«Ο Μαζώ στην πίστα φορούσε φούστα, τραγουδούσε Διονυσίου και το μαγαζί στεκόταν προσοχή»: Ο Τάσος Δούσης αποχαιρετά τον «ροκ σούπερ σταρ» από τη Νίκαια, Γιώργο Μαζωνάκη

Βαθύτατη συγκίνηση, ανείπωτη θλίψη και ένα τεράστιο κενό άφησε στην ελληνική μουσική σκηνή και στις καρδιές εκατομμυρίων θαυμαστών η ξαφνική απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη. Η είδηση του αδόκητου θαύματος του αγαπημένου καλλιτέχνη λειτούργησε ως σοκ για ολόκληρη τη χώρα. Μέσα σε αυτό το βαρύ κλίμα οδύνης, ο εκδότης και δημοσιογράφος Τάσος Δούσης προχώρησε σε ένα σπαρακτικό, εξομολογητικό και βαθύτατα ανθρώπινο αφιέρωμα, αποχαιρετώντας τον «Αυτοκράτορα της πίστας» μέσα από μια ανάρτηση εκ βαθέων που συγκλονίζει.

Ο γνωστός δημοσιογράφος, ανατρέχοντας στις δεκαετίες που πέρασαν, δεν επιχειρεί απλώς μια τυπική δημοσιογραφική καταγραφή, αλλά γράφει για τα τραγούδια μιας ολόκληρης εφηβείας, για τα ξενύχτια στις γειτονιές του Αιγάλεω και για έναν καλλιτέχνη που δεν μοίρασε ποτέ ψεύτικες υποσχέσεις, αλλά έζησε τη ζωή του με τους δικούς του, απόλυτα αυθεντικούς όρους.

«Έπαιζε μπάλα μόνος του»: Ο μοναδικός καλλιτέχνης που άλλαξε τη νύχτα

Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει στο κείμενό του ο Τάσος Δούσης, ο Γιώργος Μαζωνάκης υπήρξε μια κατηγορία από μόνος του. Ήταν ένα αλάνι, ένας καλλιτέχνης που δεν έμοιαζε σε κανέναν άλλον και τον οποίο κανείς δεν μπορούσε να μπερδέψει. Είτε κάποιος λάτρευε τον «Μαζώ» είτε όχι, γνώριζε καλά πως ο συγκεκριμένος ερμηνευτής έπαιζε μπάλα εντελώς μόνος του.

Ο «Μαζώ» κατάφερε να αλλάξει τον χάρτη της νυχτερινής διασκέδασης. Υπήρξε από τους τελευταίους μεγάλους λαϊκούς καλλιτέχνες που μπορούσε να γεμίζει τα μαγαζιά μόνος του, χωρίς περιττές φιοριτούρες, χωρίς εφέ και χωρίς υπερβολές. Ήταν μια από τις τελευταίες αυθεντικές, αναγνωρίσιμες λαϊκές φωνές της Ελλάδας, μοναδική στο είδος της, που δεν προσπάθησε ποτέ να αντιγράψει ούτε τους τιτάνες του παρελθόντος ούτε τους κανόνες της εποχής.

VIRAL

Γιώργος Μαζωνάκης: Αναβλήθηκε η νεκροψία – νεκροτομή – Τι ζητά η οικογένειά του

Γιώργος Μαζωνάκης: Ανατριχιάζουν οι εικόνες έξω από το σπίτι του μετά τον θάνατό του

Γιώργος Μαζωνάκης: Αυτή είναι η γιατρός που του πρότεινε την πλασμαφαίρεση – Το όνομα και το παρελθόν της

Η εμβληματική εικόνα του καλλιτέχνη στην πίστα αποτυπώνεται ανάγλυφα στα λόγια του Τάσου Δούση: «Ο Μαζώ στην πίστα φορούσε φούστα, τραγουδούσε Διονυσίου και το μαγαζί στεκόταν προσοχή». Ήταν ο άνθρωπος που τολμούσε να τσαλακωθεί, να προκαλέσει τα στερεότυπα και να κερδίσει τον απόλυτο σεβασμό. Ακόμη και όταν τα τελευταία χρόνια τα σκοτάδια της ζωής και η φωνή τού έβαλαν δύσκολα, ο κόσμος παρέμενε εκεί, στέκοντάς του βράχος, επειδή γούσταρε να βλέπει τον Μαζώ ακόμα κι όταν βρισκόταν «στα πατώματα».

Ο Γιώργος Μαζωνάκης

Μια μνήμη από το ΕΠΑΛ Αιγάλεω και τα χρόνια της νιότης

H άποψη του Τάσου Δούση αποκτά ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση όταν αγγίζει τις προσωπικές μνήμες και τις ρίζες της νιότης. «Θέλω να γυρίσω στα παλιά εδώ και τώρα… Γιώργος Μαζωνάκης, ΕΠΑΛ Αιγάλεω. Αφιερωμένο στην παλιοπαρέα, τον Τόλη, τον Βασίλη, τον Λευτέρη, τον Γιάννη», σημειώνει χαρακτηριστικά, στέλνοντας έναν ύστατο χαιρετισμό σε έναν ροκ σούπερ σταρ από τη Νίκαια.

