Winning is an… attitude: Η Κατερίνα Γιατζόγλου γράφει για μια απροσδόκητη συνάντηση στη Λατινική Αμερική!

Μεγάλη κατάκτηση οι «300»! Παγκόσμια. Θυμάμαι πριν χρόνια, φτάνω στις 10 το βράδυ στο αεροδρόμιο του Salvador άυπνη, μετά από 15 ώρες πτήσης, και κουρέλι – γιατί η νοτιοαμερικάνικη ζέστη δεν βοηθάει καθόλου. Έχουν προηγηθεί διάφορες ιστορίες καθημερινής εγγλέζικης τρέλας με την British Airways, και τα νεύρα μου έχουν περάσει από test drive. Τι σας έλεγα…; Α… ναι. Πλησιάζω, λοιπόν, στα διαβατήρια και ο Βραζιλιάνος σαραντάρης, με το που βλέπει το διαβατήριό μου, ενθουσιάζεται (απορώ γιατί· οι καινούριες φωτογραφίες είναι με επιείκεια χάλια και δείχνω σαν να βγήκα από το Αλκατράζ).

Με κοιτάει και λέει δυνατά:

«ΣΠΑΡΤΑ!!!».

Εγώ ακούω «ΠΑΡΤΑ» και αρχίζω αμέσως να ψάχνω το «μαγνήτη» που έχω πάνω μου και «τραβάει» ό,τι «νούμερο», καραγκιόζη και απατεώνα κυκλοφορεί! Γιατί, δεν μπορεί, στη Βραζιλία είμαι!

VIRAL

Γιώργος Καλλιακμάνης: Αποκάλυψε αυτό που όλοι φοβόντουσαν για το γυναικείο πτώμα σε βαλίτσα!

Τραγωδία στον Πειραιά: Μετά τα αποτελέσματα της ιατροδικαστικής – Ποιο ήταν το μοναδικό «παράθυρο σωτηρίας» των δύο νέων που έχασαν τη ζωή τους στο γκαράζ

Έθαψε την οικογένειά του κάτω από τη βεράντα και έγινε καπνός: Το άλυτο θρίλερ που παγώνει το αίμα

«Συγγνώμη;», του λέω στα αγγλικά.

«ΣΠΑΡΤΑ!!!», συνεχίζει φωνάζοντας υπερβολικά. «GREEK!».

«Α… α! Είδατε την ταινία…», του απαντώ έκπληκτη!

«Κάθε μέρα στην TV βλέπουμε σκηνές! Αύριο, the big day! Έχω πάρει ήδη εισιτήρια για μένα και για τα παιδιά μου. This Leonidas. Τι προσωπικότητα! Εσείς οι Έλληνες είστε το κάτι άλλο!!!», λέει ενθουσιασμένος και γελά. Είναι που και εγώ έπαθα κάτι όταν για πρώτη φορά είδα το σποτάκι στην TV, είδα και την ταινία μόνη μου την πρώτη φορά χωρίς ανάσα, αλλά με δύο μεγάλα ποπ κορν, τις άλλες 30 με παρέα… Ε, ο Βραζιλιάνος ήρθε και με αποτελείωσε. Η ταινία αυτή τότε έφερε την Ελλάδα στο κέντρο του στόχου, την έβαλε στο βάθρο της, την έκανε μόδα, την σκέπασε με τη χρυσόσκονη της φήμης! Την έβαλε στην καρδιά όλων. Αυτό μόνο ένας ειρηνικός κατακτητής μπορεί να το κάνει στον πλανήτη, ο κινηματογράφος.

Μήπως θα ‘πρεπε ο κάθε υπουργός Πολιτισμού, αντί να πετάει τα λεφτά ΜΑΣ στα αόρατα και άπατα πηγάδια της διαπλοκής, να επιχορηγεί ένα μέρος μιας αμερικανικής παραγωγής ή να προσφέρει «γην και ύδωρ» στους σκηνοθέτες για να γυρίζουν τις ταινίες τους εδώ στη χώρα μας; Υπάρχει μεγαλύτερη διαφήμιση της ΕΛΛΑΔΑΣ, σε παγκόσμιο επίπεδο, από τους «300»; Γιατί να μη βλέπει όλος ο πλανήτης κάθε χρόνο κάτι παρόμοιο; Δόξα τω Θεώ, η ιστορία μας είναι αστείρευτη από επιτεύγματα, όπως και από προδοσίες! Γιατί να μην την εκμεταλλευτούμε;

Την τελευταία μέρα του ταξιδιού μου, είμαι σε ένα φουσκωτό μέσα στον ωκεανό και πηγαίνουμε στο Ακρωτήρι Μπαρακούντα, που είναι πέρασμα φαλαινών και μπαρακούντα! Έρχεται άγρια τροπική καταιγίδα. Ο ουρανός είναι κατάμαυρος, το ίδιο και ο ωκεανός. Δίπλα μου κάθεται ένας Αργεντινός instructor δύτης, που θα κατεβεί μαζί μου στα 18 μέτρα για να μου δείξει το πέρασμα, και μπροστά ένας Βραζιλάνος οδηγός, που είναι λίγο ανήσυχος.

«Έρχεται καταιγίδα, κυρία», μου λέει.

«Όλα ΟΚ», του λέω αδιάφορα.

«Μεγάλη καταιγίδα», συμπληρώνει.

«Στο βυθό δεν έχει καταιγίδες, όλα είναι ήρεμα», τον καθησυχάζω. «Αυτό που με ανησυχεί είναι αν θα “πέσω” πάνω στα μπαρακούντα και τις φάλαινες».

«Αυτή δεν είναι νορμάλ γυναίκα», λέει στον Αργεντινό δύτη έκπληκτος. «Θα πέσει…!».

«Μα δεν είναι γυναίκα», του απαντά γελώντας ο δύτης. «Είναι ο Λεωνίδας!».

Άλλος ένας που είδε την ταινία!!!

Κ. Γιατζόγλου