Μάτι – μέρος Γ’:«Τα Τέμπη, η Ηλεία και το Μάτι διαφέρουν μόνο στο χρώμα των σάκων για τους νεκρούς» – Ο Άρης Χερουβείμ απασφάλισε

Το Athensmagazine.gr, επιστρέφει σήμερα με το γ’ και τελευταίο μέρος της συνέντευξης με τον Άρη Χερουβείμ, ο οποίος μίλησε στις δημοσιογράφους Σοφία Φυρογένη και Αναστασία Κολυβά.
Στα πρώτα δύο μέρη μας περιέγραψε το χρονικό της φονικής πυρκαγιάς, την τεράστια συγκάλυψη που επιχειρήθηκε για να μη βγει η αλήθεια, ενώ αναφέρθηκε στον αγώνα που δίνει για τη δικαίωση των δίδυμων ανιψιών του και το ζήτημα του ομαδικού τάφου, το οποίο παραμένει ιδιαίτερα φλέγον ειδικά μετά τη δημοσιοποίηση της έκθεσης της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού, η οποία κάνει λόγο για 16 αταυτοποίητες σορούς.
Ακόμη και εάν έχουν γίνει σημειωθεί πολλά περιστατικά συγκάλυψης και εγκληματικών αμελειών, οι κατηγορίες για το Μάτι δεν έχουν αναβαθμιστεί από πλημμέλημα σε κακούργημα. Γιατί έγινε αυτό;
Το χρονικό
Μόλις 28 χιλιόμετρα από τη Βουλή των Ελλήνων, 120 (επισήμως πλέον) άτομα έχασαν τη ζωή τους μία ζεστή μέρα του καλοκαιριού. Ήταν Δευτέρα 23 Ιουλίου 2018 όταν σημειώθηκε η δεύτερη φονικότερη πυρκαγιά στον 21ο αιώνα, η φωτιά της Ανατολικής Αττικής που έπληξε πέντε οικισμούς: τον Νέο Βουτζά, την Αμπελούπολη, το Κόκκινο Λιμανάκι Ραφήνας, τον Προβάλινθο και το Μάτι. Στην κοινή γνώμη έχει περάσει ως η «φωτιά στο Μάτι» και εδώ και 7 χρόνια κρίσιμα στοιχεία που αφορούν αυτό το κρατικό έγκλημα έχουν αποσιωπηθεί σκοπίμως.
Ο Άρης Χερουβείμ αντίκρισε την φρίκη που άφησε πίσω της η φονική πυρκαγιά. Έχασε τη μητέρα του, την αδερφή του και τις 5χρονες δίδυμες ανιψιές του, Μαρίλια και Εβελίνα. Βρέθηκαν απανθρακωμένες και αγκαλιασμένες λίγα μέτρα έξω από το σπίτι τους.
Για ποιο λόγο οι κατηγορίες για το Μάτι δεν έχουν αναβαθμιστεί από πλημμέλημα σε κακούργημα;
«Τουλάχιστον 3 φορές ο ανακριτής το προσπάθησε αλλά οι εισαγγελείς το αρνηθήκαν. Δεν είναι η κλασική περίπτωση δόλου που πυροβολάς τον άλλον με σκοπό να σκοτώσεις. Υπάρχουν κατηγορίες για έκθεση με ενδεχόμενο δόλο, το οποίο είναι κακούργημα. Ενώ γνώριζαν ότι κινδύνευαν άνθρωποι δεν έκαναν τίποτα και αποδέχτηκαν την κατάσταση, ελπίζοντας λ.χ. ότι θα βρέξει και θα σβήσει η φωτιά.
Το μοναδικό εναέριο μέσο που θα επιχειρούσε την ώρα που η φωτιά έμπαινε εντός των οικισμών, στο Ν.Βουτζά, το εξέτρεψαν αλλού, συγκεκριμένα στα διυλιστήρια, αφήνοντας τον κόσμο στη μοίρα του. Δεν πιστεύουμε ότι ξυπνήσανε το πρωί με τη διάθεση να σκοτώσουν 104 ανθρώπους. Οι παραλείψεις και η αποδοχή του κινδύνου, χωρίς τη λήψη των αναγκαίων μέτρων είναι κακούργημα. Συνεπώς, το ζήτημα είναι πιο σύνθετο από αυτό που θέλουν να παρουσιάσουν», τονίζει ο Άρης Χερουβείμ.
