ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Οι Imam Baildi μιλούν στο Athens Magazine!
Θα μπορούσες να τους συναντήσεις σε κάποιο μαγαζάκι φτωχογειτονιάς της Αθήνας πίσω στα ‘50s, με την ίδια ευκολία που θα έπεφτες πάνω τους σε κάποια από τα λαμπερά πάρτι του… Μεγάλου Γκάτσμπυ. Σε ταξιδεύουν σε «ακρογιαλιές και δειλινά» μαζί με μπουζούκι αλλά και hip hop, ενώ κατορθώνουν με έναν εξαιρετικά μελωδικό όσο και χορευτικό τρόπο να «σμίξουν» το electro swing και το trip-hop με τον Τσιτσάνη και τον Βαμβακάρη. Όπως κατάλαβες μιλάμε για τους Ιμάμ Μπαϊλντί που μας άνοιξαν την καρδιά τους!
Aπό τον Μπάμπη Δούκα ([email protected])
Πού βρίσκονται οι Ιμάμ Μπαϊλντί αυτή την περίοδο;
Ετοιμάζουμε το επόμενο άλμπουμ. Αν σου πούμε με σιγουριά πότε θα βγει, θα σου πούμε ψέματα. Ο αρχικός μας στόχος είναι να κυκλοφορήσει κατά τους πρώτους μήνες του 2014. Είμαστε στο στούντιο.
VIRAL
Το χειμώνα πού θα σας δούμε;
Από μέσα Φεβρουαρίου θα παίζουμε στο Passport στον Πειραιά.
Ποιοι θα είστε φέτος οn stage και ποιοι θα είναι οι guests;
Θα είμαστε οι ίδιοι που ήμασταν και την προηγούμενη χρονιά. Και η Ρένα Μόρφη και ο Mανώλης (MC Yinka) και τα υπόλοιπα παιδιά. Για τους guests δεν ξέρουμε ακόμη.
Πώς ξεκίνησε η μπάντα και πώς προέκυψε το όνομα;
Κάναμε τα πρώτα κομμάτια με τον αδελφό μου, τον Ορέστη, γύρω στο 2000. Γύρω στο 2005 είχαμε ολοκληρώσει 3 κομμάτια, στείλαμε ένα demo στην ΕΜΙ, ευτυχώς τους άρεσε και μας πρότειναν να κάνουμε άλμπουμ. Η μπάντα προέκυψε μετά τον πρώτο δίσκο και το «Ιμάμ Μπαϊλντί» ήρθε εντελώς τυχαία, καθώς έπρεπε να δώσουμε ένα όνομα στον δίσκο! Δεν είχαμε κάποια ονομασία στο μυαλό μας, ασχολούμασταν από το 2005 εντατικά με τα κομμάτια και το 2007, οπότε κυκλοφόρησε ο δίσκος, έπρεπε να του δώσουμε ένα όνομα. Πάντα, σε άλλες μπάντες που είχαμε με τον Ορέστη, επειδή δεν γράφαμε στίχους και δεν είχαμε κάποιον χαρακτηριστικό τίτλο, δίναμε στα κομμάτια ονόματα από φαγητά -ένα, για παράδειγμα, το είχαμε ονομάσει σος ταρτάρ! Μιξάραμε και διασκευάζαμε κομμάτια και αυτή η διαδικασία έμοιαζε πολύ με το μαγείρεμα, κατά το οποίο μια συνταγή άλλες φορές σου «βγαίνει», και άλλες όχι. Είχαμε και λίγη επιρροή Ανατολής στον ήχο μας, λόγω και των παλιών κομματιών που επιλέξαμε που ήταν κοντά στην κουλτούρα αυτή, και έτσι προέκυψε το «Ιμάμ Μπαϊλντί».
Υπάρχουν κάποια κριτήρια για την επιλογή των κομματιών;
Το βασικό κριτήριο ήταν το να μας παραπέμπουν σε κάτι άλλο, να μας δείχνουν τα ίδια τα κομμάτια το δρόμο.
Ο συγκεκριμένος ήχος που έχετε παίζει ρόλο και στη σκηνική σας παρουσία;
Μάλλον τα κομμάτια έχουμε προσαρμόσει στο πώς είμαστε εμείς στη σκηνή. Όταν άρχισαν να έρχονται κι άλλα άτομα και να φτιάχνεται ουσιαστικά η μπάντα, τότε αρχίσαμε περισσότερο να δίνουμε έμφαση και στο κομμάτι της σκηνικής παρουσίας και της on stage εμφάνισης.
