Βλαδίμηρος Κυριακίδης: «Φεύγω από την Ελλάδα»! Συνέντευξη-ποταμός! (PHOTOS)
Του Νίκου Νικόλιζα
«Είμαι έτοιμος να μεταναστεύσω… Έχουμε πέσει σε μαύρη κατάθλιψη… Δεν θα ήθελα να φέρω παιδιά σε έναν κόσμο χωρίς μέλλον και ευτυχώς που δεν έχω παιδιά… Είμαι πολύ απαισιόδοξος… Το τσίρκο που έχουν στήσει πάνω στις πλάτες μας, δεν είναι καν αστείο. Θα κάνει πολλά χρόνια να το πάρει ο άνεμος»
Του ΝΙΚΟΥ ΝΙΚΟΛΙΖΑ
Με αυτά τα λόγια, ένας από τους πιο ταλαντούχους σύγχρονους ηθοποιούς και σκηνοθέτες, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, ξετυλίγει το κουβάρι της ζωής του και μιλάει για όλους και για όλα. Για τα παιδικά του χρόνια, για τις δύσκολες εποχές που βίωσε στα πρώτα του βήματα, για τις βιοποριστικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει αλλά και για την απόφασή του να μεταναστεύσει. Ναι, ναι. Ήδη ο σπουδαίος κωμικός ψάχνεται σε άλλες χώρες και ετοιμάζει τις βαλίτσες του για άλλες πολιτείες, εφόσον συνεχίσει αυτή η κατάσταση να υπάρχει στην Ελλάδα.
Λάβρος κατά των πολιτικών, δεν διστάζει να τα «χώσει» για πρώτη φορά, μιας και όλοι μέχρι σήμερα τον είχαμε χαρακτηρίσει ως την «ήρεμη δύναμη της κωμωδίας».
VIRAL
Η συνάντησή μας έγινε λίγη ώρα πριν τα τρία κουδούνια του θεάτρου «Λαμπέτη» χτυπήσουν και η τρελή κωμωδία «Ωχ, τι κόσμος γιαγιά» ξεκινήσει. Απέναντί μας βλέπουμε έναν σκυθρωπό Βλαδίμηρο, γεμάτο αγωνία για το αύριο. «Ο κόσμος γελάει και με την πρώτη ευκαιρία το αποδεικνύει. Όμως ήδη ο Έλληνας έχει αρχίσει να χάνει το χιούμορ του και όταν το συνειδητοποίησα, κλονίστηκα. Έχουμε πέσει σε μαύρη κατάθλιψη. Προσπαθούμε να αυτοσαρκαστούμε εμείς οι Έλληνες», λέει και δηλώνει απαισιόδοξος. «Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος. Είμαι πολύ απαισιόδοξος. Έχουν στήσει ένα τσίρκο στις πλάτες μας. Μόνο που δεν έχει κλόουν. Γιατί και οι κλόουν λειτουργούν. Είναι κάποιες αστείες προσωπικότητες. Αυτοί ούτε καν αστείοι δεν είναι. Δυστυχώς αυτό το τσίρκο που έχουν στήσει, θα κάνει πολλά χρόνια να το πάρει ο άνεμος».
«Είμαστε συνυπεύθυνοι…»
Γεννημένος αισιόδοξος, δηλώνει ο Βλαδίμηρος, όμως όσα γίνονται εις βάρος της Ελλάδας, πλέον τον κάνουν να απαισιοδοξεί σε μεγάλο βαθμό για το μέλλον μας. Τον ρωτάμε αν είμαστε συνυπεύθυνοι. «Σαφώς και είμαστε. Είναι ένα αμφίδρομο παιχνίδι, διότι έχουν φροντίσει εδώ και πολλά χρόνια να μας έχουν κοιμίσει. Και εμείς όμως γουστάραμε την ψεύτικη ευμάρεια που μας έδιναν. Αρκεστήκαμε στα πολλά και δεν ψάχναμε την ουσία στα λίγα. Έτσι ξέφυγε το παιχνίδι μέσα από τα χέρια του λαού», λέει, ενώ τον ρωτάμε αν με όσα δηλώνει παραπάνω θεωρεί ότι ο Γιώργος Παπανδρέου με τα Μνημόνια έκανε καλό σε όλη αυτή την υπόθεση. «Αντιθέτως, μας σακάτεψε. Διότι πλέον δεν μπορούμε ούτε να συσπειρωθούμε. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν στην εξουσία άνθρωποι που θα έπρεπε να έχουν εκδιωχθεί διΆ ροπάλου. Δυστυχώς συνεχίζουν να μας λένε ψέματα», λέει οργισμένος.
