Δημήτρης Μιχόπουλος: Τα περσινά μου γενέθλια Να ζήσεις Δημήτρη και χρόνια πολλά…

Νοέμβριος του 2009. Συνοδεύω την πρόσκλησή μου για μια διαφορετική γενέθλια βραδιά. Απατώ τους φίλους μου, Νίκο, Γιάννη, Ηλία, Βαγγέλη, Ευφήμη, Γιώργο και συνάμα γλιτώνω το βεστιάριο της κάβας μου από τη λαχταρά τους για καλό κρασί. Και περπατώ αργά, χαμογελαστά με τα χέρια πίσω από την πλάτη ανάμεσα σε 500 περίπου αριστουργήματα τέχνης και εκατοντάδες αστέρες-δημιουργούς.
«Το δικό μου, μαμά, το αγόρασαν!» «Η κυρία με το μακρύ φόρεμα σκέφτεται να το πάρει!» «Το δικό μου πότε θα το αγοράσουν;» «Μπαμπά λες να μην τους αρέσει;» είναι μερικοί από τους τίτλους την «μουσικής» που έντυναν την πασαρέλα της έκθεσης ζωγραφικής και κατασκευών «Αποτυπώματα».
Μια ουσιαστική πρωτοβουλία του Συνδέσμου Κοινωνικής Ευθύνης για Παιδιά και Νέους – Σ.Κ.Ε.Π. σε συνεργασία με το Μουσείο Βορρέ. Πρωταγωνιστές παιδιά και νέοι που σπάνια έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν μαζί: παιδιά και νέοι με αναπηρίες, παιδιά και νέοι σε ιδρύματα, κοινωνικούς φορείς και ειδικά σχολεία, παιδιά δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου, καθώς και φοιτητές. Ζωγραφίζουν όλοι μαζί, δίχως διακρίσεις κι έτσι τους δίνεται η ευκαιρία να ανακαλύψουν έναν δικό τους κώδικα επικοινωνίας, χωρίς λογοκρισία και διαμεσολαβητές, χτίζοντας μέσα από τη δημιουργική διαδικασία, σχέσεις κατανόησης, σεβασμού και αποδοχής.
Το κάθε μοναδικό αποτύπωμα τέχνης είχε πάρει τη θέση του και περίμενε με ανυπομονησία τον αγοραστή του. Με €50 μπορούσες να το εντάξεις στη συλλογή σου και να το εκθέτεις εις το διηνεκές με καμάρι. Το κάνω πολύ συχνά από πέρυσι. Φίλοι με ρωτούν: «Αυτοί οι πίνακες τι είναι; Από πού τους πήρες;» Αυτά τα ιδιαίτερα έργα κινούν την προσοχή, την περιέργεια, την απορία. Και η απάντηση μου είναι πάντα η ίδια: «Τα αγόρασα στα περσινά μου γενέθλια» και φουσκώνω από υπερηφάνεια. Και εξιστορώ με πάθος την εμπειρία μου, αναφέροντας πάντα το περσινό μου λάθος. Ως «απαίδευτος» έψαχνα ανάμεσα στα εκατοντάδες έργα και τους εκατοντάδες επισκέπτες της έκθεσης να αγοράσω τα ωραιότερα κι αυτά που ταίριαζαν με τα χρώματα του σπιτιού μου και περιφρονούσα τα ασύνταχτα με το δικό μου ωραίο. Και έτσι κάποιοι ήρωες-δημιουργοί έμεναν με την απογοήτευση και ίσως με κάποιο δάκρυ. «Το δικό μου δεν αρέσει σε κανέναν μπαμπά!» «Δεν είμαι ικανός ούτε να ζωγραφίσω!» «Γιατί μπαμπά γεννήθηκα έτσι κι όχι όπως τα άλλα παιδάκια;»
Λοιπόν, τα φετινά μου γενέθλια, που συμπίπτουν με τα «Αποτυπώματα» 2010 -από 19 έως 28 Νοεμβρίου- θα τα γιορτάσω στο μουσείο Βορρέ. Θα καλέσω τους φίλους μου για μια βραδιά αλλιώτικη από τις άλλες. Και θα τους βάλω όλους να μου αγοράσουν από ένα πίνακα για δώρο. Θα καλέσω πολλούς για να κατακτήσουμε το συναίσθημα χαράς όλων αυτών των ιδιαίτερα ταλαντούχων νέων. Από ό,τι μαθαίνω φέτος τα έργα τέχνης θα είναι περίπου 950. Έχω ήδη αρχίσει να γιορτάζω και να χαίρομαι. Το μακρύτερο ταξίδι εορτασμού γενεθλίων που έχω κάνει ποτέ. Και ξέρετε γιατί; Γιατί η προσπάθεια αυτή είναι αυθεντική. Γιατί το Σ.Κ.Ε.Π. προβάλλει την αλήθεια. Προσπαθεί για την ουσιαστική συνεισφορά. Και όλα τα έσοδα κατατίθενται τη στιγμή της αγοράς στα αντίστοιχα ιδρύματα που συμμετέχουν. Διαφάνεια και αγάπη είναι οι μόνες αξίες που περπατούν στους χώρους της έκθεσης.
Γι’ αυτή την αγαλλίαση ψυχής που ένιωσα πέρυσι, άλλα και αυτή που νιώθω ήδη για τα επερχόμενα γενέθλιά μου θέλω από καρδιάς να ευχαριστήσω την κα Έλλη Νάκου, την κα Αθηνά Κριτικού και την κα Ιλεάνα Βασδέκη.
Σας περιμένω όλους, φίλοι αναγνώστες του Athens Magazine στα φετινά μου γενέθλια. Και δεν θέλω να μου πάρετε δώρο. Απλώς να μου τραγουδήσετε: «…μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά, παντού…»
*Ο Δημήτρης Μιχόπουλος κάνοντας μια πολυετή και αναγνωρισμένη πορεία στο χώρο τα επικοινωνίας, διαχείρισης φήμης και εικόνας στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ζει τις στιγμές και τις μοιράζεται μηνιαίως με τους φίλους τού ΑTHENS MAGAZINE.
0 ΣΧΟΛΙΑ