Ελλάδα
ΑΡΧΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑ

Εξωσχολικές δραστηριότητες: Πού τελειώνει η δημιουργικότητα και πού αρχίζει η υπερφόρτωση για τα παιδιά

Εξωσχολικές δραστηριότητες: Πού τελειώνει η δημιουργικότητα και πού αρχίζει η υπερφόρτωση για τα παιδιά
Υπάρχει χρόνος για ξεκούραση μετά το σχολείο για τα παιδιά;
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΟΛΥΒΑ
11.9.2025 11:52
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Στη σύγχρονη κοινωνία, η καθημερινότητα των παιδιών μοιάζει ολοένα και περισσότερο με εκείνη των ενηλίκων: γεμάτη υποχρεώσεις, προγράμματα και στόχους. Μετά το σχολείο, πολλές φορές δεν ακολουθεί χρόνος ξεκούρασης ή ελεύθερο παιχνίδι, αλλά ένα φορτωμένο πρόγραμμα με φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, μουσική, αθλητισμό και άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες. Αν και όλες αυτές οι ασχολίες μπορούν να προσφέρουν πολύτιμα εφόδια, τίθεται ένα βασικό ερώτημα: πότε αυτές οι δραστηριότητες παύουν να είναι δημιουργικές και αρχίζουν να πιέζουν ή και να εξαντλούν τα παιδιά;

Ποιο είναι το όριο στις εξωσχολικές υποχρεώσεις;

«Ο ελεύθερος χρόνος δεν είναι απλώς ένα κενό. Οι διεθνείς οργανισμοί κάνουν λόγοι ότι πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 2 ώρες κενές για τα παιδιά. Στον ελεύθερο χρόνο δεν υπάρχει η παρέμβαση και η καθοδήγηση του ενήλικα. Δεν υπάρχουν κανόνες, αλλά ένας αυτοσκοπός, μία αυτοοργάνωση. Είναι ένας χώρος ψυχικής επεξεργασίας έτσι ώστε τα παιδιά να επεξεργαστούν τις εμπειρίες τους. Με αυτόν τον τρόπο χτίζεται η συναισθηματική νοημοσύνη. Δεν χτίζεται σε ένα υπερφορτωμένο και βιασμένο πρόγραμμα», τονίζει η ψυχολόγος Ελίνα Κεπένου στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» της ΕΡΤ.

«Η οθόνη μπορεί να έχει θέση μέσα σε ένα σπίτι. Ο ρόλος της να είναι ποιοτικός. Δεν πρέπει να τη δαιμονοποιήσουμε. Δεν μπορεί να είναι μόνο αυτό. Κατά πόσο όμως μπορώ να διαφοροποιηθώ σε ένα ενιαίο σύστημα; Κάτα πόσο θα βάζω δραστηριότητες στο παιδί μου για να καλυφθούν οι ανάγκες του συστήματος; Το σημαντικό είναι να τα θέλουν και τα παιδιά. Σημαντικό να δούμε τις αντοχές των παιδιών και όχι τι θέλει η κοινωνία», προσθέτει στη συνέχεια.

VIRAL

Γιώργος Καλλιακμάνης: Αποκάλυψε αυτό που όλοι φοβόντουσαν για το γυναικείο πτώμα σε βαλίτσα!

Γιώργος Καλλιακμάνης: Αποκάλυψε αυτό που όλοι φοβόντουσαν για το γυναικείο πτώμα σε βαλίτσα!

Η διπλή ζωή του Ξαβιέ Ντυπόν ντε Λιγκονέ

Έθαψε την οικογένειά του κάτω από τη βεράντα και έγινε καπνός: Το άλυτο θρίλερ που παγώνει το αίμα

Τραγωδία στον Πειραιά: Μετά τα αποτελέσματα της ιατροδικαστικής – Ποιο ήταν το μοναδικό «παράθυρο σωτηρίας» των δύο νέων που έχασαν τη ζωή τους στο γκαράζ

Τραγωδία στον Πειραιά: Μετά τα αποτελέσματα της ιατροδικαστικής – Ποιο ήταν το μοναδικό «παράθυρο σωτηρίας» των δύο νέων που έχασαν τη ζωή τους στο γκαράζ

Η Μέρι Κάθριν, νοσηλεύτρια παιδικής ηλικίας, αντέδρασε στην «επιδημία» των κουρασμένων, κακόκεφων παιδιών που έχουν υπερβολικά γεμάτο πρόγραμμα. Τόνισε ότι ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά χρειάζονται περισσότερη ελευθερία και λιγότερη δομή.