«Εάν οι κατηγορίες για το Μάτι είχαν αναβαθμιστεί σε κακούργημα δεν θα είχαμε Τέμπη»
5 χρόνια μετά το έγκλημα στο Μάτι, ένα άλλο προδιαγραμμένο έγκλημα συνέβη λίγο πριν μπει η άνοιξη του 2023. Η τραγωδία στα Τέμπη με τους 57 νεκρούς.
Οι συγγενείς των θυμάτων του Ματιού συμπορεύονται στον πόνο με τους συγγενείς των Τεμπών, της Μάνδρας αλλά και άλλων ατομικών και μαζικών περιπτώσεων. Το κοινό τους; Ότι παλεύουν όχι μόνο για τους δικούς τους ανθρώπους που έφυγαν άδικα, αλλά και για τις επόμενες γενιές που κινδυνεύουν από τις κρατικές ολιγωρίες.
«Όταν αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε τι έχει συμβεί, να ερευνούμε και να διαβάζουμε, διαμορφώσαμε, οι ενεργοί παθόντες, ένα σύνθημα: Ποτέ Ξανά Μάτι. Είναι ένα είδος δικαίωσης ότι δεν θα επιτρέψουμε να ξαναγίνει κάτι παρόμοιο. Την 1η Μαρτίου του 2023, την επόμενη της τραγωδίας στα Τέμπη είχαμε δικάσιμη και θυμάμαι το παγωμένο κλίμα που υπήρχε, αισθάνθηκα ότι ηττηθήκαμε. Αισθανόμαστε τύψεις ότι μάλλον δεν κάναμε αρκετά πράγματα.
Εάν οι κατηγορίες για το Μάτι είχαν αναβαθμιστεί σε κακούργημα και υπήρχε η απειλή της φυλάκισης σε όσους έχουν θέση ευθύνης, χωρίς να αναλαμβάνουν την ευθύνη, πιθανόν να μην είχαν συμβεί τα Τέμπη. Έτσι όπως είναι η κατάσταση, το πιο πιθανό είναι τα Τέμπη να πάνε και αυτά για πλημμέλημα. Το συμπέρασμα πλέον είναι ότι η ατιμωρησία στην Ελλάδα γεννάει εθνικές τραγωδίες», διαπιστώνει με πικρία ο Άρης Χερουβείμ.
«Να ξεθάψουν τον έναν, να βάλουν τον άλλο»
Τους συγγενείς των Τεμπών και του Ματιού δεν τους ενώνει μόνο ο αγώνας για δικαίωση των νεκρών, αλλά και ένα άλλο ανατριχιαστικό βίωμα: τα κλειστά φέρετρα.
«Μας παραδώσανε κλειστά φέρετρα και δεν μας επιτρέψαν να δούμε τι έχουν μέσα. Προφανώς δεν θέλανε να υπάρξουν ακραίες αντιδράσεις. Υπάρχει και το πολύ πιθανό ενδεχόμενο, σύμφωνα με μαρτυρίες συγγενών, να μας δόθηκαν οι θανόντες μας ανοικτοί. Δηλαδή μετά τη νεκροψία-νεκροτομή δεν έκαναν καν τον κόπο να τους ράψουν.
Όταν έδωσαν να ταφεί άλλη σορός
Ο Άρης Χερουβείμ περίεγραψε ένα ανατριχιαστικό περιστατικό προσβολής των νεκρών. «Κάποια στιγμή ένας ανώτατος αξιωματικός της πυροσβεστικής, διοικητής της ΔΑΕΕ τότε, ο κ.Καλογερόπουλος, τηλεφώνησε σε μία κυρία που έχασε τους γονείς της και ενώ είχε γίνει η κηδεία τους, την ενημέρωσε ότι είχαν κάνει λάθος και δεν παρέδωσαν τη σωστή σορό. Δεν ήταν ο πατέρας της αυτός που κηδεύτηκε αλλά κάποιος άλλος.
