Απίστευτη απάτη με ΜΚΟ: Έκανε «φτερά» 1.400 ευρώ από φιλανθρωπικό σύλλογο για την Παιδική Χαρά!

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Όταν ο Κάρολος Ντίκενς έγραφε, το 1839, το μυθιστόρημα «Νίκολας Νίκλμπι», παρουσιάζοντας τον σκληρό Ουάκφορντ Σκουίρς και τη σύζυγό του, ήθελε να αναδείξει την εκμετάλλευση των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων στην Αγγλία. Ο συγγραφέας περιέγραφε οργανώσεις που αξιοποιούσαν τις δωρεές εύπορων πολιτών για να εξασφαλίζουν μια πολυτελή ζωή στους υπευθύνους τους, την ώρα που τα παιδιά που υποτίθεται ότι φρόντιζαν παρέμεναν άρρωστα και εγκαταλελειμμένα. Δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί ότι σχεδόν δύο αιώνες αργότερα, σε μια κοινωνία με ελεγκτικούς μηχανισμούς, νομοθεσία και διαρκή παρουσία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, θα έρχονταν στο φως καταγγελίες για μια υπόθεση που θυμίζει τις σκοτεινές σελίδες του έργου του. Στο επίκεντρο βρίσκεται η 35χρονη Βασιλική Μανησιώτη, η οποία, σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, φέρεται να υπεξαίρεσε 1.400 ευρώ από γνωστό φιλανθρωπικό σύλλογο, πουλώντας παραμύθια και άλλα προϊόντα του, ενώ στη συνέχεια φέρεται να συμμετείχε στην ίδρυση της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά». Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις, καθώς η ίδια γυναίκα, σύμφωνα με τη δικηγόρο του συλλόγου, εμφανίστηκε αργότερα να κατηγορεί την οργάνωση που την είχε οδηγήσει στη Δικαιοσύνη, υποστηρίζοντας ότι εξαπατούσε τους πολίτες και ιδιοποιούνταν τις δωρεές. Τα στοιχεία και οι ισχυρισμοί που παρουσιάζει το Newsbomb περιγράφουν μια διαδρομή με καταγγελίες για οικονομική εκμετάλλευση, δικαστικές αντιπαραθέσεις και προσπάθειες αποκατάστασης της φήμης ενός φιλανθρωπικού φορέα.

Η γνωριμία με τον φιλανθρωπικό σύλλογο και τα παραμύθια

Η Βασιλική Μανησιώτη εμφανίστηκε την άνοιξη του 2018 ως εθελόντρια σε έναν ιδιαίτερα γνωστό φιλανθρωπικό σύλλογο, δηλώνοντας πως ήθελε να συνεισφέρει στο έργο του και να βοηθήσει παιδιά που είχαν ανάγκη. Όπως περιγράφει η δικηγόρος του συλλόγου, Δήμητρα Σκιώτη, η 35χρονη ήταν εκείνη που προσέγγισε την οργάνωση, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως άνθρωπο με ιδιαίτερη ευαισθησία για τα άρρωστα παιδιά. «Εκείνη μας προσέγγισε και μάλιστα ισχυριζόταν ότι είναι πολύ ευαισθητοποιημένη με τα άρρωστα παιδάκια, ότι δούλευε και με παιδάκια, ότι έχει συνεργαστεί και με άλλους συλλόγους στο παρελθόν και ότι μπορεί να προσφέρει. Ήταν πάρα πολύ πειστική και εκ των υστέρων συνειδητοποιήσαμε ότι έπαιζε θέατρο για να μας εκμεταλλευτεί, όπως αποδείχθηκε και στο δικαστήριο», αναφέρει χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, η κατηγορούμενη ξεκίνησε να διαθέτει, μαζί με έναν άνδρα που φέρεται να ήταν ο σύντροφός της, Κώστας Φιρινίδης, παραμύθια, ημερολόγια και ευχετήριες κάρτες του συλλόγου στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με την καταγγελία, όμως, η τιμή πώλησης δεν είχε καμία σχέση με εκείνη που αναγραφόταν στα προϊόντα. Αντί για δύο, τρία ή πέντε ευρώ, τα οποία ήταν το προβλεπόμενο αντίτιμο, τα συγκεκριμένα είδη φέρεται να πωλούνταν ακόμη και προς 20 ή 25 ευρώ, με τη διαφορά να μην αποδίδεται στον σύλλογο. Πολίτες που αντιλήφθηκαν την απόκλιση επικοινώνησαν με την οργάνωση, εκφράζοντας τις απορίες τους και ενημερώνοντας τους υπευθύνους για όσα είχαν συμβεί.