Η παιδιατρική νοσηλεύτρια, υποστηρίζει ότι στις μέρες μας τα παιδιά -και ειδικά τα παιδιά προσχολικής ηλικίας- ξεκινούν οργανωμένες δραστηριότητες πολύ νωρίς. Αντί να τρέχουν κατευθείαν από το σχολείο σε μια δραστηριότητα, θεωρεί ότι χρειάζονται χρόνο για ελεύθερο, ανεπίσημο παιχνίδι. Επισημαίνει ότι ο υπερπρογραμματισμός στις μικρές ηλικίες μπορεί να οδηγήσει αργότερα σε υπερδιέγερση, συχνές ασθένειες και άγχος.

Ο δρ Ζισάν Καν, ψυχίατρος, τονίζει: «Στην κλινική μου εμπειρία, έχω δει ότι παιδιά – ιδίως των πρώτων τάξεων του δημοτικού – τα οποία προσπαθούν συνεχώς να ακολουθήσουν ένα κατά πολύ φορτωμένο πρόγραμμα, ενώ παράλληλα εμφανίζουν συχνά σημάδια χρόνιας δυσφορίας».

Εξηγεί ότι αυτό εκδηλώνεται με άγχος, διαταραχές ύπνου, ευερεθιστότητα, συχνούς πονοκεφάλους ή πόνους στο στομάχι, και κάποιες φορές με εξασθενημένο ανοσοποιητικό που οδηγεί σε συχνότερες ασθένειες. «Ο αναπτυσσόμενος εγκέφαλος και το σώμα χρειάζονται χρόνο ηρεμίας για να επεξεργαστούν, να αναπτυχθούν και να ανακάμψουν», προσθέτει.

@philosophyminis There is a famous Jesuit expression that says, “Give me the child before seven, and I shall give you the adult.” Because how we spend the first years of our life defines who we grow up to be. And how we teach and treat our children defines the societies in which we want to live. And according to Peter Gray, in a recent Aeon essay, we are depriving children of one of the most essential elements of development: free play. Free play is where a child leads the way. They choose where to go, who to play with, what to do, and what the rules are. And of course, this is risky because children are foolish and reckless. But that’s the point. Free play is what builds confidence, resilience, and autonomy. It’s what allows a child to grow up. Gray argues that childhood today is governed by three things: over-scheduling, adult direction, and digital immersion. Every minute of a child’s day is crammed with an activity, however well-meaning, and almost always under adult supervision. Mum takes you to swimming classes, Dad drives you to karate, and there must be one adult for every three children at all times. The problem isn’t theoretical, because when a child is deprived of free and risky play, they are more likely to develop anxiety disorders and less likely to develop emotional intelligence and social skills. For Gray, we need to develop more social spaces for kids to play and give them more free time to do so. But more than anything, we need to trust children, including small children, to work it out. After all, we did. ♬ original sound – Jonny Thomson

Aντί να προγραμματίζουμε τα παιδιά σε τόσες δομημένες δραστηριότητες, πρέπει να δίνουμε προτεραιότητα στο ελεύθερο παιχνίδι. Ο δρ Ούρλικ Βιε, πιστοποιημένος ψυχίατρος σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες, συμφωνεί λέγοντας:

«Οι δραστηριότητες για παιδιά νηπιακής ηλικίας πρέπει να επικεντρώνονται στη διασκέδαση. Οι υπερβολικές δραστηριότητες μπορούν να οδηγήσουν σε άγχος, εξουθένωση και φόβο απόδοσης». Ο δρ Καν παρατήρησε επίσης ότι παιδιά που είναι συνεχώς απασχολημένα με κάποια δραστηριότητα, συχνά δυσκολεύονται να νιώσουν άνετα με τον ελεύθερο χρόνο, σε σημείο να αισθάνονται ότι «αμελούν» αν δεν έχουν κάτι να κάνουν.

Η σημασία του ελεύθερου παιχνιδιού

Η Μέρι Κάθριν επισημαίνει ότι αντί να προγραμματίζουμε τα παιδιά σε τόσες δομημένες δραστηριότητες, πρέπει να δίνουμε προτεραιότητα στο ελεύθερο παιχνίδι. Πρόκειται για κάθε μορφή παιχνιδιού που τα παιδιά επινοούν μόνα τους, χρησιμοποιώντας τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους για να διασκεδάσουν, χωρίς κανόνες, χωρίς ενήλικες να φωνάζουν οδηγίες και χωρίς «σωστό» ή «λάθος» τρόπο.

Ο δρ Καν εξηγεί ότι το ελεύθερο παιχνίδι είναι κρίσιμο για τη συναισθηματική, γνωστική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών, καθώς ενισχύει δεξιότητες όπως η επίλυση προβλημάτων, η δημιουργική σκέψη και η συναισθηματική ανθεκτικότητα. «Μέσα από το παιχνίδι, τα παιδιά μαθαίνουν να ρυθμίζουν τα συναισθήματά τους, να συνεργάζονται με άλλους και να αναπτύσσουν μια υγιή αίσθηση του εαυτού τους», εξηγεί.

Διαβάστε ακόμη

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου