«Δεν ήθελα το παιδί μου ήρωα, αλλά ζωντανό»: Σπαράζει ο πατέρας του 23χρονου πυροσβέστη που πέθανε στο Ζεφύρι

Με λόγια που αποτυπώνουν τον αβάσταχτο πόνο ενός πατέρα, ο Στέλιος Ζυμπίδης μίλησε για την απώλεια του 23χρονου γιου του, Γιώργου, ο οποίος έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια επιχείρησης κατάσβεσης πυρκαγιάς στο Ζεφύρι. Λίγες ώρες μετά την κηδεία του νεαρού πυροσβέστη στην Καστοριά, ο πατέρας του περιέγραψε τις τελευταίες στιγμές επικοινωνίας με το παιδί του, τα σχέδια που είχαν κάνει για την επιστροφή του στο πατρικό σπίτι, αλλά και το τεράστιο κενό που αφήνει πίσω του ο θάνατός του. Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η αναφορά του στον χαρακτηρισμό «ήρωας», που χρησιμοποιείται για τους πυροσβέστες οι οποίοι χάνουν τη ζωή τους εν ώρα καθήκοντος. Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι, πάνω από κάθε τιμητικό χαρακτηρισμό, εκείνο που επιθυμούσε ήταν να επιστρέψει ο γιος του ζωντανός από την υπηρεσία του. «Δεν ήθελα να έχω κανέναν ήρωα. Ήξερα του παιδιού μου την αξία του. Δεν χρειάζεται κάποιος να μου πει κάτι για το παιδί μου. Και σίγουρα τον ήθελα ζωντανό να γυρίσει μετά τη δουλειά πίσω», ανέφερε, εκφράζοντας με λίγες λέξεις τον πόνο που βιώνει η οικογένειά του.
Οι πυροσβέστες που δεν μπορούσαν να τον κοιτάξουν στα μάτια
Ο Στέλιος Ζυμπίδης στάθηκε ιδιαίτερα στη δύσκολη και επικίνδυνη φύση του επαγγέλματος που είχε επιλέξει ο γιος του. Όπως εξήγησε, γνώριζε ότι η πυροσβεστική υπηρεσία συνοδεύεται από κινδύνους, ωστόσο η επαφή του με τους συναδέλφους του Γιώργου τού αποκάλυψε ακόμη περισσότερα για την καθημερινότητά τους. «Καταλαβαίνω ότι είναι ένα επικίνδυνο επάγγελμα. Δεν είναι εύκολο να είσαι πυροσβέστης», σημείωσε. Κατά την παρουσία του στην Αθήνα, γνώρισε ανθρώπους που είχαν υπηρετήσει μαζί με τον γιο του και διαπίστωσε πόσο βαθιά τους είχε επηρεάσει ο θάνατός του. Περιέγραψε μάλιστα μια εικόνα που τον συγκλόνισε: έμπειροι πυροσβέστες, συνηθισμένοι να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις, αδυνατούσαν να συγκρατήσουν τη συγκίνησή τους όταν τον συναντούσαν. «Γνώρισα ανθρώπους πυροσβέστες, μπαρουτοκαπνισμένους, σκληροτράχηλους, που δεν μπορούσαν να με δουν στα μάτια. Κοβόταν η φωνή τους μόνο που μου μιλούσαν», ανέφερε.
Αυτές οι συναντήσεις τον έκαναν να συνειδητοποιήσει ότι ο θάνατος του Γιώργου δεν είχε συγκλονίσει μόνο την οικογένειά του, αλλά και τους ανθρώπους με τους οποίους μοιραζόταν την επαγγελματική του καθημερινότητα. Ο ίδιος θέλησε να τιμήσει όλους τους πυροσβέστες, υπογραμμίζοντας ότι η προσφορά τους δεν αναγνωρίζεται μόνο όταν συμβαίνει μια τραγωδία. «Όλοι οι πυροσβέστες είναι ήρωες, ανεξαρτήτως αν είναι ζωντανοί ή αν είναι νεκροί», είπε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στη δύσκολη επόμενη ημέρα για την οικογένειά του. Όπως εξήγησε, οι ισορροπίες έχουν πλέον ανατραπεί και όλοι καλούνται να προσαρμοστούν σε μια πραγματικότητα που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί. «Αυτό που έχω να πω είναι ότι εμείς σαν οικογένεια το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μείνουμε ενωμένοι, να συνεχίσουμε τον δρόμο μας. Βέβαια έναν πολύ διαφορετικό δρόμο από ό,τι είχαμε πάρει μέχρι σήμερα», ανέφερε. Ο πατέρας του 23χρονου παραδέχτηκε ότι το επόμενο διάστημα επιθυμεί να απομονωθεί, προκειμένου να μπορέσει να διαχειριστεί την απώλεια. «Θέλω να μείνω με τον εαυτό μου και να βρω τις καινούργιες ισορροπίες της ζωής», εξομολογήθηκε.
