Σκάνδαλο υποκλοπών με το Mega να «μαχαιρώνει» την κυβέρνηση: Ο καταδικασμένος Dilian της Intellexa απειλεί να τους πάρει μαζί του

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Το σκάνδαλο των υποκλοπών στην Ελλάδα εισέρχεται σε μια νέα, ακόμα πιο καταιγιστική φάση, καθώς η καθαρογραφή της απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας ανατρέπει τα μέχρι τώρα δεδομένα και προκαλεί ισχυρούς τριγμούς στο πολιτικό και δικαστικό οικοσύστημα. Το πολυσέλιδο σκεπτικό του δικαστηρίου, που εκτείνεται σε 1.930 σελίδες, δεν αποτελεί απλώς μια τυπική δικαστική εξέλιξη, αλλά ένα ντοκουμέντο που, σύμφωνα με νομικούς αναλυτές, τεκμηριώνει την ύπαρξη ενός κοινού κέντρου επιχειρήσεων μεταξύ της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) και του παράνομου λογισμικού Predator.

Η εξέλιξη αυτή θεωρείται κομβική, καθώς το δικαστικό πόρισμα φαίνεται να «δείχνει» τον δρόμο για την επέκταση των ερευνών σε νέα πρόσωπα, μετατρέποντας τις κατηγορίες από πλημμεληματικού χαρακτήρα σε κακουργήματα που άπτονται της κατασκοπείας. Ενώ η κοινή γνώμη παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις αποκαλύψεις για τη διασύνδεση κρατικών υπηρεσιών με ιδιωτικά συμφέροντα παροχής λογισμικών επιτήρησης, μια νέα παρέμβαση από τον κεντρικό πρωταγωνιστή της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν, έρχεται να περιπλέξει περαιτέρω την κατάσταση.

ΕΥΠ: Ηχηρή παρέμβαση του Ντίλιαν

Λίγη ώρα μετά τη δημοσιοποίηση της απόφασης, ο Ταλ Ντίλιαν, ιδρυτής της εταιρείας που εμπορεύεται το Predator, επέλεξε να λύσει τη σιωπή του μέσω μιας κοινής δήλωσης στα μέσα Mega Stories και Inside Story. Στην τοποθέτησή του, ο Ντίλιαν εξαπολύει δριμεία επίθεση στον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκαν την υπόθεση οι ανώτατες δικαστικές αρχές της χώρας, κάνοντας λόγο για αντιφάσεις και έλλειψη στοιχείων που να στοιχειοθετούν την προσωπική του εμπλοκή.

Ο ίδιος αναφέρει χαρακτηριστικά στη δήλωσή του: «Το 2022 υπήρξαν ισχυρισμοί ότι η κυβέρνηση παρενέβαινε παράνομα σε πολιτικούς αντιπάλους και τηλέφωνα δημοσιογράφων. Η Εισαγγελέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Γεωργία Αδειλίνη, είπε ότι δεν υπήρχαν στοιχεία εναντίον μελών της κυβέρνησης ή/και της ΕΥΠ, αλλά βρήκε «ενδείξεις» εναντίον εμού και της συζύγου μου και παρέπεμψε την υπόθεσή μου σε δίκη. Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια της δίκης έρχονταν σε αντίθεση με την ανάλυση της Εισαγγελέως του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η απόφαση δεν ανέφερε ούτε ένα στοιχείο που να αποκάλυπτε την προσωπική μου παρέμβαση στις συγκεκριμένες παρεμβάσεις. Οι «ενδείξεις» εναντίον μας εξαφανίστηκαν».

Ο Ντίλιαν επικεντρώνει την επιχειρηματολογία του στο γεγονός ότι η δικαστική κρίση απέτυχε, κατά την άποψή του, να προσδιορίσει το «πώς» και το «πότε» των ενεργειών του. Επισημαίνει πως δεν υπήρξε καμία τεχνική έκθεση που να τον συνδέει με την αποστολή μολυσμένων συνδέσμων, ενώ αντίθετα τονίζει πως κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας πολλοί μάρτυρες έδειξαν προς την κατεύθυνση της ΕΥΠ.

