«Η Παναγία έχει ρουφήξει τη ζέστη και τον φόβο μας, όλα μυρίζουν καμένο μέλλον»: Συγκλονίζει πυρόπληκτος κάτοικος της Πάτρας

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σκηνές από αρχαία τραγωδία έχουν εκτυλιχθεί σε Πάτρα και Χίο, με την φωτιά στην πρωτεύουσα της Αχαΐας, την ευρύτερη περιοχή και το νησί του Αιγαίου να ζουν πρωτοφανή σκηνικά καταστροφής. Σε δύο νέες συλλήψεις προχώρησαν επίσης οι Αστυνομικές αρχές για τους εμπρησμούς στην Πάτρα που οδήγησαν σε μία άνευ προηγουμένου φυσική καταστροφή στην αχαική πρωτευούσα. Ένας εκ των δύο συλληφθέντων, ένας 19χρονος ομολόγησε ότι έβαλε τη φωτιά με αναπτήρα και υπέδειξε το σημείο – μηδέν, εκεί όπου ξεκίνησε η πύρινη λαίλαπα και άφησε πίσω της αποκαρδιωτικές εικόνες.

«Δεν ξέρω αν θα το ξαναδώ αυτό το σπίτι»

Οι μαρτυρίες κατοίκων που έζησαν τον πύρινο «εφιάλτη» στην Πάτρα συγκλονίζουν. Μια από αυτές ήταν και του ψυχολόγου Αντώνιου Καλέντζη, ο οποίος διαμένει στην Αρόη, Πάτρας. «Ο καπνός έχει μπει παντού, στα πνευμόνια, στα μάτια, οριακά στο δέρμα μου», λέει σε μια ανατριχιαστική περιγραφή του. Ο κ. Καλέντζης, η σύζυγός του και τα δύο του παιδιά αναγκάστηκαν να εκκενώσουν την περιοχή και να αφήσουν το σπίτι τους πίσω.

«Δεν ξέρω αν θα το ξαναδώ αυτό το σπίτι», είπε σε ανάρτησή του στο Facebook.

Και συνεχίζει: «Η Άννα κρατάει τα παιδιά σφιχτά, τα μικρά μας… μόλις δυο χρονών, δεν καταλαβαίνουν, κοιτάζουν γύρω τους σαν να ‘ναι παιχνίδι. Μα δεν είναι παιχνίδι. Γυρνάω το βλέμμα μου στο σαλόνι… οι φωτογραφίες, το χαλί που διαλέξαμε με τόση χαρά, τα παιχνίδια τους στο πάτωμα… όλα μυρίζουν καμένο μέλλον. Κι εγώ… πρέπει να διαλέξω τι να πάρω.

Το μάτι μου πέφτει στην εικόνα της Παναγίας, δίπλα στο παράθυρο. Από εκείνη ξεκίνησαν όλα. Από εκείνη την είχαμε μαζί όταν παντρευτήκαμε, όταν γεννήθηκαν τα παιδιά, όταν προσευχήθηκα να βγει ο πατέρας μου ζωντανός απ’ το νοσοκομείο. Την παίρνω στα χέρια μου …καίει και αυτή, λες κι έχει ρουφήξει τη ζέστη και τον φόβο μας. Την βάζω μέσα από την μπλούζα μου και παίρνω τις λίγες αποσκευές. Η Άννα φωνάζει: “Πάμε!” Βγαίνουμε στον δρόμο. Ο ουρανός δεν είναι ουρανός. Είναι κόκκινος, σαν να έσκασε η κόλαση πάνω από την πόλη. Ο αέρας φέρνει στάχτη….στάχτη που κάποτε ήταν σπίτια, κήποι, ζωές.

Πίσω μου… το σπίτι μας. Η ζωή μας. Οι αναμνήσεις μας. Μπροστά… άγνωστο. Αλλά έχω τη γυναίκα μου, τα παιδιά μου, και μια εικόνα στο χέρι. Όσο υπάρχει αυτό, υπάρχει και ελπίδα». Ο κ. Καλέντζης κλείνει την ανάρτησή λέγοντας: «Καλή δύναμη σε όλους τους πυρόπληκτους και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους δίνουν την ψυχή τους στην κατάσβεση».