O Θοδωρής Αθερίδης εξομολογείται στο Athens Magazine: «Φοβάμαι τη φτώχεια στις ιδέες και τα αισθήματα»
Ταλαντούχος και εργασιομανής, ο Θοδωρής Αθερίδης ξεχώρισε γρήγορα. Αυτόν τον καιρό σκηνοθετεί δύο θεατρικές παραστάσεις και πρωταγωνιστεί στο Πίσω στο Σπίτι του Mega. Το ραντεβού μας έγινε στο θέατρο Άνεσις μετά το τέλος της πρόβας για το Αλήτες Θεατρίνοι…
Μας αφορά η παράσταση στην παρούσα συγκυρία;
Μιλά για την υποκρισία που μας αφορά όλους. Θεωρώ ότι είμαστε πιο χαμαιλέοντες και από τους χαμαιλέοντες. Κυρίως, όταν φοβόμαστε, δεν αλλάζουμε μόνο όψη αλλά και ψυχή. Κρυβόμαστε, απομακρυνόμαστε από τον εαυτό μας. Για να επιβιώσουμε σε αυτή τη συγκυρία πρέπει με γενναιότητα να κοιτάξουμε τον πραγματικό εαυτό μας. Να παραδεχτούμε το μέγεθος της προσωπικής ευθύνης μας, στο μέτρο που μας αναλογεί. Στο Αλήτες θεατρίνοι κανείς δεν είναι όπως εμφανίζεται, στο τέλος αποκαλύπτεται η πραγματική ταυτότητα των προσώπων.
VIRAL
Για θέατρο -κακής ποιότητας- κατηγορούνται και οι πολιτικοί μας…
Σε μια άσχημη κατάσταση κυριαρχεί ο φόβος ανάληψης ευθυνών και οδηγείσαι στην υπεκφυγή. Όλοι προσανατολίζονται στο «…δεν ήμουν εγώ εκεί». Όμως, όταν αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου, αποκτάς αντικειμενική διάσταση του προβλήματος. Και μόνο με την ομολογία παύει να είναι τόσο τρομακτικό. Η κρίση είναι παγκόσμια αλλά ως χώρα είμαστε στην «αιχμή», ως οι πιο αδύναμοι. Στο εξωτερικό δεν περνάνε πολύ καλύτερα. Ας δούμε τι θα γίνει με την Πορτογαλία, την Ισπανία…
Πρόκειται για ήττα της ελεύθερης οικονομίας;
Άλλο ελεύθερη κι άλλο αφηνιασμένη! Όταν κάποιος μπορεί να βγάλει χρήματα στοιχηματίζοντας είναι σαν ένας ταύρος που κυκλοφορεί ελεύθερος στο δρόμο και ορμά στον κόσμο. Αν δαμάσεις τον ταύρο βλέπεις και τα καλά του.
Ειλικρινείς οι προθέσεις των πολιτικών δυνάμεων που οδήγησαν στην παρούσα κυβέρνηση;
Δυστυχώς, οι πολιτικοί μας ανδρώθηκαν σε λάθος σύστημα και δεν αποδείχθηκαν αντάξιοι της θέσης τους. Τους ενδιαφέρει η προσωπική τους καταξίωση και εξασφάλιση. Πρέπει να αλλάξει εκ βάθρων αυτό το σύστημα, να αποκτήσουμε διαφορετική αντίληψη στο πώς εννοούμε την κοινωνία.
Έχετε προσωπικό μερίδιο ευθύνης;
Για να βγάλω λίγο την… ουρά μου απ’ έξω, θα σας πω ότι δεν ψήφισα ποτέ ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ, οπότε δεν είμαι υπεύθυνος για τα δύο μεγάλα κόμματα που μας κυβέρνησαν τα τελευταία 40 χρόνια. Ωστόσο προσαρμόστηκα πολύ καλά μέσα στο σύστημα, έκανα τους ελιγμούς μου. Αν μπορούσα να πάρω φοροαπαλλαγή θα το έκανα, άσχετα αν δεν μπορώ. Δεν είμαι ένας διαφορετικός Έλληνας…
Φοβάστε τη φτώχεια;
Δεν φοβάμαι την οικονομική φτώχεια, είμαι υπέρ ενός συμμαζέματος χωρίς να φτάσεις στην ανέχεια. Μα φοβάμαι τη φτώχεια στις ιδέες, στα αισθήματα, στην Παιδεία. Κάποιοι πετούσαν στα μπουζούκια 150.000 ευρώ τη βραδιά στα λουλούδια. Έλεος! Το κράτος έπρεπε να το απαγορεύει όταν υπάρχουν δίπλα σου άστεγοι και πεινασμένοι. Το χρήμα θέλει ένα σεβασμό. Κορόιδευα τους Γερμανούς γιατί έβαζα στη χώρα τους βενζίνη για 60 ευρώ και ένα λεπτό, άφηνα στο ταμείο 60 ευρώ και το απολάμβανα που κυνηγούσαν για το ένα λεπτό. Άφηνα στην Ολλανδία φιλοδώρημα δύο ευρώ -μόνο- σε ένα μπαρ και η γκαρσόνα με κοιτούσε λες και της έκανα πλαγίως ανάρμοστη πρόταση! (γελά)
Θα ενθαρρύνατε την κόρη σας, που ακολουθεί τα βήματά σας, να εγκατασταθεί στο εξωτερικό;
Κοιτάξτε την τεράστια διαφορά που έχω με την κόρη μου. Το 1987 τελείωσα τη Δραματική Σχολή και δύο χρόνια αργότερα γεννήθηκε η ιδιωτική τηλεόραση. Το μέλλον μου προδιαγραφόταν με ευκαιρίες, υπήρχαν 40 σήριαλ το χρόνο. Η κόρη μου μπαίνει στην αγορά την εποχή που τελείωσαν τα σήριαλ. Αν θα ήθελε να πάει στο εξωτερικό και μπορούσα να τη βοηθήσω, θα το έκανα. Όμως εγώ δεν θα έφευγα ποτέ. Κι ας κάνω τρεις δουλειές για να βγάζω τα μισά απ’ όσα έβγαζα πριν. Δεν έχω πάθη με ναρκωτικά, ακριβά αυτοκίνητα ή γκόμενες. Η μοναδική μου πολυτέλεια είναι να βγαίνω για φαγητό.
