Χρύ­σα Ρώ­πα «Δεν α­νή­κω στο χώ­ρο της showbiz, εί­μαι η­θο­ποιός»

Η Χρύ­σα Ρώ­πα δίνει σπανί­ως συ­νε­ντεύ­ξεις, ο­πό­τε επ’ ευ­και­ρί­α της θε­α­τρικής πα­ρά­στασης «Τα Κο­ρί­τσια με τα Μαύ­ρα» την… α­να­κρί­να­με για να μάθουμε ά­γνω­στες πτυ­χές της ζω­ής της. Η σχέ­ση της με το γιο της, ο Λά­κης Λα­ζό­που­λος, η μα­γει­ρι­κή του Στα­μά­τη Φα­σου­λή και το θέ­α­τρο. Ό­λα κομ­μά­τια δι­κά της που ξε­δι­πλώ­θη­καν στο θέ­α­τρο Α­ΛΙ­ΚΗ.

Ο ρό­λος της Ζα­μπέ­τας, η συ­νερ­γα­σί­α με τους Ρή­γα-Α­πο­στό­λου κι η τη­λε­ό­ρα­ση.

Υ­πο­δύ­ε­στε μια μονα­χή. Πώς κατορ­θώ­σα­τε να μπεί­τε στο ρό­λο μιας κα­λό­γριας;

Ο ρό­λος της κα­λό­γριας δεν πε­ριο­ρί­ζει σε τί­πο­τα τη Ζα­μπέ­τα. Μπή­κα στη ζω­ή μιας γυ­ναί­κας, η ο­ποί­α κου­βα­λά­ει έ­να πα­ρελ­θόν και ζει έ­να συ­γκε­κρι­μέ­νο πα­ρόν μιας δι­πλής ζω­ής. Το ρά­σο δεν κά­νει τον πα­πά.

VIRAL

Θανατική ποινή για τους άνδρες που κακοποίησαν τουρίστρια μπροστά στα παιδιά της αφού το αυτοκίνητό της έμεινε από καύσιμα

Ατζούν Ιλιτζαλί: Επισκέφθηκε τον Σταύρο Φλώρο και του έδωσε ένα μοναδικό δώρο – Η φωτογραφία που συγκλονίζει, ποια είναι τα δύο κορίτσια πλάι του;

Θρίλερ με την εξαφάνιση 11χρονης: Κατηγορείται ο πατέρας της για 4 βιασμούς! Αγνοείται από τις 29 Μαΐου

Δια­δρα­μα­τί­ζο­νται διά­φο­ρα «ύ­πο­πτα» μέ­σα στη μο­νή. Το μο­να­στή­ρι εί­ναι μια μι­κρο­γρα­φί­α της κοι­νω­νί­ας μας;

Νο­μί­ζω ό­τι αυ­τή εί­ναι η πρό­θε­ση των συγ­γρα­φέ­ων. Να ξεσκε­πά­σουν με­ρι­κά πράγ­μα­τα και να σα­τι­ρί­σουν κά­ποια άλ­λα. Οι κω­μω­δί­ες που γράφουν οι Ρή­γας-Α­πο­στό­λου ε­μπε­ριέ­χουν μια κοι­νω­νι­κή σά­τι­ρα. Δεν εί­ναι γέ­λιο για το γέ­λιο. Κα­τα­θέ­τουν την α­λή­θεια τους.

Η μο­να­χή του ρό­λου σας λέ­ει πως: «Βρή­κα έ­να α­φε­ντι­κό που δεν έρ­χε­ται πο­τέ».

Για­τί στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση το μο­να­στή­ρι α­ντι­με­τω­πί­ζε­ται ως ε­πιχεί­ρη­ση και μά­λι­στα κερ­δο­φό­ρα.

Τρί­τω­σε η συ­νερ­γα­σί­α σας με τους συγ­γρα­φείς;

Για μέ­να εί­ναι ευ­τυ­χί­α να δου­λεύ­ω με τον Α­λέ­ξαν­δρο και τον Δη­μή­τρη… Έ­χου­με μια βα­θιά φι­λί­α, μια πο­λύ κα­λή σχέ­ση. Εκτι­μώ πο­λύ τον γρα­πτό τους λό­γο, τον υ­πε­ρα­σπί­ζο­μαι μέ­χρι θα­νάτου, με ε­μπνέ­ει κι εί­ναι με­γά­λη μου τι­μή που συ­νερ­γα­ζό­μα­στε ξα­νά.

