ΦΙΣΚΑΡΔΟ: Το υπέροχο αγκυροβόλι των… celebrities!
Θέλετε οι νεόπλουτοι σκαφάτοι! Θέλετε οι εφοπλιστικές οικογένειες! Θέλετε οι επώνυμοι πολιτικοί, δημοσιογράφοι, ηθοποιοί, τραγουδιστές, μαϊντανοί και μη! Θέλετε ο σοβαρός κόσμος! Θέλετε αυτοί που επιλέγουν τη βόρεια Κεφαλονιά για ησυχία! Θέλετε το ότι ο οικισμός ήταν ο μοναδικός που στάθηκε στο σεισμό του ’53 και διατήρησε όλη του την αρχιτεκτονική μεγαλοπρέπεια!
Θέλετε οι ταβέρνες που συναγωνίζονται η μία την άλλη σε φαντασία, ευρηματικότητα… και τσουχτερές τιμές! Θέλετε όλα αυτά και πολλά άλλα μαζί! Τέρμα και τελείωσε, για την Κεφαλονιά το κοσμοπολίτικο στοιχείο είναι ένα χωριό που λέγεται Φισκάρδο.
Δεν θα είμαι αντικειμενικός κριτής, γιατί πέρυσι επέλεξα τη βόρεια Κεφαλονιά ως τόπο για τις διακοπές μου. Ως εκ τούτου, επειδή το μέρος το γνώρισα ως τουρίστας κι όχι ως ταξιδιώτης και δημοσιογράφος, θα μου επιτρέψετε να μην κάνω ρεπορτάζ, όπως τουλάχιστον σας έχω μάθει, αλλά να σας καταθέσω την προσωπική μου άποψη για την περιοχή. Αφήνομαι, λοιπόν, με ψηλά τα χέρια στην σκληρή κριτική σας.
VIRAL
Τι είναι για εμένα το Φισκάρδο; Είναι το απόλυτο τίποτα που συγκεντρώνει στα 200 μ. του παραλιακού του δρόμου τις πιο δυνατές ενέργειες και τις πιο όμορφες εικόνες της Κεφαλονιάς. Το ασήμαντο λιμάνι της Πανόρμου (το αρχαίο όνομα του Φισκάρδου), όπως το αναφέρει ο Όμηρος, είναι ένας μικρός παραδοσιακός οικισμός που απέχει 50 χλμ. από το Αργοστόλι κι ήταν στην απόλυτη αφάνεια μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και τις αρχές του ’90, όταν άρχισαν να το ανακαλύπτουν τα «μαμούνια», οι Ιταλοί σκαφάτοι μαζί με κάποιους Έλληνες που κρατούσαν κρυμμένο καλά το μυστικό τους για να απολαμβάνουν μόνο αυτοί το φρέσκο ψάρι και την αρχοντική φιλοξενία στο Φισκάρδο.
ΨΑΡΙ, ΚΡΑΣΙ ΚΑΙ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΣΤΟΝ ΟΙΚΙΣΜΟ
Το Φισκάρδο το ξεχώρισα για δύο πράγματα· για τη γραφικότητα και την αρχιτεκτονική του οικισμού -που σας είπα προηγουμένως-, αλλά και για το φοβερό φαγητό του. Εμένα μου αρέσει να βολτάρω πάνω κάτω στον παραλιακό δρόμο, να χαζεύω τα μεγάλα και τα μικρά σκάφη που έχουν αράξει εκεί, να παρατηρώ τα πληρώματα, να σκαρφίζομαι ιστορίες που μπορεί να έχουν συμβεί μέσα στα ιστιοπλοϊκά και τα ταχύπλοα, να σχολιάζω κυρίες και κυρίους αταίριαστους με το σύνολο και να θαυμάζω ό,τι καλοβαλμένο έχει να μου δώσει η βόλτα στο λιμάνι του Φισκάρδου. Πάντα καταλήγω να διαλέγω ένα ωραίο τραπέζι που θα μου εξασφαλίζει νόστιμους μεζέδες και στην αρχή τσίπουρο για να περάσει η παρέα μετά χαλαρά στο λευκό κρασί. Στο Φισκάρδο δύο θεωρούνται οι ταβέρνες που δίνουν τη μάχη για το καλύτερο φαγητό και τα περισσότερα τραπέζια. Η Βάσω και η Τασία. Το τι ιστορίες έχω ακούσει γι’ αυτές τις δύο γυναίκες δεν περιγράφεται.
Είναι το ζωντανό παράδειγμα του «όταν ανεβαίνεις, αρχίζει το πελέκημα». Είναι κι οι δύο φίλες μου και τις αγαπώ εξίσου, γιατί στα μαγαζιά τους πάντα περνάω καλά, τρώω όμορφα και νιώθω ξεχωριστός, όπως ,άλλωστε, ξεχωριστοί νιώθουν κι όλοι οι πελάτες σε αυτές τι δυο ταβέρνες.
Η Τασία, όσο και να μην τη συμπαθούν κάποιοι, είναι αυτή που με το όνομά της στις τηλεοπτικές εκπομπές των πρωινών του Mega έκανε γνωστό το Φισκάρδο στον απλό κόσμο. Έδωσε μια λαϊκή ώθηση κι ο κόσμος αναγνώριζε στη στρουμπουλή μαγείρισσα την κεφαλονίτικη κουζίνα. Στη Βάσω αναγνωρίζω περισσότερη τσαχπινιά και αγώνα. Χωρίς να έχει τα φώτα πάνω της προσπαθεί με τρομερή ποιότητα να κερδίσει το στοίχημα της απόλαυσης. Εγώ δυστυχώς είμαι ανάποδος άνθρωπος κι αν περάσω καλά σε ένα εστιατόριο δύσκολα το αλλάζω. Πέρυσι δεν είχα πάει πουθενά αλλού. Φέτος, γνώρισα την Ελένη, την ιδιοκτήτρια του «Ίριδα». Είναι μία γυναίκα «άρρωστη» με την κουζίνα και τις γεύσεις. Δοκίμασα τις ασπρόμαυρες ταλιατέλες με το καβούρι κι έμεινα άφωνος. Διαφορετική κουζίνα, αλλά πολύτιμη επιλογή αν δεν θέλετε παραδοσιακούς μεζέδες. Οπωσδήποτε θα φάτε γλυκό στο φοβερό ζαχαροπλαστείο «Μελίνα» που άνοιξε πριν από 3 μήνες. Μιλάμε για την αμυγδαλόπιτα του αιώνα σε τιμές που δεν έχουν σχέση με Φισκάρδο. Το απόλυτο value for money. Λίγο πιο κάτω, αν έχετε παιδιά και είστε λάτρεις της θάλασσας, μάσκες, βατραχοπέδιλα κι ό,τι άλλο τραβάει η ψυχή σας θα βρείτε στο μαγαζί του Μάκη Κατσιμπίρη. Εγώ πέρυσι είχα πάρει ένα sea du (ατομικό μηχανάκι θαλάσσης) και γλίτωσα από τη γκρίνια και τη βαρεμάρα του γιου μου, Κριστιάν. Σας ζάλισα με τους φίλους και τους γνωστούς μου, αλλά στο Φισκάρδο θέλετε δεν θέλετε αυτούς θα δείτε, οπότε καλό είναι να ξεχωρίσετε τους καλύτερους από τους καλούς.
ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΣΤΟ ΒΟΡΡΑ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ
Εδώ ξεκινάει το show. Όσοι ψάχνετε για ξαπλώστρα και ομπρέλα, «καληνύχτα» σας. Δεν υπάρχει ούτε για δείγμα. Ίσως στην πασίγνωστη παραλία του Μύρτου, αλλά θέλεις κανένα μισάωρο από το Φισκάρδο, κι αν βρεις. Λοιπόν, αγοράστε ομπρελάκια και καθισματάκια, και με το αυτοκίνητο μπορείτε να φτάσετε στην Έμπλυση, όπου θεωρείται μια από τις ωραιότερες παραλίες του βορρά. Έχει δεντράκια για να ξαποστάσετε, αλλά κάτι Σαββατοκύριακα δεν έχει να απλώσεις ούτε πετσέτα. Αυτοί που μένουν στο Φισκάρδο πηγαίνουν για μπάνιο στο Φωκί, αλλά, αν τους ρωτήσεις, όλοι θα σου πουν να πας στην Έμπλυση.
Οι ντόπιοι θέλουν το Φωκί για την πάρτη τους. Μία ενδιαφέρουσα παραλία, ελάχιστα γνωστή, αλλά πάρα πολύ καλή, είναι η Αγία Ιερουσαλήμ. Εκεί σε ένα κλειστό όρμο, θα βρείτε μόνο Ιταλούς που έρχονται από το κάμπινγκ και τον Γιώργο, στην ταβέρνα του οποίου θα φάτε μαγειρευτό φαγητό, όπως από τα χεράκια της μάνας σας. Μην περιμένετε χλιδές και πολυτέλειες, η σφίγγα πάει σύννεφο, κι αν ο Γιώργος πίνει καφέ κι έχει αφήσει την αδελφή του στην κουζίνα, το μαγαζί γίνεται self service. Ακριβώς δίπλα από την Αγία Ιερουσαλήμ, οι ψαγμένοι πάνε για ψαροντούφεκο στις Αλατιές.
Πρόσβαση με αυτοκίνητο πολύ εύκολη, ένας μικρός κόλπος με βοτσαλάκι και νομίζεις ότι είσαι στην προσωπική σου πισίνα. Αν έχετε όρεξη για περιπέτεια και €70 για ξόδεμα ημερησίως, τότε η πιο καλή λύση για το βορρά της Κεφαλονιάς είναι να νοικιάσετε μία βαρκούλα με 35άρα μηχανή (δεν χρειάζεται δίπλωμα) από το λιμάνι του Φισκάρδου, να ανοιχτείτε από τον όρμο του Φισκάρδου και να δείτε μαγευτικές παραλίες, στις οποίες πάνε μόνο σκάφη στο στενό ανάμεσα στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη. Ακόμη κι εγώ που είμαι ο πιο ατζαμής του κόσμου, το τόλμησα. Κάναμε μια φοβερή εκδρομή από τις 7 το πρωί μέχρι τις 7 το απόγευμα. Στα €80 είναι το πετρέλαιο. Εμένα μου κόστισε συν μια μάσκα κι έναν αναπνευστήρα, που ρίχτηκαν ανοιχτά της Ιθάκης μαζί με την άγκυρα ως ελάχιστη προσφορά στο θεό Ποσειδώνα. Εσείς να είστε περισσότερο προσεκτικοί.
ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
0 ΣΧΟΛΙΑ