Το λογισμικό και η ευθύνη των Κρατικών Υπηρεσιών και της ΕΥΠ

Συνεχίζοντας την υπερασπιστική του γραμμή, ο ιδρυτής της Intellexa υποστηρίζει ότι η εταιρεία του αναπτύσσει τεχνολογία η οποία προορίζεται αποκλειστικά για κρατική χρήση, υπό αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο. Σύμφωνα με τον ίδιο: «Η απόφαση δεν προσδιόρισε πότε, πού και πώς υποτίθεται ότι στείλαμε τους συνδέσμους για την παραγωγή των παρεμβολών, δεν επικαλέστηκε τεχνική έκθεση που να δείχνει ότι εγώ ή κάποιος που εργαζόταν σύμφωνα με τις οδηγίες μου παρήγαγε τις παραμβάσεις. Αντίθετα, πολλοί μάρτυρες ανέφεραν την πιθανή παρέμβαση της ΕΥΠ. Η ίδια η απόφαση αναφέρεται στη χρήση ταυτοτήτων που συνδέονται με ανώτερα κυβερνητικά στελέχη, ωστόσο δεν καταβλήθηκε καμία προσπάθεια για την πλήρη διερεύνηση αυτών των οδηγιών. Η ομάδα μας ανέπτυξε ένα λογισμικό προληπτικής άμυνας και το παρέχει νόμιμα αποκλειστικά σε εξουσιοδοτημένες κυβερνητικές και αστυνομικές αρχές. Αυτές οι τεχνολογίες έχουν σχεδιαστεί για να υποστηρίζουν τις προσπάθειες εθνικής ασφάλειας και δημόσιας ασφάλειας των κυρίαρχων κρατών, όλα σύμφωνα με το κανονιστικό πλαίσιο και τα νομικά πρότυπα της ΕΕ. Δεν λειτουργούμε συστήματα· δεν διεξάγουμε δραστηριότητες επιτήρησης. Εκ σχεδιασμού, το λογισμικό μας δεν επιτρέπει σε κανέναν εκτός από τον οργανισμό να γνωρίζει τους στόχους και να γνωρίζει τις επιχειρήσεις που πραγματοποιούνται από τις εθνικές υπηρεσίες. Οι εθνικές υπηρεσίες ορίζουν τους στόχους και εκτελούν την επιχείρηση χωρίς τη γνώση μας».

Με αυτή τη δήλωση, ο Ντίλιαν επιχειρεί να μεταθέσει την πλήρη ευθύνη της επιλογής των «στόχων» στις εθνικές υπηρεσίες, υποστηρίζοντας πως η εταιρεία του λειτουργεί απλώς ως προμηθευτής και δεν έχει ορατότητα στις επιχειρήσεις που εκτελούνται.

Η σύγκριση με το Watergate και η προειδοποίηση στη ΝΔ

Το κλείσιμο της δήλωσης του Ταλ Ντίλιαν είναι ιδιαίτερα αιχμηρό, καθώς χρησιμοποιεί ιστορικά παραδείγματα πολιτικών σκανδάλων για να περιγράψει την κατάσταση στην Ελλάδα. Ο ίδιος δηλώνει κατηγορηματικά: «Δεν γνωρίζουμε ποιος έκανε τις παρεμβάσεις. Πιστεύω ότι είναι έγκλημα για ιδιώτες να παρεμβαίνουν στις επικοινωνίες. Αλλά είναι ακόμη πιο σοβαρό έγκλημα να οργανώνουν ένα έγκλημα συνωμοσίας για να στέλνουν αθώους ανθρώπους στη φυλακή προκειμένου να συγκαλύψουν πολιτικές αρχές. Ο Νίξον έχασε την προεδρία του στην υπόθεση Watergate επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει μια επιχείρηση υποκλοπής. Παρέμεινα σιωπηλός κατά τη διάρκεια της δίκης, αλλά δεν θα γίνω ο αποδιοπομπαίος τράγος. Θα παρουσιάσω την υπόθεσή μου ενώπιον εθνικών, περιφερειακών και διεθνών θεσμών, συμπεριλαμβανομένης της αίτησης παρέμβασης του Ειδικού Εισηγητή του ΟΗΕ για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης».

Η αναφορά στον Ρίτσαρντ Νίξον και η πρόθεση προσφυγής στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών δείχνει ότι η υπόθεση των υποκλοπών ξεφεύγει πλέον από τα στενά ελληνικά σύνορα. Ο Ντίλιαν αρνείται τον ρόλο του «θύματος» που θα χρησιμοποιηθεί για να προστατευθούν πολιτικά πρόσωπα, προειδοποιώντας για κλιμάκωση της νομικής του μάχης σε διεθνές επίπεδο. Η καθαρογραφή της απόφασης, αντί να κλείσει τον κύκλο της αντιπαράθεσης, φαίνεται πως άνοιξε έναν νέο ασκό του Αιόλου, με τη διαλεύκανση της υπόθεσης να παραμένει το μεγάλο ζητούμενο για τη δημοκρατική νομιμότητα στη χώρα.