Θλίψη για τον θάνατο του Γ. Μαζωνάκη: Τι είναι η πλασμαφαίρεση, ποιοι είναι οι κίνδυνοι και ποια η διαφορά από την αιμοκάθαρση

Βαρύ πένθος έχει προκαλέσει στον καλλιτεχνικό χώρο και σε ολόκληρη τη χώρα ο αιφνίδιος θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη. Η είδηση έγινε δεκτή με σοκ από τους δεκάδες χιλιάδες θαυμαστές του, ενώ παράλληλα έχουν έρθει στο προσκήνιο οι πληροφορίες σχετικά με όσα προηγήθηκαν της καρδιακής ανακοπής.

Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες που μετέδωσε το Live News του MEGA, ο τραγουδιστής φέρεται να είχε μεταβεί σε ιδιωτικό χώρο στο Κολωνάκι, ο οποίος δραστηριοποιείται σε αντίστοιχες θεραπείες, προκειμένου να υποβληθεί σε πλασμαφαίρεση. Κατά τις ίδιες πηγές, παρουσίασε αιφνίδια αδιαθεσία και, αμέσως μετά την τοποθέτηση φλεβοκαθετήρα, υπέστη ανακοπή. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Ελπίς», όπου οι γιατροί προσπάθησαν να τον επαναφέρουν, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Τι ακριβώς είναι η πλασμαφαίρεση

Η πλασμαφαίρεση, γνωστή και ως θεραπευτική ανταλλαγή πλάσματος ή Therapeutic Plasma Exchange (TPE), είναι εξειδικευμένη ιατρική μέθοδος. Κατά την εφαρμογή της αφαιρείται το πλάσμα από το αίμα και αντικαθίσταται από κατάλληλα υγρά.

VIRAL

«Τους αλήτες όλους»: Τραγικές στιγμές για την οικογένειά του Γιώργου Μαζωνάκη έξω από το νοσοκομείο – Τα πρώτα λόγια της αδερφής του [βίντεο]

Γεωργιάδης: «Ο Μαζωνάκης υπέστη ανακοπή σε υποτιθέμενη κλινική – Σε διαδικασία πλασμαφαίρεσης»

Γιώργος Μαζωνάκης: Πέθανε μέσα σε ιατρείο για με «αντιγηραντικές» και «αναγεννητικές» θεραπείες βλαστοκυττάρων – Μεταφέρθηκε νεκρός στο νοσοκομείο «Ελπίς»

Δεν πρόκειται για μια γενική διαδικασία «καθαρισμού» του οργανισμού. Σκοπός της είναι να απομακρύνει συγκεκριμένα παθολογικά στοιχεία που κυκλοφορούν στο πλάσμα, όπως αυτοαντισώματα, ανοσοσυμπλέγματα και ορισμένες πρωτεΐνες που ενδέχεται να προκαλούν ή να επιδεινώνουν ασθένειες.

Το αίμα περιλαμβάνει ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια και πλάσμα. Το τελευταίο περιέχει νερό, πρωτεΐνες, ηλεκτρολύτες, ορμόνες, παράγοντες πήξης και αντισώματα. Σε ορισμένα νοσήματα, το ανοσοποιητικό σύστημα δημιουργεί αντισώματα εναντίον του ίδιου του οργανισμού, προκαλώντας βλάβες σε νεύρα, νεφρούς, αγγεία, μύες ή άλλους ιστούς.

Κατά τη θεραπεία, το αίμα περνά από ειδικό μηχάνημα, το οποίο διαχωρίζει το πλάσμα από τα κυτταρικά στοιχεία. Τα κύτταρα επιστρέφουν στον ασθενή και το αφαιρεθέν πλάσμα αντικαθίσταται συνήθως με λευκωματίνη ή, όπου απαιτείται, με πλάσμα δότη. Η διάρκεια και ο αριθμός των συνεδριών εξαρτώνται από το βάρος, τον όγκο πλάσματος και τη γενική κατάσταση. Συχνά χρειάζονται επαναλήψεις, επειδή η μέθοδος αφαιρεί τα ήδη υπάρχοντα παθολογικά αντισώματα, χωρίς να εμποδίζει την παραγωγή νέων.