Και τι της πρότεινε; Να έρθουν το βράδυ να κάνουν τράμπα τα πτώματα! Να ξεθάψουν τον έναν, να βάλουν τον άλλο! Πήγε στην ουσία χωρίς το τελετουργικό που είχε σχεδιάσει η οικογένεια ο πραγματικός πατέρας», ενώ ο Άρης Χερουβείμ προσθέτει: «Το ζήτημα αυτό έφτασε στο Πρωτόδικο Δικαστήριο. Η κυρία αυτή το κατέθεσε με ακριβή στοιχεία, αλλά κανείς δεν ασχολήθηκε. Κανένας Εισαγγελέας δεν κάλεσε τον υπεύθυνο. Κανένα ΜΜΕ δεν το έκανε πρώτο θέμα. Δεν ίδρωσε το αυτί τους, γιατί δεν ήθελαν το θέμα να διογκωθεί. Σκοπός είναι να κουκουλωθεί η αλήθεια. Και μάλιστα ο κ.Καλογερόπουλος εμφανίστηκε στο Δικαστήριο, στην επόμενη δικάσιμο, χωρίς την παραμικρή ντροπή, για να δει τι παίζει».
Η κατάθεση που έδωσε στο δικαστήριο η Βασιλική Κούκλα για τον θάνατο των γονιών της ήταν ανατριχιαστική. Ο Χρήστος και η Μαρία Κούκλα, ανήμποροι, περίμεναν μία βοήθεια που δεν ήρθε ποτέ. Εντοπίστηκαν μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, απανθρακωμένοι.
«Λίγες μέρες μετά την κηδεία, τηλεφώνησαν από την Πυροσβεστική και είπαν πως έγινε κάποιο λάθος και μας έδωσαν την σωρό άλλου ανθρώπου αντί του πατέρα μου. Θέλανε να γίνει εκταφή μετά συνεννόησης, χωρίς επίσημη ενημέρωση και χωρίς να γίνει επίσημη ταφή. Προφανώς το σοκ ήταν μεγάλο.
Ο διευθυντής του τμήματος Περιστερίου της Πυροσβεστικής, ο κος Καλογερόπουλος, μου συστήθηκε και μου έδωσε το προσωπικό του κινητό για να συνεννοηθούμε. Μου είπε ότι θα στείλει πυροσβεστικό να με πάρει να με πάει να συζητήσουμε από κοντά, κάτι που θεωρώ υπερβολικό. Μου ζήτησε να μη γίνει γνωστό το λάθος από επίσημες οδούς, γιατί θα υπήρχε πρόβλημα. Το βασικό τους θέμα ήταν να μη μαθευτεί, όχι το λάθος που έγινε. Για αυτό μου ζήτησαν να έρθω κρυφά διότι αν δεν έχεις εισαγγελική άδεια δε μπορούν να κάνουν εκταφή επίσημα. Αλλά αν πηγαίναν βράδυ κάτι θα κατάφερναν.
Εννοείται αρνηθήκαμε. Έγινε εκταφή με εισαγγελική εντολή και κάναμε την κηδεία σε στενό οικογενειακό κύκλο. Ο κος Καλογερόπουλος μου έστειλε μετά μήνυμα ότι το λάθος έγινε εκ παραδρομής και είπε ότι θα συνεχίσουν την προσπάθεια να βρουν τους ιθύνοντες. Νομίζω ότι πολλοί δήλωσαν ότι τους εδόθησαν άλλα πτώματα», κατέθεσε η Βασιλική Κούκλα.
Τραγική είναι επίσης η ιστορία μίας άλλης επιζήσασας που αντίκρισε τον πατέρα της μέσα στο αυτοκίνητο καμένο, αποστεωμένο, δηλαδή σκελετό σκέτο.
«Τον πήραν τον άνθρωπο, αλλά αφήσανε κάποια υπολείμματα οστών στο αμάξι. Τα μάζεψε η κοπέλα, αλλά στην κηδεία δεν της επιτρέψανε να τα θάψει με το υπόλοιπο σώμα. Μετά από χρόνια, απεβίωσε άλλος στενός συγγενής και αποφάσισαν να τον θάψουν μαζί. Στην εκταφή ο υπεύθυνος τους είπε ότι η σορός δεν είχε λιώσει και είχε ρούχα. Ήταν άλλος νεκρός!
