Η Εκκλησία τιμά σήμερα (2/6) τη μνήμη των Οσίου Μαρίνου του Βαάνη, Αγίου Νικηφόρου ομολογητού

Σήμερα, Δευτέρα 2 Ιουνίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο του 2025, τιμάται η μνήμη των Οσίου Μαρίνου του Βαάνη, Αγίου Νικηφόρου ομολογητού.
Όσιος Μαρίνος ο Βαάνης
Η μνήμη του Οσίου Μαρίνου του Βαάνη δεν περιλαμβάνεται στους Συναξαριστές, αλλά μνημονεύεται από τον Γεδεών στο Βυζαντινό Εορτολόγιο. Σύμφωνα με την παράδοση, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από ευγενείς γονείς, τον δρουγγάριο Νικηφόρο και τη Μαρία.
Ανατράφηκε με ευσέβεια στη Βιζύη της Θράκης και έλαβε το μοναχικό σχήμα από τον αδελφό του Συμεών, όταν κατέβηκε από τον Κυμηνά. Ξεχώριζε για την ευσέβεια, την ελεημοσύνη και την αυστηρή ασκητική του ζωή. Αφού έζησε οσιακά, εκοιμήθη εν ειρήνη, και το τίμιο λείψανό του ενταφιάστηκε στη Μονή της Θεοτόκου στην Κορώνη.
Άγιος Νικηφόρος ο Ομολογητής Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Ο Άγιος Νικηφόρος γεννήθηκε το 758 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη, σε μια ευγενή και επιφανή οικογένεια. Οι γονείς του, Θεόδωρος και Ευδοκία, ξεχώριζαν όχι μόνο για την κοινωνική τους θέση αλλά και για την ευσέβεια και την αρετή τους. Με αγάπη και φροντίδα, ανέθρεψαν τον γιο τους με τις αξίες και τα διδάγματα των Θείων Γραφών. Η αφοσίωση του πατέρα του στην ορθόδοξη πίστη υπήρξε τόσο ακλόνητη, που τελικά οδήγησε στον διωγμό και την εξορία του από τον εικονομάχο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε΄, τον Κοπρώνυμο. Στην εξορία του στη Νίκαια, ο Θεόδωρος παρέμεινε πιστός στις αρχές του μέχρι τον θάνατό του.
Ο Άγιος Νικηφόρος, προικισμένος με εξαιρετικές πνευματικές ικανότητες, απέκτησε σπουδαία θεολογική μόρφωση καθώς και ευρύτερη κλασική παιδεία. Παρά την πρόοδό του, αποφάσισε να αποσυρθεί σε ένα κτήμα στον Βόσπορο, επιζητώντας την ηρεμία της ασκητικής ζωής και τη βαθύτερη μελέτη των Θείων Γραφών. Ωστόσο, η ταπεινή του ζωή διακόπηκε όταν ο αυτοκράτορας τον κάλεσε να αναλάβει τη διεύθυνση του μεγάλου πτωχοκομείου της Κωνσταντινούπολης, επιβάλλοντάς του ένα σημαντικό, κοινωνικό έργο.
Όταν εκοιμήθη ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ταράσιος, ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Α’ πρότεινε ως άξιο διάδοχό του τον Νικηφόρο. Έτσι, την Κυριακή του Πάσχα του 806, ο Νικηφόρος ανέβηκε στον Πατριαρχικό Θρόνο – έναν θρόνο που έμελλε να γίνει για εκείνον πραγματικός Γολγοθάς. Με ακατάβλητο ζήλο, αγωνίστηκε για την τιμή και την προσκύνηση των ιερών Εικόνων, υπερασπιζόμενος τη διδασκαλία της Ορθοδοξίας.
Το 813 μ.Χ., όμως, όταν στον αυτοκρατορικό θρόνο ανέβηκε ο ασεβής Λέων Ε΄ ο Αρμένιος, ξέσπασε σφοδρός και αδυσώπητος διωγμός κατά των υπερασπιστών των ιερών Εικόνων. Η ακλόνητη στάση του Νικηφόρου και η επιμονή του στην προστασία της Ορθοδοξίας εξόργισαν τον αυτοκράτορα, ο οποίος τον απομάκρυνε από τον Πατριαρχικό Θρόνο.
Έπειτα από πολυάριθμες κακουχίες και διώξεις, ο Νικηφόρος, βαθιά ταλαιπωρημένος, παρέδωσε το πνεύμα του στον δίκαιο μισθαποδότη Θεό στις 2 Ιουνίου 822 μ.Χ. Το όνομά του γιορτάζεται και σε άλλες ημερομηνίες, τιμώντας τη μνήμη του μεγάλου αυτού υπερασπιστή της πίστης.
Απολυτίκιο
Νίκην ήνεγκε, τη Εκκλησία, η ση ένθεος, ομολογία, Νικηφόρε Ιεράρχα θεόληπτε• την γαρ Εικόνα του Λόγου σεβόμενος, υπερορία αδίκως ωμίλησας. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.






0 ΣΧΟΛΙΑ