Ραγίζει καρδιές ο Παναγιώτης Νέστορας: «Μέσα σε 5 χρόνια έχασα κόρη και σύζυγο» – Το «ευχαριστώ» στην ΕΛΑΣ

Με βαθιά συγκίνηση και εμφανώς καταβεβλημένος από τις δραματικές εξελίξεις που σημάδεψαν την οικογένειά του, ο Παναγιώτης Νέστορας προχώρησε σε δημόσιες δηλώσεις, λίγες ημέρες μετά τη δολοφονική εμπρηστική επίθεση που στοίχισε τη ζωή της συζύγου του, Βάγιας Νέστορα, ενώ άφησε σοβαρά τραυματισμένη την κόρη του, Αφροδίτη Νέστορα. Ο ίδιος, προσπαθώντας ακόμη να διαχειριστεί το βαρύ πένθος, μίλησε για μία απώλεια που, όπως παραδέχθηκε, είναι αδύνατο να χωρέσει ο ανθρώπινος νους. Παράλληλα, αναφέρθηκε στις τελευταίες εξελίξεις της έρευνας, εκφράζοντας την ικανοποίησή του για την άμεση κινητοποίηση των αστυνομικών αρχών και την ταχεία εξιχνίαση της υπόθεσης.
Συγκλονίζει μετά την οικογενειακή τραγωδία
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η σύλληψη των ατόμων που κατηγορούνται για την επίθεση δεν μπορεί να απαλύνει τον πόνο της οικογένειας, ωστόσο αποτελεί μία σημαντική εξέλιξη, καθώς ανοίγει τον δρόμο ώστε η υπόθεση να οδηγηθεί ενώπιον της Δικαιοσύνης. Με ιδιαίτερη συγκίνηση, ο Παναγιώτης Νέστορας θέλησε να εκφράσει δημόσια την ευγνωμοσύνη του προς τα στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας, τονίζοντας: «Θέλω να συγχαρώ την Ελληνική Αστυνομία που κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να βρει τους δολοφόνους της γυναίκας μου».
Όπως εξήγησε, η ταχύτητα με την οποία κινήθηκαν οι Αρχές δίνει στην οικογένειά του την ελπίδα ότι οι υπεύθυνοι θα λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους και ότι η υπόθεση δεν θα μείνει ανεξιχνίαστη. Παρά το βαρύ προσωπικό του δράμα, ο λόγος του δεν κινήθηκε σε κλίμα εκδίκησης. Αντίθετα, απηύθυνε μία έκκληση προς ολόκληρη την κοινωνία να σταματήσει ο φαύλος κύκλος της βίας, επισημαίνοντας πως κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να χάνει τη ζωή του εξαιτίας πράξεων μίσους. Χαρακτηριστικά ανέφερε πως εύχεται «ο τελευταίος αθώος θάνατος από τέτοια γεγονότα μίσους και μισαλλοδοξίας», μεταφέροντας ένα μήνυμα που ξεπερνά τα όρια της προσωπικής του τραγωδίας και αφορά συνολικά την κοινωνία.
Η εξομολόγησή του έγινε ακόμη πιο συγκλονιστική όταν αναφέρθηκε στις απώλειες που έχει βιώσει τα τελευταία χρόνια. Όπως είπε, μέσα σε διάστημα μόλις πέντε ετών έχασε δύο από τα σημαντικότερα πρόσωπα της ζωής του, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την προσπάθεια να σταθεί ξανά όρθιος. Η δολοφονία της συζύγου του ήρθε να προστεθεί σε μία ήδη βαθιά προσωπική δοκιμασία, αφήνοντας πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό για ολόκληρη την οικογένεια.
Ο Παναγιώτης Νέστορας αναφέρθηκε και στην κατάσταση της υγείας της κόρης του, η οποία τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια της επίθεσης. Παρότι εξακολουθεί να νοσηλεύεται και να βρίσκεται υπό στενή ιατρική παρακολούθηση, εξέφρασε συγκρατημένη αισιοδοξία, σημειώνοντας ότι η πορεία της παρουσιάζει σταδιακή βελτίωση. Οι γιατροί, όπως εξήγησε, παρακολουθούν στενά την αποκατάστασή της, ενώ εκτίμησε πως σύντομα θα μπορέσει να λάβει εξιτήριο από το νοσοκομείο, ώστε να συνεχίσει την αποθεραπεία της στο σπίτι, με τις απαραίτητες ιατρικές οδηγίες.
Παρά το βαρύ οικογενειακό πλήγμα, ο ίδιος επέλεξε να στηρίξει δημόσια το μήνυμα που είχε ήδη απευθύνει η κόρη του, υπογραμμίζοντας ότι η απάντηση στη βία δεν μπορεί να είναι περισσότερη βία. «Δεν θέλουμε άλλους θανάτους και άλλους τραυματισμούς. Υπάρχουν άλλοι τρόποι να δίνει κάποιος τον αγώνα του. Η κουβέντα είναι το καλύτερο μέσο, όχι οι επιθέσεις και τα γκαζάκια», είπε χαρακτηριστικά, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα υπέρ του διαλόγου και της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών.
Διαβάστε επίσης
Τα λόγια του αποτυπώνουν την προσπάθειά του να μετατρέψει τον προσωπικό του πόνο σε μία δημόσια έκκληση για περισσότερη ψυχραιμία, συνεννόηση και σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή. Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε και η απάντησή του όταν ρωτήθηκε τι θα έλεγε στους ανθρώπους που κατηγορούνται για την επίθεση. Ο Παναγιώτης Νέστορας δεν θέλησε να εκφράσει οργή ή εκδικητικότητα. Αντίθετα, εμφανώς φορτισμένος συναισθηματικά, παραδέχθηκε πως ακόμη δεν μπορεί να επεξεργαστεί όσα έχουν συμβεί. «Μη με βάζετε σε τέτοιο δίλημμα. Ακόμη δεν έχω συνειδητοποιήσει την απώλεια της γυναίκας μου. Απλώς θα τους κοιτούσα και θα τους έλεγα ένα μεγάλο “γιατί;”».






0 ΣΧΟΛΙΑ