Μανώλης Κονταρός: Το τραγούδι-μοιρολόι για τον Βαγγέλη Γιακουμάκη που «λύγισε» το πανελλήνιο

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ένα βαθύτατα συγκινητικό αφιέρωμα στη μνήμη του Βαγγέλη Γιακουμάκη παρουσίασε ο Μανώλης Κονταρός, έντεκα χρόνια μετά την ημέρα που η Κρήτη και ολόκληρη η Ελλάδα αποχαιρέτησαν το αδικοχαμένο παλικάρι. Ο γνωστός καλλιτέχνης, μιλώντας στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», αποκάλυψε το παρασκήνιο πίσω από τη δημιουργία ενός τραγουδιού που δεν είναι απλώς ένας φόρος τιμής, αλλά η «φωνή» ενός πατέρα που θρηνεί.

«Τραγούδησα ως Ανδρέας Γιακουμάκης»

Ο Μανώλης Κονταρός εξήγησε πως η έμπνευση για το τραγούδι ήρθε μέσα από τις προσωπικές του στιγμές με τον πατέρα του Βαγγέλη, Ανδρέα Γιακουμάκη.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, προσπάθησε να αποτυπώσει όσα ένιωθε ο Ανδρέας, γι’ αυτό και στο ηχητικό κομμάτι ακούγεται η ίδια η φωνή του πατέρα να φωνάζει «Βαγγέλη μου».

«Προσπάθησα να το τραγουδήσω όχι σαν Κονταρός, αλλά σαν Γιακουμάκης Ανδρέας», δήλωσε ο καλλιτέχνης, τονίζοντας ότι το τραγούδι γράφτηκε σε στίχους του Σήφη Δοκιμάκη.

Το βίντεο με τα ντοκουμέντα από την οικογένεια

Για πρώτη φορά, το τραγούδι ντύθηκε με σπάνιο οπτικό υλικό και ντοκουμέντα από τη ζωή του Βαγγέλη, τα οποία παραχώρησε η ίδια η οικογένεια –συγκεκριμένα η αδερφή του– στον Κώστα Χαλαβαλάκη που επιμελήθηκε το μοντάζ. Οι εικόνες αποτυπώνουν την αλήθεια ενός παιδιού που έγινε «παιδί όλου του κόσμου», όπως λένε και οι στίχοι.

«Έντεκα χρόνια σαν να μην πέρασε μια μέρα»

Ο καλλιτέχνης αποκάλυψε πως επικοινώνησε με τον Ανδρέα Γιακουμάκη το πρωί της κυκλοφορίας του τραγουδιού, ο οποίος βρισκόταν στα πρόβατά του Η απάντηση του πατέρα ήταν συγκλονιστική: «Μανώλη, έχουν περάσει 11 χρόνια και είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα».

Ο Άγιος Βαγγέλης στο Σελί

Στη συζήτηση έγινε αναφορά και στο εκκλησάκι που έχει χτίσει η οικογένεια στο Σελί Ρεθύμνου, όπου υπάρχει η αγιογραφία του Βαγγέλη. Όπως ειπώθηκε, ο Βαγγέλης Γιακουμάκης έχει «αγιοποιηθεί» στη συνείδηση του κόσμου, αποτελώντας πλέον το σύμβολο μιας άλλης παιδείας και ενός αγώνα ενάντια στη βία και τον εκφοβισμό.

Το χρονικό της φρικτής υπόθεσης

Έντεκα χρόνια μετά, η μνήμη του Βαγγέλη Γιακουμάκη παραμένει ζωντανή. Ο Κρητικός φοιτητής από το χωριό Σέλλι Ρεθύμνου αποκαλύφθηκε πως υπήρξε θύμα συστηματικής σωματικής και ψυχολογικής κακοποίησης από συμφοιτητές του, κυρίως από άτομα του στενού του κύκλου στη σχολή. Ένα δράμα που εκτυλίχθηκε σιωπηλά και κατέληξε σε μια υπόθεση που συγκλόνισε ολόκληρη τη χώρα.

Το μεσημέρι της Παρασκευής εκείνης, ο 20χρονος εγκατέλειψε βιαστικά την εστία. Δεν πήρε μαζί του ούτε το μπουφάν του ούτε τα προσωπικά του αντικείμενα, γεγονός που έκανε τους οικείους του να ανησυχήσουν άμεσα. Η μητέρα του προσπάθησε επανειλημμένα να επικοινωνήσει μαζί του τηλεφωνικά, όμως το κινητό του παρέμενε απενεργοποιημένο. Καθώς περνούσαν οι ώρες χωρίς κανένα σημάδι ζωής, άρχισε να τηλεφωνεί σε φίλους και συμφοιτητές του γιου της, χωρίς αποτέλεσμα.

