα μάτια χωρίς ανιδιοτέλεια.

Μια ψυχούλα που δεν περιμένει από εμάς τίποτα άλλο από λίγη τροφή και νεράκι, για να μας δώσει το πιο πολυτιμότερο πράγμα: Αφοσίωση και αγάπη.

Μια τέτοια ψυχούλα του Θεού ήταν και η “Ελπίδα”, ένα σκυλί που τον περισσότερο χρόνο της ζωής του τον πέρασε στην προσφορά. Ένα σκυλί που λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που έδειξε από μικρό, επιλέχτηκε να γίνει διασωστικός σκύλος.

Ήρεμος χαρακτήρας, αφοσιωμένος και παθιασμένος για ό,τι έκανε. Ισορροπημένος χαρακτήρας, ικανός 100% για τον ρόλο του διασώστη.

Μαζί λειτουργούσαμε σαν ομάδα.

Μετείχαμε σε αρκετές έρευνες, περπατήσαμε μαζί αρκετά χιλιόμετρα, διασχίζοντας κάμπους και βουνά.
Ήταν πάντα εκεί ένας ακούραστος εργάτης, ένας συνεργάτης, ένας συνάδερφος με κοινό σκοπό και στόχο.

Πάντα την προσφορά.

Λένε η ζωή μας κρίνεται από τον επίλογο, τον απολογισμό μας.

Και αυτός ο επίλογος ήταν βροντερός από θλίψη.

Πολλά τα μηνύματα αγάπης από τους συναδέλφους πυροσβέστες..

Ευχαριστώ πολύ τον φίλο και συνάδερφο Αντώνη Τσομπανάκη, γιατί πρόσφερε σε αυτήν την ψυχούλα μια δεύτερη αγκαλιά μετά τη συνταξιοδότησή της.

Πήρε ως το τέλος την αγάπη που τόσο έδινε όσο ήταν εν ζωή.

Καλό ταξίδι στο φως.

Πιστεύω ότι κάναμε τα πάντα να σου προσφέρουμε μια αξιοπρεπή ζωή, σαν ανταμοιβή στην αγάπη, την προσφορά, και την αφοσίωση που μας έδωσες».