Από όσο γνωρίζω, η κοπέλα αυτή έχει απευθυνθεί σε εισαγγελέα, ώστε να γίνει εκταφή και να ξαναγίνει τεστ DNA για να μάθει ποιος είναι ο άνθρωπος που τάφηκε. Και αν αυτό αποδειχθεί, θα αρχίσει μια ατελείωτη αλυσίδα με εκταφές για να δει ο καθένας μας τι έχει παραλάβει και θάψει», αποκαλύπτει ο Άρης Χερουβείμ.
Ο ρόλος των ΜΜΕ
Στη συζήτηση για το Μάτι δεν πρέπει να λείπουν και τα ΜΜΕ που επέτρεψαν να διαμορφωθούν διαστρεβλωμένες αλήθειες για την τραγωδία: ότι ευθύνονται τα αυθαίρετα και η άναρχη δόμηση του τόπου. Ποια είναι η στάση που τηρούν;
«Τα ΜΜΕ ασχοληθήκαν πάρα πολύ όσο πουλούσε το συγκινησιακό κομμάτι. Γενικά αποφεύγω να μιλάω για το προσωπικό δράμα γιατί πρέπει να πάμε στο επόμενο επίπεδο, αλλά η τηλεόραση πολύ δύσκολα φτάνει σε αυτό το σημείο. Όταν ξεκινάμε να κάνουμε πολιτική συζήτηση, αναλύοντας τι έφταιξε πραγματικά και τι μπορεί να αλλάξει, κόβεται αμέσως η κουβέντα. Για αυτό και όταν ξεκίνησε η δίκη, τα ΜΜΕ ήταν απόντα. Ο τελευταίος που έκανε ρεπορτάζ και έρευνα ήταν ο Γιώργος Καραϊβάζ, ο οποίος ήταν εξαιρετικός. Ενδιαφερόταν και επίσης είχε έρθει στο σπίτι μας στο Μάτι».
«Τα Τέμπη, η Ηλεία και το Μάτι διαφέρουν μόνο στο χρώμα των σάκων για τους νεκρούς»
Ωστόσο, ο Άρης Χερουβείμ δεν κρύβει την απογοήτευσή του για το πώς έχει διαχειριστεί η κοινωνία το έγκλημα στο Μάτι.
«Δεν παρευρέθηκα στο μαζικό συλλαλητήριο για τα Τέμπη, καθώς είμαι λίγο ευαίσθητος στο ξύλο που «φάγαμε» από διάφορα τρολ και άλλους που δεν μπορούσαν να καταλάβουν πέρα από τις ελάχιστες διαφορές, τις τεράστιες ομοιότητες μεταξύ των εγκλημάτων. Δεν συμμετείχα στις εκδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας γιατί φοβήθηκα μην ακούσω το οτιδήποτε και αντιδράσω αρνητικά.
Αν και ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23 Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική δεν κατέβηκε μαζικά και οργανωμένα, πολλοί από εμάς, σε ατομικό επίπεδο, έδωσαν το «παρών». Όταν βγάλαμε την ανακοίνωση σκεφτήκαμε πολύ πώς θα παρουσιάσουμε την απόφαση μας. Δεχτήκαμε τηλεφωνήματα και μας έλεγαν ότι κάναμε λάθος.
Γιατί στο Μάτι δεν έγινε μία μεγάλη πορεία; Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι μόλις το καλοκαίρι του 2024, θεσμικός παράγοντες συνάντησε άνθρωπο από το Μάτι. Παρευρεθήκαμε, η οικογένειά μου, ως καλεσμένοι της Προέδρου της Δημοκρατίας στη δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο, για τα 50 χρόνια της Ελληνικής Δημοκρατίας, έπειτα από προσωπική πρόσκληση. Πέρα από την επέτειο των 50 χρόνων Δημοκρατίας στη χώρα, εμείς εκπροσωπούσαμε, το Μάτι και τα Τέμπη, τις 2 μελανές σελίδες της ιστορίας.
Από όσο γνωρίζω, κλήθηκαν 2 οικογένειες από το Μάτι και 2 οικογένειες από τα Τέμπη. Από τη δική μας τη μεριά, είμασταν εγώ με τη σύζυγό μου και η κ. Πηνελόπη Κωνσταντάκη, πολυεγκαυματίας, σίγουρα η πιο βεβαρημένη περίπτωση από τους εγκαυματίες. Εκεί γνώρισα και συνομίλησα με τους γονείς της Εριέττας Μόλχο που σκοτώθηκε στα Τέμπη. Είναι η κοπέλα που δεν έχει ανευρεθεί», αναφέρει ο Άρης Χερουβείμ.
«Μόνο μία διαφορά εντοπίζω στις υποθέσεις του Ματιού, της Ηλείας, της Μάνδρας και των Τεμπών: το χρώμα του σάκου που τοποθετούνταν τα πτώματα. Τίποτα άλλο. Δεν διαφέρουμε κάπου αλλού. Στις δύο περιπτώσεις ήταν μαύρος και στις άλλες δύο ήταν κίτρινος ο σάκος», καταλήγει.
Γιατί όμως οι τραγωδίες αυτές υφίστανται διαφορές; Σύμφωνα με τον Άρη Χερουβείμ το Μάτι συνδέθηκε με τη δεξιά παράταξη, που ήταν αντιπολίτευση το 2018.
«Τα Τέμπη συνδέθηκαν με την αριστερή αντιπολίτευση. Οι «δεξιοί» ως άνθρωποι, με βάση τη κοσμοθεωρία τους και τα βιώματά τους, δεν έχουν μάθει να διεκδικούν, να κατεβαίνουν στο δρόμο, είναι αυτό που θα λέγαμε παλιότερα οι νοικοκυραίοι. Οι «αριστεροί» έχουν στο DNA τους τον κατά την δική τους λογική αγώνα, το να κατεβαίνουν στο δρόμο. Αυτό νομίζω έπαιξε μεγάλο ρόλο στο πως εξελίχθηκαν τα πράγματα.
Θα είχε ενδιαφέρον αν τα δύο εγκλήματα γινόντουσαν αντίστροφα, με διαφορετικές κυβερνήσεις, πώς θα αντιδρούσε ο καθένας. Δεν γνωρίζω κατά πόσο οι Έλληνες κινητοποιούνται αυθόρμητα και χωρίς κομματικές παραινέσεις, αν και πιστεύω ότι πολύς κόσμος στις εκδηλώσεις για τα Τέμπη κατέβηκε χωρίς να ενδιαφέρεται για τις κομματικές παρατάξεις».
Διαιρέσεις, δυστυχώς, σημειώθηκαν και μέσα στην υπόθεση του Ματιού, καθώς υπήρχαν άνθρωποι που ήθελαν να υπονομεύσουν τις διαδικασίες.
Ειδικότερα ο Άρης Χερουβείμ δηλώνει: «Από την πρώτη μέρα κάποιοι προσπαθούσαν να πείσουν τους άλλους να μην κάνουν μηνήσεις και το κατάφεραν. Προέβλεψαν ότι τις επόμενες μέρες, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα έπεφτε, δίνοντας την εξουσία στη Νέα Δημοκρατία. Επιχειρηματολόγησαν με σκοπό να μην αποτελέσει αυτό το θέμα καυτή πατάτα για την επόμενη κυβέρνηση υποθέτω.
Υποστήριζαν ότι δεν δικαιούνταν πολλοί να κάνουνε μήνυση γιατί δεν χάσανε δικούς τους ανθρώπους. Είναι τελείως λανθασμένο γιατί μήνυση μπορεί να κάνει κάποιος ακόμη και για το πεύκο που κάηκε απέναντι από το σπίτι του για καταστροφή του περιβάλλοντος. Ή ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ομαδική μήνυση. Στο λιμενικό γίνανε ομαδικές μηνύσεις από κάποιους επιζώντες που είχαν πέσει στη θάλασσα. Σίγουρα η αντιμετώπιση από την Ελληνική Δικαιοσύνη θα ήταν διαφορετική αν είχαν καταθέσει μηνύσεις αρκετές εκατοντάδες από τους πληγέντες.