Όταν έπεσε το σκοτάδι και ο Βαγγέλης δεν είχε επιστρέψει, φοιτητές της σχολής ξεκίνησαν αυθόρμητα αναζητήσεις, χωρισμένοι σε μικρές ομάδες. Περίπου στις 22:00 το βράδυ έγινε σαφές ότι η κατάσταση ήταν σοβαρή, όμως οι προσπάθειες εκείνης της νύχτας δεν απέδωσαν καρπούς.

Τις επόμενες ημέρες, οι έρευνες επεκτάθηκαν σε μεγάλη ακτίνα γύρω από τη σχολή. αστυνομικές δυνάμεις, άνδρες της ΕΜΑΚ, εθελοντές και ελικόπτερο συμμετείχαν στις επιχειρήσεις, εξερευνώντας τόσο την ξηρά όσο και την παραλίμνια περιοχή. Παρ’ όλα αυτά, ο Βαγγέλης Γιακουμάκης παρέμενε άφαντος.

Οι αποκαλύψεις για το μπούλινγκ

Καθώς οι έρευνες προχωρούσαν χωρίς αποτέλεσμα, οι Αρχές άρχισαν να εστιάζουν στο περιβάλλον του φοιτητή εντός της σχολής. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συμφοιτητές του από την Κρήτη, με τους οποίους έκανε παρέα. Τότε άρχισαν να βγαίνουν στο φως μαρτυρίες που σκιαγραφούσαν μια σκληρή καθημερινότητα εκφοβισμού.

Σταδιακά αποκαλύφθηκε ότι ο Βαγγέλης δεχόταν συστηματική ταπείνωση και βία. Σύμφωνα με καταθέσεις, του έκλειναν το ζεστό νερό την ώρα που έκανε μπάνιο, τον κλείδωναν μέσα σε ντουλάπες, τον έδεναν σε καρέκλες και τον εξευτέλιζαν, πετώντας του κέρματα για να «τραγουδήσει» σαν τζουκ μποξ. Παρά το μαρτύριο που βίωνε, δε μίλησε ποτέ σε κανέναν, ούτε καν στην οικογένειά του όταν επέστρεψε στην Κρήτη για τις γιορτές των Χριστουγέννων.

Παράλληλα, κυκλοφόρησαν φήμες για πολιτική παρέμβαση υπέρ συμφοιτητών του. Το όνομα του Χρήστου Μαρκογιαννάκη ήρθε στο προσκήνιο, με τον ίδιο να παραδέχεται δημόσια ότι είχε μεσολαβήσει για λογαριασμό φοιτητή, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι η ενέργεια αυτή δεν είχε καμία σχέση με την εξαφάνιση του Βαγγέλη Γιακουμάκη.

Στις 15 Μαρτίου 2015, Κυριακή πρωί, περαστικοί εντόπισαν τυχαία ένα πτώμα σε προχωρημένη σήψη σε αγροτική περιοχή. Στο σημείο έσπευσαν άμεσα οι αστυνομικές αρχές και ο ιατροδικαστής Θεόδωρος Βουγιουκλάκης. Η επιβεβαίωση ήρθε γρήγορα: επρόκειτο για τον Βαγγέλη Γιακουμάκη.

Ο θείος του κλήθηκε να αναγνωρίσει τη σορό και, 37 ημέρες μετά την εξαφάνισή του, επιβεβαιώθηκε το χειρότερο σενάριο. Ο 20χρονος βρέθηκε με τραύμα στο δεξί χέρι, ενώ κοντά του υπήρχε ένα μαχαίρι. Φορούσε τα ίδια ρούχα με εκείνα της ημέρας που εξαφανίστηκε.

Η είδηση προκάλεσε κύμα οργής και θλίψης. Σε πολλές πόλεις της Ελλάδας πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις κατά της βίας και του μπούλινγκ, στη μνήμη του Βαγγέλη. Αργότερα, νέες αποκαλύψεις για την κακοποίησή του ήρθαν στο φως, με αποκορύφωμα τη δημοσιοποίηση βίντεο το καλοκαίρι του 2016, στο οποίο καταγραφόταν η λεκτική και σωματική βία που δεχόταν.