Ο παραγωγός Γιάννης Καπάτσος μιλά στο Athens Magazine για… “Σπερματοζωάρια” και θέατρο!

Ο θεατρικός παραγωγός Γιάννης Καπάτσος μας μιλά τόσο για την ανατρεπτική παράσταση “Σπερματοζωάρια”, όσο και για το ελληνικό θέατρο γενικότερα…

Πότε ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκατε με το χώρο του θεάτρου και τι σας ώθησε στον συγκεκριμένο καλλιτεχνικό χώρο;

VIRAL

«Κοιτάζει τα ραδίκια ανάποδα»: Η αποκρουστική ρητορική μίσους που ξεπλένει τη γυναικοκτονία στην Καλαμάτα προκαλεί οργή!

Η «κατάρα» που διέλυσε την οικογένεια Σεργιανόπουλου: Πέθαναν όλοι του οι συγγενείς μετά την δολοφονία του – Μάνα και αδελφή του την ίδια μέρα!

Ποια είναι η Μαρία Αντωνά: Η ηλικία, η σχέση που έφτασε στον γάμο με τον Σοϊλέδη, η νέα αρχή και η γνωριμία με τον Λιάγκα

Η αγάπη μου για το θέατρο υφίσταται εδώ και πολλά χρόνια. Σαν την ερωμένη: Να σε περιμένει και να σου χαρίζει στιγμές ηδονής. Η θεατρική δημιουργία είναι μια διαδρομή που μοιάζει με την γέννηση ενός παιδιού. Πρώτα διεγείρεσαι με την ιδέα, μετά τη συλλαμβάνεις και κατόπιν την υλοποιείς. Και εκείνη την μαγική βραδιά που οι θεατράνθρωποι ονομάζουν πρεμιέρα ξεγυμνώνεις τη δημιουργία σου αυτή μπρος στα μάτια του κοινού και κάθεσαι στην κονσόλα με τα φώτα προσπαθώντας μέσα στο σκοτάδι να διακρίνεις τους μορφασμούς και τις κινήσεις επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας. Αυτή λοιπόν η διαδρομή είναι που μαγνητίζει και μένα και βρίσκομαι τα τελευταία χρόνια στο χώρο της θεατρικής παραγωγής.

Το όνομα «Σπερματοζωάρια» πώς προέκυψε για τη συγκεκριμένη παράσταση;

Η επιλογή του τίτλου προφανώς και είναι θέμα συγγραφέα αλλά όταν ακούω σπερματοζωάρια θυμάμαι μια εξαιρετική κωμωδία του 1977 με τίτλο Μπορώ και χωρίς τα γυαλιά μου. Για μας που τότε ήμασταν πιτσιρικάδες αυτή η κωμωδία ήταν ανατρεπτική και πολύ μπροστά από την εποχή της.

Για ποιο λόγο θα προτείνατε σε κάποιον να παρακολουθήσει τα «Σπερματοζωάρια» και τι είναι αυτό που θα αφήσει στο θεατή;

Ο θεατής που θα παρακολουθήσει την παράσταση είναι σίγουρο πως μέσα σε αυτή κάπου θα αναγνωρίσει μια οικεία του στιγμή κάπου θα γελάσει και κάπου θα πικραθεί. Είναι μια σύγχρονη καυστική κωμωδία όπου ανάλογα με την διάθεση που έχεις μπορείς να κρατήσεις και συγκεκριμένα πράγματα. Άλλος θα γελάσει και άλλος θα προβληματιστεί με τη ζωή που θα ‘θελε αλλά δεν μπόρεσε να ζήσει.

Θεωρείτε πως το θέατρο περνάει κρίση στις μέρες μας; Αν ναι, πώς σχολιάζετε το γεγονός πως η Αθήνα είναι μια από τις πόλεις με τις περισσότερες παραστάσεις στην Ευρώπη;

Το θέατρο αφουγκράζεται και στις περισσότερες περιπτώσεις αντικατοπτρίζει τη σύγχρονη πραγματικότητα οπότε για να μιλάμε για κρίση είναι κάτι το αυτονόητο και αυταπόδεκτο. Από την άλλη όμως ας μη ξεχνάμε ότι το θέατρο είναι στο DNA του Έλληνα. Οπότε πολλοί ηθοποιοί πολλοί σκηνοθέτες πολλοί παραγωγοί παίζουν και ανεβάζουν παραστάσεις μη προσδοκώντας τον απόλυτο βιοπορισμό τους αλλά στην κυριολεξία υπηρετούν την τέχνη.

Κατά πόσο πιστεύετε πως είναι εξοικειωμένος ο Έλληνας με το θέατρο; Έχει θεατρική παιδεία;

Ο Έλληνας πιστεύω ότι λατρεύει το θέατρο. Είναι μια μορφή τέχνης η οποία ψυχαγωγεί όλες τις ηλικίες όλες τις κοινωνικές τάξεις. Μέσα από μια θεατρική παράσταση ο θεατής ταξιδεύει και μέσα από το ταξίδι αυτό ταυτίζεται με τους θεατρικούς χαρακτήρες.

Υπάρχει κάποια παράσταση που ονειρεύεστε να «ανεβάσετε» ή κάποιος ηθοποιός/σκηνοθέτης με τον οποίο θα επιθυμούσατε να συνεργαστείτε;

Σαν νέος θεατρικός παραγωγός θα ήθελα να βρίσκω καινούριες και πρωτοποριακές ιδέες. Σίγουρα μια κλασική παράσταση αποτελεί μια πρόκληση αλλά προτιμώ να πειραματίζομαι με νέες ιδέες και νέους ανθρώπους. Πάντως αν οπωσδήποτε θα έπρεπε να επιλέξω κάποιον ηθοποιό σίγουρα θα σας έλεγα με κλειστά μάτια τον Γιώργο Κιμούλη.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Στα μελλοντικά μου σχέδια βρίσκεται η δημιουργία ενός πολυχώρου ο οποίος θα μπορούσε να συνδυάσει και μουσική και θεατρική σκηνή. Θα ήθελα να δημιουργήσω έναν χώρο ο οποίος να παραχωρείται σε νέους ηθοποιούς και συγγραφείς έτσι ώστε να μπορούν να παρουσιάζουν τη δουλειά τους.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την παράσταση κάντε κλικ εδώ