«Για 1,5 χρόνο πίστευα ότι είμαι ψυχιατρικά ασθενής»: Η συγκλονιστική εξομολόγηση του στρατιωτικού γιατρού για την υπόθεση ατροπίνης

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

«Για ενάμιση χρόνο πίστευα ότι ήμουν ασθενής. Τώρα κατάλαβα την αλήθεια». Με αυτή τη βαριά κουβέντα, ο στρατιωτικός γιατρός που κατήγγειλε ότι έπεσε θύμα συστηματικής απόπειρας δηλητηρίασης με ατροπίνη περιγράφει τον εφιάλτη που έζησε, μιλώντας αποκλειστικά στην εκπομπή «Αποκαλύψεις». Μια υπόθεση που ξεκίνησε ως ένα ανεξήγητο ιατρικό μυστήριο, το οποίο τον έστειλε μέχρι τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, κατέληξε να αποκαλυφθεί ως μια σκοτεινή υπόθεση που πλέον βρίσκεται στα χέρια της ελληνικής Δικαιοσύνης.

Στο επίκεντρο της δικαστικής έρευνας βρίσκεται η 41χρονη πρώην σύζυγός του, νοσηλεύτρια στο επάγγελμα, η οποία κατηγορείται ότι επιχειρούσε σταδιακά να του κόψει το νήμα της ζωής χορηγώντας του ατροπίνη. Ο ίδιος ο γιατρός, ανασυνθέτοντας τις μνήμες και τα στοιχεία, περιγράφει πώς κατάφερε τελικά να ενώσει τα κομμάτια ενός παζλ που παραλίγο να του κοστίσει τη ζωή.

Η σταδιακή αποκάλυψη και οι υποψίες για την ατροπίνη

Όπως εξηγεί ο στρατιωτικός γιατρός, η διαδρομή μέχρι την κατανόηση της πραγματικότητας ήταν μακρά και βασανιστική. Αρχικά, λόγω της επιστημονικής του κατάρτισης, γνώριζε ότι η ατροπίνη είναι μια ουσία που απαντάται και στη φύση, σε συγκεκριμένα φυτά. Αυτή ήταν και η πρώτη σκέψη που έκανε όταν τα συμπτώματά του άρχισαν να επιμένουν, χωρίς όμως να μπορεί να διανοηθεί ότι η ουσία αυτή του χορηγούνταν σε φαρμακευτική μορφή.

Η καμπή στην υπόθεση ήρθε όταν η επιστημονική του γνώση συνδυάστηκε με τα ευρήματα στην κατοχή της πρώην συζύγου του. «Όταν συνδύασα τα συμπτώματά μου και είδα ότι ταιριάζουν με δηλητηρίαση από ατροπίνη, δεν σκέφτηκα ότι μπορεί να έχει τη φαρμακευτική μορφή που κυκλοφορεί στο μπουκαλάκι», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η ανακάλυψη του φιαλιδίου ήταν η στιγμιαία αποκάλυψη που ξεδιάλυνε το τοπίο. «Αυτό ήταν που εξηγούσε όλα τα κομμάτια του παζλ. Τα κούμπωνε όλα: πότε συνέβαινε, τι συνέβαινε, τα συμπτώματα. Όλα», τονίζει, εξηγώντας ωστόσο ότι έπρεπε να παραμείνει ψύχραιμος και να συγκεντρώσει αδιάσειστα στοιχεία προτού προβεί σε επίσημες καταγγελίες.

«Επί ενάμιση χρόνο πίστευα ότι είχα ψυχιατρικό πρόβλημα»

Η πιο δραματική πτυχή της μαρτυρίας του αφορά την ψυχολογική πίεση και την αμφισβήτηση του ίδιου του του εαυτού. Για διάστημα 18 μηνών, ο γιατρός ζούσε με την πεποίθηση ότι το σώμα και το μυαλό του τον προδίδουν, φτάνοντας στο σημείο να θεωρεί πως αντιμετωπίζει κάποια σοβαρή ψυχιατρική ή νευρολογική διαταραχή.

«Εγώ στην αρχή πίστευα ότι είχα κάποιο πρόβλημα υγείας, ψυχιατρικό. Εδώ και δύο με τρεις μήνες είναι που κατάλαβα την αλήθεια», εξομολογείται. Η συνειδητοποίηση ότι δεν ήταν ποτέ άρρωστος, αλλά θύμα δηλητηρίασης, απαίτησε εσωτερική διαχείριση: «Όταν επί ενάμιση χρόνο πιστεύεις ότι είσαι ασθενής, έχεις συνηθίσει, έχεις μπει σε αυτή τη διαδικασία, το έχει αποδεχτεί το μυαλό σου. Χαίρεσαι μεν, αλλά χρειάζεσαι κάποιες ημέρες μέχρι να πεις ότι δεν υπήρξα ποτέ ασθενής».