Επόμενη διασκευή ποια θα είναι; Έχετε κατά νου κάποια γνωστά τραγούδια ή μερικά που έχετε ξεκινήσει να δουλεύετε;
Όχι, δεν θα το έλεγα. Αυτή τη φορά θα έχουμε και κάποια δικά μας κομμάτια τα οποία δουλεύουμε αυτό τον καιρό, στον ίδιο ήχο πάντα. Αλλά δεν θα σου πούμε ποια! (γέλια)
Τι μουσική ακούτε; Εκτός από τη δική σας...
Τη δική μας δεν την ακούμε ποτέ! Μερικές φορές βαριέσαι και ο ίδιος τα δικά σου κομμάτια, είναι σαν να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη (γέλια). Ακούμε κυρίως ξένη μουσική, από hip hop και ροκ μέχρι τζαζ, ηλεκτρονική ακόμη και κλασική. Τα πάντα σχεδόν.
Υπάρχει κάποια συνεργασία που σας έχει εντυπωθεί για κάποιο λόγο; Που την ευχαριστηθήκατε περισσότερο; Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης με τον οποίο θα θέλατε να συνεργαστείτε και αυτό δεν έχει γίνει ακόμη;
Όλες οι συνεργασίες που κάναμε μας έχουν αφήσει άριστες εντυπώσεις και πραγματικά δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε κάποια. Όσο για το δεύτερο σκέλος της ερώτησης είναι κάτι το οποίο μας το ρωτούν συχνά. Η συνεργασία προκύπτει πάντοτε μέσα από το κομμάτι κάθε φορά. Με βάση τις ανάγκες του επιλέγουμε και τις συνεργασίες μας, γιατί κάθε φορά χρειάζονται και διαφορετικά πράγματα. Άλλες φορές χρειάζεται μια καλή φωνή, άλλες ένας MC κ.λπ. Θέλουμε να βγαίνει ένα πολύ όμορφο αποτέλεσμα και με κριτήριο αυτό επιλέγουμε κάθε φορά τους συνεργάτες μας.
Έχετε κάνει και μπόλικα tours στο εξωτερικό. Ποια συναισθήματα και εμπειρίες σας μένουν από αυτά;
Στην πραγματικότητα αυτό που σου μένει είναι η παρέα καθ’ όλη τη διάρκεια των ταξιδιών και οι «βλακείες» που κάνουμε με τα παιδιά. Όλες οι μικρές στιγμές κατά την περίοδο κάθε ταξιδιού. Περνάμε πολύ ώρα μέσα στο βαν, είναι το σπίτι μας για όσες μέρες διαρκεί το tour, οπότε είναι μοιραίο κάτι τέτοιο. Αποτελεί γενικά μια πάρα πολύ όμορφη εμπειρία, ειδικά όταν συμμετέχεις και σε κάποια μεγάλα φεστιβάλ όπου δεν έχεις να κάνεις τίποτα άλλο παρά να παίξεις. Όλα βλέπεις έξω λειτουργούν ρολόι, δεν υπάρχουν δυσκολίες ή απρόοπτα της τελευταίας στιγμής που μπορεί να προκύψουν λόγω κακού σχεδιασμού. Οπότε είναι αγχολυτικό όλο αυτό, για δυο-τρεις εβδομάδες απλώς γουστάρεις, είσαι συγκεντρωμένος και ελεύθερος να παίξεις τη μουσική σου χωρίς να σκέφτεσαι οτιδήποτε άλλο. Και βεβαίως το να ταξιδεύεις και να πηγαίνεις από το ένα μέρος στο άλλο, να γνωρίζεις νέους τόπους, διαθέτει κι αυτό από μόνο του κάποια ομορφιά.
