Τάσος Δούσης: «Την ακρίβεια πρώτα την σκοτώνει ο καταναλωτής και μετά το κράτος – Ας αφήσουμε τα ακριβά προϊόντα να σαπίσουν στο ράφι»
Το τεράστιο ζήτημα της ακρίβειας στα σούπερ μάρκετ συνεχίζει να αποτελεί την πιο ανοιχτή πληγή για τα ελληνικά νοικοκυριά, με τη συζήτηση να περιστρέφεται διαρκώς γύρω από τις ευθύνες της πολιτείας. Ωστόσο, μια πιο ψύχραιμη και διεισδυτική ματιά στην πραγματικότητα της αγοράς έρχεται να ανατρέψει τα στερεότυπα. Ο γνωστός δημοσιογράφος και εκδότης Τάσος Δούσης, με μια καυστική και απόλυτα ρεαλιστική ανάρτησή του, θέτει το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων, γράφοντας χωρίς φόβο και πάθος για όσους πραγματικά θέλουν να καταλάβουν: για την ακρίβεια δεν φταίει μόνο το κράτος –που ασφαλώς έχει τις ευθύνες του– αλλά και οι ίδιοι οι καταναλωτές με τις λανθασμένες αγοραστικές τους συνήθειες.
Οι ευθύνες του Κράτους και τα μέτρα που λείπουν
Η δουλειά ενός σοβαρού κράτους είναι να συγκρουστεί μετωπικά και να πολεμήσει τα καρτέλ στα σούπερ μάρκετ. Όταν, για παράδειγμα, υπάρχει ένας περιορισμένος αριθμός εταιρειών που ελέγχουν τα κατεψυγμένα προϊόντα και συνεννοούνται ώστε να διατηρούν τεχνητά τις τιμές στα ίδια επίπεδα μέσω γνωστών εμπορικών τακτικών, η Επιτροπή Ανταγωνισμού οφείλει να παρεμβαίνει και να επιβάλλει εξοντωτικά πρόστιμα.
Το ίδιο ισχύει και για φαινόμενα αισχροκέρδειας, όπως συμβαίνει παραδοσιακά με το βρεφικό γάλα στα φαρμακεία, όπου οι τιμές ελέγχονται από ολιγοπώλια. Σε περιπτώσεις όπου ο καταναλωτής δεν έχει εναλλακτική επιλογή επειδή πρόκειται για βασικό αγαθό για το παιδί του, το κράτος οφείλει να βάλει «στοπ», επιβάλλοντας πλαφόν και συνδέοντας την τιμή στο ράφι με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Από την άλλη πλευρά, μέτρα όπως η μείωση του ΦΠΑ στα τρόφιμα –παρά το γεγονός ότι ακούγονται δημοφιλή– δεν αποδίδουν πάντα τα αναμενόμενα αποτελέσματα στην πράξη, καθώς, όπως φάνηκε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ισπανία, η μείωση συχνά δεν περνάει τελικά στον καταναλωτή. Εκεί λοιπόν που σταματούν τα όρια και οι δυνατότητες παρέμβασης της κυβέρνησης, ξεκινά η κρίσιμη ευθύνη του ίδιου του πολίτη.
VIRAL
Τα «κουσούρια» του Έλληνα καταναλωτή και η δύναμη της μάρκας
Εδώ ακριβώς βρίσκεται η «καρδιά» του προβλήματος. Η ελληνική αγορά είναι εξαιρετικά ρηχή και δομημένη παραδοσιακά πάνω σε ισχυρά ολιγοπώλια, όπου μια χούφτα μεγάλοι όμιλοι ελέγχουν τη συντριπτική πλειονότητα της προσφοράς σε τρόφιμα, καύσιμα και τηλεπικοινωνίες. Όταν ο διεθνής πληθωρισμός χτυπάει την πόρτα, το εγχώριο ολιγοπώλιο βλέπει την κατάσταση όχι ως αναπόφευκτο κόστος, αλλά ως χρυσή ευκαιρία για διεύρυνση των κερδών του.
Γιατί όμως τα προϊόντα παραμένουν τόσο ακριβίδα στα ελληνικά σούπερ μάρκετ; Η απάντηση είναι απλή και σκληρή: επειδή υπάρχει ένα κοινό που συνεχίζει να τα αγοράζει όποια τιμή κι αν έχουν. Όπως επισημαίνει ο Τάσος Δούσης, έχουμε αναπτύξει μια «άρρωστη σχέση» με τις γνωστές «μάρκες». Ο Έλληνας καταναλωτής έχει εκπαιδευτεί επί δεκαετίες να ταυτίζει το επώνυμο προϊόν με το κοινωνικό του status και την ποιότητα ζωής, πέφτοντας στην παγίδα να πιστεύει λανθασμένα ότι ό,τι είναι πιο ακριβό είναι απαραίτητα και καλύτερο.
