Γιώργος Φακίνος: Δεν μ’ αρέσει να παίρνω πόνο, μόνο να δίνω
Με την εμφάνισή του θα μπορούσε να στοιχειώνει τα όνειρά σου. Ο Γιώργος Φακίνος δεν κρύβεται, όταν ξημερώνει, ούτε διψάει για αίμα. Ζει για τη μουσική, δεν αντέχει να διαβάζει άλλες… ανακρίβειες που τον θέλουν «αρχιερέα της goth» και εξηγεί όλα όσα θα γίνουν στα stages του Gagarin σε λίγες μέρες από τώρα. Με λίγα λόγια; Αίμα, δάκρυα κι ιδρώτας…
Είναι περασμένες 01:00 και το ταξί με αφήνει στην Κωνσταντινουπόλεως, έξω από το γνωστότερο fetish club της Αθήνας, το Second Skin. Ανυπομονώ και διστάζω ταυτόχρονα. Ετοιμάζομαι να συναντήσω έναν μαύρο πρίγκιπα της goth, τον παρά το σκοτεινό του προφίλ, γιο της αγαπημένης συγγραφέως των παιδικών μου χρόνων, Ευγενίας Φακίνου. Είναι λεπτοκαμωμένος, τίγκα στο latex και με πανύψηλες πλατφόρμες, που, όσο κι αν αναρωτιόμουν πώς τα καταφέρνει, τις ισορροπεί τέλεια στη σιδερένια ανεμόσκαλα η οποία οδηγεί στο γραφείο του. Δεν πίνει, δεν καπνίζει -λες να μην τρώει κιόλας;- δηλώνει μοναχικός, εξαιρετικά παθιασμένος με τη μουσική, του αρέσει να ασκεί πόνο στο σεξ και μας περιμένει όλους στις 20/3 στα shows του Torture Garden, που ο ίδιος έφερε και καθιέρωσε στην Αθήνα. Θέλεις κι άλλα; Follow me…
Πότε ήρθες για πρώτη φορά αντιμέτωπος με τη «διαφορετικότητά» σου;
VIRAL
Ποτέ δεν αισθάνθηκα διαφορετικός, θεωρώ τον εαυτό μου φυσιολογικό. Η διαφορετικότητα ξεκίνησε περισσότερο σ’ αυτό που ήθελα να κάνω. Όλοι φαντάζονταν τους εαυτούς τους γιατρούς, δικηγόρους. Εγώ ήθελα να ασχοληθώ με τη μουσική (είτε ραδιόφωνο, είτε dj, είτε συναυλίες). Μ’ αρέσει να βλέπω όλες τις αντιδράσεις του κόσμου μπροστά μου, καλές και κακές.
Γιατί αποκαλείς την goth υπoκουλτούρα; Ακούγεται υποτιμητικό.
Είναι κακή μετάφραση των δημοσιογράφων της λέξης sub-culture. Στα αγγλικά δεν έχει καθόλου υποτιμητική έννοια. Όταν έλεγα subculture, εννοούσα τη μουσική φυλή της goth με 15 παρακλάδια, μουσικά και στυλιστικά. Η goth στην ουσία, γεννήθηκε από το punk και εξελίχτηκε σε κάτι πιο σκοτεινό.
Μίλησε μου για το στυλιστικό κομμάτι.
Όλοι δίνουν σημασία στο στυλιστικό κομμάτι, από τον hip-hoper, που φοράει καδένες και φαρδιά ρούχα, μέχρι τον indie και τον μεταλλά. Δεν θα μπορούσε η goth να μην έχει δικό της στυλ. Ειδικά όταν σε μας, μουσική και ντύσιμο πάνε χέρι-χέρι. Υπάρχουν και κάποιοι «ιδεολόγοι» που τους ενδιαφέρει η μουσική και έρχονται με το τζινάκι τους και άβαφοι. Υπάρχει μια παρεξήγηση ότι σ’ αυτά τα μαγαζιά για να μπεις πρέπει να είσαι «κάπως», το οποίο δεν ισχύει. Υπάρχουν όμως διαφοροποιήσεις π.χ. οι old school ντύνονται με δαντέλες κ γενικά πιο ρετρό, οι electro & industrial φοράνε vinyl & latex.