Ποιο είναι το αγαπημένο μέρος για live ή συναυλία; Κάπου που σας αρέσει πολύ να παίζετε;
Έχουμε διάφορα αγαπημένα μέρη σε διάφορες πόλεις. Ειδικά στην επαρχία, επειδή δεν υπάρχουν live stages, παίζουμε ουσιαστικά σε cafes, συνήθως σε μικρά στέκια, και μετά από κάποιες φορές τα έχουμε αγαπήσει αυτά τα μέρη. Στη Γερμανία έχουμε επίσης κάποια αγαπημένα μέρη, όπως μια πολύ όμορφη μουσική σκηνή στο Αμβούργο που βρίσκεται κοντά στο λιμάνι, στην περιοχή του Σαιν Πάουλι. Μπορεί να είναι μια τρύπα, αλλά έχει εξαιρετική ατμόσφαιρα και ωραίο κόσμο. Και εδώ να πούμε πως γενικά έχει ωραίο κόσμο στις συναυλίες στη Γερμανία. Και το crowd αποτελείται κυρίως από Γερμανούς!
Και έρχονται οι Γερμανοί να ακούσουν κομμάτια τα οποία δεν γνωρίζουν;
Αυτό γίνεται κατά κόρον στο εξωτερικό. Βέβαια στη Γερμανία βρίσκουμε ένα κοινό που μας γνωρίζει, αλλά υπάρχει πάντα κόσμος που «ψάχνεται» μουσικά, όπως και μέρη που εμπιστεύονται καλούς καλλιτέχνες διαχρονικά και με τη σειρά του τα εμπιστεύεται και ο κόσμος ανεξαρτήτως αν γνωρίζει ή όχι τους καλλιτέχνες που παίζουν σε αυτά. Και όταν δώσεις στο κοινό κάτι καλό, με πολλή ενέργεια, λογικό είναι και αυτό με τη σειρά του να σε ξανατιμήσει με την παρουσία του. Γενικά πάντως χορεύουν πολύ έξω.
Ως καλλιτέχνες και ως πολίτες πως βιώνετε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα;
Όπως όλοι. Με πάρα πολλή ένταση και μεγάλες ανισότητες. Όπως και κάθε συμπολίτης μας. Και αυτό είναι που μας ανησυχεί περισσότερο -είναι το χειρότερο από όλα. Να υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα ανάμεσα στους «πάνω» και τους «κάτω». Πέσαμε θύματα όλοι της «ελληνικής βλακείας» σε πολλά πράγματα δυστυχώς. Αλλά ευτυχώς πάντα βρίσκουμε τρόπο να διαφεύγουμε κάθε φορά. Βέβαια τα προβλήματα είναι μεγαλύτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα, ευτυχώς στην επαρχία είναι λίγο πιο χαλαρά τα πράγματα, αλλά και οι ίδιοι οι άνθρωποι. Το καλό με εμάς είναι πως δεν ζήσαμε τις εποχές των… παχιών αγελάδων, επομένως δεν έχουμε μέτρο σύγκρισης. Και δεν ξέρουμε αν θα είχαμε περισσότερες προτάσεις, αλλά σίγουρα θα είχαμε περισσότερα χρήματα! (γέλια) Οπότε δεν έχουμε αίσθηση του τι γινόταν παλιά.
Μεγαλώσατε στην Αθήνα; Εκτός σκηνής πώς είστε; Πού κυκλοφορείτε στην πόλη;
Εμείς (Ορέστης και Λύσανδρος), ο Μανώλης (MC Yinka), ο Στέλιος και ο Λάμπης έχουμε μεγαλώσει στην Αθήνα, η Ρένα είναι από τον Βόλο, τα… πνευστά μας είναι από τη βόρεια Ελλάδα και εκτός σκηνής είμαστε απλώς όπως όλος ο κόσμος. Βγαίνουμε περισσότερο στο ιστορικό κέντρο μεταξύ Καρύτση και Αθηνάς. Είναι πολύ όμορφη περιοχή και μάλιστα χαιρόμαστε που την προτιμούσαμε και πριν γίνει της μόδας. Στα Εξάρχεια επίσης κυκλοφορούμε αρκετά. Αλλά και στο Nixon πάμε καμιά φορά.
Τι να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον;
Αρχικά το δίσκο που, όπως προείπαμε, ελπίζουμε να βγει στις αρχές του 2014. Κατόπιν, κάνουμε κάποιες προσπάθειες να δημιουργήσουμε συνεργασίες με καλλιτέχνες του εξωτερικού. Έχουν γίνει κάποιες συζητήσεις, αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμη γι αυτό. Όσο για αργότερα, ένα tour στην Αμερική που ελπίζουμε να πραγματοποιηθεί.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ ATHENS MAGAZINE ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
0 ΣΧΟΛΙΑ