Πού αποδίδετε την υψηλή τηλεθέαση (από το πρώτο επεισόδιο) του Πίσω στο Σπίτι (Mega) πριν καν προλάβει να κριθεί;
Στην προσδοκία που υπήρχε, παράμετρος πολύ σημαντική στη δουλειά μας. Συχνά βλέπεις παραστάσεις να σκίζουν πριν προλάβουν να βγάλουν φήμη αν είναι καλές ή όχι… Η προσδοκία δημιουργείται με βάση το μείγμα «έργο, σκηνοθέτης και ηθοποιοί». Αντίθετα, μια παράσταση μπορεί να είναι καλύτερη από τα εισιτήρια που κάνει. Στο Πίσω στο Σπίτι μπορεί να έπαιξαν ρόλο η παρουσία της Μαρίας (Καβογιάννη) και η δική μου, αλλά και το θέμα (η ζωή μιας ελληνικής οικογένειας την εποχή της οικονομικής κρίσης), με αποτέλεσμα να σημειωθεί ένα τεράστιο ποσοστό πριν το σίριαλ προλάβει να κριθεί αν είναι καλό ή όχι. Είναι και η δίψα του κόσμου να δει ένα ελληνικό σήριαλ και να ξεφύγει από τα δελτία ειδήσεων που μόνο κατάθλιψη δημιουργούν…
Μέσα στις γιορτές ανεβάζετε με τη Γωγώ Μπρέμπου το Σχέσεις ζωής του Μπέρναρντ Σλέιντ, που κι αυτό το σκηνοθετείτε…
Το έργο μιλά για ένα ζευγάρι που συναντιέται κάθε χρόνο επί 25 χρόνια το ίδιο Σαββατοκύριακο. Θα στεγαστούμε στο θέατρο «Βρετάνια» Δευτέρα και Τρίτη, με την προοπτική να πάρουμε τη σκυτάλη από το «Amadeus».
Info:
Το «Αλήτες Θεατρίνοι» χαρακτηρίζεται ως θρίλερ-κωμωδία. Ένας αποτυχημένος ηθοποιός αλλά εξαιρετικός διευθυντής σκηνής ζει στη σκιά της πλούσιας, διάσημης και πολύ φιλόδοξης ηθοποιού συζύγου του. Εγκαταλείπει τη μοναδική επιτυχημένη καριέρα που είχε και αφοσιώνεται στη φροντίδα της, κρατώντας για τον εαυτό του μονάχα κάποιες περιστασιακές περιπέτειες.
Κάποια στιγμή ο Ρόμπερτ ακούει από τη σύζυγό του πως έχει τρεις μέρες προθεσμία για να της αδειάσει τη γωνιά. Αυτό θα δυναμιτίσει την οργή του και θα τον κάνει να γυρέψει εκδίκηση με τον μοναδικό τρόπο που ξέρει: θεατρικά. Όμως λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο. Ένας ψυχίατρος, ένας ντέντεκτιβ, ένας εραστής και ένας πληγωμένος εγωισμός θα του αλλάξουν τα σχέδια…
«ΑΛΗΤΕΣ ΘΕΑΤΡΙΝΟΙ» (Stage struck), του Σάιμον Γκρέυ
Σκηνοθεσία-μουσική επιμέλεια: Θοδωρής Αθερίδης
Τους ρόλους ερμηνεύουν οι: Βάσια Παναγοπούλου, Αλέκος Συσσοβίτης, Τάκης Χρυσικάκος, Λαέρτης Βασιλείου
Παραστάσεις: Δευτ., Τρ., Τετ. 21:30
Διάρκεια: 120′ με διάλειμμα
Εισιτήρια: €18 (πλατεία), €14 (εξώστης), €11 (φοιτητικό). Δεκτά εισιτήρια ΟΓΑ και Εργατικής Εστίας.
Συνέντευξη: Λίντα Τότσκα
Φωτογραφία: Θοδωρής Φράγκος
0 ΣΧΟΛΙΑ