Δίκη Τεμπών: «Υπάρχουν ίχνη συνείδησης στο παιδί μου» – Συγκλόνισε την αίθουσα ο πατέρας του Γεράσιμου

Η δίκη για την ανείπωτη τραγωδία των Τεμπών συνεχίζεται με αποκαλύψεις και μαρτυρίες που συγκλονίζουν το πανελλήνιο. Ανάμεσα σε αυτές ξεχωρίζει η κατάθεση του Διονύση Γεωργιάδη, πατέρα του Γεράσιμου, του νεαρού φοιτητή που επέζησε παρά τις ανείπωτες κακώσεις, δίνοντας έναν τιτάνιο αγώνα ζωής. Ο ίδιος, μεταφέροντας το δράμα της οικογένειάς του, έθεσε το αμείλικτο ερώτημα: «γιατί το τρένο αυτό κυκλοφορούσε;».
Το μοιραίο δίλημμα και η τελευταία στιγμή στο πιάνο
Ξετυλίγοντας το κουβάρι των αναμνήσεων, ο πατέρας του Γεράσιμου περιέγραψε τις τελευταίες στιγμές πριν από το μοιραίο ταξίδι. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «τρεις ώρες πριν το δυστύχημα μου λέει ο Γεράσιμος “να φύγω μήπως αύριο το μεσημέρι” και εγώ του είπα “καλύτερα να φύγεις σήμερα”. Έπαιζε πιάνο 10 λεπτά πριν την αναχώρηση του τρένου. Του λέω “άντε δεν θα προλάβουμε”. Παίρνω πορεία για τα ΚΤΕΛ και μου λέει “όχι θα πάω με το τρένο”». Η απόφαση αυτή έμελλε να αλλάξει για πάντα τη ροή της ζωής τους.
Οι ώρες αγωνίας μετά τη σύγκρουση περιγράφονται με μελανά χρώματα από τον κ. Γεωργιάδη. «αρχίσαμε τα τηλεφωνήματα, δεν ήταν πουθενά αλλά το τηλέφωνο χτυπούσε. Πήρα τηλέφωνο στην αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας. Μου είπε ένας αστυνομικός να ψάξει. Με πήρε λίγο μετά και μου είπε ο Γεράσιμος είναι καλά αλλά ξεκινήστε για Λάρισα» ανέφερε. Στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας η κατάσταση έγινε τρομακτική, καθώς η αναγνώριση έπρεπε να γίνει από τον μεγάλο του γιο, ενώ ο ίδιος βίωνε τεράστια πίεση: «Προσπαθούσα να δω τι είχε δει. Είχαμε πάρει 6 χάπια πίεσης και είχα 19».
Λίγο αργότερα, οι γιατροί τούς ανακοίνωσαν τα τραγικά νέα: «Μας κάλεσαν οι γιατροί και μας είπαν πως η κατάσταση του είναι τρομακτικά δύσκολη και δεν έπρεπε να φύγουμε. Είχε καταστραφεί μεγάλο μέρος του εγκεφάλου, ήταν μια η ώρα την νύχτα». Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, «την ώρα της έκρηξης ο Γεράσιμος πετούσε ψηλά. Έφτασε στην μεγαλύτερη απόσταση που έφτασε άνθρωπος από το τρένο», ενώ δέχτηκε «πάνω από 45G».
Ο άνισος αγώνας στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και το εξωτερικό
Η μάχη των γιατρών διήρκεσε εβδομάδες. «βγήκαν οι γιατροί από το χειρουργείο και μας είπαν πως κάναμε ό,τι καλύτερο. Κάθε μέσο που είχαν οι γιατροί, το χρησιμοποίησαν. Επί 15 μέρες συνεχιζόταν το ίδιο πράγμα. Μας έλεγαν ότι είχε από τις πιο δύσκολες εγκεφαλικές βλάβες. Το δεξιό του ημισφαίριο καταστράφηκε, στο αριστερό έβλεπαν κάτι. Αλλά δεν μπορούσαν να επέμβουν. Μου έλεγαν πως όταν μπορέσουμε να σταματήσουμε το τεχνητό κώμα, θα σας πούμε πιο πολλά. Το έκαναν. Οι αξονικές που έγιναν, έδειχναν πως είναι πολύ βαριά η κατάσταση. Το παιδί άρχισε να ανοίγει τα μάτια και σε κάποιους ήχους άρχισε να έχει αντίδραση, όπως οι φωνές της μητέρας του ή της αδελφής του».
Η ελπίδα οδήγησε την οικογένεια εκτός συνόρων. «Είχαμε σκεφτεί τη λύση του εξωτερικού. Στις εκκλήσεις που κάναμε λόγω της βαρύτητας του περιστατικού δεν μας απαντούσε. Μας απάντησε η Γερμανία, εκεί πίστεψαν ίσως έχουμε κάποιες υπόνοιες συνείδησης και τον δέχτηκαν. Και ξεκίνησε η αεροδιακομιδή του». Αργότερα, το ταξίδι συνεχίστηκε μέχρι τη Βοστώνη: «Οι γιατροί στη Βοστώνη μας είπαν πως ίσως παρά την καταστροφή υπάρχουν ίχνη συνείδησης μετά από τεστ που έκαναν ακούγοντας και αντιδρώντας στην φωνή του αδελφού του».
Η οργή, η πίκρα και ηθική υποχρέωση για δικαιοσύνη
Ο πατέρας του Γεράσιμου κατέθεσε την οργή του για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συντελέστηκε το έγκλημα, τονίζοντας: «Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε; Γιατί να είναι εκεί με αυτές τις συνθήκες; Έχω ένα συναίσθημα μεγαλύτερο από θυμό, πίκρα. Περίμενα μετά από αυτό που έγινε θα ερχόταν οι δημόσιοι φορείς για να δουν πώς θα σώσουν τα παιδιά». Παράλληλα, υπενθύμισε ότι «15 μέρες πριν ο καθ’ όλα αρμόδιος υπουργός Κώστας Αχ. Καραμανλής μας διαβεβαίωνε για την ασφάλεια των τρένων», προσθέτοντας πως «Σε αυτό το τραγικό δυστύχημα δεν έσπασε κανένας κρίκος για να σπάσει η αλυσίδα».
Διαβάστε επίσης
Κλείνοντας την κατάθεσή του, ο κ. Γεωργιάδης υπογράμμισε το τεράστιο ψυχικό σθένος του γιου του αλλά και την αλύγιστη στάση της οικογένειας: «Ο Γεράσιμος θέλει πάρα πολύ να ζήσει. Οι ίδιοι οι γιατροί δηλώνουν έκπληκτοι πώς έφτασε μέχρι σήμερα. Σε όλη αυτή την διαδρομή κοιμόμασταν 8 μήνες και περισσότερο σε μια καρέκλα. Παρακαλούσα να μην ανοίξει η πόρτα. Η κατάσταση του παιδιού μου είπαν πως είναι μην αναστρέψιμη. Είμαι σίγουρος πως ο Γεράσιμος αντιλαμβάνεται». Και κατέληξε: «Οι επιπτώσεις σε όλη την οικογένεια ήταν τρομακτικές. Αν ο Γεράσιμος με τέτοιο πείσμα αρνείται να εγκαταλείψει, εγώ σαν πατέρας είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και αυτό να μην ξαναγίνει». Δείχνοντας τη φωτογραφία του στην πρόεδρο, συμπλήρωσε: «ο Γεράσιμος είναι ένας πολύ χαρισματικός άνθρωπος. Τα λόγια είναι πολύ λίγα».






0 ΣΧΟΛΙΑ