«Τι μέλλον να έχουν τα παιδιά;»
Πόσο πόνο μπορεί να προκαλεί η φράση «ευτυχώς δεν έχω παιδιά» σε έναν κατά κόρον αισιόδοξο άνθρωπο όπως είναι ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης; «Το λέω με πάσα ειλικρίνεια, ευτυχώς δεν έχω παιδιά. Έχω όμως ανίψια, το οποίο είναι το ίδιο και το αυτό. Είναι ζοφερό. Θα πρέπει να διαχειριστούν σωστά κάποιες άλλες αξίες, έτσι ώστε να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους και την αισιοδοξία τους ψηλά. Αλλιώς δεν νομίζω ότι θα μπορέσουν να έχουν μέλλον αυτά τα νέα παιδιά. Εκτός και αν φύγουν από αυτή τη χώρα. Είναι τόσο απλό», λέει με σκυμμένο το κεφάλι, αλλά με ελαφρύ χαμόγελο, δείχνοντας την οργή του για μια χώρα που τρώει τα παιδιά της. Τον ρωτάμε αν θα ήταν βάρος τα παιδιά για εκείνον, σε τέτοιες τραγικές καταστάσεις που ζούμε. «Βεβαίως και θα ήταν. Τώρα τουλάχιστον έχω μόνο εμένα και τη γυναίκα μου», λέει με θάρρος.
Χρόνια πάνω στο θεατρικό σανίδι, ο σπουδαίος κωμικός σκορπίζει το γέλιο. Του λέμε ότι όταν ζούσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ζητούσε επιμόνως από τους παλαιότερους μεγάλους ηθοποιούς να διακωμωδούν τις πολιτικές καταστάσεις. Τον ρωτάμε αν ισχύει και σήμερα. «Σε καμιά περίπτωση δεν συμβαίνει αυτό. Οι σημερινοί πολιτικοί έχουν μια σοβαροφάνεια που τη βγάζουν και στα τηλεδικαστήρια. Εκεί μέσα στα πάνελ γίνεται και η πολιτική του κώλου. Οπότε έχουν στερηθεί και τα αστεία τους», λέει χαμογελώντας.
«Ο Λογοθετίδης, η Βασιλειάδου, ο Αυλωνίτης, ο Αγκόπ…»
Σεμνός και πάντα σεβόμενος την παλαιότερη γενιά, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης δεν διστάζει να πει ότι τα περισσότερα κωμικά στοιχεία τα πήρε από την παλαιότερη γενιά ηθοποιών. «Όλοι οι παλιοί έπαιξαν ρόλο στα δικά μου κωμικά στοιχεία που έχω. Ο Λογοθετίδης, η Βασιλειάδου, ο Αυλωνίτης. Ακόμα και ο Αγκόπ για μένα ήταν πρότυπο. Και έπειτα ο Κακογιάννης, ο Βολανάκης, ο Βουτσινάς. Έπαιξαν για μένα το ρόλο τους», αναφέρει ενώ συνεχίζει να μιλάει για ανθρώπους που τον βοήθησαν στη διαμόρφωση του κωμικού στοιχείου που απέκτησε. «Ήρθε κατόπιν η γενιά των ηθοποιών που έγιναν και σκηνοθέτες, όπως του Κιμούλη, του Βούρου, του Αρζόγλου που επέδρασαν πάνω μου».
