Αμπελόκηποι: Ποιος είναι ο αρχιτέκτονας που μετέτρεψε σε κοτέτσι την ταράτσα πολυκατοικίας
Η Αθήνα είναι μια πόλη που συχνά κρύβει εκπλήξεις πίσω από το γκρίζο του τσιμέντου, όμως η πρόσφατη αποκάλυψη της ΕΛ.ΑΣ. στους Αμπελοκήπους ξεπέρασε κάθε φαντασία. Στην ταράτσα ενός εμβληματικού κτηρίου 16 ορόφων, επί της Λεωφόρου Κηφισίας, ένας 55χρονος αρχιτέκτονας είχε στήσει μια πλήρη, πλην όμως παράνομη, «φάρμα» με ζώα, υποστηρίζοντας πως επρόκειτο για ένα οικολογικό πείραμα που στόχευε να φέρει τη φύση πιο κοντά στην τσιμεντούπολη. Η υπόθεση, που ξεκίνησε από το όραμα της αστικής οικολογίας, κατέληξε σε μια σοβαρή δικογραφία για την κακοποίηση και τις συνθήκες διαβίωσης των ζώων.
Ένας αρχιτέκτονας με «πράσινο» όραμα και βαριά κληρονoμιά
Ο πρωταγωνιστής της υπόθεσης δεν είναι ένας τυχαίος ένοικος. Πρόκειται για έναν διακεκριμένο αρχιτέκτονα, κάτοικο Ψυχικού, με σπουδές στο Λονδίνο και γόνο μιας από τις πιο γνωστές επιχειρηματικές οικογένειες στον χώρο των κατασκευών. Η οικογένειά του δραστηριοποιείται στην Αθήνα από το 1960, έχοντας δημιουργήσει κτήρια που αποτελούν σημεία αναφοράς για την πρωτεύουσα. Ένα από αυτά είναι και το πολυώροφο κτήριο στους Αμπελοκήπους, το οποίο αποτέλεσε το εργαστήριο των εναλλακτικών ιδεών του.
Η τάση του 55χρονου προς τον πειραματισμό φαίνεται πως είναι κληρονομική. Ο πατέρας του, ένας καινοτόμος μηχανικός για την εποχή του, είχε εισάγει πρώτος στην Ελλάδα μεταλλικές κατασκευές εμπορικής χρήσης και πολυώροφα υπόγεια πάρκινγκ. Ωστόσο, η «εκκεντρικότητα» της οικογένειας είχε φανεί χρόνια πριν, όταν ο πατέρας αποφάσισε να καλλιεργήσει μανιτάρια στο υπόγειο γκαράζ της ίδιας πολυκατοικίας. Μια ιστορία που είχε γίνει αστικός μύθος στην περιοχή, με τους ταξιτζήδες να διηγούνται πως όταν πλημμύριζε το γκαράζ, ο δρόμος γέμιζε από μανιτάρια.
Από τον λαχανόκηπο στις κατσίκες: Η εξέλιξη της ταράτσας
Η αρχική ιδέα του 55χρονου αρχιτέκτονα ήταν η δημιουργία ενός μεγάλου «μποστανιού» στην ταράτσα, ακολουθώντας τα διεθνή πρότυπα των πράσινων κτηρίων που στοχεύουν στη μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος. Σταδιακά, όμως, ο λαχανόκηπος επεκτάθηκε και μετατράπηκε σε μια κανονική φάρμα. Σύντομα, ανάμεσα στα αρωματικά φυτά και τα κηπευτικά, έκαναν την εμφάνισή τους μεγάλα κλουβιά με κατσίκες και άλλα ζώα.
VIRAL
Ο ίδιος, σε παλαιότερες συνεντεύξεις του, υπεραμυνόταν της επιλογής του να παραμένει στην πόλη. Υποστήριζε πως το ζητούμενο δεν είναι να φύγει κανείς στην επαρχία για να ζήσει οικολογικά, αλλά να καταφέρει να εντάξει τη φύση μέσα στον αστικό ιστό. Θεωρούσε πως η εξάπλωση των ανθρώπων στην περιφέρεια αυξάνει το οικολογικό αποτύπωμα λόγω των μετακινήσεων, και γι’ αυτό επέμενε στη δημιουργία μικρών οικοσυστημάτων πάνω στις ταράτσες.
