Χωρίς σχέση για χρόνια: Ο πραγματικός λόγος για τον οποίο είστε ακόμα single

Είτε αισθάνεται κανείς καλά με τον εαυτό του είτε αναζητά απεγνωσμένα τον έρωτα, το ερώτημα «γιατί δεν έχω βρει ακόμη τον κατάλληλο σύντροφο;» απασχολεί πολλούς νέους ενήλικες. Μια νέα, εκτενής μελέτη έρχεται να ρίξει φως στους παράγοντες που οδηγούν κάποιον σε χρόνια χωρίς σχέση – και κάποια από τα ευρήματα είναι απροσδόκητα, ιδιαίτερα για όσους έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο.
Ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης παρακολούθησε περισσότερους από 17.000 συμμετέχοντες από το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία. Όλοι ήταν 16 ετών κατά την έναρξη της μελέτης και δεν είχαν προηγούμενη εμπειρία ρομαντικών σχέσεων.
Οι συμμετέχοντες απαντούσαν σε ετήσια ερωτηματολόγια έως την ηλικία των 29 ετών, τα οποία κατέγραφαν χαρακτηριστικά προσωπικότητας, ψυχολογική ευημερία και κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες.
Ποιοι έχουν περισσότερες πιθανότητες να παραμείνουν χωρίς σχέση
Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι ορισμένες ομάδες ήταν σαφώς πιο πιθανό να παραμείνουν χωρίς σχέση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Ανάμεσά τους ξεχώριζαν:
- άτομα με υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης,
- όσοι ζούσαν με τους γονείς τους,
- όσοι δήλωναν χαμηλότερα επίπεδα ευημερίας,
- καθώς και οι άνδρες, οι οποίοι κατά μέσο όρο έμεναν περισσότερο single από τις γυναίκες.
Όπως εξηγεί ο συν-συγγραφέας της μελέτης, Michael Krämer, τόσο οι κοινωνικοδημογραφικοί όσο και οι ψυχολογικοί παράγοντες παίζουν καθοριστικό ρόλο στο ποιος θα συνάψει μια ρομαντική σχέση και ποιος όχι.
Ο ρόλος της συμβίωσης
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το εύρημα ότι το να ζει κανείς μόνος του συνδέεται με αυξημένες πιθανότητες μακροχρόνιας ελευθερίας. Αντίθετα, όσοι ζούσαν με φίλους ή συγκάτοικους φαίνεται να είχαν περισσότερες ευκαιρίες να γνωρίσουν πιθανούς συντρόφους, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της κοινωνικής καθημερινότητας.
Πώς επηρεάζει την ψυχική υγεία
Στο επόμενο στάδιο, οι ερευνητές εξέτασαν την εξέλιξη της ευημερίας, της μοναξιάς και των συμπτωμάτων κατάθλιψης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι νέοι ενήλικες που παρέμεναν ανύπαντροι για μεγάλο χρονικό διάστημα εμφάνιζαν:
- μείωση στην ικανοποίηση από τη ζωή,
- αυξανόμενα συναισθήματα μοναξιάς,
- και, προς τα τέλη της δεκαετίας των 20, αύξηση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων.
Τα μοτίβα αυτά παρατηρήθηκαν τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες.
Η θετική επίδραση της πρώτης σχέσης
Ένα ιδιαίτερα αισιόδοξο εύρημα είναι ότι, μόλις οι συμμετέχοντες ξεκινούσαν την πρώτη τους ρομαντική σχέση, η ευημερία τους βελτιωνόταν αισθητά. Παρότι οι διαφορές μεταξύ ανύπαντρων και δεσμευμένων ήταν μικρές στην εφηβεία, αυτές μεγάλωναν όσο παρατεινόταν η ανυπαντρία.
Σύμφωνα με τον Δρ Krämer, όσο μειώνεται η ευημερία, τόσο δυσκολότερο γίνεται να ξεκινήσει μια πρώτη σχέση, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο.
Η ηλικία, η ωριμότητα και η επιθυμία για παιδιά
Παράλληλα, άλλες πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι οι ανύπαντροι που επιθυμούν να αποκτήσουν παιδιά τείνουν να προτιμούν συντρόφους που φαίνονται μεγαλύτεροι σε ηλικία. Το εύρημα αυτό ανατρέπει την ιδέα ότι η νεανική εμφάνιση αποτελεί πάντα πλεονέκτημα.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η έλξη προς πιο ώριμα άτομα σχετίζεται λιγότερο με τον πλούτο ή τη γονιμότητα και περισσότερο με την αντίληψη της ψυχολογικής σταθερότητας και της «ετοιμότητας» για οικογενειακή ζωή.
Η μακροχρόνια ελευθερία δεν είναι απλώς ζήτημα τύχης ή προσωπικής επιλογής. Όπως δείχνει η μελέτη, συνδέεται με την εκπαίδευση, τις συνθήκες διαβίωσης, το φύλο και –κυρίως– την ψυχολογική ευημερία. Παρότι οι κίνδυνοι για την ψυχική υγεία είναι μέτριοι, γίνονται πιο έντονοι όσο περνούν τα χρόνια, υπενθυμίζοντας τη σημασία των κοινωνικών δεσμών στη νεαρή ενήλικη ζωή.






0 ΣΧΟΛΙΑ