Πάνος Ρούτσι: «Στην υπνοθεραπεύτρια πήγα για να ακούσω την φωνή του παιδιού μου και στα μπουζούκια για να ξεχάσω τον πόνο μου»

Δύο μήνες μετά το τέλος της 23ήμερης απεργίας πείνας, ο Πάνος Ρούτσι άνοιξε ξανά την καρδιά του στον Νίκο Συρίγο και στην εκπομπή «Χαμογέλα και πάλι». Ο πατέρας του 19χρονου Ντένις Ρούτσι, που σκοτώθηκε στα Τέμπη, μίλησε για τον συνεχιζόμενο αγώνα του για δικαίωση, για τον θυμό που εξακολουθεί να τον συνοδεύει και για τη δύναμη που αντλεί από τη συμπαράσταση της κοινωνίας.
Όπως αποκάλυψε, η λήξη της απεργίας πείνας δεν σήμανε το τέλος της προσπάθειάς του. Αντίθετα, «ένας άλλος αγώνας ξεκινά» με τις διαδικασίες για την εκταφή του παιδιού του να παραμένουν ακόμη σε εκκρεμότητα. «Περιμένω ημερομηνία από τον εισαγγελέα», είπε χαρακτηριστικά.
Η περιγραφή για το μοιραίο βράδυ
Η αναφορά του στη νύχτα της τραγωδίας στα Τέμπη ήταν για ακόμη μία φορά συγκλονιστική. Περιέγραψε τις εικόνες που αντίκρισε στη Λάρισα: τους πανικόβλητους γονείς, τις σειρές από φορεία και μαύρες σακούλες, αλλά και την απελπισμένη προσπάθειά του να δει το παιδί του. Του έχουν χαραχθεί τα ουρλιαχτά και ότι από την πρώτη στιγμή ένιωθαν πως τους έλεγαν ψέματα.
«Μόλις έφτασα στον σταθμό είδα πολύ κόσμο να αγκαλιάζεται και να κλαίει. Ρωτάω έναν οδηγό ταξί τι έγινε, μου λέει “Δεν το ‘μαθες; Είχες κάποιον δικό σου μέσα;”. Μόλις του είπα ότι είχα το παιδί μου, κατέβασε το κεφάλι και μου είπε πως εύχεται να είναι καλά. Δε μας άφησαν να κατέβουμε στο σημείο, πήγαμε στο νοσοκομείο και έβγαζαν σακούλες μαύρες. Έλεγα στους διασώστες “Σας παρακαλώ, ανοίξτε τη σακούλα να δω το παιδί μου”. Ουρλιάζαμε όλοι. Ήταν τότε εκεί ο κ. Πλεύρης, έριξε κάποια δάκρυα και έλεγε ότι θα είναι μαζί μας. Για κάποιον λόγο, δεν τον πιστέψαμε», ανέφερε για το μοιραίο βράδυ.
Τι είπε για την υπνοθεραπεία και τα μπουζούκια
Ο Πάνος Ρούτσι αναφέρθηκε και στις επικρίσεις που δέχθηκε το τελευταίο διάστημα επικρίσεις για δύο επιλογές του: την επίσκεψή του σε υπνοθεραπεύτρια και μία έξοδό του σε νυχτερινό κέντρο. Ο ίδιος απάντησε ανοιχτά και για τα δύο.
Για την υπνοθεραπεία, τόνισε πως η πράξη του πήγαζε από απελπισία και βαθύ συναισθηματικό πόνο: «Ήθελα να μάθω με οποιονδήποτε τρόπο αν υπάρχει περίπτωση να ακούσω έστω για μία τελευταία φορά την φωνή του παιδιού μου, έστω και στα ψέματα, να μου πει ότι είναι καλά εκεί που είναι, το είχα ανάγκη».
Αναφορικά με την έξοδό του στα μπουζούκια, η απάντησή του ήταν εξίσου ανθρώπινη και ειλικρινής:
«Άνθρωπος είμαι κι εγώ. Δεν έχω την ανάγκη να ξεσπάσω κάπου; Δεν μπορώ να πάω με έναν φίλο μου να πιω ένα ποτό, να ξεχάσω τον πόνο μου έστω για μία στιγμή;».
Παρά την εξάντληση και τον πόνο, ο Πάνος Ρούτσι δείχνει αποφασισμένος να συνεχίσει μέχρι τέλους τον αγώνα για δικαίωση, τόσο για τον Ντένις όσο και για όλα τα θύματα των Τεμπών. Η κοινωνική στήριξη, όπως είπε, παραμένει για εκείνον «ανάσα δύναμης» στις πιο σκοτεινές στιγμές.






0 ΣΧΟΛΙΑ