Η σύγκρουση με τον νόμο και την ευζωία των ζώων
Παρά τις καλές προθέσεις περί αστικής οικολογίας, η πραγματικότητα της διαβίωσης των ζώων στον 16ο όροφο ήταν πολύ διαφορετική. Η ΕΛ.ΑΣ. επενέβη μετά από καταγγελίες, διαπιστώνοντας πως οι συνθήκες για τις κατσίκες και τα υπόλοιπα ζώα ήταν ακατάλληλες. Ο νόμος στην Ελλάδα είναι ξεκάθαρος: απαγορεύεται η εκτροφή παραγωγικών ζώων σε ταράτσες και μπαλκόνια πολυκατοικιών για λόγους δημόσιας υγιεινής, αλλά και για την προστασία των ίδιων των ζώων.
Προκαλεί αίσθηση το γεγονός ότι ο 55χρονος, μέσα από δημόσιες τοποθετήσεις του, προέτρεπε και άλλους πολίτες να ακολουθήσουν το παράδειγμά του, δίνοντας οδηγίες για το πώς μπορεί κανείς να τοποθετήσει ακόμα και κοτέτσια σε μπαλκόνια διαμερισμάτων. Υποστήριζε πως με μια απλή ξύλινη κατασκευή και μερικές κότες, ο καθένας θα μπορούσε να έχει καθημερινά φρέσκα αυγά, αγνοώντας προφανώς τους κινδύνους για τη δημόσια υγεία και την όχληση των υπολοίπων ενοίκων.
Ιχθυοκαλλιέργειες στο γκαράζ και τυροκομεία στο κέντρο
Η δραστηριότητα του αρχιτέκτονα δεν περιοριζόταν μόνο στην ταράτσα. Σε ένα παλαιότερο ντοκιμαντέρ αφιερωμένο σε «ξεχωριστούς ανθρώπους», ο ίδιος παρουσίαζε με περηφάνια μια μονάδα ιχθυοκαλλιέργειας που είχε εγκαταστήσει στο υπόγειο γκαράζ της πολυκατοικίας. Εξηγούσε μάλιστα πως το νερό από τα ψάρια χρησίμευε ως φυσικό λίπασμα για τα φυτά της ταράτσας, σε ένα κλειστό σύστημα κυκλικής οικονομίας.
Επιπλέον, στο ίδιο κτήριο της Λεωφόρου Κηφισίας, δίπλα από τα γραφεία της κατασκευαστικής του εταιρείας, λειτουργούσε ένα μικρό, πλήρως εξοπλισμένο τυροκομείο. Εκεί εργάζονταν επαγγελματίες τυροκόμοι, οι οποίοι επεξεργάζονταν το γάλα από τα ζώα της ταράτσας για να παράγουν τυριά στην καρδιά της Αθήνας. Αυτό που για τον αρχιτέκτονα ήταν ένα «όραμα αστικής αυτάρκειας», για τις αρχές και τους περιοίκους ήταν μια επικίνδυνη και παράνομη δραστηριότητα.
Διαβάστε επίσης
Το τέλος της ουτοπίας
Η επέμβαση της αστυνομίας και ο σχηματισμός δικογραφίας για παράβαση του νόμου περί ευζωίας των ζώων βάζουν ένα απότομο τέλος στο παράδοξο αυτό πείραμα. Η υπόθεση αναδεικνύει τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην οικολογική ευαισθησία και την αυθαιρεσία. Ενώ η ανάγκη για πράσινες πόλεις είναι πιο επιτακτική από ποτέ, η μετατροπή των πολυκατοικιών σε στάβλους δεν φαίνεται να είναι η λύση που προκρίνει η οργανωμένη πολιτεία.
Πλέον, ο 55χρονος αρχιτέκτονας καλείται να δώσει εξηγήσεις στη δικαιοσύνη, ενώ τα ζώα που διαβιούσαν στον 16ο όροφο θα πρέπει να μεταφερθούν σε κατάλληλους χώρους. Το κτήριο–τοπόσημο των Αμπελοκήπων θα πάψει πλέον να αποτελεί το «αγρόκτημα» της Κηφισίας, παραμένοντας ως μια υπενθύμιση πως ακόμα και οι πιο μορφωμένοι και οραματιστές άνθρωποι μπορούν μερικές φορές να χάσουν την επαφή με την κοινή λογική και τον νόμο.
0 ΣΧΟΛΙΑ