Το latex & to vinyl που εξυπηρετούν;
Έχουν να κάνουν με το φετιχιστικό κομμάτι που είναι συνδεδεμένο με την electro & industrial μουσική σκηνή· τη λατρεία του αντικειμένου. Επίσης συμβολίζουν το φετιχισμό στο σεξ. Η goth ιδεολογικά και στιχουργικά είναι αλληλένδετη με το σεξ και τις ανθρώπινες σχέσεις. Δεν θα ακούσεις συχνά να μιλάνε τα τραγούδια για θρησκεία ή πολιτική. Ξαναλέω όμως πως δεν σημαίνει ότι όλοι όσοι ακούνε αυτή τη μουσική ντύνονται και έτσι. Στην πραγματικότητα είναι 50-50%. Έχουμε όμως και μια πολιτική. Αυτούς που είναι προκλητικά ντυμένοι, σαν να ήταν πριν σε σκυλάδικο, δεν τους βάζουμε μέσα, γιατί συνήθως πειράζουν τις γκόμενες και δημιουργούν προβλήματα.
Είδα ότι παίζεις μουσική σε όλη την Ευρώπη. Πού βρισκόμαστε στην ελληνική σκηνή;
Βρισκόμαστε σε πολύ καλό επίπεδο θα έλεγα. Τα clubs μας δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα ευρωπαϊκά. Ίσα-ίσα ορισμένα είναι καλύτερα από ήχο και σκηνικό, κάτι για το οποίο έχω παλέψει και εγώ προσωπικά. Είναι η δουλειά μου, η ζωή μου και προσπαθώ να το κάνω όσο γίνεται καλύτερα. Το θέμα άρχισε να ανοίγει από το Underworld, το club που είχα πριν το Second Skin, και μετά. Ήταν η πρώτη φορά που έγιναν διαφορετικά πράγματα. Όλα ξεκίνησαν από ένα ταξίδι μου στο Λονδίνο. Είδα το Torture Garden και μαγεύτηκα. Ήθελα να φέρω κάτι τέτοιο στην Ελλάδα. Στο Underworld έκανα τα πρώτα δειλά βήματα σε light ύφος, με ατμόσφαιρα καμπαρέ Μεσοπολέμου. Σιγά-σιγά, με την ανταπόκριση του κόσμου, άρχισα να φέρνω κι άλλα shows, από extreme ως πολύ extreme (π.χ. άνθρωπος που κρέμεται με αγκίστρια στο ταβάνι από τη σάρκα του, κάτι που «εμείς» αποκαλούμε suspension).
Πες μου λίγα λόγια για τους performers.
Είναι πολύ εξειδικευμένοι, αυτή είναι η δουλειά τους και μάλιστα διδάσκουν το suspension στην Αμερική και την Ευρώπη. Μαθαίνουν τον κόσμο να αντέχει στον πόνο της σάρκας.
Εσύ έχεις κάνει κάτι τέτοιο;
Όχι,αλλά έχω κάνει εργαστήρι δεσίματος bondage με την performer Satomi, που ξέρει όλες τις γιαπωνέζικες τεχνικές.
Το bondage σχετίζεται με το σεξ;
O καθένας μπορεί να το βάλει στη σεξουαλική πράξη όποια στιγμή θέλει, αλλά, όπως λέει και η Satomi, δεν πρέπει να σου παίρνει πολλή ώρα, γιατί ο σύντροφός σου ξενερώνει. Υπάρχουν κάποιοι που το βλέπουν ερεθιστικό και κάποιοι που το βλέπουν απλώς σαν ένα θέαμα. Σαν εικόνα είναι πάρα πολύ ωραίο. Δένεσαι με ειδικά σκοινιά και είναι σαν να πετάς στον αέρα.
Πώς είναι η καθημερινότητα σου; Σ’ αρέσει το φως;
Όσο περίεργο και αν σου φαίνεται ξυπνώ αρκετά νωρίς, γύρω στις 11:00-12:00 και νιώθω σαν να δουλεύω σε γραφείο. Απαντάω σε mails, γράφω τα δελτία τύπου, επιμελούμαι τις μακέτες, μιλάω με δημοσιογράφους, καλλιτέχνες κ.λπ. Αυτό που φροντίζω να κάνω καθημερινά, 2-3 ώρες τη μέρα, είναι να ακούω μουσική.
