Δέος: Το «μυστικό» οχυρωμένο μοναστήρι της Ελλάδας που ερήμωσε ξαφνικά και ο χρόνος σταμάτησε για πάντα!

Το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου αποτελεί ένα από τα παλαιότερα και σημαντικότερα μοναστηριακά συγκροτήματα της Λευκάδας. Βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο έξω από το ορεινό χωριό Κολυβάτα, που σήμερα ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αλεξάνδρου του Δήμου Λευκάδας, στους πρόποδες του δάσους των Σκάρων, στη δυτική του πλευρά. Ο επισκέπτης μπορεί να το προσεγγίσει ακολουθώντας το παλιό μονοπάτι των κτηνοτρόφων, μια διαδρομή που οδηγεί από το χωριό προς την κορυφή του βουνού και διατηρεί ακόμη τη γοητεία μιας άλλης εποχής.
Δείτε μερικά πλάνα από το μοναστήρι στο βίντεο του apostolismrg στο Tiktok:
Η ιστορία για το Μοναστήρι
Η ακριβής χρονολογία ίδρυσης της μονής παραμένει μέχρι σήμερα αντικείμενο συζήτησης μεταξύ ιστορικών και ερευνητών. Σε αρκετές λαογραφικές και ιστορικές αναφορές καταγράφεται ως έτος ίδρυσης το 1611. Την άποψη αυτή υιοθετούν ο Κωνσταντίνος Μαχαίρας στο έργο του «Ναοί και Μοναί της Λευκάδος» (1957), αλλά και ο Πάνος Ροντογιάννης στην «Ιστορία της Νήσου Λευκάδος» (1980), με αρκετούς μεταγενέστερους μελετητές να επαναλαμβάνουν την ίδια πληροφορία.
Ωστόσο, νεότερες έρευνες και παλαιότερες μαρτυρίες φαίνεται να ανατρέπουν αυτή τη χρονολόγηση. Ο φιλόλογος Σπύρος Σούνδιας, στο βιβλίο του «Άνθρωποι και τόποι της πατρίδας μου», υποστηρίζει ότι το μοναστήρι υπήρχε ήδη πριν από το 1500 και πιθανότατα ανάγεται στη βυζαντινή περίοδο. Τη θέση αυτή ενισχύουν οι καταγραφές του γυμνασιάρχη Νικολάου Πετρή, ο οποίος το 1883 μελέτησε τα αρχεία της μονής.
Παλαιότερες πληροφορίες αναφέρουν
Σύμφωνα με τον τότε ηγούμενο Γρηγόριο Σούντια, η ίδρυση της μονής τοποθετείται στα βυζαντινά χρόνια, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τα σωζόμενα κτιριακά κατάλοιπα. Παράλληλα, σημειώνει την ύπαρξη παλαιών ελληνικών εγγράφων και συμφωνητικών, με το αρχαιότερο να χρονολογείται από το 1514 και να περιλαμβάνει αφιερώσεις και δωρεές κτημάτων προς το μοναστήρι. Οι αναφορές αυτές αποτελούν σημαντική ένδειξη ότι η μονή λειτουργούσε ήδη από τα τέλη του 15ου αιώνα.
Ο Νικόλαος Πετρής υπήρξε από τους πρώτους που κατέγραψαν συστηματικά τα σημαντικότερα μοναστήρια της Λευκάδας. Στο άρθρο του με τίτλο «Βραχεία Περιγραφή των Κυριωδεστέρων εν Λευκάδι Μονών», που δημοσιεύτηκε στον 8ο τόμο του περιοδικού «Παρνασσός», παρουσιάζει στοιχεία για τη Μονή Αγίου Ιωάννη, τη Μονή Αγίου Γεωργίου και τη Μονή Φανερωμένης. Έναν χρόνο αργότερα επανήλθε με δεύτερο κείμενο, αφιερωμένο σε άλλα μοναστηριακά κέντρα του νησιού.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί η αναφορά του Πετρή ότι σημαντικά έγγραφα και ο κώδικας της μονής φυλάσσονταν τότε στην οικία του Επαμεινώνδα Κόνδαρη, πρώην αρεοπαγίτη. Παρότι δεν είναι γνωστό γιατί τα αρχεία δεν παρέμεναν στο μοναστήρι, η πληροφορία αυτή δημιουργεί ελπίδες πως μέρος του ιστορικού υλικού ίσως διασώθηκε μακριά από τη φθορά του χρόνου, της υγρασίας και των καταστροφών. Αν πράγματι συμβαίνει αυτό, τότε ενδεχομένως πολύτιμα τεκμήρια της ιστορίας της μονής να βρίσκονται ακόμη κάπου διατηρημένα, περιμένοντας να έρθουν ξανά στο φως.
Διαβάστε επίσης
Σήμερα, το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου δεν αποτελεί μόνο έναν σημαντικό θρησκευτικό χώρο της Λευκάδας, αλλά και ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού, συνδεδεμένο άρρηκτα με τη βυζαντινή παράδοση, την τοπική κοινωνία και τη μακραίωνη πορεία του τόπου.






0 ΣΧΟΛΙΑ