Για τον δημοσιογράφο και τη γενιά του —τα παιδιά που μεγάλωσαν στις ίδιες αλάνες, στα ίδια σχολεία και στα δυτικά λημέρια— τα τραγούδια του Γιώργου Μαζωνάκη λειτουργούσαν ως το απόλυτο σάουντρακ της ζωής τους. Ξενύχτια, μεθύσια, απογοητεύσεις, θρίαμβοι, έρωτες και ατελείωτα πάρτι παντρεύτηκαν με τις μεγάλες επιτυχίες του καλλιτέχνη. Με τον χαμό του, όπως εύστοχα περιγράφει, ξεριζώθηκε ένα κομμάτι από την ψυχή και τη νιότης τους. Ο κόσμος τον αποκαλούσε απλά «Μαζώ» όχι από έλλειψη σεβασμού, αλλά ως δείγμα βαθιάς οικειότητας, καθώς ένιωθαν ότι αυτός ο άνθρωπος, παρότι βρισκόταν ψηλά, ήταν κομμάτι δικό τους.

Η αυθεντικότητα και το «σε όποιους αρέσουμε»

Ένα από τα πιο ισχυρά σημεία του κειμένου αφορά την ασυμβίβαστη στάση ζωής του Γιώργου Μαζωνάκη. Ο καλλιτέχνης δεν πάλεψε ποτέ για να γίνει αρεστός ή αποδεκτός από το σύστημα ή τους «κουλτουριάρηδες». Λατρεύτηκε ακριβώς επειδή ήταν ο περίεργος, ο εκκεντρικός, ο φευγάτος. Με τα μπινελίκια του, με τα σκοτάδια του και με την ασυγκράτητη τρέλα του, έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια —μερικές φορές κυριολεκτικά, βγαίνοντας στην πίστα με παντόφλες— όσους διαφωνούσαν μαζί του.

Το δόγμα του ήταν ξεκάθαρο και αδιαπραγμάτευτο: «σε όποιους αρέσουμε». Μέ πίσω από τη σκληρή και αντισυμβατική εξωτερική του εικόνα, το αλάνι από τη Νίκαια έκρυβε έναν άνθρωπο ευάλωτο, ευαίσθητο σαν μικρό παιδί, ο οποίος βίωνε συχνά ατελείωτη μοναξιά, βρίσκοντας το μοναδικό του λιμάνι σωτηρίας στη μουσική, στην πίστα και στην πίστη.

Κλείνοντας το συγκλονιστικό του μήνυμα, ο Τάσος Δούσης υπενθυμίζει σε όλους τους «ξερόλες» και επικριτές να σεβαστούν έναν άνθρωπο που δεν πείραξε ποτέ κανέναν και έζησε ακριβώς όπως του έκανε κέφι: «Ζούσε τη ζωή του όπως του έκανε κέφι. Τα πλήρωσε τα γραμμάτια του κεφιού του και έτσι δεν χρωστάει σε κανέναν μας. Γεια σου Αυτοκράτορα της πίστας…».