Οι πολυεθνικές γνωρίζουν πολύ καλά αυτή την αδυναμία και «μας πίνουν το αίμα». Ενώ τα τελευταία χρόνια οι εταιρείες έχουν περάσει αδικαιολόγητες αυξήσεις έως και 140% σε απορρυπαντικά, σαμπουάν και καφέδες, οι πωλήσεις τους δεν έχουν πέσει ούτε στο 5%. Βλέποντας ότι οι καταναλωτές αντέχουν, συνεχίζουν να βάζουν «καπέλο» στις τιμές.
Η δύναμη του μποϊκοτάζ και τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας
Η λύση, σύμφωνα με την ανάλυση, βρίσκεται στα χέρια μας. Οι Ευρωπαίοι εφαρμόζουν οργανωμένα το μποϊκοτάζ· όταν ένα προϊόν ακριβυνθεί υπερβολικά, το αφήνουν να σαπίσει στο ράφι. Στην Ελλάδα, αντίθετα, περιοριζόμαστε στο να κλαψουρίζουμε στα ράφια και στα δελτία ειδήσεων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας (private label). Στην Ελλάδα καταναλώνουμε προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας σε ποσοστό μόλις 24%, όταν στην Ισπανία, τη Γαλλία ή τη Γερμανία τα ποσοστά φτάνουν το 40% ή και το 50%. Είναι παράλογο χώρες με μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη να επιλέγουν μαζικά φθηνότερες ετικέτες –που συχνά κατασκευάζονται από τις ίδιες ακριβώς εταιρείες που παράγουν τα επώνυμα προϊόντα– ενώ οι Έλληνες, που ζεσταίνονται οικονομικά, να συνεχίζουν να πληρώνουν χρυσάφι τις «μάρκες». Αν τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας έφταναν στο 70%, οι πολυεθνικές θα αναγκάζονταν άμεσα να ρίξουν τις τιμές τους.
Η επαναστατική πρόταση για τις πολυεθνικές
Πέρα από την αλλαγή της καταναλωτικής μας κουλτούρας, υπάρχει και μια λύση που το κράτος θα μπορούσε να τολμήσει. Όπως εφαρμόζεται αντίστοιχη τακτική στις φαρμακοβιομηχανίες, η κυβέρνηση θα μπορούσε να επιβάλει με νόμο στις πολυεθνικές να πωλούν τα προϊόντα τους στην Ελλάδα με βάση τον μέσο όρο της χαμηλότερης τιμής που διαθέτουν τα ίδια προϊόντα σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Λαμβάνοντας υπόψη τα επίσημα δεδομένα του ΟΟΣΑ που δείχνουν ότι η Ελλάδα διαθέτει τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην Ευρώπη, ένα τέτοιο μέτρο θα ήταν επαναστατικό.
Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: θα πνιγόμαστε αιωνίως από τις πολυεθνικές επειδή δεν έχουμε αναπτυγμένη καταναλωτική συνείδηση ή θα πάρουμε επιτέλους την κατάσταση στα χέρια μας;
Διαβάστε επίσης
Αναλυτικά η ανάρτηση του Τάσου Δούση
Θα τα γράψω χωρίς φόβο και πάθος(για όσους θέλουν να καταλάβουν)πως για την ακρίβεια δεν φταίει μόνο το κράτος(φταίει φυσικά) αλλά και εμείς οι καταναλωτές.
🆘Το κράτος-Κυβέρνηση και οι ευθύνες του
Η δουλειά ενός σοβαρού κράτους είναι να πολεμάει τα καρτέλ στα σούπερ μάρκετ. Τι είναι καρτέλ; Παράδειγμα απλό. Υπάρχουν 5 εταιρίες που πουλάνε στα Super Market κατεψυγμένα προϊόντα και συνεννοούνται και οι 5 να έχουν τις ίδιες τιμές με τα γνωστά κόλπα. Αυτούς πρέπει το κράτος να τους ξεσκίσει με πρόστιμα στο Θεό! Επιτροπή ανταγωνισμού γαρ…Δεν συμβαίνει όσο πρέπει προφανώς…
🆘Αισχροκέρδεια! Και αυτό είναι δουλειά του Κράτους. Τι είναι αισχροκέρδεια; Οταν υπάρχει το βρεφικό γάλα (φαρμακεία)και κανονίζουν μεταξύ τους στο ράφι να το έχουν σε μια τιμή καρτέλ. Αρα επειδή στο παιδί σου δεν μπορείς να πάρεις άλλο γάλα και δεν έχεις επιλογή αυτό είναι αισχροκέρδεια. Αρα αυτούς πρέπει να τους ξεσκίσεις με τιμή στο ράφι την μέση τιμή της Ευρώπης πχ Δηλαδή πρέπει να επιβάλεις τιμές με το ζόρι στο βρεφικό γάλα για να προστατέψεις τον καταναλωτή. Ετσι τσακίζεις της αισχροκέρδεια.