Και ενώ ακόμη δεν είχε σβήσει η φωτιά, κάποιοι ενήργησαν με σκοπό το ιδίο όφελος, με σκοπό τις αποζημιώσεις. Ασύλληπτα πράγματα», προσθέτει στο τέλος ο Άρης Χερουβείμ.
Η εξέλιξη της δίκης για το Μάτι
Αναφορικά με την εξέλιξη της δίκης για το Μάτι ο Άρης Χερουβείμ παρουσιάζει ορισμένα θετικά στοιχεία που προκύπτουν. «Στο Εφετείο έχουμε πρόταση από την Εισαγγελέα για 12 ενόχους από τους 9 που υπήρχαν στο Πρωτόδικο, από τους 21 συνολικά κατηγορούμενους. Τότε καταδικάστηκαν οι 6 από τους 9. Σήμερα αποδίδονται κατηγορίες και σε πολιτικά πρόσωπα, όπως ο κ. Καπάκης και η κ. Δούρου.
Ένα σοβαρό ζήτημα που αναδείχθηκε μέσα από το δικαστήριο ήταν η άρνηση ανάληψης ευθύνης. Από την μία πλευρά, οι κατηγορούμενοι προστάτευαν ο ένας τον άλλον και από την άλλη πλευρά, επέρριπταν ευθύνες ο ένας στον άλλον. Υποστήριζαν ότι δεν είχαν αρμοδιότητα ή περίμεναν να πάρουν εντολή.
Τι περιμένει η κυρία Δούρου και όλοι όσοι ήταν υπεύθυνοι για την πολιτική προστασία και την προστασία των πολιτών; Να λάβουν εισήγηση και εντολή να δράσουν; Ένας να πάθει εγκεφαλικό, οι υπόλοιποι θα κάθονται αδρανείς; Δυστυχώς με τη λογική της εντολής αθωωθήκανε στο Πρωτόδικο Δικαστήριο», υπογραμμίζει ευστόχως ο Άρης Χερουβείμ.
Θα υπάρξει δίκαιο;
Για τον Άρη Χερουβείμ η λύση βρίσκεται στη νέα γενιά και στη διεκδίκηση. «Η γενιά η δική μας, δηλαδή των γονιών είναι πια καμένο χαρτί. Προσπαθώ να μιλάω όσο μπορώ αλλά από εκεί και πέρα πρέπει να κινητοποιηθούν οι ίδιοι οι νέοι. Να διεκδικήσουνε το δικαίωμα στη ζωή, ώστε να ζούνε με ποιότητα, υγεία και ασφάλεια».
Και συνεχίζει: «Δεν χρειάζονται μόνο διαφορετικοί Σύλλογοι στα Τέμπη, τη Μάνδρα και το Μάτι. Μήπως θα πρέπει να ενωθούν πολύ περισσότεροι άνθρωποι μαζί; Δεν είναι μόνο οι προαναφερθείσες τρεις τραγωδίες αλλά και τα μεμονωμένα περιστατικά. Να μην ξεχνάμε την Μελίνα Παρασκάκη που πέθανε από ολική αναισθησία, τον Ερμή Θεοχαρόπουλο που «έφυγε» στα Τζουμέρκα ενώ περίμενε βοήθεια, την Κυριακή Γρίβα που ζήτησε ένα περιπολικό κλπ. Τα ίδια πράγματα επαναλαμβάνονται».
Το δίκαιο άραγε θα το βρούμε ποτέ; Η απάντηση του Άρη Χερουβείμ είναι τροφή για σκέψη.
«Τι είναι δίκαιο για 11 παιδάκια από 6 μηνών ως 13 ετών; Για ακόμη 5 νέους ως 29 χρονών; Για τους γονείς μας, τους συντρόφους μας, τα αδέλφια μας. Αλλά, τελικά, ας μου πει κάποιος τι είναι δικαίωση για 11 παιδάκια που έφυγαν με τον πιο μαρτυρικό τρόπο και τα μισά από αυτά δεν εκπροσωπούνται στο Ποινικό Δικαστήριο».






0 ΣΧΟΛΙΑ