Το βιντεοληπτικό υλικό και η αποκάλυψη της δράσης μέσα στο σπίτι

Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης έπαιξε η θέαση βιντεοληπτικού υλικού. Αρχικά, ο στρατιωτικός γιατρός υποψιαζόταν ότι κάποιος ενδεχομένως να του προκαλούσε παρενέργειες σε εξωτερικούς χώρους. Η ιδέα ότι η απειλή βρισκόταν μέσα στο ίδιο του το σπίτι, από τον άνθρωπο με τον οποίο μοιραζόταν τη ζωή του, ήταν κάτι που το μυαλό του αρνιόταν να επεξεργαστεί.

«Όταν είδα το βιντεοληπτικό υλικό, στην αρχή σκέφτηκα ότι όντως κάτι μου κάνει αυτός ο άνθρωπος, αλλά και πάλι δεν μπορούσα να φανταστώ ότι γίνεται και εντός του σπιτιού», αναφέρει. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, υπέθετε πως ακόμη κι αν κάποιος επηρέαζε την υγεία του, υπήρχε μια υπόβαθρη δική του παθολογική κατάσταση.

Το επεισόδιο στο εστιατόριο, η οδήγηση και τα συμπτώματα της ατροπίνης

Ο γιατρός θυμάται χαρακτηριστικά ένα περιστατικό σε εστιατόριο, όπου βρισκόταν μαζί με την πρώην σύζυγό του και το ανήλικο παιδί τους. Όπως καταγγέλλει, η κατηγορούμενη γνώριζε πως αμέσως μετά το γεύμα εκείνος έπρεπε να οδηγήσει μια μεγάλη απόσταση μέχρι την Εύβοια, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή του αλλά και τη ζωή του παιδιού τους.

Περιγράφοντας τις στιγμές που η ουσία άρχιζε να δρά στον οργανισμό του, ο στρατιωτικός γιατρός εξηγεί πως συχνά αντιλαμβανόταν μια περίεργη, αλλοιωμένη γεύση στο νερό. Ακολουθούσαν ραγδαία συμπτώματα όπως έντονη ξηροστομία, ταχυκαρδία, μυδρίαση (διαστολή των κορών των ματιών), θολή όραση και ένας ανεξέλεγκτος τρόμος στα άκρα. «Στο μυαλό υπάρχει σύγχυση, δεν μπορείς να σκεφτείς λογικά», επισημαίνει, προσθέτοντας πως έχανε ακόμη και τον προσανατολισμό του σε δρόμους που γνώριζε απέξω.

Η κατάρρευση, η νοσηλεία στη ΜΕΘ και το αίτημα για Δικαιοσύνη

Το πλέον επικίνδυνο επεισόδιο σημειώθηκε τον Ιούλιο, όταν ο οργανισμός του κατέρρευσε πλήρως. Ο γιατρός έχασε τις αισθήσεις του και το επόμενο πράγμα που θυμάται είναι να συνέρχεται διασωληνωμένος στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. «Εγώ θυμάμαι ότι προφανώς με είχε πιάσει το επεισόδιο και μετά ξύπνησα μέσα στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Αυτό που περπάτησα προφανώς δεν το θυμάμαι», εξηγεί, αναφέροντας πως οι μεγάλες δόσεις της ουσίας προκαλούσαν πλήρη αμνησία.

Μετά από μια μακρά περίοδο αναρρωτικής άδειας, κατά την οποία δεν εκδηλώθηκε κανένα σύμπτωμα -γεγονός που τον έκανε να πιστέψει ότι είχε αναρρώσει- τα επεισόδια επανήλθαν μόλις τέθηκαν ζητήματα σχετικά με τη μετάθεσή του.

Παρά την πρωτοφανή αυτή δοκιμασία, ο ίδιος ξεκαθαρίζει πως δεν κινείται από ένστικτα εκδίκησης: «Δικαίωση θα είναι αν γίνουν οι ανάλογες ενέργειες από την πλευρά της Δικαιοσύνης. Ήταν γυναίκα μου, είχαμε περάσει πολλά μαζί. Έκανε αυτό το πράγμα που έκανε, αλλά πρέπει να κάνω κι εγώ το ίδιο; Να πω ότι πρέπει να πάθει κι ο άλλος κακό;». Η υπόθεση πλέον βρίσκεται στο στάδιο της κύριας ανάκρισης, με τις αρμόδιες αρχές να αξιολογούν όλα τα ευρήματα.