Με την οικογένεια τι σχέση έχεις;
Δε με ενδιαφέρει ούτε ο γάμος ούτε έχω ποτέ φανταστεί τον εαυτό μου πατέρα. Πιστεύω ότι έχει να κάνει και με τη δουλειά μου, που δυσκολεύει τις σχέσεις. Στην πραγματικότητα η σύντροφός σου σε «μοιράζεται» με όλη τη νύχτα. Κάνω σχέσεις που κρατάνε λίγο ή one night stands. Κατά βάση είμαι μοναχικός τύπος και δεν θέλω να μου τα ζαλίζουν και πολύ. Έχω ανθρώπους κοντά μου, αλλά δεν μου ταιριάζει η αποκλειστικότητα.
Ισχύει ότι οι περισσότεροι γκοθάδες είναι bisexuals;
Δεν ισχύει αυτό. Όσους bi/gay θα βρεις στην indie σκηνή ή οπουδήποτε αλλού, άλλους θα βρεις και στην goth. Οι γυναίκες έχουν μια ροπή προς την bisexuality, αλλά αυτό είναι γενικό φαινόμενο πιστεύω, στo πλαίσιo του παιχνιδιού. Απλώς ο κόσμος της goth γενικά δεν είναι συντηρητικός στο σεξ. Σχεδόν δεν υπάρχουν όρια. Μιλάω και από προσωπική εμπειρία. Μου έχουν ζητήσει πολύ περίεργα πράγματα στο σεξ.
Πες μου κάτι από αυτά. Ας πούμε βία;
Όχι, η βία είναι κάτι που γίνεται συχνά. (γελάει). Όχι να την δέχομαι, αλλά να την ασκώ και βέβαια μόνο στις γυναίκες που τους αρέσει. Μου έχουν πει και «σάπισε με στο ξύλο»! Δεν θα σου πω περισσότερα, αλλά μια φορά, μια γυναίκα μου ζήτησε να της χαράξω τη λέξη slut στην πλάτη με ξυράφι, και φυσικά το έκανα. (γελάει)
Εσύ τι φοβάσαι; Εμείς φοβόμαστε εσάς…
Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσω κάτι. Δεν είμαι μόνο goth, δεν φοράω πάντα αυτά τα ρούχα, ούτε ακούω πάντα αυτή τη μουσική. Έχω πολλές πτυχές. Επίσης διαβάζω πολλές μαλακίες από δημοσιογράφους που με παρουσιάζουν ως αρχιερέα της goth και άλλα τέτοια. Σιχαίνομαι τις ταμπελοποιήσεις και, επειδή δεν έχω καμία σχέση με τις θρησκείες, δεν θέλω κανείς να με αποκαλεί «αρχιερέα». Τι φοβάμαι; Ότι θα έρθει η ώρα που δεν θα μπορώ να παίξω μουσική. Όσο ουτοπικό κι αν ακούγεται πιστεύω ότι θα παίζω για πάντα.
Τελικά είναι τόσο σημαντική για σένα η μουσική;
Ζωτικής σημασίας. Ένα καλό βράδυ με ανυψώνει. Ένα βράδυ με λίγο κόσμο ή με κακή ανταπόκριση, με αρρωσταίνει και την άλλη μέρα κάνω εμετό. Περνάνε δύο μέρες για να συνέλθω. Αλήθεια σου λέω.
Θες να μυήσεις κι άλλους ή θέλεις να κρατηθεί στενός ο κύκλος;
Θέλω να φύγει από τη στενή κλίκα κάποιων ανθρώπων που το καπηλεύονται κιόλας. Να γίνει πιο ανοιχτή προς τον κόσμο για να προχωρήσουν τα πράγματα κάποια στιγμή.
Ποια είναι τα σχέδιά σου για το Second Skin;
Θέλω να συνεχίσει να επιβιώνει, παρά τον βρόμικο πόλεμο που δέχεται από τους ανταγωνιστές του, και να το μεγαλώσω, να γίνει brand name. Δέχομαι καθημερινά τρομερές επιθέσεις στο internet. Έχει γίνει μέχρι και αντι-Φακίνος group στο facebook!
Πες μου τι θα δούμε στις 20/3 στο Gagarin;
Το main stage του Gagarin θα έχει συνολικά 6 shows. To πάνω μέρος θα μετατραπεί σε dungeon (μπουντρούμι) και πρόσβαση σε αυτό θα έχουν μόνον όσοι θα υπακούσουν στο ανάλογο dress code. Εκεί θα είναι η κοινότητα της fetish σκηνής. Άτομα 18-50, όλων των επιπέδων. Στο dungeon θα υπάρχουν παιχνίδια, σταυροί βασανιστηρίων, σέλες κ.λπ. Θα μπορείς να πας με την κοπέλα σου και να παίξεις, άμα θέλεις.