Η τελευταία συνομιλία, η άδεια που δεν πρόλαβε και το συγκινητικό έθιμο στην κηδεία
Από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της συνέντευξης ήταν η περιγραφή της τελευταίας επικοινωνίας που είχε ο Στέλιος Ζυμπίδης με τον γιο του. Ο Γιώργος επρόκειτο να επιστρέψει στο πατρικό του σπίτι για μία εβδομάδα άδειας και η οικογένεια περίμενε με χαρά την άφιξή του. Η τελευταία τους επικοινωνία έγινε την Πέμπτη, όταν ο 23χρονος μιλούσε τηλεφωνικά με τη μητέρα του. Ο πατέρας του βρισκόταν σε κάποια απόσταση, αλλά άκουγε τη συζήτηση και συμμετείχε έμμεσα, μεταφέροντας όσα ήθελε να πει μέσω της συζύγου του. «Το Σάββατο είχε υπηρεσία, την Κυριακή θα μας ερχότανε με άδεια για μια εβδομάδα», περιέγραψε. Η συζήτηση μητέρας και γιου αφορούσε απλά, καθημερινά πράγματα. Ανάμεσά τους ήταν και το φαγητό που θα ήθελε να βρει ο Γιώργος όταν θα επέστρεφε στο σπίτι. «Μιλούσε με τη μητέρα του για τα πράγματα βέβαια της καθημερινότητας, για το τι ήθελε να φάει», ανέφερε ο πατέρας του.
Αυτή έμελλε να είναι η τελευταία επικοινωνία τους. Η επιστροφή που περίμεναν δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, καθώς ο νεαρός πυροσβέστης έχασε τη ζωή του στην επιχείρηση στο Ζεφύρι. Ο Γιώργος, εκτός από την αγάπη του για την Πυροσβεστική, είχε και άλλα όνειρα για το μέλλον του. Όπως αποκάλυψε ο πατέρας του, είχε εισαχθεί σε οικονομικό τμήμα πανεπιστημίου και επιθυμούσε να συνεχίσει να εξελίσσεται. «Ήταν ένα παιδί που του άρεσε να βελτιώνει τον εαυτό του συνέχεια», είπε, περιγράφοντας έναν νέο άνθρωπο με πολλά ενδιαφέροντα και διάθεση για μάθηση.
Διαβάστε επίσης
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην κηδεία του 23χρονου, η οποία πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 17 Νοεμβρίου στην Καστοριά. Κατά τη διάρκεια της τελετής τηρήθηκε το παραδοσιακό έθιμο του συμβολικού γάμου, που συναντάται σε ορισμένες περιοχές όταν ένας νέος άνθρωπος φεύγει από τη ζωή άγαμος. Ο πατέρας του επιβεβαίωσε ότι η οικογένεια επέλεξε να ακολουθήσει το έθιμο, θεωρώντας πως ήταν ένας τρόπος να τιμήσει όσα θα μπορούσε να ζήσει ο Γιώργος στο μέλλον. «Ακριβώς, είναι βέβαια και έθιμο ταυτόχρονα. Και έτσι το νιώθαμε ότι έτσι έπρεπε να γίνει. Για το παιδί μας. Για τη χαρά του. Για το οτιδήποτε θα μπορούσε να ήταν», εξήγησε.






0 ΣΧΟΛΙΑ