Γιώργος Μπαρτζώκας: Με καρδιά ροκά και ψυχή πρωταθλητή!!! Τον αποκάλεσαν κοροϊδευτικά Mr Bean, αυτός όμως είναι Mr Bond!!! (PHOTOS)
Τον Μάιο του 1965 οι Rolling Stones ηχογραφούσαν το θρυλικό «(I Can’t Get No) Satisfaction». Λίγες ημέρες αργότερα, στις 11 Ιουνίου, γεννιόταν στην Αθήνα ένας από τους πιο φανατικούς φίλους τους εν Ελλάδι. Το όνομά του; Γιώργος Μπαρτζώκας!
Του Αλέξανδρου Λοθάνο
Ο προπονητής του μπασκετικού Ολυμπιακού, ο πρώτος Έλληνας που κατακτά την Ευρωλίγκα και αναδεικνύεται Πρωταθλητής Ευρώπης σε συλλογικό επίπεδο, ζούσε και ανέπνεε για το μπάσκετ από πολύ μικρός.
Πήρε το μπόι του πατέρα του, ονειρευόταν κάποια στιγμή να φορέσει τη φανέλα της αγαπημένης του ομάδας (Ολυμπιακός από τα γεννοφάσκια του), αλλά τα γόνατά του είχαν διαφορετική άποψη. Την εποχή που η Ελλάδα κινείτο στους ρυθμούς του Γκάλη, του Γιαννάκη και των άλλων παιδιών που κατακτούσαν την κορυφή της Ευρώπης στο αξέχαστο Ευρωμπάσκετ του 1987, ο Γιώργος αποφάσιζε να βάλει πρόωρο τέλος στην καριέρα του, μόλις στα 22 του χρόνια.
VIRAL
Και αν ήταν… ατίθασο νιάτο ως πιτσιρικάς, αφήνοντας μακριά μαλλιά και φορώντας δαχτυλίδι, ακούγοντας χέβι μέταλ και ροκ, αποφάσισε να… στρωθεί στη δουλειά και να πετύχει ως προπονητής ό,τι τα γόνατα δεν τον άφησαν να κάνει μέσα στα παρκέ.
«Φύλακας» στο σπίτι του
Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ανδρώθηκε στα βόρεια προάστια. Στο Μαρούσι έχει τους παιδικούς του φίλους και εκεί άρχισε να κάνει όνειρα για μια καριέρα στην άκρη των πάγκων. Ο θρύλος λέει πως εργαζόταν μέχρι και ως φύλακας στο Κλειστό του Αμαρουσίου, όπου έπαιζε μέχρι τα 22 του, παλεύοντας όμως στις χαμηλότερες κατηγορίες.
Η Α1 και τα σαλόνια της Ευρώπης ήταν ακόμα πολύ μακρινά για τον ψηλόλιγνο νεαρό, ο οποίος ήταν όμως αποφασισμένος να φτάσει εκεί κάποια στιγμή. Και τα κατάφερε, αφού πρώτα πέρασε από δεκάδες πάγκους μικρών ομάδων στα τσιμεντένια γήπεδα της Αθήνας.
«Έχω περάσει από όλες τις βαθμίδες του ελληνικού μπάσκετ. Από ομάδες ΕΣΚΑ και ΕΣΚΑΝΑ, μέχρι όλες τις θέσεις στο προπονητικό επιτελείο του Αμαρουσίου. Έχω προπονήσει μίνι, γυναικείο, παιδικό, εφηβικό, ήμουν τέταρτος βοηθός, τρίτος βοηθός, δεύτερος βοηθός, πρώτος βοηθός», θυμάται με ένα μικρό παράπονο, αφού εκείνος χρειάστηκε να κάνει δεκάδες «αγροτικά» πριν φτάσει στα ψηλά. Και αυτό, την ώρα που άλλοι συνάδελφοί του, εμφανώς λιγότερο ικανοί από αυτόν, βρίσκουν πάντα δουλειά, στηριζόμενοι κυρίως στις καλές δημόσιες σχέσεις και την αβάντα δημοσιογράφων…
Ο κουμπάρος μου, ο Γιώργος
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης τού έδωσε την πρώτη ευκαιρία ως βοηθού προπονητή στο Μαρούσι, όπου άρχισε να συνεργάζεται αρμονικά, μεταξύ άλλων, με τον Βασίλη Σπανούλη. Ποιος να του το έλεγε πως χρόνια αργότερα οι δυο τους θα οδηγούσαν τον Ολυμπιακό στο ψηλότερο σκαλοπάτι της Ευρώπης.
«Η ζωή φτιάχνει πολύ όμορφες ιστορίες», είπε στη συνέντευξη Τύπου μετά τον τελικό με τη Ρεάλ και η δική του είναι όντως μια όμορφη ιστορία. Μια ιστορία, όμως, με θυσίες, όπως αυτή που έκανε το 2006, όταν ο παιδικός φίλος και κουμπάρος, Γιώργος Μαλάκος, του ζήτησε να αναλάβει, ως πρώτος προπονητής, την Ολύμπια Λάρισας, στα δύσβατα γι’ αυτή μονοπάτια της Α1.
«Είναι παιδικός μου φίλος, χωρίς αυτό φυσικά να σημαίνει ότι μου έγινε ρουσφέτι. Άλλωστε κανείς δεν σου εμπιστεύεται την ομάδα του αν δεν σε πιστεύει», ξεκαθαρίζει ο Μπαρτζώκας, ο οποίος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του Μαλάκου, παρότι για να το κάνει χρειάστηκε να αποχωριστεί τη σύζυγό του Αντριάνα.
Παντρεμένοι από το 1999, υπήρξε πάντα το μεγαλύτερο στήριγμά του, αλλά στα εφτά χρόνια γάμου (και σε καμιά περίπτωση… φαγούρας), δεν μπορούσε να τον ακολουθήσει στη Λάρισα.
Ο Μπαρτζώκας πάλεψε μόνος του, τα κατάφερε και ενδεχομένως να παρέμενε και άλλο στη Θεσσαλία, αν η εταιρεία του Μαλάκου, η κατασκευαστική «LAMCO» δεν κήρυττε πτώχευση. Ο Γιώργος επέστρεψε στην Αθήνα για να αναλάβει ως πρώτος προπονητής την ομάδα της καρδιάς του, το Μαρούσι…
Σε έναν χρόνο 3,5 μισθοί!
Η εμπειρία στα δικά του μέρη, παρότι αγωνιστικά ήταν πολύ πετυχημένη, αποδείχθηκε τραυματική στους υπόλοιπους τομείς. Λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε ο μεγαλομέτοχος Άρης Βωβός, η ομάδα άρχιζε σιγά σιγά να σβήνει.
Ο Μπαρτζώκας πήγαινε στην προπόνηση και δεν ήξερε αν θα βρει όλους τους παίκτες, συνολικά σε όλον τον χρόνο πήρε 3,5 μισθούς (τον τελευταίο μετά το φινάλε της σεζόν) και χρειάστηκε, αν κι ο ίδιος δεν το θέλει, να ασχολείται και με άλλα ζητήματα πλην καθαρά των όσων συνέβαιναν στο παρκέ, τα οποία έπρεπε να είναι και η μοναδική του έγνοια.
Ακόμα και έτσι, όμως, κάθισε στο Μαρούσι και στο ξεκίνημα της νέας σεζόν, αλλά η οριστική διάλυση τον έφερε στο ταμείο ανεργίας. Όχι για πολύ, όμως, αφού ο Πανιώνιος τον εμπιστεύτηκε και δεν το μετάνιωσε. Ούτε ο ίδιος βεβαίως…
Έχει ο καιρός γυρίσματα…
Στο καθοριστικό ραντεβού που έμελλε να αλλάξει για πάντα τη ζωή του, αυτό όπου έδωσε τα χέρια με τους αδελφούς Αγγελόπουλους, ο Μπαρτζώκας πήγε με ταξί, αφού βρισκόταν εκτός Αθηνών, αλλά αδυνατούσε να πάρει το αυτοκίνητό του για να βρεθεί στην Αθήνα.
Η διαδρομή διήρκησε τρεις ώρες και ο ταξιτζής δεν τον αναγνώρισε. Αν αυτό συνέβαινε τώρα, βεβαίως, θα ήξερε πολύ καλά ποιος είναι ο επιβαίνων, τον οποίο όσοι τον πολέμησαν, τόλμησαν να τον αποκαλούν κοροϊδευτικά «Mister Bean» λόγω της (σχετικής) ομοιότητάς του με τον Ρόουαν Άτκινσον.
Ο ίδιος αντιμετώπισε με χιούμορ (διαθέτει άφθονο) ακόμα και αυτόν τον πόλεμο λάσπης και παραμένει χαμηλών τόνων ακόμα και τώρα, που θα είχε το δικαίωμα να τους κοιτάει όλους αφ’ υψηλού.
«Ήταν η τύχη του ατζαμή. Βρέθηκα την κατάλληλη στιγμή στην κατάλληλη ομάδα και δεν χρειάστηκε να κάνω πολλά», λέει για την ιστορική του επιτυχία στο Final Four του Λονδίνου, μια επιτυχία που κυνήγησαν μάταια στο παρελθόν ο νυν Υφυπουργός Γιάννης Ιωαννίδης, ο μεγάλος Παναγιώτης Γιαννάκης, αλλά και οι «ευρώ-κόουτς» Κώστας Πολίτης και Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου.
Αυτή η επιτυχία δεν τον άλλαξε ως χαρακτήρα και δεν πρόκειται να αλλάξει και τη (γλυκιά) ρουτίνα του. Αυτή περιλαμβάνει απαραίτητα μια βόλτα που και που με την Αθηνά και την τριών ετών κορούλα τους, Αντριάνα, οι οποίες ήταν μαζί του στο Λονδίνο και αποτελούν τα στηρίγματά του στη μάχη που δίνει καθημερινά ως προπονητής ενός εκ των πιο επιτυχημένων συλλόγων στην Ευρώπη…
Οι «Κόκκινοι Διάβολοι»
Το χρώμα τον τραβούσε από μικρό. Ολυμπιακός γαρ, μαζευόταν με τους φίλους του και έβλεπαν τα Final Four, πανηγυρίζοντας έξαλλα την παρθενική κατάκτηση της Ευρωλίγκας, το 1997 στη Ρώμη.
Ποιος να του το έλεγε πως 16 χρόνια αργότερα θα ήταν αυτός ο πρωταγωνιστής στην επιτυχία της πιο αγαπημένης του ομάδας -μαζί με το Μαρούσι και, βεβαίως, τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Ο Μπαρτζώκας, βλέπετε, μπορεί να είναι άρρωστος (χωρίς εισαγωγικά) με το μπάσκετ, να παρακολουθεί αγώνες από Β’ ΕΣΚΑ μέχρι ΝΒΑ, αλλά έχει ιδιαίτερη αδυναμία και στο ποδόσφαιρο και τους «Kόκκινους Διαβόλους». Όσοι τον γνωρίζουν, μάλιστα, έχουν να λένε για τις ποδοσφαιρικές του αναλύσεις, τις οποίες θα ζήλευαν ακόμα και συνάδελφοί του που βγάζουν το ψωμί τους από την ασπρόμαυρη και όχι την πορτοκαλί μπάλα.
Τελευταία, εκτός από μπάσκετ και ποδόσφαιρο, μπήκε για τα καλά στη ζωή του και η τεχνολογία, αφού έμαθε και το iPad, το οποίο άλλωστε κάνει και πιο εύκολη τη δουλειά. Δεν είναι πολύ του έξω, άντε καμιά βόλτα στη Γλυφάδα όπου μένει ή στην παλιά του γειτονιά, αφού στα 47 του γνωρίζει ότι το μπάσκετ έχει πολλά σκαμπανεβάσματα και ποτέ δεν μπορεί να είσαι σίγουρος για τίποτα. Φροντίζει, λοιπόν, για να έχει, ώστε όταν η Αντριάνα μεγαλώσει και, εφόσον τον ρωτήσει κάποτε αν βγάζει λεφτά από το μπάσκετ, να έχει κάτι ουσιαστικό να της απαντήσει…
Η 11άδα του κόουτς
Ούτε ένας, ούτε δύο, αλλά συνολικά έντεκα (!) συνεργάτες έχει στο πλευρό του ο Γιώργος Μπαρτζώκας, το συμβόλαιο του οποίου δεν είναι δα και κάτι τρομακτικό (150 χιλιάδες ευρώ), ειδικά αν συγκριθεί με ποδοσφαιρικά μεγέθη.
Πρώτος του βοηθός είναι ο Χρήστος Παππάς, με τον οποίο είχαν συνεργαστεί σε Ολύμπια Λάρισας και Πανιώνιο. Στα 49 του, παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών, ξεκίνησε και αυτός μικρός την προπονητική λόγω τραυματισμού στο γόνατο και είχε περάσει από τον Ολυμπιακό και ως βοηθός του Λευτέρη Σούμποτιτς, το 2002.
Δεύτερος βοηθός του είναι ο 46χρονος Βαγγέλης Κουτσοκέρας, επίσης παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών, με τον οποίο συνεργάστηκαν στην Ολύμπια και είναι ο κύριος… τροφοδότης με παλιά τραγούδια του κόουτς, αφού ο αδελφός του είναι ο DJ των Goin’ Through!
Από εκεί και πέρα, ο «θρυλικός» Μίλαν Τόμιτς και ο Χρήστος Μαρμαρινός ασχολούνται με τη μελέτη του εκάστοτε αντιπάλου (το σκάουτινγκ, δηλαδή), ενώ ο γυμναστής Ανδρέας Γκατζούλης, πρωταθλητής Ελλάδας το 1985 στα 3.000 μέτρα με φυσικά εμπόδια, εργάζεται με εξαιρετική επιτυχία στους Ερυθρόλευκους από το 2008.
Την ομάδα συμπληρώνουν ιδανικά ο τιμ μάνατζερ Αντώνης Νταής (στον Ολυμπιακό από το 1992!), οι γιατροί Γιώργος Παπαγιαννόπουλος (Πρόεδρος, Διευθύνων Σύμβουλος και Διευθυντής της Ορθοπεδικής Κεντρικής Κλινικής Αθηνών) και Μανώλης Μυριοκεφαλιτάκης (ορθοπεδικός χειρουργός), οι φυσιοθεραπευτές Μάριος Τσαγγαράς (Κύπριος, με θητεία και στην Εθνική ομάδα), Τόλης Καρατζάς και, βεβαίως, η «ψυχή» των αποδυτηρίων, υπερπολύτιμο γρανάζι για την άρτια λειτουργία της ομάδας, ο φροντιστής Δημήτρης Πασχόπουλος.
Για περισσότερα Πρόσωπα κάντε κλικ εδώ
0 ΣΧΟΛΙΑ