Δεκαπενταύγουστος: Η σπουδαία γιορτή της Ορθοδοξίας – Ποιοι γιορτάζουν και γιατί αποκαλείται και «Πάσχα του Καλοκαιριού»

Στην Ελλάδα, η Κοίμηση της Θεοτόκου, γνωστή και ως «Πάσχα του Καλοκαιριού», αποτελεί μία από τις σημαντικότερες γιορτές της Χριστιανοσύνης και τιμάται με μεγάλη λαμπρότητα και ευλάβεια. Ο χαρακτηρισμός «Πάσχα του Καλοκαιριού», που λαμβάνει ο Δεκαπενταύγουστος, προκύπτει από τη χαρμόσυνη φύση της γιορτής, καθώς η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν», γεγονός που καθιστά την Κοίμησή της μια εορτή ελπίδας και πίστης.

Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία, η εορτή περιλαμβάνει τον θάνατο, την ταφή, την ανάσταση και την μετάστασή της στους ουρανούς. Οι πρώτες αναφορές για τον εορτασμό της εμφανίζονται τον 5ο αιώνα μ.Χ., την εποχή της Γ’ Οικουμενικής Συνόδου (451), όπου θεσπίστηκε το θεομητορικό δόγμα, με σειρά εκδηλώσεων στο σήμερα να πραγματοποιούνται σε όλη την Ελλάδα.

Αρχικά, ο εορτασμός γινόταν στις 13 Αυγούστου στα Ιεροσόλυμα, αλλά από το 460 μ.Χ. μετατέθηκε στις 15 Αυγούστου. Σήμερα, σε πολλά νησιά του Αιγαίου, όπως η Τήνος, η Πάρος και η Πάτμος, στολίζεται και περιφέρεται επιτάφιος προς τιμήν της Παναγίας. Σε πόλεις και χωριά, τα παραδοσιακά πανηγύρια συνοδεύονται από γιορτές που εκφράζουν τη λαϊκή ευλάβεια και χαρά.

VIRAL

Δραματικές εξελίξεις στην Καλαμάτα: Δεν μπορεί να αναλάβει τις κόρες της 39χρονης η θεία τους – Τι συμβαίνει

Τι είπε ο 75χρονος στην Ναύπακτο: «Κόλλησε το γκάζι, τι έγινε… και πήγα κι έπεσα πάνω στα 3 μηχανάκια» – Ξέσπασε ο Ευαγγελάτος

Στην φυλακή γνωστός Έλληνας τραγουδιστής: Κατηγορείται για αποπλάνηση ανήλικης κατ΄εξακολούθηση – Τι συνέβη

Η Παναγία, το ιερότερο πρόσωπο της Ορθοδοξίας, έχει δεκάδες προσωνύμια που προέρχονται από την απεικόνισή της στις εικόνες (π.χ. Βρεφοκρατούσα, Γλυκοφιλούσα), τη θεολογική της ιδιότητα (π.χ. Ελεούσα, Μεγαλόχαρη), τον τρόπο εύρεσης ή προέλευσης της εικόνας (π.χ. Πορταΐτισσα, Μυρτιδιώτισσα, Πολίτισσα) αλλά και από τις εποχές ή τις εργασίες που συνδέονται με την εορτή της (π.χ. Μεσοσπορίτισσα, Φλεβαριανή).

Η Κοίμηση της Θεοτόκου γιορτάζεται από κάθε γωνιά της Ελλάδας, αποδεικνύοντας την ισχυρή πίστη και την αγάπη του λαού προς την Παναγία, που αποτελεί σύμβολο προστασίας, ελπίδας και παρηγοριάς.

Η αφιέρωση στη Θεοτόκο, πώς φτάσαμε στον εορτασμό της Κοίμησης και η νηστεία

Η ημέρα της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι αφιερωμένη στη χαρά και την αγαλλίαση, καθώς γιορτάζεται το σμίξιμο της Παναγίας με τον Υιό της. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, η ημέρα αυτή περιλαμβάνει την τελετή του Επιταφίου της Παναγίας, με στολισμούς από λουλούδια και ψαλμωδίες που θυμίζουν τη Μεγάλη Παρασκευή. Η ευλάβεια προς την Παναγία είναι ιδιαίτερα έντονη, ειδικά στα μοναστήρια και στο Άγιον Όρος, το οποίο είναι αφιερωμένο στην Παναγία.

Ο εορτασμός της Κοίμησης περιλαμβάνει την αναφορά στον θάνατο, την ταφή, την Ανάσταση και την μετάστασή της στους ουρανούς. Αν και η Καινή Διαθήκη δεν αναφέρεται σε αυτά τα γεγονότα, πληροφορίες προέρχονται από εκκλησιαστικές πηγές και υμνολογία. Σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία πληροφορήθηκε από άγγελο τον επικείμενο θάνατό της τρεις ημέρες νωρίτερα. Κατά τη στιγμή της Κοίμησης, οι Απόστολοι ήρθαν από διάφορα μέρη, μεταφέροντας το σώμα της στη Γεθσημανή για την ταφή. Ο Απόστολος Θωμάς, που έλειπε, όταν επισκέφθηκε τον τάφο αργότερα, βρήκε μόνο τα εντάφια, επιβεβαιώνοντας την Ανάστασή της.

Ο πρώτος ναός προς τιμήν της Παναγίας χτίστηκε στη Γεθσημανή από την Αγία Ελένη, ενώ αργότερα, ο αυτοκράτορας Μαρκιανός και η Πουλχερία έκτισαν νέο ναό. Αρχικά, η γιορτή της Κοίμησης εορταζόταν στις 13 Αυγούστου, αλλά από τον 6ο αιώνα καθιερώθηκε η 15η Αυγούστου, η οποία στην Ελλάδα γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα. Η ημέρα αυτή αποκαλείται και «Πάσχα του Καλοκαιριού» και συνοδεύεται από πανηγύρια, λιτανείες και παραδοσιακές εκδηλώσεις.

Στις υπόλοιπες ορθόδοξες και καθολικές χώρες του κόσμου ο εορτασμός είναι λιγότερο έντονος, ενώ στις προτεσταντικές κοινότητες θεωρείται δευτερεύουσα εορτή, καθώς δεν βασίζεται σε βιβλικές αναφορές. Ωστόσο, στην Ελλάδα, ο Δεκαπενταύγουστος αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθοδοξίας, με επίσημη αργία και θρησκευτικές τελετές που προσελκύουν πλήθη πιστών.

Κατά την Ορθόδοξη παράδοση, είθισται περίοδος νηστείας για τη συγκεκριμένη εορτή, που καθιερώθηκε τον 7ο αιώνα. Αρχικά ήταν χωρισμένη σε δύο περιόδους, εκείνη πριν την γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα και εκείνη πριν της γιορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου. Το 10ο αιώνα, συνενώθηκαν σε μια νηστεία που περιλαμβάνει 14 ημέρες και ξεκινά την 1η Αυγούστου. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης νηστείας, νηστεύεται το λάδι εκτός του Σαββάτου και της Κυριακής, ενώ στη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα καταλύεται το ψάρι. Κατά τη γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου καταλύονται τα πάντα, εκτός κι αν η γιορτή πέσει σε ημέρα Τετάρτη ή Παρασκευή, οπότε καταλύεται μόνο το ψάρι.