Σοκάρουν οι μαρτυρίες των Ελλήνων για τις αρχές στο Ισραήλ: «Μας υπέβαλαν σε ομαδικά βασανιστήρια…» – Βίντεο

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Χθες, 22/5, ολοκληρώθηκε η επιστροφή των δεκαεννέα Ελλήνων ακτιβιστών, οι οποίοι συμμετείχαν στην οργανωμένη διεθνή ανθρωπιστική αποστολή «Global Sumud Flotilla». Οι συγκεκριμένοι εθελοντές επέστρεψαν στην Αθήνα το βράδυ της Παρασκευής, έπειτα από μια ανθρωπιστική επιχείρηση που κατέληξε σε βασανιστήρια από το κράτος του Ισραήλ, η οποία είχε ως αρχικό και κύριο στόχο να προσεγγίσει τις ακτές της Λωρίδας της Γάζας και να σπάσει τον μακροχρόνιο ναυτικό αποκλεισμό που έχει επιβληθεί στην περιοχή. Ωστόσο, η προσπάθειά τους αναχαιτίστηκε σε διεθνή ύδατα οδηγώντας σε συλλήψεις και σε μια επώδυνη εμπειρία κράτησης.

Αμέσως μετά την άφιξή τους στο ελληνικό έδαφος, τα μέλη της ανθρωπιστικής αποστολής προχώρησαν σε βαρύτατες δημόσιες καταγγελίες, περιγράφοντας με μελανά χρώματα τις συνθήκες κάτω από τις οποίες κρατήθηκαν. Σύμφωνα με τις λεπτομερείς μαρτυρίες τους, κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στα χέρια των ξένων δυνάμεων ασφαλείας, υπέστησαν συστηματική και βίαιη μεταχείριση, σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια, καθώς και σεξουαλικές παρενοχλήσεις. Οι ακτιβιστές έκαναν λόγο για κατάφορες παραβιάσεις των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, λεκτική υποτίμηση και ακραία κακοποίηση.

Η γνωστή παραγωγός, σεναριογράφος και σκηνοθέτιδα Φαίδρα Βόκαλη, η οποία είναι και ιδρυτικό μέλος της συλλογικότητας Filmmakers 4 Palestine Greece, θέλησε να μοιραστεί τις σκληρές στιγμές που βίωσε η ίδια και οι υπόλοιποι σύντροφοί της κατά τη διάρκεια της ανάκρισης και της κράτησής τους. Στις δηλώσεις της, περιέγραψε τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για να καμφθεί το ηθικό τους, λέγοντας χαρακτηριστικά:

«Με χτύπησαν, όχι τόσο βαριά όσο άλλους συντρόφους. Μας υπέβαλαν σε ομαδικά βασανιστήρια στα οποία ήμασταν σε stress positions πάρα πολλές ώρες γονατισμένοι ακούγοντας τον Ισραηλινό εθνικό ύμνο»

Η ίδια, μάλιστα, δεν δίστασε να εκφράσει την έντονη απογοήτευσή της για τη γενικότερη γεωπολιτική κατάσταση, προσθέτοντας χαρακτηριστικά ότι «το Ισραήλ αλωνίζει τη Μεσόγειο λες και είναι το χωραφάκι του». Παράλληλα, άσκησε δριμεία κριτική στη στάση που τηρεί η διεθνής κοινότητα αλλά και η ελληνική κυβέρνηση, τονίζοντας ότι η έλλειψη τιμωρίας και η ανοχή απέναντι σε τέτοιες πρακτικές το μόνο που καταφέρνουν είναι να ενισχύουν την αυθαιρεσία και τον κύκλο της βίας.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δηλώσεις άλλων μελών της αποστολής, που παρομοίασαν τις μεθόδους που αντιμετώπισαν με σκοτεινές εποχές του παρελθόντος. Η Χριστίνη Δέση Λουκά, Γραμματέας του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ), θέλησε να υπογραμμίσει τον απόλυτα ειρηνικό και αλληλέγγυο χαρακτήρα της όλης προσπάθειας, διευκρινίζοντας ότι ο μοναδικός σκοπός των συμμετεχόντων ήταν η μεταφορά και παράδοση βασικής ανθρωπιστικής βοήθειας στους δοκιμαζόμενους κατοίκους της Γάζας.

Καταγγέλλοντας τις συνθήκες κράτησης, ανέφερε επί λέξει:

«Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι το κράτος δολοφόνων του Ισραήλ εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχει αποκλείσει όλη αυτή την περιοχή»

Η ίδια συμπλήρωσε με νόημα πως «δεν υπάρχει αλληλέγγυος που να μην πέρασε από το χέρι ενός βασανιστή», καταγγέλλοντας τον πλήρη εξευτελισμό της προσωπικότητάς τους, τη στέρηση νερού και τους ξυλοδαρμούς. «Προσπαθούσαν να μας απανθρωποποιήσουν», υπογράμμισε με έμφαση.

Οι συγκλονιστικές περιγραφές των μελών της αποστολής περιλαμβάνουν επίσης σοβαρούς τραυματισμούς, όπως σπασμένα πλευρά, αλλά και πλήρη αποκλεισμό από βασικά αγαθά πρώτης ανάγκης, καθώς και περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης. Όπως εξήγησαν οι ακτιβιστές στις κοινές τους δηλώσεις:

«Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα, οτιδήποτε και να ζητούσες η μόνη απάντηση ήταν το ξύλο… Υπήρχαν πολλές σεξουαλικές κακοποιήσεις και παρενοχλήσεις»

Παρά την εκτεταμένη χρήση βίας, οι Έλληνες εθελοντές ξεκαθάρισαν ότι δεν έχασαν το θάρρος τους και δεν λύγισαν σε καμία στιγμή της δοκιμασίας. Μάλιστα, περιέγραψαν ότι οι επιθέσεις εναντίον τους συνεχίστηκαν ακόμα και κατά τη διαδικασία της απέλασής τους στο αεροδρόμιο, αναφέροντας: «Με το που προσπαθήσαμε να σηκώσουμε το σήμα της νίκης, ακόμα και τότε πάλι είχαμε επίθεση από αστυνομικούς να μας χτυπάνε κόσμο».

Ολοκληρώνοντας τις τοποθετήσεις τους, οι ακτιβιστές ζήτησαν από την ελληνική κοινωνία και τη διεθνή κοινότητα να μην στρέψουν το βλέμμα μακριά από το πρόβλημα, αλλά να εστιάσουν την προσοχή τους στους χιλιάδες Παλαιστίνιους που παραμένουν υπό καθεστώς κράτησης. Όπως σημείωσε κλείνοντας η Χριστίνη Δέση Λουκά, αυτά που βίωσαν οι ίδιοι αποτελούν απλώς μια ελάχιστη ένδειξη της καθημερινότητας που αντιμετωπίζουν χιλιάδες Παλαιστίνιοι, καλώντας όλους τους πολίτες να κινητοποιηθούν για την προάσπιση της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας και του δικαίου ενός λαού που παλεύει για την επιβίωσή του.