Ο­πό­τε ή­ταν δε­δο­μέ­νο πως θα σας α­ρέ­σει το έρ­γο;

Δεν ή­θε­λα ού­τε να το δια­βά­σω, τό­σο σί­γουρη έ­νιω­θα μα­ζί τους. Ει­δι­κά, έ­πει­τα α­πό το «Τι ψυ­χή θα πα­ρα­δώ­σεις, μω­ρή;», μιας δεν έχω πά­ρει πο­τέ στα χέ­ρια μου ω­ραιό­τε­ρο κεί­με­νο. Κρί­μα που το συ­γκε­κρι­μέ­νο χα­ρα­μί­στη­κε στην τη­λε­ό­ραση.

Ποια η γνώ­μη σας για την τη­λε­ό­ρα­ση;

Η τη­λε­ό­ρα­ση εί­ναι ε­πι­χεί­ρη­ση. Ε­κεί ο χρό­νος εί­ναι χρή­μα και ό­σο λι­γό­τε­ρο χρή­μα ξο­δεύ­ουν για τα ριά­λι­τι, τό­σο πιο πο­λύ συμ­φέ­ρει. Αλ­λά δεν ε­πι­χειρεί­ται πραγ­μα­τι­κή ψυ­χα­γω­γί­α. Προ­σω­πι­κά για μέ­να, ως η­θο­ποιός, η τη­λε­όρα­ση εί­ναι πά­ρερ­γο και δεν έ­χει καμιά σχέ­ση με το θέ­α­τρο και τη δου­λειά μου.

Η υ­πο­κρι­τι­κή, η showbiz και το χει­ρο­κρότη­μα

Θέ­λα­τε πά­ντα να γί­νε­τε η­θο­ποιός;

Όχι ε­γώ, η μητέ­ρα μου. Σ’ αυ­τή ο­φεί­λω το θρά­σος να ο­νει­ρευ­τώ ό­τι μπο­ρώ να γί­νω η­θο­ποιός. Κα­τά­λαβε νω­ρίς πως τα φρο­ντι­στή­ρια Νομι­κής με έ­κα­ναν λι­γό­τε­ρο χα­ρούμε­νη κι έ­τσι την Γ΄ Λυ­κεί­ου την έ­κα­να πα­ράλ­λη­λα με το Α΄ έ­τος της Δραμα­τι­κής Σχο­λής, α­φού με έ­στει­λαν στα ε­ξαι­ρε­τι­κά ταλέ­ντα.

Εί­ναι σω­στές οι τα­μπέ­λες «κω­μι­κός» ή «δρα­μα­τικός» στους η­θο­ποιούς;

Ναι. Δεν μπο­ρούν ό­λοι να κά­νουν και κω­μω­δί­α και δράμα, με ε­λάχι­στες -βέ­βαια- ε­ξαι­ρέ­σεις. Π.χ. ε­γώ νομί­ζω ό­τι μπο­ρώ να κά­νω δρά­μα, αλ­λά ποιος ε­πι­χει­ρη­μα­τί­ας θα ρί­σκα­ρε; Μό­νο ο Λα­ζό­που­λος μου έ­δω­σε αυ­τή την ευ­και­ρί­α.

Πρέ­πει να εί­σαι «στρα­τιώ­της»;

Φυ­σι­κά. Πρέ­πει να κοι­μά­σαι κα­λά, να μην πί­νεις, να μην τρως πο­λύ, να γυ­μνά­ζε­σαι, να μην αρ­ρωσταί­νεις.

Στην πρε­μιέ­ρα της πα­ρά­στα­σης ή­σα­σταν άρ­ρω­στη;

Ναι. Ή­μουν άρ­ρωστη αλ­λά αυ­τή εί­ναι η δου­λειά μου.