Οι πλαστές αποδείξεις και η υπόθεση των 1.400 ευρώ

Η δικηγόρος του συλλόγου υποστηρίζει ότι η υπόθεση δεν περιοριζόταν στην αυθαίρετη αύξηση της τιμής των προϊόντων, καθώς η κατηγορούμενη φέρεται να εξέδιδε και πλαστές αποδείξεις. Σύμφωνα με την ίδια, στα παραστατικά υπήρχαν σφραγίδα και στοιχεία που δεν αντιστοιχούσαν στον πραγματικό φορέα, ενώ αναγράφονταν πλαστό ΑΦΜ και διεύθυνση. «Εκτός του ότι, εν αγνοία μας, πουλούσε τα παραμύθια προς 25 ευρώ και καπηλευόταν τη χρηματική διαφορά, εξέδιδε και πλαστές αποδείξεις. Έβαζε πάνω μία πλαστή σφραγίδα με δυσδιάκριτη την επωνυμία, με πλαστό ΑΦΜ, πλαστή διεύθυνση, όλα πλαστά και κάπως έτσι επικοινώνησαν μαζί μας οι πολίτες που το παρατήρησαν», αναφέρει η Δήμητρα Σκιώτη. Όπως εξηγεί, οι πολίτες είχαν παρατηρήσει ότι στα έντυπα αναγραφόταν το όνομα του συλλόγου και μια ενδεικτική τιμή δύο ή τριών ευρώ, ενώ η πώληση γινόταν προς 25 ευρώ. Παράλληλα, η γυναίκα φέρεται να επικαλούνταν την ανάγκη ενός συγκεκριμένου παιδιού, υποστηρίζοντας ότι χρειαζόταν 90.000 ευρώ για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Η δικηγόρος ξεκαθαρίζει ότι ο σύλλογος δεν είχε ποτέ αντιμετωπίσει αντίστοιχο περιστατικό ούτε είχε ενημερωθεί για κάποιο παιδί που χρειαζόταν το συγκεκριμένο ποσό. Η αντιπαράθεση με την οργάνωση οδήγησε τελικά τις δύο πλευρές στις δικαστικές αίθουσες. Τον Οκτώβριο του 2018, σύμφωνα με όσα αναφέρει η δικηγόρος, το ποσό που δεν είχε αποδοθεί στον σύλλογο είχε φτάσει τα 1.400 ευρώ. Η ίδια υποστηρίζει ότι η κατηγορούμενη δεν επέστρεψε τα χρήματα, παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις της ότι θα το έκανε. «Άρχισε τις δικαιολογίες τύπου “θα τα φέρω σήμερα, θα τα φέρω αύριο, κάτι μου έτυχε, να είμαι στο πανεπιστήμιο, να έχω θέατρο, να είμαι άρρωστη”, κι έτσι περνούσαν οι εβδομάδες, δεν εμφανιζόταν και στο τέλος καταλάβαμε ότι μας κοροϊδεύει. Δεν τα επέστρεψε ποτέ!», αναφέρει. Όπως προσθέτει, υπήρξαν ακόμη και απειλές, με αποτέλεσμα ο σύλλογος να προχωρήσει σε μήνυση για υπεξαίρεση.

