Ο «κακός» που λατρέψαμε για την καλοσύνη του: Ποιος ήταν ο Γεράσιμος Μιχελής – Το «Παρά Πέντε», το θέατρο και η μάχη με την ασθένεια

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ο χώρος της τέχνης αποχαιρετά με συγκίνηση τον Γεράσιμο Μιχελή, έναν ηθοποιό που υπηρέτησε με συνέπεια και αξιοπρέπεια το θέατρο, την τηλεόραση και την ποίηση. Ο Γεράσιμος Μιχελής έφυγε από τη ζωή το πρωί της Δευτέρας 14 Ιουλίου, σκορπίζοντας θλίψη σε συναδέλφους, φίλους και θεατές που τον θαύμασαν για το ταλέντο και την εσωτερικότητά του. Η ενορία του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά, την οποία εκτιμούσε ιδιαίτερα, αποχαιρέτησε τον εκλιπόντα μιλώντας για την πίστη του, τη σεμνότητά του και την πνευματικότητά του, τιμώντας όχι μόνο τον καλλιτέχνη αλλά και τον άνθρωπο.

Η πορεία του στο θέατρο και η ασθένεια που ελάχιστοι γνώριζαν

Γεννημένος στην Αθήνα το 1955, ο Μιχελής ξεκίνησε τη θεατρική του πορεία με σπουδές στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στη συνέχεια αποφοίτησε με άριστα από τη σχολή Βεάκη. Ήταν επίσης καταρτισμένος μουσικά, με σπουδές μονωδίας και θεωρίας και παρακολούθησε μαθήματα αρχαίου δράματος υπό τον Λευτέρη Βογιατζή, μια εμπειρία που όπως έχει πει, καθόρισε την καλλιτεχνική του οπτική.

Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε με το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν και στη συνέχεια συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο και μεγάλες ιδιωτικές σκηνές. Η πορεία του περιλάμβανε απαιτητικούς ρόλους από το αρχαίο δράμα, τον Σαίξπηρ, τον Τσέχωφ και τον Ίψεν, έως έργα του σύγχρονου ελληνικού ρεπερτορίου.

Παρόλο που η καρδιά του ανήκε στο θέατρο, ο ευρύτερος κόσμος τον γνώρισε μέσα από τη δημοφιλή σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη «Στο Παρά Πέντε», όπου ερμήνευσε έναν χαρακτηριστικό ρόλο-ανταγωνιστή. Ο τηλεοπτικός του «κακός» έμεινε χαραγμένος στη μνήμη του κοινού για την ένταση και το βάθος της ερμηνείας του. Συμμετείχε επίσης σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές όπως «Η ζωή της άλλης», «Το κόκκινο δωμάτιο», «Αν υπήρχες θα σε χώριζα», ενώ έκανε και κάποιες εμφανίσεις στον κινηματογράφο.

Πέρα από την υποκριτική, ο Μιχελής υπήρξε και ποιητής, με έργο βαθιά υπαρξιακό και στοχαστικό. Ο ίδιος επέλεξε έναν διακριτικό δρόμο στη ζωή και στην καλλιτεχνική του πορεία, μακριά από τη δημοσιότητα, δίνοντας έμφαση στην ουσία και όχι στη φήμη.

Η στάση του απέναντι στην ασθένειά του, την οποία υπέμεινε με γαλήνη και πίστη, αποτυπώνει το ήθος που χαρακτήριζε κάθε πτυχή της ζωής του. «Ο χρόνος αλλάζει σε λίγο. Το ίδιο εύχομαι και για μας! Πριν τον , πρόλαβα να του πω ένα γενναίο ευχαριστώ. Για τις αναπάντεχες δυσκολίες που μου δώρισε. Όλα φτάνουν στην υπέρβαση, ξεπερνιούνται, καταργούνται, σιωπούν! Όλα! Μου έμαθε πολλά. Και πόσα πολλά έχω ακόμη να μάθω με τον νέο που έρχεται όπου να ‘ναι. Ας είναι ευσπλαχνικός μαζί μας. Φιλάνθρωπος κι ειρηνικός. Με το καλό να μας έρθει!» είχε γράψει σε μία από τις αναρτήσεις του.