ΑΡΧΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑ

FIR Αθηνών: Το «ψηφιακό μπλακ άουτ» που έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου – Τι θα συμβεί αν το σκηνικό επαναληφθεί το καλοκαίρι

Οι "τρύπες" στα συστήματα ελέγχου και το στοίχημα της ασφάλειας των πτήσεων
Το "ψηφιακό μπλακ άουτ" που έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου (ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η πρόσφατη κατάρρευση των επικοινωνιών στον ελληνικό εναέριο χώρο έφερε στο φως τις χρόνιες παθογένειες της ΥΠΑ. Με το βλέμμα στραμμένο στην τουριστική περίοδο το καλοκαίρι, το ερώτημα δεν είναι «αν» θα ξανασυμβεί, αλλά αν η χώρα αντέχει ένα άλλο ψηφιακό μπλακ άουτ την ώρα που ο τουρισμός χτυπάει «κόκκινο».

Η 4η Ιανουαρίου 2026 θα μείνει στην ιστορία της ελληνικής αεροναυτιλίας ως η ημέρα που ο εναέριος χώρος της Ελλάδας «σίγησε». Για ώρες, ένας ανεξήγητος –τότε– «ψηφιακός θόρυβος» παρέλυσε τις επικοινωνίες μεταξύ ελεγκτών και πιλότων, οδηγώντας στην πρωτοφανή απόφαση για «Zero Rate» (μηδενική ροή πτήσεων). Σήμερα, με το πόρισμα να μιλά για παρωχημένα συστήματα και την παραίτηση του Διοικητή της ΥΠΑ να είναι γεγονός, η ανησυχία μετατοπίζεται στο μέλλον: Τι θα γινόταν αν αυτό το «μπλακ άουτ» στο FIR Αθηνών συνέβαινε στην καρδιά του καλοκαιριού;

Τα παρωχημένα συστήματα και η «προειδοποίηση» του 2019

Σύμφωνα με το επίσημο πόρισμα, η αιτία της κρίσης ήταν ο αποσυγχρονισμός συστημάτων που βασίζονται στην τεχνολογία SDH, μια τεχνολογία που ο κατασκευαστής έχει σταματήσει να υποστηρίζει εδώ και χρόνια. Το πλέον εντυπωσιακό –και προκλητικό– στοιχείο είναι πως ο πάροχος (ΟΤΕ) είχε ενημερώσει εγγράφως την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας ήδη από το 2019 για την επικινδυνότητα της κατάστασης.

Παρά τις προειδοποιήσεις, η μετάβαση σε σύγχρονα συστήματα IP (Voice over IP) παρέμεινε στις καλένδες. Το αποτέλεσμα; Οι πομποί στα βουνά της χώρας άρχισαν να εκπέμπουν ανεξέλεγκτα, «μπουκώνοντας» τις συχνότητες και καθιστώντας αδύνατη κάθε συνεννόηση στον αέρα.

Το εφιαλτικό σενάριο του καλοκαιριού

Αν μια Κυριακή του Ιανουαρίου, με σχετικά χαμηλή κίνηση, προκλήθηκε τέτοια αναταραχή και καθυστερήσεις που επηρέασαν όλη την Ευρώπη, η μεταφορά αυτού του σκηνικού στον Ιούλιο ή τον Αύγουστο προκαλεί ίλιγγο.

Στην κορύφωση της τουριστικής περιόδου, το FIR Αθηνών διαχειρίζεται χιλιάδες πτήσεις ημερησίως. Ένα «μπλακ άουτ» τεσσάρων ή πέντε ωρών υπό αυτές τις συνθήκες θα σήμαινε:

  • Χιλιάδες εγκλωβισμένους επιβάτες: Τα αεροδρόμια της Αθήνας και των νησιών θα μετατρέπονταν σε απέραντα στρατόπεδα προσφύγων μέσα σε ελάχιστες ώρες.
  • Αλυσιδωτές αντιδράσεις στην Ευρώπη: Το FIR Αθηνών είναι η κύρια πύλη από την Ευρώπη προς τη Μέση Ανατολή και την Ασία. Ένα κλείσιμο θα προκαλούσε παγκόσμιο χάος στα δρομολόγια.
  • Ασύλληπτο οικονομικό κόστος: Οι ρήτρες των αεροπορικών εταιρειών, το κόστος των καυσίμων για τις εκτροπές πτήσεων και η ζημιά στην εικόνα της χώρας ως ασφαλούς προορισμού θα μετριούνταν σε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Ασφάλεια πτήσεων: Στη λεπτή γραμμή της τύχης;

Η πολιτική ηγεσία έσπευσε να δηλώσει ότι «δεν τέθηκε θέμα ασφάλειας των πτήσεων», καθώς οι ελεγκτές αντέδρασαν άμεσα. Ωστόσο, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας έχουν διαφορετική άποψη. Η εργασία σε συνθήκες «τυφλών» πτήσεων, όπου η επικοινωνία χάνεται ξαφνικά, αυξάνει γεωμετρικά τον κίνδυνο ανθρώπινου λάθους.

Όταν τα συστήματα «παραδίδουν το πνεύμα», το βάρος πέφτει εξ ολοκλήρου στον ανθρώπινο παράγοντα. Αλλά ακόμα και ο πιο έμπειρος ελεγκτής δεν μπορεί να κάνει θαύματα αν η τεχνολογία του 1990 που χρησιμοποιεί, αποφασίσει να «σιωπήσει» την ώρα που στον αέρα βρίσκονται εκατοντάδες αεροσκάφη ταυτόχρονα.

Η επόμενη ημέρα: Αγώνας δρόμου πριν την τουριστική σεζόν

Η παραίτηση του Διοικητή της ΥΠΑ σήμερα είναι μια κίνηση εκτόνωσης της πολιτικής πίεσης, αλλά δεν λύνει το πρόβλημα. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε την πρόσληψη του Eurocontrol ως τεχνικού συμβούλου και την επιτάχυνση των διαδικασιών για τον εκσυγχρονισμό των υποδομών.

Όμως, ο χρόνος πιέζει. Με την τουριστική σεζόν να ξεκινά ουσιαστικά σε λίγους μήνες, η Ελλάδα καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των αιθέρων της. Το «καμπανάκι» της 4ης Ιανουαρίου ήταν η τελευταία ευκαιρία. Αν το σύστημα καταρρεύσει ξανά τον Αύγουστο, οι δικαιολογίες περί «παρωχημένης τεχνολογίας» δεν θα αρκούν για να καλύψουν το διεθνές ρεζιλίκι και την οικονομική καταστροφή.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου