ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Χρήστος Δάντης. Τo ”να προσέχεις μικρή μου” από το Παλιό μου Παλτό ήταν αφιερωμένο στην…

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ανήσυχο πνεύμα και μεγάλος μουσικός, ο Χρήστος Δάντης, φλερτάρει στα 20 χρόνια πορείας του με τη ροκ, την τζαζ ακόμα και με το δημοτικό τραγούδι! Μας έφερε στην Ελλάδα τη Eurovision, έκανε τον Πάριο να τραγουδήσει το «Παλιό μου Παλτό» στο Παλλάς και δεν διστάζει να πει ότι δεν έχει πια πολλές προτάσεις. Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εφημερίδα News, μας μιλάει για όλα!

Συνέντευξη: Μάνος Κιαπόκας

Xρήστο, πού σε πετυχαίνουμε αυτή την περίοδο;

Eίναι ένας χειμώνας γεμάτος παραστάσεις. Στο Gotham κάναμε περιορισμένες εμφανίσεις

και τώρα έχω κάποιες παραστάσεις στην Κύπρο, ενώ υπολογίζω Μάρτιο με Aπρίλιο να

ξεκινήσω στην Αρχιτεκτονική, στο Γκάζι.

Έχεις πει τα πάντα: λαϊκό, ροκ, ποπ, δημοτικό….

Ναι, έχω τραγουδήσει πάρα πολλά πράγματα, μου ‘χει μείνει η τζαζ βέβαια, αλλά ετοιμάζω κάτι

τέτοιο συντομα.

Αν γυρνούσες το χρόνο πίσω, θα έκανες κάτι διαφορετικό;

Όχι, δεν θα έκανα κάτι άλλο, δεν μπορούσα, το έδαφος δεν ήταν πρόσφορο τότε. Δεν

υπήρχαν μουσικές σκηνές και χώροι να παίξεις -ανακάλυψα τον πρώτο χώρο που

έπαιζαν κάτι διαφορετικό όταν είχα κάνει δισκογραφία και είχα πραγματοποιήσει ήδη τις

παραχωρήσεις μου, προσπαθώντας να βγάλω και χρήματα από αυτό που αγαπούσα

πάρα πολύ. Το στυλ που μου άρεσε εμένα ήταν ακραίο για τότε. Υπήρχαν τα μπουζούκια και τα music halls, όπως το Taboo και η Μέδουσα, απ’ όπου και ξεκίνησα.

Ποια ήταν η πρώτη σου συνεργασία;

Με τους Γιώργο Χατζηνάσιο, Δήμητρα Γαλάνη, Τάνια Τσανακλίδου και με τη Μαντώ.

Έκανα οντισιόν -νομίζω με είχε στείλει ο Kώστας Μπιγάλης. Το πρώτο μου σινγκλ, που λεγόταν «Turn On», έγινε παράλληλα με τις εμφανίσεις μου. Ήταν πολύ προχωρημένος ήχος τότε -για να φανταστείς, έπαιξαν μουσικοί (και μάλιστα χωρίς χρήματα) όπως ο Νίκος Αντύπας, ο Αντώνης Βαρδής, ο Στέφανος Κορκολής. Μπορεί βέβαια να μην πήγε καλά εμπορικά, αλλά μου άνοιξαν πόρτες, που δεν γινόταν να μου ανοιχτούν αλλιώς. Αυτή τη στιγμή, μάλιστα, με πετυχαίνεις να φτιάχνω σιγά σιγά ξανά τραγούδια με τέτοιο ήχο. Είναι το ανεκπλήρωτό μου όνειρο ο ξενόγλωσσος στίχος. Πάντα, άλλωστε, το «χάιδευα» το εξωτερικό.

Η διεθνής σου απόπειρα έγινε, όμως, με τον πιο λαμπερό τρόπο, με την πρωτιά στη Eurovision.

Ε, καλά, δεν είναι διεθνής καριέρα αυτή! Είναι ένα τηλεοπτικό πράγμα που αφορά σε 20 χώρες -οι άνθρωποι που ασχολούνται με τη σοβαρή μουσική σε αυτές, μάλιστα, δεν το παίρνουν στα σοβαρά. Αν πας και πεις «κέρδισα στη Eurovision», θα σου πουν «so what?». Τώρα έχει αρχίσει και φλερτάρει η διοργάνωση με παράγοντες από Αμερική και όχι μόνο, που έχουν μυριστεί οτι υπάρχει χρήμα για την τηλεόραση και τη δισκογραφία. Την ημέρα της πρωτιάς οι αντιδράσεις μου ήταν τρελές, είχα ξεσαλώσει.

Αυτο με τον Κωστόπουλο ήταν ένα πείραμα ή ένα απωθημένο;

Ήταν η ανάγκη να ξεφαντώσω και ο κόσμος που μ’ αγαπάει να με ακολουθήσει σε οποιαδήποτε

ενέργειά μου. Καλά πήγε, αν και καλύτερα στη Θεσσαλονίκη -όπου μας βοήθησε πάρα

πολύ και η Πίτσα Παπαδοπούλου με την παρουσία της και τη τεράστια φωνή της. Σε κάθε της

τραγουδι ο κόσμος χειροκροτούσε επί 5 λεπτά. Μεγάλο δέος…

Είσαι οξύθυμος; Σε έχω πετύχει και στο Dome να σταματάς στη μέση το πρόγραμμα…

Στο Dome είχα δίκιο, κόντεψαν να μου βγάλουν το μάτι, ήταν μια άτυχη στιγμή. Ηρθα να

τραγουδήσω για να περάσω καλά, δεν το έκανα για τα φράγκα, αλήθεια σου λέω, κι

εκείνοι ήρθαν εκεί πέρα για να μετατρέψουν έναν χώρο με προδιαγραφές μουσικής σκηνής

σε κωλάδικο και, σαν το κερασάκι στην τούρτα, να μου βγάλουν και το μάτι. Μου ζήτησαν συγγνώμη εκ των υστέρων, αλλά η αντίδρασή μου ήταν «γεια σας, φεύγω».

Άκουσα, με έκπληξη, τον Πάριο να ερμηνεύει το «Παλιό μου Παλτό» στο Παλλάς…

Τι τιμή κι αυτή. Κι ας μην έχω γράψει εγώ το κομμάτι, πιστεύω έχω βάλει πάνω του μια σφραγιδούλα. Να σου πω την αλήθεια, ενώ ηθελα πάρα πολύ να το ακούσω, θα δίσταζα από ντροπή και δέος να ακούσω τον Πάριο να ερμηνεύει ένα τραγούδι που έχω τραγουδήσει εγώ.

Οταν το ηχογράφησες εσύ, σε τι φάση ήσουν;

Ήμουν σε μια φάση αναθεώρησης του παρελθόντος, άλλαζα πράγματα στη ζωή μου. Έχασα φίλους, βίωσα πισώπλατες μαχαιριές. Ο στίχος «να προσέχεις, μικρή μου» έχει να κάνει με εξομολόγηση της Σάννυ Μπαλτζή (στιχουργού) στην κόρη της που θα ερχόταν στη ζωή…

Γιατι ερωτεύεσαι και παντρεύεσαι τραγουδίστριες ως επί το πλείστον;

Καλύτερα να χρησιμοποιήσεις αόριστο χρόνο. Δεν μπορούσα να βρω ανθρώπους από διαφορετικούς χώρους, γιατί δεν είχε τύχει. Είχε να κάνει περισσότερο με θέματα κατανόησης και κοινού τρόπου ζωής.

Σε ενοχλεί που τα media ασχολούνται με την προσωπική σου ζωή ή πλέον αδιαφορείς;

Το θεωρώ πολύ φυσιολογικό. Με στενοχωρεί, όμως, που τα media αδιαφορούν για τη δουλειά μας και ασχολούνται περισσότερο με την προσωπική μας ζωή. Αλλά θυμάμαι, πάντα, τον Χορν να λέει πως «κανένας δεν θέλει να φωτογραφίσει κανέναν από εμάς όρθιο, μας περιμένουν είτε να ξαπλώσουμε είτε να γονατίσουμε».

Πώς κρίνεις το γεγονός ότι ο Παντελίδης επέβαλε τον εαυτό του στο σύστημα και όχι το ανάποδο;

Είδες; Αυτό κι αν είναι επανάσταση! Ο κόσμος έχει απηυδήσει και πλέον επιλέγει. To σύστημα πρέπει να καταλάβει ότι δεν μπορεί να περνάει πράγματα που πλέον δεν μετρούν. Δεν έχει να κάνει αυτό με τον Παντελίδη, μπορεί εξάλλου τα τραγούδια του να θυμίζουν κάτι παλιό ή κάτι καινούριο, το θέμα είναι ότι είναι απλά και ουσιαστικά και ο κόσμος το εκτίμησε. Δεν θα πει κανείς «κοίτα, μας “φόρεσαν” τον Παντελίδη»! Είναι το ίδιο που είχε κάνει η Μόνικα πριν λίγα χρόνια. Ο κόσμος της δουλειάς μας είναι ακόμα στον κόσμο τού lifestyle, αλλά ποιου lifestyle;

Τι γίνεται, αλήθεια, με αυτό το «lifestyle»;

Το πράγμα άλλαξε, ο κόσμος επιλέγει κι αναιρεί · είναι παντοδύναμος.