Αναλυτικά το post του Τάσου Δούση

Μαζώ! Ο μάγκας που τραγουδούσε στην πίστα Διονυσιου φορωντας φούστα και ο κόσμος καθόταν στο μαγαζί προσοχή.
Εκ βαθέων…Για τα τραγούδια μιας εφηβείας….
❤️Θέλω να γυρίσω στα παλιά εδώ και τώρα…Γιώργος Μαζωνάκης ΕΠΛ Αιγάλεω. Αφιερωμένο στην παλιοπαρέα Τολης,Βασίλης,Λευτέρης,Γιάννης… Αποχαιρετισμός σε έναν Ροκ Σούπερ Σταρ από την Νίκαια…
❤️Δεν περίμενα, δεν φανταζόμουνα ,πως θα ξεκινούσα ένα δημοσιογραφικό μου άρθρο-αφιέρωμα για τον Γιώργο Μαζωνάκη.
❤️Νιώθω πως έχω ανάγκη να γράψω δυο κουβέντες εκ βαθέων ,ως αποχαιρετισμό σε έναν άνθρωπο που ήταν 30 χρόνια μαζί μας, με έναν τρόπο εντελώς δικό του.
❤️Τι θέλω να πώ; Ο Μαζωνάκης ήταν ένας καλλιτέχνης που δεν έμοιασε σε κανέναν άλλον! Ο μάγκας με τα καλά και τα κακά του ,ήταν μια κατηγορία μόνος του. Ένα αλάνι που δεν μπορούσες να το μπερδέψεις με κανένα άλλο.
❤️Είτε σου άρεσε ο Μαζώ ,είτε όχι ,ήξερες πως ο άνθρωπος έπαιζε μπάλα μόνος του. Απο που να το ξεκινήσω. Ο Μαζώ άλλαξε την νύχτα! Ηταν από τους τελευταίους μεγάλους καλλιτέχνες που μόνος του, χωρίς φιοριτούρες, χωρίς μαγαζάρες, χωρίς εφέ, απλά τα γέμιζε.
❤️Ήταν από της τελευταίες αναγνωρίσιμες λαϊκές φωνές που δεν μοιάζει με καμία, χωρίς να είναι ο Πάριος ή ο Καρράς.
❤️Ο Μαζώ στην πίστα φορούσε φούστα, τραγουδούσε Διονυσίου και το μαγαζί στεκόταν προσοχή. Αυτά τα έκανε μόνο ο Μαζώ και γι αυτό ήταν ξεχωριστός. Τον έκανε ο Ζαχαράτος πως στο μαγαζί, στην πίστα… «δεν τραγούδαγε»
❤️Ναι είναι αλήθεια, πως η φωνή δεν βοήθαγε τα τελευταία χρόνια, στα σκοτάδια της ζωής του, και όμως ο κόσμος εκεί. Τον στήριζε γιατί γούσταρε να βλέπει τον Μαζώ και ας ήταν στα πατώματα.
❤️ «Ανήκω σε εμένα και στα όνειρα μου, δεν θέλω κανέναν μες της μοναξιά μου…»
Σήμερα νομίζω πως και εγώ πενθώ ένα κομμάτι της δικής μου ζωής ,που έχει για σάουντρακ τα 30 χρόνια των τραγουδιών του Μαζώ.
❤️Εγώ,ο Τόλης,ο Βασίλης η παλιοπαρέα από το Egaleo city και χιλιάδες αλάνια σαν εμάς ,που είμαστε συνομήλικοι με τον Μαζώ και μεγαλώσαμε στα ίδια λημέρια, στις ίδιες αλάνες, στο ίδιο σχολείο, παντρέψαμε στιγμές της ζωής μας με τα τραγούδια του.

🆘Ξενύχτια, μεθύσια, απογοητεύσεις, θριάμβους, εφιάλτες, έρωτες, πάρτυ…. Με τον χαμό του Μαζώ ξεριζώθηκε ενα κομμάτι της ψυχής μας και της νιότης μας.
❤️Πάω στοίχημα πως και φανατικός να μην ήσουν του Μαζωνάκη ,σήμερα ίσως να νιώθεις πως σου λείπει ένα κομματάκι απειροελάχιστο από την καθημερινότητα της ζωής σου.
❤️Γιατί; Διότι ο Μαζώ ήταν ψηλά, αλλά κάπου τον ένιωθες δικό σου. Δεν ήταν τυχαίο πως ο κόσμος τον έλεγε Μαζώ. Ήταν δείγμα οικειότητας και αγάπης. Ξέρετε γιατί ο κόσμος αγαπούσε τον Μαζωνάκη; Γιατί ο Γιώργος δεν προσπάθησε να γίνει αποδεκτός από ΚΑΝΕΝΑΝ. 🆘Λατρεύτηκε ως ο περίεργος, εκκεντρικός, φευγάτος. Με τα μπινελίκια του, με τα σκοτάδια του, με την τρέλα του. ❤️Έγραφε στις παντόφλες του (και με τέτοιες βγήκε στην πίστα) τους πάντες που μπορεί να μην συμφωνούσαν με το στυλ και τις απόψεις του.
❤️Ο Γιώργος δεν πάλεψε για την αποδοχή του. Έλεγε “σε όποιους αρέσουμε” και εκεί τελείωνε η κουβέντα.
❤️Σκληρός ο Μαζώ…. θα σκεφτείτε. Και όμως, αυτό το αλάνι από την Νίκαια, μέσα από την σκληράδα του, ήταν και ευάλωτος και ευαίσθητος σαν μικρό παιδί. Βίωνε ατελείωτη μοναξιά και έβρισκε λιμάνι σωτηρίας στην πίστα και στην πίστη.
❤️Ο Μαζώ έφυγε νωρίς αλλά έζησε «γεμάτα» όπως εκείνος γούσταρε. Ό,τι και αν έκανε ήταν επιλογή του και οι επιλογές είναι σεβαστές. Οι «ξερόλες» που μιλούν για κόκες ,τοξίνες κλπ να σεβαστούν έναν άνθρωπο που δεν πείραξε και δεν ενόχλησε κανέναν. Ζούσε την ζωή του όπως του έκανε κέφι. Τα πλήρωσε τα γραμμάτια του κεφιού του και έτσι δεν χρωστάει σε κανέναν μας. Γεια σου Αυτοκράτορα της πίστας…