«Δεν έπρεπε να μπουν σε αυτά τα τρένα» – Η φράση που συγκλόνισε τη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και έντονης συναισθηματικής φόρτισης συνεχίστηκε στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας η δίκη για τη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη, με τη διαδικασία να σημαδεύεται από το σπαρακτικό ξέσπασμα μιας μητέρας θύματος, η οποία δεν άντεξε τη φόρτιση της στιγμής.

Την ώρα που οι συνήγοροι υπεράσπισης ανέπτυσσαν τους νομικούς ισχυρισμούς τους, η γυναίκα σηκώθηκε μέσα στη δικαστική αίθουσα και φώναξε με σπασμένη φωνή:

«Αυτά δεν ήταν τρένα, δεν έπρεπε να αφήσετε τα παιδιά μας να μπουν σε αυτά».

Η φράση της προκάλεσε έντονη συγκίνηση, με πολλούς από τους παρευρισκόμενους να μην μπορούν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους, υπενθυμίζοντας πως, παρά το πέρασμα του χρόνου, ο πόνος των οικογενειών παραμένει αβάσταχτος.

VIRAL

«Άλλος οδηγούσε, άλλος έδωσε αίμα»: Πώς πραγματικά πέθανε η 15χρονη Άννα Μαρία – Το ταξίδι που δεν πρόλαβε να κάνει

Βάσεις 2026: Ανατροπή με τις πρώτες εκτιμήσεις – Αυτές είναι οι σχολές που εκτοξεύονται

Νέα δημοσκόπηση φέρνει ανατροπές: Ποιο κόμμα ανεβαίνει, ποιο χάνει έδαφος – Η ακρίβεια παραμένει ο μεγαλύτερος «πονοκέφαλος»

Ο πόνος των οικογενειών παραμένει αβάσταχτος.

Ενστάσεις και αίτημα αναβολής από την υπεράσπιση

Κατά τη σημερινή συνεδρίαση, τον λόγο είχαν οι δικηγόροι των κατηγορουμένων, οι οποίοι παρουσίασαν τις νομικές τους θέσεις και υπέβαλαν σειρά ενστάσεων.

Μεταξύ άλλων, ζήτησαν ακόμη και την αναβολή της δίκης, υποστηρίζοντας ότι βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη η δίκη που αφορά τη σύμβαση 717 και πως δεν μπορεί να υπάρξει δεύτερη εκδίκαση για τα ίδια πραγματικά περιστατικά.

Το δικαστήριο καλείται να εξετάσει τα σχετικά αιτήματα πριν η διαδικασία προχωρήσει στα επόμενα στάδιά της.

Οι οικογένειες συνεχίζουν τον δύσκολο αγώνα

Στο ακροατήριο βρέθηκαν για ακόμη μία φορά συγγενείς των θυμάτων, οι οποίοι ταξιδεύουν συστηματικά στη Λάρισα προκειμένου να παρακολουθούν κάθε συνεδρίαση της δίκης.

Όπως ανέφεραν σε δηλώσεις τους, η παρουσία τους στο δικαστήριο αποτελεί ηθικό χρέος απέναντι στους ανθρώπους που έχασαν τόσο άδικα, παρά το μεγάλο οικονομικό και ψυχολογικό κόστος που συνεπάγεται η συνεχής μετακίνηση και η παρακολούθηση μιας τόσο επώδυνης διαδικασίας.

Κάθε νέα δικάσιμος σημαίνει για τους ίδιους μια ακόμη αναβίωση της τραγωδίας, αλλά και μια προσπάθεια να φτάσει η υπόθεση μέχρι το τέλος.

Λιγότερος κόσμος στη δικαστική αίθουσα

Σε σχέση με τις πρώτες συνεδριάσεις, η εικόνα στο δικαστήριο ήταν διαφορετική.

Ενώ κατά την έναρξη της δίκης η αίθουσα ήταν ασφυκτικά γεμάτη, σήμερα η προσέλευση ήταν αισθητά μικρότερη. Περίπου 100 άτομα, μεταξύ συγγενών, δικηγόρων και δημοσιογράφων, παρακολούθησαν τη διαδικασία, ενώ από τους συνολικά 36 κατηγορουμένους παρόντες ήταν μόλις οκτώ.

Στο μεταξύ, έχουν πραγματοποιηθεί παρεμβάσεις στον χώρο ώστε να προστεθούν περισσότερες θέσεις για την καλύτερη εξυπηρέτηση όλων των εμπλεκομένων.

Η ουσία της δίκης δεν έχει ακόμη ξεκινήσει

Παρότι έχουν περάσει σχεδόν τέσσερις μήνες από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, η δίκη δεν έχει ακόμη εισέλθει στην ουσιαστική εξέταση της υπόθεσης.

Η αποδεικτική διαδικασία δεν έχει ξεκινήσει, δεν έχουν καταθέσει μάρτυρες και το δικαστήριο εξακολουθεί να εξετάζει διαδικαστικά ζητήματα και ενστάσεις.

Για τις οικογένειες των 57 θυμάτων, κάθε νέα αναβολή ή καθυστέρηση αποτελεί μια ακόμη δύσκολη δοκιμασία, καθώς εξακολουθούν να αναζητούν απαντήσεις και δικαίωση για μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στη σύγχρονη ιστορία της χώρας.