Υπόθεση Μαζωνάκη: «Βόμβες» από Αμερικανό ειδικό – Τα δύο σενάρια που «μιλάνε» για την πλασμαφαίρεση
Νέα ερωτήματα γύρω από τις συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η πλασμαφαίρεση στον Γιώργο Μαζωνάκη θέτει ο Αμερικανός γιατρός Dr. Allen P. Green, ο οποίος διαθέτει εμπειρία στις διαδικασίες αφαίρεσης πλάσματος. Αναλύοντας όσα έχουν δημοσιοποιηθεί για την υπόθεση στο Πρώτο Θέμα, ο κλινικός παθολόγος εστιάζει σε τρεις βασικούς παράγοντες ασφαλείας που, όπως υποστηρίζει, πρέπει να υπάρχουν σε κάθε μονάδα όπου πραγματοποιούνται τέτοιες πράξεις: κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό, άμεσα διαθέσιμος και λειτουργικός εξοπλισμός για επείγοντα περιστατικά και σαφή κριτήρια για το πότε μία διαδικασία πρέπει να διακόπτεται ή να μην ξεκινά καθόλου.
Τα τρία σημεία που βάζει στο μικροσκόπιο ο Αμερικανός γιατρός
Ο Dr. Allen P. Green είναι κλινικός παθολόγος και Αναπληρωτής Ιατρικός Διευθυντής στην Global Apheresis, στην Καλιφόρνια, και, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί, έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 500 διαδικασίες αφαίρεσης πλάσματος. Με αφορμή την υπόθεση του Έλληνα τραγουδιστή, αναφέρθηκε δημόσια στα ερωτήματα που έχουν δημιουργηθεί γύρω από την ασφάλεια της πλασμαφαίρεσης, διευκρινίζοντας ότι θα πρέπει να διαχωρίζεται η ίδια η ιατρική μέθοδος από τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζεται και από τις συνθήκες που επικρατούν σε μια μονάδα. Αναφερόμενος ειδικότερα στις πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές για το ιατρείο στο Κολωνάκι, επισημαίνει ότι τα όσα περιγράφονται θα πρέπει πρώτα να επιβεβαιωθούν στο πλαίσιο της δικαστικής διερεύνησης.
«Όσα έχουν αναφερθεί για το συγκεκριμένο ιατρείο στο Κολωνάκι —εφόσον επιβεβαιωθούν δικαστικά— περιγράφουν ένα περιβάλλον που στερείται τα τρία βασικά στοιχεία που απαιτούνται για κάθε πρόγραμμα αφαιρέσεως: προσωπικό ειδικά εκπαιδευμένο στη διαδικασία, λειτουργικό εξοπλισμό αντιμετώπισης επειγόντων περιστατικών και καθορισμένα κριτήρια διακοπής της διαδικασίας.» Ο Αμερικανός γιατρός στέκεται ιδιαίτερα στην εκπαίδευση όσων χειρίζονται τον εξοπλισμό. Όπως εξηγεί, η αγορά ενός εξειδικευμένου μηχανήματος δεν συνεπάγεται αυτομάτως και επαρκή γνώση για την ασφαλή εφαρμογή της διαδικασίας. «Μια κλινική αγοράζει το μηχάνημα, ένας αντιπρόσωπος πωλήσεων εκπαιδεύει το προσωπικό μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο και η ανταλλαγή πλάσματος προστίθεται στις παρεχόμενες υπηρεσίες», αναφέρει. Και προσθέτει ότι «το χάσμα ανάμεσα στην κατοχή του εξοπλισμού και τη γνώση της χρήσης του είναι μεγαλύτερο απ’ ό,τι αντικατοπτρίζει επί του παρόντος η αγορά».
VIRAL
Παράλληλα, σημειώνει ότι ο χαρακτηρισμός ενός χώρου ως «κλινική μακροζωίας» δεν συνιστά από μόνος του πιστοποίηση επαγγελματικών προσόντων, όπως αντίστοιχα η κατοχή ενός μηχανήματος αφαίρεσης δεν αποδεικνύει ότι υπάρχει και η απαιτούμενη εξειδίκευση για τη χρήση του. Ο Dr. Green επιχειρεί επίσης να αποσαφηνίσει τις διαφορετικές διαδικασίες που συχνά περιγράφονται συνολικά ως «πλασμαφαίρεση». «Σχεδόν όλες οι αναφορές στην αγγλική γλώσσα χρησιμοποιούν τους όρους “πλασμαφαίρεση”, “ανταλλαγή πλάσματος” και “καθαρισμός αίματος” ως εναλλάξιμους. Δεν πρόκειται για το ίδιο πράγμα και η διαφορά αυτή έχει σημασία για την ερμηνεία των δεδομένων σχετικά με την ασφάλεια», εξηγεί.