Σε ποιες παθήσεις χρησιμοποιείται

Η πλασμαφαίρεση εφαρμόζεται σε συγκεκριμένα σοβαρά νευρολογικά, αιματολογικά και αυτοάνοσα νοσήματα. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται το σύνδρομο Guillain-Barré και οι βαριές εξάρσεις μυασθένειας.

Στην αιματολογία αποτελεί βασική θεραπευτική επιλογή για την επίκτητη θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (TTP), κατάσταση που μπορεί να απειλήσει τη ζωή και χαρακτηρίζεται από μικροθρομβώσεις και μεγάλη πτώση των αιμοπεταλίων. Χρησιμοποιείται επίσης στην anti-GBM νόσο, γνωστή ως σύνδρομο Goodpasture όταν προσβάλλονται νεφροί και πνεύμονες, αλλά και σε επιλεγμένα νοσήματα με παθολογικές πρωτεΐνες ή αντισώματα.

Πλασμακάθαρση, δράση και πιθανές επιπλοκές

Η πλασμακάθαρση διαφέρει από την κλασική πλασμαφαίρεση, καθώς το πλάσμα δεν απορρίπτεται απαραίτητα. Περνά από φίλτρα ή ειδικά συστήματα προσρόφησης που συγκρατούν συγκεκριμένες ανεπιθύμητες ουσίες και στη συνέχεια μπορεί να επιστραφεί στον ασθενή. Στις τεχνικές αυτές ανήκουν η ανοσοπροσρόφηση και η διπλή διήθηση πλάσματος (DFPP). Η επιλογή μεθόδου εξαρτάται από την πάθηση, τον στόχο και τα χαρακτηριστικά κάθε ασθενούς.

Βασικό πλεονέκτημα είναι η γρήγορη μείωση των παθολογικών ουσιών, κάτι σημαντικό σε οξείες καταστάσεις. Ωστόσο, συνήθως δεν αποτελεί οριστική θεραπεία και συνδυάζεται με κορτικοστεροειδή, ανοσοκατασταλτικά, μονοκλωνικά αντισώματα ή άλλες αγωγές.

Οι κίνδυνοι και η διαφορά από την αιμοκάθαρση

Όταν εφαρμόζεται από εξειδικευμένο προσωπικό θεωρείται γενικά ασφαλής, όμως μπορεί να προκαλέσει υπόταση, ζάλη, αδυναμία και μεταβολές του ασβεστίου λόγω αντιπηκτικών όπως το κιτρικό. Πιθανές είναι επίσης επιπλοκές της φλεβικής πρόσβασης, όπως αιμάτωμα, αιμορραγία ή λοίμωξη, ιδιαίτερα με κεντρικό καθετήρα. Μπορεί ακόμη να αφαιρεθούν χρήσιμες ανοσοσφαιρίνες και παράγοντες πήξης, ενώ το πλάσμα δότη ενδέχεται να προκαλέσει αλλεργική ή άλλη αντίδραση.

Η πλασμαφαίρεση δεν είναι αιμοκάθαρση. Η δεύτερη χρησιμοποιείται κυρίως στη σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια για απομάκρυνση άχρηστων μεταβολικών προϊόντων, υγρών και ηλεκτρολυτών. Αντίθετα, πλασμαφαίρεση και πλασμακάθαρση στοχεύουν σε παθολογικά συστατικά του πλάσματος. Δεν αποτελούν μεθόδους «αποτοξίνωσης» υγιών ανθρώπων, αλλά στοχευμένες θεραπείες που απαιτούν συγκεκριμένη διάγνωση και σαφή ιατρική ένδειξη.