«Τα βγάζω δύσκολα πέρα…»
Ανέβασε παραστάσεις και κατάφερε να φέρει στην Ελλάδα το «one man comedy». Τον ρωτάμε μετά από αυτές τις επιχειρηματικές δραστηριότητες πως τα βγάζει πέρα. «Δύσκολα, όπως όλος ο κόσμος. Κάποτε ήταν προνόμιο να είσαι επιχειρηματίας θεάτρου. Πλέον με το 43% στο κεφάλι σου, σαφώς και δεν είναι προνόμιο. Αυτή η χώρα πλέον δεν πιστεύει στην ουσιαστική ανάπτυξη. Αν μιλήσουμε για τον πολιτισμό, πάει χάθηκε και αυτός. Δεν υπάρχει πολιτισμός. Γιατί δεν τον θέλει αυτό το κράτος. Σε οποιαδήποτε άλλο κράτος δίνεις 10% στην εφορία. Εδώ δίνεις 43% με το Κράτος να είναι μέσα στην τσέπη σου. Κυριολεκτικά. Γιατί δηλαδή να γίνω επιχειρηματίας στην Ελλάδα; Θα προτιμήσω να πάω σε άλλη χώρα», μας λέει οργισμένος και αμέσως τον ρωτάμε αν το έχει σκεφτεί. «Σαφέστατα. Είμαι και με τα δύο πόδια έξω από την Ελλάδα. Έχουν στενέψει τα περιθώρια για όλους μας. Είναι χρηματιστηριακοί οι όροι πλέον και μακριά από τα δικά μας, απλά μυαλά».
Όσο για τον προορισμό που σκέφτεται να μεταναστεύσει; «Κοιτάζω να δω σε ποια χώρα θα έχω ένα καλύτερο μέλλον. Δεν ξέρω πού, αλλά το ψάχνω. Πάνω στο επάγγελμά μου ή κάτι παρεμφερές. Βλέπω ότι δεν αλλάζει το πολιτικό σκηνικό και αυτό είναι που με κάνει να νιώθω ηλίθιος», μας λέει με οργή. «Θέλω να με σέβεται το Κράτος μου και να το σέβομαι και εγώ. Όμως θεωρώ ότι μου λένε ψέματα. Και μου τα λένε κατάμουτρα», λέει και παραδέχεται ότι δεν έμεινε ποτέ άνεργος μέχρι σήμερα. Ωστόσο πλέον φοβάται. «Με τη γυναίκα μου έχουμε συζητήσει το θέμα της μετανάστευσης. Συμφωνεί και εκείνη στο να φύγουμε.
Δεν βλέπουμε φως στο τούνελ. Εγώ είμαι ήδη 51 ετών. Δεν μπορώ να περιμένω άλλα 10 ή 20 χρόνια για το πότε οι πολιτικοί θα μας πουν αλήθειες. Δηλαδή στα 65 χρόνια μου θα μου πουν «βγήκαμε από τα Μνημόνια»; Γιατί, τους χρωστάω τίποτα και με έβαλαν σ’ αυτό το λούκι; Ακόμα και τις διακοπές μας, τις έχουμε κόψει. Γι’ αυτούς, τους πολιτικούς-ψεύτες», λέει ενώ δηλώνει πως το χειμώνα θα κάνει περιοδεία με τον «Caveman». «Η επαρχία ίσως κρατάει ακόμα λίγα χρήματα, όμως η κρίση έχει σαρώσει τα πάντα και εκεί. Ήμουν από εκείνους που μούντζωνα, που έβριζα. Πλέον λέω ότι με τα λόγια δεν γίνεται τίποτα. Αν ξανακατέβω στο Σύνταγμα ως “Αγανακτισμένος”, δεν θα μουντζώσω. Θα πετάξω μάρμαρο. Και τώρα που το ξανασκέφτομαι λέω ότι εμείς τότε με τους “Αγανακτισμένους” μουντζώναμε και αυτοί έκαναν αυτά που ήθελαν. Τους δώσαμε το καλύτερο άλλοθι. Γι’ αυτό είναι επαίσχυντοι. Νιώθω προδομένος στην ίδια μου την πατρίδα, στο ίδιο μου το σπίτι. Ο Σημίτης δημιούργησε το περίφημο χρηματιστήριο και όμως ακόμα ο κύριος αυτός γράφει βιβλία για να μας διαφωτίσει. Ο άλλος έδωσε τον Οτσαλάν για πλάκα και βγαίνει και λέει το μακρύ και το κοντό του. Όλοι αυτοί ήταν και είναι εντεταλμένοι υπάλληλοι. Τίποτα περισσότερο».
Για περισσότερα Νέα κάντε κλικ εδώ
0 ΣΧΟΛΙΑ