Η καταδίκη και η σύνδεση με την ίδρυση της ΜΚΟ

Η υπόθεση οδηγήθηκε σε δίκη, με το δικαστήριο να καταδικάζει πρωτοδίκως τη Βασιλική Μανησιώτη σε έξι μήνες φυλάκιση για την υπεξαίρεση των 1.400 ευρώ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει, σύμφωνα με τη δικηγόρο του συλλόγου, το γεγονός ότι στη διαδικασία εμφανίστηκε ως μάρτυρας υπεράσπισης ο Κώστας Φιρινίδης, ο οποίος αργότερα αναδείχθηκε ως ιδρυτής της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά». Όπως υποστηρίζει η πλευρά του συλλόγου, κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης δικαστικής διαδικασίας δεν έγινε γνωστή ούτε η ύπαρξη της οργάνωσης ούτε η σχέση των δύο προσώπων. Η αντιδικία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε με την πρωτόδικη απόφαση, καθώς παράλληλα είχε κατατεθεί και αγωγή για την επιστροφή των χρημάτων. Σύμφωνα με τη Δήμητρα Σκιώτη, πριν εκδικαστεί η έφεση και εκδοθεί η απόφαση του αστικού δικαστηρίου, την προσέγγισε η τότε δικηγόρος της Μανησιώτη, μεταφέροντας την πρόθεσή της να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό και την αποζημίωση, με αντάλλαγμα την ανάκληση της μήνυσης. «Μου είπε ότι έχει την πρόθεση να μας αποζημιώσει. Να δεχτούμε τα χρήματα που μας χρωστάει και την αποζημίωση και στη συνέχεια εμείς, να ανακαλέσουμε τη μήνυση», αναφέρει η δικηγόρος. Όπως λέει, η κατηγορούμενη τελικά κατέβαλε το σύνολο του ποσού, μαζί με τους τόκους, και ο σύλλογος προχώρησε στην ανάκληση της μήνυσης. Η ίδια εκτιμά ότι τα χρήματα που είχαν υπεξαιρεθεί το 2018 ενδέχεται να χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία της «Παιδικής Χαράς», καθώς, όταν αργότερα πληροφορήθηκε την ύπαρξη της ΜΚΟ και εξέτασε τα στοιχεία του Πρωτοδικείου, διαπίστωσε ότι η ίδρυσή της είχε γίνει την ίδια χρονιά. Πρόκειται, όπως διευκρινίζει, για δική της εκτίμηση και όχι για στοιχείο που αποδεικνύει από μόνο του τη διαδρομή των χρημάτων. Η δικαστική διαμάχη είχε διαρκέσει περίπου έξι χρόνια, καθώς οι αναβολές και η πανδημία του κορωνοϊού καθυστέρησαν την ολοκλήρωσή της.

Οι καταγγελίες για την «Παιδική Χαρά» και τη διαχείριση των δωρεών

Παρά τη δικαστική εξέλιξη της πρώτης υπόθεσης, σύμφωνα με τις καταγγελίες που παρουσιάζονται στο δημοσίευμα, η Μανησιώτη συνέχισε να δραστηριοποιείται στη ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», εμφανιζόμενη κατά περιόδους ως αντιπρόεδρος ή ταμίας της οργάνωσης. Η συγκεκριμένη ΜΚΟ φέρεται να συγκέντρωνε χρήματα στο όνομα παιδιών που έδιναν μάχη με τον καρκίνο, με τους δωρητές να ενημερώνονται ότι οι συνεισφορές τους προορίζονταν για την υποστήριξη των θεραπειών τους. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, τα ποσά που συγκεντρώνονταν ανέρχονταν σε εκατομμύρια ευρώ, ενώ μεγάλο μέρος τους φέρεται να κατευθυνόταν στην κάλυψη των πολυτελών αναγκών του ζευγαριού. Οι καταγγελίες κάνουν λόγο για ακριβές εξόδους, ταξίδια σε θέσεις business class, διαμονές σε σουίτες και αγορές ακριβών τσαντών, την ώρα που οι οικογένειες των παιδιών περίμεναν ουσιαστική οικονομική στήριξη. Μάλιστα, σύμφωνα με όσα περιγράφονται, οι γονείς φέρεται να καλούνταν να στέλνουν φωτογραφίες των παιδιών τους, στις οποίες αποτυπωνόταν η επιβαρυμένη κατάσταση της υγείας τους, προκειμένου να κινητοποιούνται οι δωρητές και να καταβάλλουν άμεσα χρήματα. Η πρακτική αυτή περιγράφεται ως συναισθηματική πίεση, με στόχο τη συγκέντρωση ακόμη περισσότερων χρημάτων. Οι οικογένειες, από την άλλη πλευρά, φέρεται να λάμβαναν περιορισμένα ποσά, ενώ όταν ζητούσαν να ενημερωθούν για τις δωρεές ή να λάβουν αποδεικτικά των συναλλαγών, αντιμετώπιζαν, σύμφωνα με τις καταγγελίες, απειλές και πιέσεις. Οι ισχυρισμοί αυτοί περιλαμβάνονται στη δικογραφία και συνθέτουν την εικόνα μιας υπόθεσης που αφορά όχι μόνο τη διαχείριση των χρημάτων, αλλά και την εκμετάλλευση της αγωνίας οικογενειών με παιδιά που αντιμετωπίζουν σοβαρές ασθένειες.