🆘ΦΠΑ στα προϊόντα
Ναι και οι φόροι στα προϊόντα είναι δουλειά του κράτους. Αλλα όπου εφάρμοσαν μείωση φόρων πχ Ισπανία στα τρόφιμα η μείωση δεν πέρασε στον καταναλωτή.
Αρα ως μέτρο δεν δίνει μεγάλο βάρος στην ακρίβεια. Βοηθάει αλλά τι είναι ο κάβουρας τι είναι το ζουμί του!
🆘Οι ευθύνες του καταναλωτή
Οσο και αν σας κάνει εντύπωση εκεί σταματάει η δουλειά του κράτους και της κυβέρνησης και εκεί ξεκινάει η δουλειά η δικιά μας του καταναλωτή.
❤️Η καταναλωτική συμπεριφορά του ίδιου του Έλληνα και τα κουσούρια μας!
🆘Στην Ελλάδα μιλάμε για μια αγορά εξαιρετικά ρηχή και δομημένη παραδοσιακά πάνω σε ισχυρά ολιγοπώλια. Σε κρίσιμους κλάδους –από τα τρόφιμα και τα καύσιμα μέχρι τις τηλεπικοινωνίες– μια χούφτα όμιλοι ελέγχουν τη συντριπτική πλειονότητα της προσφοράς.
❤️Όταν λοιπόν ο διεθνής πληθωρισμός (βλέπε πόλεμος Ιράν)χτυπάει την πόρτα, το εγχώριο ολιγοπώλιο δεν το βλέπει απλώς ως ένα αναπόφευκτο κόστος, αλλά ως τη χρυσή, νόμιμη ευκαιρία για διεύρυνση των περιθωρίων κέρδους!
🆘Οι πολυεθνικές στην χώρα μας έχουν μάθει να κονομάνε σε βάρος μας και αν δεν κάνουμε εμείς κάτι ΚΑΝΕΝΑ κράτος δεν μας σώζει.
❤️Γιατι τα προϊόντα είναι ακριβά στα Super Market; Μα γιατί υπάρχει ένα κοινό που τα αγοράζει όσο ακριβά και αν είναι. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί έχουμε μια άρρωστη σχέση με τις «μάρκες» «εγώ αυτό που είναι να το πάρω θα το πάρω όσο και αν κάνει…» λέει ο Έλληνας καταναλωτής! Γιατί;
🆘Ο Έλληνας καταναλωτής έχει εκπαιδευτεί επί δεκαετίες να ταυτίζει το επώνυμο προϊόν με το κοινωνικό του status και την αίσθηση ποιότητας ζωής. Δηλαδή έχουμε την εντύπωση λανθασμένα κατά την γνώμη μου,πως το επώνυμο προϊόν που είναι και ακριβότερο είναι και καλύτερο.
🆘Οι πολυεθνικές αυτό το κουσούρι μας το ξέρουν και πατάνε σε αυτές τις αδυναμίες των πολλών «κιμπαριδων ελλήνων» και μας πίνουν το αίμα.
🆘Παράδειγμα. Τα τελευταία 3 χρόνια έχουν περάσει οι πολυεθνικές αυξήσεις σε απορρυπαντικά, σαμπουάν,καφέδες εντελως αδικαιολόγητα ακόμα και στο 140%
🆘Ερώτημα πόσο έχουν πέσει οι πωλήσεις τους; Ούτε στο 5%
Αρα σου λένε οι έλληνες αντέχουν το ξύλο! Βάλε «καπέλο» και όπου πάει!
Φίλοι μου…
Πρέπει να μάθουμε ένα προϊόν όταν είναι ακριβό να το αφήνουμε εκεί στο ράφι να σαπίσει. Δηλαδή ένα μακαρόνι κάνει 1 ευρώ και το ίδιο μακαρόνι κάνει 0,75(ιδιωτική ετικέτα ή άλλη Μάρκα)ρε μάγκα το μακαρόνι με το 1 ευρώ βάλτο εκεί που ξέρεις και θα σου πω εγώ μετά θα την κατεβάσεις την τιμή ή όχι.
❤️Οι ευρωπαίοι το λένε μποϊκοτάζ,εμείς χαμπάρι ο Τρύφωνας από τέτοια κόλπα. Εμεις κλαψουρίζουμε στο ράφι και στα δελτία ειδήσεων.