Με το χει­ροκρό­τη­μα φεύ­γουν ό­λα;

Ναι… Εί­ναι με­γά­λη χα­ρά ό­ταν φτά­νει το μή­νυ­μα στο κοι­νό και ε­πι­κοι­νω­νεί μα­ζί σου και α­ντα­πο­δί­δει.

Δεν βγαί­νε­τε να κά­νε­τε δη­μό­σιες σχέ­σεις;

Δεν α­νή­κω στο χώ­ρο της showbiz.

Η α­γά­πη, ο θά­να­τος και η φι­λί­α

Σας φο­βί­ζει η ι­δέ­α του θα­νά­του;

Κα­θό­λου. Ήρ­θα για να φύ­γω…

Ο δρό­μος της ε­παγ­γελ­μα­τι­κής σας δια­δρο­μής ή­ταν εύ­κο­λος;

Ναι, ή­μουν πο­λύ τυ­χερή, μιας και με ε­μπι­στευ­τή­καν πολ­λοί άξιοι άν­θρω­ποι που γεν­ναιό­δω­ρα με ά­φη­σαν να πα­τά­ω μαζί τους το σα­νί­δι.

Υ­πάρ­χει α­γά­πη στις μέ­ρες μας;

Η α­γά­πη δεν εί­ναι μό­δα που έρ­χε­ται και φεύ­γει. Υ­πάρχει πά­ντα. Ε­γώ εί­μαι πο­λύ υ­πέρ του συ­ναι­σθή­μα­τος. Νο­μίζω πως ό­λα για την α­γά­πη γί­νο­νται. Α­κό­μα και η ε­πα­νά­στα­ση.

Στις φι­λί­ες σας εί­στε υπερ­προ­στα­τευ­τι­κή;

Ναι εί­μαι. Α­γα­πά­ω ως θύ­ελ­λα, ως ου­ρά­νιο τό­ξο, ως κα­λο­καί­ρι.

Τα βλέ­πε­τε ό­λα θε­τι­κά;

Ό­χι. Ό­ταν συ­νει­δη­το­ποιώ αυ­τό το πλιά­τσι­κο που έ­χει γί­νει τα τε­λευ­ταί­α χρό­νια, γί­νο­μαι α­παι­σιό­δο­ξη. Αν μπο­ρού­σα, θα ε­γκα­τέ­λει­πα αυ­τό το κα­ρά­βι που α­φο­ρά στο πα­ρελ­θόν, στο πα­ρόν και στο μέλ­λον μου.

Η σχέ­ση με το γιο της και ο ρό­λος της μητέ­ρας

Νιώθετε α­να­σφά­λεια για το μέλ­λον του παι­διού σας;

Ό­χι. Ε­ξάλ­λου που­θε­νά δεν υ­πάρ­χει α­σφά­λεια. Εί­ναι με­γά­λη αυ­τα­πά­τη η χρυ­σό­σκο­νη που μας ρίχνουν για να κα­θό­μα­στε στα αυ­γά μας. Το μέλ­λον του παι­διού μου α­νή­κει στον ί­διο. Πώς μπο­ρώ ε­γώ να νιώ­θω α­να­σφά­λεια για τη ζω­ή κά­ποιου άλλου; Το παι­δί μου δεν εί­ναι η προ­έ­κτασή μου.

Τι και­νού­ριο α­γο­ρά­σα­τε για το σπί­τι σας;

Α­γό­ρα­σα τη­λε­ό­ρα­ση, που δεν εί­χα. Έβα­λα και Nova για να βλέ­που­με ται­νί­ες.

Μα­γει­ρεύ­ε­τε;

Εί­μαι πά­ρα πο­λύ κα­λή μα­γεί­ρισ­σα. Εί­μαι μα­θή­τρια του Στα­μά­τη Φα­σου­λή στη μα­γει­ρι­κή.

Ο ρό­λος της μα­μάς εί­ναι δύ­σκο­λος;

Ναι, εί­ναι α­παι­τη­τι­κός ρό­λος. Μά­να ση­μαί­νει αυ­το­θυ­σί­α κι έ­χω με­γά­λη ευ­θύ­νη α­πέ­να­ντι στη ζω­ή που έ­φε­ρα.