Η καταγγελία σε βάρος του συλλόγου και η προσπάθεια ματαίωσης εκδήλωσης

Η αντιπαράθεση με τον φιλανθρωπικό σύλλογο, σύμφωνα με τη δικηγόρο του, δεν σταμάτησε με την εξόφληση των 1.400 ευρώ και την ανάκληση της πρώτης μήνυσης. Όπως υποστηρίζει η Δήμητρα Σκιώτη, η Μανησιώτη διατήρησε αρνητική στάση απέναντι στην οργάνωση και, κατά την περίοδο 2021-2022, φέρεται να επιχείρησε να υπονομεύσει φιλανθρωπική εκδήλωση που διοργάνωνε στη Θεσσαλονίκη. Στην εκδήλωση επρόκειτο να συμμετάσχουν αφιλοκερδώς γνωστοί τραγουδιστές, τηλεοπτικοί παρουσιαστές και άλλα δημόσια πρόσωπα, με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για την ενίσχυση του συλλόγου. Σύμφωνα με τη δικηγόρο, η Μανησιώτη και ο σύντροφός της επικοινώνησαν με συμμετέχοντες μέσω προσωπικών λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και μέσω της σελίδας της «Παιδικής Χαράς», κατηγορώντας τους υπευθύνους του συλλόγου ότι εξαπατούν τους πολίτες και ιδιοποιούνται τα χρήματα των δωρεών. «Εκεί που νομίζαμε ότι είχαμε ηρεμήσει και ότι η υπόθεση έχει κλείσει, εμφανίζεται εντελώς ξαφνικά εκείνες τις μέρες των Χριστουγέννων και σαμποτάρει μαζί με τον σύντροφό της και ιδρυτή της ΜΚΟ, τη δική μας φιλανθρωπική δράση», αναφέρει η Δήμητρα Σκιώτη. Όπως περιγράφει, τα μηνύματα που εστάλησαν στους καλεσμένους περιείχαν προειδοποιήσεις ότι θα μπορούσαν να εμπλακούν σε δικαστικές περιπέτειες εάν συμμετείχαν στην εκδήλωση. «Αρχίζουν να εκφοβίζουν τους διάσημους συμμετέχοντες, λέγοντας ότι θα μπλέξουν μαζί μας και ότι θα τους πάρει η μπάλα και θα κατηγορηθούν γιατί θα μας κάνουν καταγγελία για τις δικές μας απατεωνιές», υποστηρίζει. Η δικηγόρος τονίζει ότι δεν πρόκειται για ισχυρισμούς χωρίς τεκμηρίωση, καθώς, όπως λέει, υπάρχουν γραπτά μηνύματα που κατατέθηκαν στο δικαστήριο. Οι συμμετέχοντες, σύμφωνα με την ίδια, κοινοποίησαν τα μηνύματα στους διοργανωτές και στη συνέχεια αποχώρησαν από την εκδήλωση, καθώς δεν ήθελαν να βρεθούν στη μέση μιας δικαστικής διαμάχης χωρίς να γνωρίζουν ποια πλευρά έχει δίκιο.