Στην περίπτωση του συστήματος INUSpheresis, το οποίο σύμφωνα με τις δημοσιευμένες πληροφορίες χρησιμοποιήθηκε στην περίπτωση Μαζωνάκη, αναφέρει ότι πρόκειται για ειδική μορφή πλασμαφαίρεσης διπλής διήθησης. «Αποτελεί μια ειδική μορφή πλασμαφαίρεσης διπλής διήθησης (DFPP). Το πλάσμα διαχωρίζεται από τα κύτταρα του αίματος, διέρχεται από ένα δευτερεύον φίλτρο που συγκρατεί τα μεγαλύτερα μόρια και στη συνέχεια επιστρέφεται στον ασθενή. Δεν πραγματοποιείται αντικατάσταση με κάποιο άλλο υγρό.» Ο ίδιος αντιπαραβάλλει τη συγκεκριμένη μέθοδο με τη θεραπευτική ανταλλαγή πλάσματος (TPE), κατά την οποία το πλάσμα αφαιρείται και αντικαθίσταται με άλλο υγρό, όπως διάλυμα λευκωματίνης.
Ταυτόχρονα, υπογραμμίζει ότι «τα στοιχεία για την INUSpheresis συγκεκριμένα είναι ελάχιστα», αναφερόμενος στον περιορισμένο όγκο δημοσιευμένων επιστημονικών δεδομένων για τη συγκεκριμένη εφαρμογή. Ιδιαίτερη σημασία αποκτά και το ερώτημα εάν ένας ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε προγραμματισμένη συνεδρία όταν εμφανίζει προηγουμένως συμπτώματα που χρήζουν διερεύνησης. Ο Dr. Green είναι κατηγορηματικός ως προς τη γενική αρχή που πρέπει να ακολουθείται: «Ένας ασθενής που προσέρχεται για προγραμματισμένη διαδικασία παρουσιάζοντας νέα σύγχυση, δυσκολία στην ομιλία, νέο βήχα, ανεξήγητη κατακράτηση υγρών ή δυσκολία στην ορθοστασία, δεν είναι ασθενής που πρέπει να υποβληθεί σε θεραπεία τη συγκεκριμένη ημέρα. Τα ευρήματα αυτά απαιτούν επείγουσα αξιολόγηση». Συμπληρώνει μάλιστα ότι «ένα πρόγραμμα αφαιρέσεως (αφαίρεσης) που δεν έχει τη δυνατότητα ακύρωσης μιας προγραμματισμένης συνεδρίας αντιμετωπίζει δομικό πρόβλημα, όχι κλινικό».
Ο Αμερικανός γιατρός εξετάζει δύο διαφορετικά ενδεχόμενα χωρίς να καταλήγει ο ίδιος στο τι συνέβη στη συγκεκριμένη υπόθεση. Το πρώτο αφορά το ενδεχόμενο προβλήματος κατά τη διαδικασία, αναφέροντας ως πιθανά παραδείγματα την παράλειψη εξετάσεων πριν από τη θεραπεία, τον ακατάλληλο εξοπλισμό, την αγνόηση προειδοποιητικών συναγερμών ή την πραγματοποίηση της διαδικασίας σε ασθενή που δεν θα έπρεπε να υποβληθεί σε αυτή. Το δεύτερο σενάριο αφορά ένα ανεξάρτητο οξύ ιατρικό επεισόδιο που μπορεί χρονικά να συμπέσει με μια θεραπεία χωρίς να έχει προκληθεί από αυτήν. «Οι αρρυθμίες και τα εμφράγματα του μυοκαρδίου συμβαίνουν τόσο σε γραφεία όσο και πάνω σε διαδρόμους γυμναστικής. Το γεγονός ότι ένα συμβάν εκδηλώνεται κατά τη διάρκεια μιας διαδικασίας δεν σημαίνει ότι προκλήθηκε από αυτήν», επισημαίνει.
Διαβάστε επίσης
Κατά τον ίδιο, εκεί αποκτά καθοριστική σημασία η ετοιμότητα της μονάδας. Σε περίπτωση σοβαρού επεισοδίου, το προσωπικό θα πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίσει άμεσα το πρόβλημα, να σταματήσει τη διαδικασία, να ξεκινήσει ανάνηψη και να ειδοποιήσει χωρίς καθυστέρηση τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης. «Αυτό που καθορίζει αν ένα επεισόδιο θα είναι επιβιώσιμο ή θανατηφόρο είναι, συνήθως, τα πρώτα λεπτά. Το περιβάλλον στο οποίο λαμβάνει χώρα η διαδικασία δεν καθορίζει αν θα συμβεί το επεισόδιο, αλλά το αν ο ασθενής θα επιβιώσει από αυτό», αναφέρει. Στους κινδύνους που περιγράφει για τις διαδικασίες αφαίρεσης περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η πτώση του ιονισμένου ασβεστίου, η οποία μπορεί να επηρεάσει την καρδιακή αγωγιμότητα, καθώς και η απότομη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Ιδιαίτερη προσοχή, σύμφωνα με τον ίδιο, χρειάζεται σε περιπτώσεις αφυδάτωσης, λήψης αντιυπερτασικών ή προϋπάρχουσας καρδιακής νόσου.
0 ΣΧΟΛΙΑ