Εξαφανισμένος μετά το πρόβλημα υγείας ο Χρήστος Κάλοου: Δείτε πώς είναι σήμερα και με τι ασχολείται ο τραγουδιστής και ηθοποιός

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ο Χρήστος Κάλοου συνόδευσε τις εποχές ξεγνοιασιάς από τα τέλη του 1970 έως τις αρχές του 1990, είτε με τις επιτυχίες του ως τραγουδιστής είτε με τη συμμετοχή του σε βιντεοταινίες, όπως τα «Τσακάλια», με τον ίδιο εδώ και χρόνια να έχει χαθεί από το προσκήνιο, όπως κι άλλες μορφές της εποχής.

Ο Χρήστος Κάλοου, γεννημένος στην Αθήνα το 1955, σπούδασε φωνητική μουσική στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών και θέατρο στη Δραματική Σχολή Κατσέλη. Το 1979, του ανατέθηκε ο ρόλος του Αρχιεπισκόπου Annas στο μιούζικαλ Jesus Christ Superstar.

Ο Κάλλοου συμμετείχε σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής της Granada Television Lord Elgin and Some Stones of No Value. Το 1990, επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στο Ζάγκρεμπ με το τραγούδι «Χωρίς Σκοπό», το οποίο κατέλαβε την 19η θέση μεταξύ 22 συμμετοχών. Είχε, επίσης, προσπαθήσει να συμμετάσχει στον διαγωνισμό μέσω των ελληνικών τελικών το 1987 (όπου κατέλαβε την 3η θέση) και το 1988 (με άγνωστο αποτέλεσμα).

Το 2016 πρωταγωνίστησε στο έργο Sunset at the Villa Thalia, γραμμένο από τον Alexi Kaye Campbell και σκηνοθετημένο από τον Simon Godwin, που παρουσιάστηκε στο Βασιλικό Εθνικό Θέατρο.

Ο ίδιος, πρόσφατα, σε συνέντευξή του στην εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα μίλησε και για τα δύσκολα παιδικά χρόνια που πέρασε στο ορφανοτροφείο, καθώς και για το εγκεφαλικό που είχε το 2005 και το πώς αυτό επηρέασε την επαγγελματική ζωή του.

Μιλώντας για το εγκεφαλικό που είχε πάθει, είπε ότι: «Το 2005 είχα πάθει εγκεφαλικό! Άρχισα να τρέμω και πήγα στο νοσοκομείο, όπου δύο νευρολόγοι είπαν ότι «έλα μωρέ, ο Κάλοου είναι, θα είναι χαπακωμένος». Με έστειλαν σπίτι μου και έπειτα από δύο ημέρες έπαθα το εγκεφαλικό. Όταν έπαθα το εγκεφαλικό, μου στάθηκαν η Άννα Φόνσου και η Μαρία Αλιφέρη. Απ’ εκεί που είχα 5 τηλέφωνα την ημέρα για δουλειά, ξαφνικά εξαφανίστηκαν. Είχε βγει το στίγμα πως είμαι τελειωμένος».

Η εξομολόγηση της ζωής του

Σε παλιότερη συνέντευξη στην Espresso, ο Χρήστος Κάλοου μίλησε από καρδιάς για τα παιδικά του χρόνια και το πώς κατάφερε να αναδειχθεί, πρώτα από τον χώρο της υποκριτικής και ύστερα ως ένας καταξιωμένος καλλιτέχνης.

Πού γεννήθηκες;

Στην Αθήνα και είμαι μοναχοπαίδι. Μέχρι δυόμισι χρονών έζησα στη Μάλτα, όπου υπηρετούσε ο πατέρας μου, ο οποίος ήταν Αγγλος αξιωματικός του βρετανικού ναυτικού. Μετά μετακομίσαμε στο Νορθάμπτον, έξω από το Λονδίνο, όπου έζησα μέχρι τα πέντε μου. Η μητέρα μου, που είναι Ελληνίδα, διαπίστωσε ότι ο πατέρας μου είχε εξωσυζυγικές σχέσεις, πληγώθηκε και θεώρησε σωστό να βουτήξει το παιδί της και να γυρίσει στην Ελλάδα.

Οι συνθήκες εδώ ήταν τραγικές, γιατί δεν υπήρχαν συγγενείς και η ίδια, που, πριν παντρευτεί, ήταν δημόσια υπάλληλος στα Ελληνικά Ταχυδρομεία, είχε χάσει τη δουλειά της. Ανεβήκαμε μεγάλο Γολγοθά! Μέναμε σε ένα σπίτι που μας είχε παραχωρήσει ο Δήμος Αθηναίων, που έμπαζε από παντού… Τρώγαμε στα συσσίτια της Εκκλησίας.

Μέχρι πότε;

Όταν έγινα πεντέμισι χρονών, η μητέρα μου με έβαλε με μέσο στο Ζάννειο Ορφανοτροφείο της Εκάλης.

Από το κακό στο χειρότερο δηλαδή…

Έζησα σε πολύ άσχημες συνθήκες για ένα παιδί! Εκεί, αν τολμούσες να μη φας το φαΐ σου, έπεφτε πολύ ξύλο με βίτσα από τον διευθυντή, τον κύριο Μιχάλη. Λυπάμαι, γιατί εγώ δεν έπαιξα όπως άλλα παιδιά με στρατιωτάκια. Όταν δε τις Κυριακές ερχόταν η κακομοίρα η μάνα μου να με δει κι έφευγε, έκλαιγα γοερά…

Τι άλλο θυμάσαι από τη ζωή σου στο ορφανοτροφείο;

Θυμάμαι που μας επισκέπτονταν ο Κώστας Βουτσάς και η Σπεράντζα Βρανά και μας έφερναν γλυκά. Μάλιστα, όταν το 1983 έπαιξα με τον Βουτσά, του είπα ότι εγώ ήμουν ένα από τα παιδάκια του ορφανοτροφείου που τότε επισκεπτόταν. Κι έμεινε άλαλος για ένα λεπτό…

Τον πατέρα σου τον είδες ξανά;

Τον συνάντησα στα είκοσί μου και, όταν του είπα ότι έχει υποχρεώσεις ως πατέρας, με γρονθοκόπησε… Θεωρούσε ότι η μητέρα μου με είχε κρύψει ή κλέψει -πάρ’ το όπως θες- από εκείνον…