Ο κόσμος θέλει να σε ξαναδεί σε πίστα ή περιμένουν κάτι πιο… light;

Δεν το ένιωσα, αλλά μπορώ να σου πω οτι ο κόσμος το ευχαριστήθηκε. Δεν έκανα κάτι διαφορετικό από αυτό που θα έκανα σε κάποια μουσική σκηνή. Να ξέρεις πάντως ότι αν κάποιος θέλει να με χτυπήσει στην αχίλλειο πτέρνα μου, θα μου προσάψει τραγούδια όπως το «Μaya maya». Να ξέρεις, όμως, ότι στο εξωτερικό, στο Ισραήλ, στα Βαλκάνια, γνώρισαν τον Χρήστο Δάντη μέσα από αυτά τα τραγούδια. Με τη Γλυκερία το 2001 στην Αμερική, για παράδειγμα, γλεντούσαν με το «Οι Ωραίοι έχουν Χρέη».

Συγγνώμες χρωστάς σε κανέναν;

Τις έχω πει τις συγγνώμες μου. Συγγνώμη να πω στον κόσμο που μ’ αγαπάει και τον ταλαιπωρώ με τις εναλλαγές στυλ. Επίσης μου έχουν προσάψει την… αναπηρία τους να ακούσουν, όμως ονομάζεται «πολυπραγμοσύνη», μιας και δεν πάω εκεί όπου με πάει το ρεύμα.

Άρα καλά έκανες και πήγες με τον Κωστόπουλο;

Ένας λόγος για τον οποίο συνεργάστηκα με τον Χάρη Κωστόπουλο, στα Αστέρια, ήταν επειδή κάποιοι μάγκες πωλούσαν τζάμπα «ροκιά», παίρνοντας όλοι μια κιθάρα για να φωτογραφηθούν. Και εγώ έφυγα, δεν λέω, από τα μπουζουκομάγαζα και πήγα στις μουσικές σκηνές, αλλά μπορώ να το κάνω, φίλε. Βαρέθηκα να βλέπω τον «τάδε» να παρουσιάζει ένα «εναλλακτικό» πρόγραμμα τις Δευτέρες στο Γκάζι και τα Παρασκευοσάββατα να δουλεύει στα μπουζούκια. Άρα να επιστρέψω κι εγώ στα μπουζούκια, για να ‘μαστε όλοι καλά.

Πολλοί είπαν ότι ο Δάντης το έκανε αυτό, επειδή δεν είχε άλλη πρόταση.

Μα, δεν είχα άλλη πρόταση, αλλά ούτε κι οι άλλοι είχαν πρόταση, μιας κι είναι εποχή που δεν έχει κανείς πολλές εναλλακτικές. Είναι καλό να ξυπνάμε και να λέμε καμιά φορά «δεν πήγαμε τόσο καλά», «οχι, γαμ…με». Αν «γαμ..» όλοι, πώς πεινάει τόσος κόσμος; Εγώ στα Αστέρια έβλεπα κόσμο να διασκεδάζει, πίνοντας μόνο νερό.

Εγώ είδα όμως και τύπο στο ίδιο μαγαζί να αδειάζει τα premium ουίσκι στη σαμπανιέρα.

Αυτό έγινε μία φορά, μία ημέρα από έναν τύπο που δεν ζούσε στην Ελλάδα. Ήρθε να βοηθήσει και να στηρίξει το φίλο του που είναι επιχειρηματίας.

Πιστεύεις οτι θα επιστρέψει το σύστημα στους παλιούς του ρυθμούς;

Πιστεύω ότι αυτή η νέα τάξη πραγμάτων, που μας επέβαλαν αυτοί που μας τα έφαγαν (γιατί δεν τα φάγαμε μόνοι μας), θα μας πάει μπροστά ως ανθρώπους και θα χαιρόμαστε περισσότερο το καθετί στο μέλλον. Θέλω να ελπίζω οτι αυτός ήταν ο τελευταίος άσχημος χειμώνας. Έγινε όμως ξεκαθάρισμα και στο χώρο μας και στο χώρο σας, αυτόν των media εννοώ. Όλα αυτά τα παιδάκια, ας πούμε, που έπαιρναν ένα μικρόφωνο και έλεγαν τον Βrad Pitt «Βran» και που δεν ξέρουν να αρθρώσουν μία λέξη!

Στην Αρχιτεκτονική πότε θα σε δούμε;

Από αρχές Μαρτίου μέχρι τέλος της άνοιξης. Ακόμα ψάχνω το υπόλοιπο πρόγραμμα, αλλά θα κάνω σίγουρα αυτό που κάνω όλα τα χρόνια στη ζωή μου, θα τραγουδήσω δηλαδή όλα τα στυλ! Θα κάνω κι ένα-δυο καινούρια τραγούδια, που θα αποτελέσουν την αρχή ενός νέου άλμπουμ. Τώρα πότε θα κυκλοφορήσει αυτό και πώς, είναι άγνωστο, μιας κι έχω θέματα με τη SONY και δεν θα συνεχίσω τη συνεργασία μου μαζί τους -όλο αυτό το «φάλτσο» που συνέβη σε βάρος μου δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Το τραγούδι μου δεν προωθήθηκε, άρχισα να φωνάζω μέσω των social media και τότε άρχιζαν να το παίζουν τα ραδιόφωνα, αλλά εκείνοι δεν το είχαν στείλει πουθενά!