Νέος κύκλος δικαστικής αντιπαράθεσης

Η ακύρωση της φιλανθρωπικής δράσης και η αποχώρηση των προσώπων που είχαν συμφωνήσει να συμμετάσχουν προκάλεσαν, σύμφωνα με τον σύλλογο, σημαντική ζημιά στο έργο του. Η καμπάνια συγκέντρωσης χρημάτων κατέβηκε, ενώ η εκδήλωση τελικά δεν πραγματοποιήθηκε. Έτσι, ξεκίνησε ένας δεύτερος κύκλος δικαστικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στις δύο πλευρές, με μηνύσεις και αγωγές που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, τη συκοφαντική δυσφήμιση και τη διεκδίκηση αποζημίωσης. Η Δήμητρα Σκιώτη περιγράφει την κατάσταση ως μια διαρκή σύγκρουση, η οποία, όπως υποστηρίζει, δεν είχε πλέον σχέση με την αρχική υπόθεση των 1.400 ευρώ, αλλά με μια προσπάθεια να πληγεί η αξιοπιστία του συλλόγου. «Υπήρξε μία εμμονή απέναντί μας από τη Μανησιώτη. Ας πούμε ότι το να μας κλέψει τα λεφτά ήταν μια κακιά στιγμή, ας πούμε ότι είχε και οικονομική ανάγκη… αλλά το να εμφανιστεί ξαφνικά και να ρίξει τέτοιο μίσος, τέτοιο μένος, χωρίς να την έχουμε πειράξει, και να μας συκοφαντεί σε τέτοιο βαθμό μαζί με τον Φιρινίδη, χωρίς να την έχουμε προκαλέσει εμείς στο παραμικρό, είναι τουλάχιστον εμμονικό», αναφέρει χαρακτηριστικά. Η ίδια υποστηρίζει ότι, μετά την ολοκλήρωση της πρώτης δικαστικής υπόθεσης, δεν υπήρχε καμία επικοινωνία μεταξύ των δύο πλευρών και πως ο σύλλογος θεωρούσε ότι η αντιδικία είχε πλέον λήξει. Ωστόσο, όπως λέει, η αποστολή των μηνυμάτων στους συμμετέχοντες της εκδήλωσης είχε ως αποτέλεσμα να πληγεί η εικόνα της οργάνωσης και να χαθεί μια σημαντική ευκαιρία συγκέντρωσης χρημάτων. Η πλευρά του συλλόγου υποστηρίζει ότι αναγκάστηκε να ξεκινήσει εκ νέου δικαστικές διαδικασίες, προκειμένου να προστατεύσει τη φήμη της και να διεκδικήσει αποζημίωση για τη ζημιά που θεωρεί ότι υπέστη.

Η εξωδικαστική συμφωνία του 2026 και τα ερωτήματα που παραμένουν

Η δεύτερη δικαστική διαμάχη έφτασε μέχρι το 2026, οπότε, σύμφωνα με τη Δήμητρα Σκιώτη, ο δικηγόρος της Μανησιώτη προσέγγισε εκ νέου τον φιλανθρωπικό σύλλογο, προτείνοντας να διευθετηθεί η υπόθεση εξωδικαστικά. Αυτή τη φορά, η διαφορά αφορούσε τις καταγγελίες για συκοφαντική δυσφήμιση και τη ζημιά που, σύμφωνα με την οργάνωση, είχε προκληθεί από την ακύρωση της εκδήλωσης και την αποχώρηση των συμμετεχόντων. Ο σύλλογος, έχοντας ήδη περάσει δύο μακροχρόνιες δικαστικές αντιπαραθέσεις, φέρεται να αποδέχθηκε την πρόταση, επιλέγοντας να μην παρατείνει περαιτέρω τη δικαστική διαδικασία. Όπως αναφέρει η δικηγόρος, η Μανησιώτη κατέβαλε 4.000 ευρώ ως αποζημίωση και η μήνυση αποσύρθηκε, με αποτέλεσμα να κλείσει εξωδικαστικά και αυτή η υπόθεση. Η ίδια περιγράφει την απόφαση ως αποτέλεσμα της εξάντλησης που είχε προκαλέσει στον σύλλογο η πολυετής δικαστική διαμάχη, η οποία, όπως λέει, διήρκεσε συνολικά περίπου οκτώ χρόνια. Τα στοιχεία που παρουσιάζει το Newsbomb, όπως οι αποδείξεις, τα μηνύματα και τα δικαστικά έγγραφα, σε συνδυασμό με τις καταγγελίες της δικηγόρου, αναδεικνύουν μια υπόθεση με πολλές διαφορετικές πτυχές. Από την αρχική καταγγελία για την υπεξαίρεση των 1.400 ευρώ και την πρωτόδικη καταδίκη, μέχρι τις μεταγενέστερες αναφορές για τη λειτουργία της «Παιδικής Χαράς» και τη διαχείριση των δωρεών, η υπόθεση εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αξιοποιηθεί η φιλανθρωπία ως μέσο οικονομικής εκμετάλλευσης. Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στη δικογραφία, είναι ότι στο επίκεντρο φέρονται να βρέθηκαν παιδιά με βαριές ασθένειες και οικογένειες που αναζητούσαν οικονομική βοήθεια για τις θεραπείες τους. Παράλληλα, η υπόθεση αναδεικνύει και τον κίνδυνο να πλήττεται η εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι σε πραγματικές φιλανθρωπικές πρωτοβουλίες, όταν οι δωρεές και η προσφορά χρησιμοποιούνται ως κάλυψη για πρακτικές που ελέγχονται από τις δικαστικές αρχές.