🆘Ιδιωτικές ετικέτες…
Παράδειγμα οι ιδιωτικές ετικέτες. Εκεί τι συμβαίνει. Πάει ένα σούπερ μάρκετ και λέει πχ σε μια εταιρία μακαρονιών φτιάξε μου ένα ίδιο πακέτο του μισού κιλού με ετικέτα πχ Μασούτης. Βλέπεις στο Ράφι την ιδιωτική ετικέτα φθηνότερη και δεν την παίρνεις, ενώ είναι το ίδιο ακριβώς προϊόν με την «μάρκα» μόνο που λέει Μασούτης πχ και όχι Barilla.
🆘Πρέπει να πάρεις την ιδιωτική ετικέτα! Εμείς στην Ελλάδα έχουμε κακώς την εντύπωση πως ότι έχει ιδιωτική ετικέτα είναι κακής ποιότητας. Κατά την γνώμη μου λάθος. Τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας στην συντριπτική τους πλειοψηφία τα φτιάχνουν οι εταιρείες που έχουν και τις μάρκες. Οπως σας το γράφω…
🆘Στην Ελλάδα αγοράζουμε προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας σε ποσοστό 24% ενώ στην Ευρώπη και σε χώρες που έχουν ισχυρή οικονομία όπως πχ Γαλλία ή Γερμανία το ποσοστό είναι στο 40% ή και στο 50% αντίστοιχα.
🆘Δηλαδή ,αυτοί που μπορούν πιο εύκολα να αγοράσουν προϊόντα μάρκες τα αφήνουν στο ράφι να σαπίσουν, ενώ εμείς που δεν μπορούμε….τα αγοράζουμε. Είναι λογικό;
🆘Οταν λοιπόν αναρωτιέστε γιατί το ίδιο προϊόν ,καφές απορρυπαντικό,γιαούρτι, είναι πιο ακριβό στην Ελλάδα και φθηνότερο στην Γαλλία αυτό δεν συμβαίνει επειδή παρεμβαίνει το κράτος στην Γαλλία , αλλά γιατί παρεμβαίνει μια ισχυρή καταναλωτική συνείδηση, που στην πατρίδα μας δεν υπάρχει στο ποσοστό που θέλουμε.
🆘Αν τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας ήταν σε ποσοστό στην Ελλάδα 70% όπως θα έπρεπε να είναι με βάση την αγοραστική μας δύναμη ,για να δούμε αν οι μάρκες θα έπεφταν! Την ακρίβεια πρώτα την σκοτώνει ο καταναλωτής και μετά το κράτος και όχι το αντίστροφο. Αυτά τα γράφω γιατί ανακοινώθηκαν κάτι μειώσεις της πλάκας στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Καλές και αυτές ,αλλά την κατάσταση πρέπει να την πάρουμε εμείς στα χέρια μας για να τσακίσουμε της πολυεθνικές. Εκτός και αν είμαστε τόσο large που θέλουμε να πληρώνουμε τον καφέ στο Super Market + 50% απ ότι των πληρώνει ο Γάλλος.
🙏Ερώτημα! Επειδή ως έλληνες δεν έχουμε ανεπτυγμένη καταναλωτική συνείδηση πρέπει να μας πίνουν το αίμα οι πολυεθνικές;
Τι μπορεί να γίνει; Τι μπορεί να κάνει το κράτος;
Το έγραψα και πριν από δύο χρόνια. Μπορεί να εφαρμόσει στις πολυεθνικές την ίδια τακτική που εφαρμόζει και στις φαρμακοβιομηχανίες. Δηλαδή να επιβάλει με νόμο να πωλούνται τα προϊόντα των πολυεθνικών στην Ελλάδα στον μέσο όρο της χαμηλότερης τιμής που πωλούνται τα προϊόντα τους σε χώρες της Ευρώπης. Πχ Στιγμιαίος καφές πόσο τον πουλάς κυρία πολυεθνική στην Ευρώπη. Στις 3 χώρες που τον πουλάς φθηνότερα βγάλε τον Μ.0 και τόσο θα τον πουλάς και στην Ελλάδα. Με βάση το δεδομένο του ΟΑΣΑ πως έχουμε την χαμηλότερη αγοραστική δύναμη σε όλη την Ευρώπη. Αυτό θα ήταν ένα μέτρο επαναστατικό! Τολμά να το εφαρμόσει το κράτος;
🆘Το άρθρο αφορά στην ακρίβεια του σούπερ μάρκετ και όχι την ακρίβεια στην στέγη, τα καύσιμα,το ρεύμα, αυτό είναι άλλο μάθημα.
0 ΣΧΟΛΙΑ