Υπάρχουν όρια σε όλα αυτά τα «βασανιστήρια»;
Κατ’ αρχήν δεν πρόκειται για βασανιστήρια. Είναι κάτι που γίνεται κοινή συναινέσει. Είναι απλά μια διαφορετική τακτική στο σεξ. Δεν σημαίνει ότι κάθε φορά που κάνεις σεξ πρέπει να δείρεις ή να δέσεις κάποιον. Όλοι όσοι είναι φετιχιστές γουστάρουν το υλικό και τα παιχνίδια στο σεξ, αλλά δεν σημαίνει ότι ακούνε αυτή τη μουσική. Μπορεί να είναι οποιοσδήποτε. Στα shows του Gagarin προφανώς και δεν θα υπάρχουν όρια, γιατί πρόκειται για επαγγελματίες. Πληρώνονται για να αντέχουν στον πόνο.
Κάπου είδα να φοράνε μάσκες ζώων και… εντόσθια. Παίζουν κάποιο ρόλο;
Η μεταμφίεση παίζει πολύ στο ερωτικό φετιχιστικό παιχνίδι. Έχω δει άντρα ντυμένο… καγκουρό. Αν θυμάμαι καλά, αυτό που λες είναι από κάποιο show που κάναμε και λεγόταν The Meat Show και είχε το εξής concept: Διαδραματιζόταν σε ψυγείο κρεάτων. Ο «δυνάστης πατέρας» της performer υποτίθεται ότι την έκλεινε στο ψυγείο και, όταν έκοβε και έτρωγε τα ωμά κρέατα, συμβολικά τον εκδικούταν. Το bondage και το suspension δεν έχουν concept, απλώς εξαρτώνται από την αντοχή του ανθρώπου στον πόνο. Είναι πανάρχαια τεχνική.
Στο Gagarin στις 20/3 θα μπορούν οι θαμώνες να κάνουν τέτοια πράγματα;
Δεν θα υπάρχουν πολλά interactive shows, εκτός από αυτά που γίνονται στο dungeon. Μπορεί κανείς, αν έχει φυσικά το κατάλληλο dress code, να δεθεί με σκοινιά. Φιλοδοξία μου να είναι όλοι ντυμένοι, όπως γίνεται στο Λονδίνο. Θέλω κάποια στιγμή ο κόσμος να δει το Τοrture Garden σαν ένα πάρτι μασκέ για ενήλικους…
Εσύ θα λάβεις μέρος σε κάτι από αυτά;
Αν και με έχουν δέσει στο παρελθόν και ήταν καταπληκτική εμπειρία, τώρα δεν θα προλάβω να κάνω κάτι, αφού θα είμαι στην οργάνωση και στα decks. Εξάλλου, όπως σου είπα και πριν, δεν μ’ αρέσει να παίρνω πόνο, αλλά μόνο να δίνω…
Είδα πολύ ωραίες γυναίκες δίπλα σου. Δεν τις πειράζει που βάφεστε το ίδιο;
Το θεωρούν πολύ φυσιολογικό. Έχω τσακωθεί με γκόμενες για πολλά πράγματα, αλλά ποτέ για το χρόνο προετοιμασίας πριν βγούμε έξω. (γέλια) Προφανώς, αν ερχόταν η Μιμή Ντενίση σπίτι μου, δεν θα το έπαιρνε το ίδιο.
Πώς αντιδρούν οι άνθρωποι που σε βλέπουν στο δρόμο;
Έχω πολλά προβλήματα σχεδόν καθημερινά, λεκτικά αλλά και άσκηση βίας εναντίον μου. Αυτό που με πληγώνει είναι η προκατάληψη. Πρέπει η Ελλάδα να φύγει από την επαρχιώτικη νοοτροπία και να μάθει να δέχεται τη διαφορετικότητα. Πολλοί ανοίγουν το τζάμι και λένε «Πούστη πήγαινε κομμωτήριο, σαν τον Κωστέτσο είσαι». (γέλια) Μα ο Κωστέτσος δεν έχει καν μαλλιά!
0 ΣΧΟΛΙΑ