Οι 6 λόγοι που δεν μπορείς να ξεχάσεις κάποιον που σε απέρριψε – Τα σημάδια και ο τρόπος να «απελευθερωθείς»

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Υπάρχουν άνθρωποι που περνούν από τη ζωή μας σχεδόν απαρατήρητοι και άλλοι που, ακόμη κι αν δεν μας δώσουν ποτέ πραγματικά χώρο, καταφέρνουν να καταλάβουν τη σκέψη και την καρδιά μας. Είναι ένα φαινόμενο που πολλοί έχουν βιώσει: όσο πιο δύσκολα αποκτήσιμος φαίνεται κάποιος, τόσο μεγαλύτερη μοιάζει η έλξη που ασκεί πάνω μας. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί πολλές φορές επιμένουμε να κυνηγάμε ανθρώπους που μας απορρίπτουν, κρατούν αποστάσεις ή δεν είναι πραγματικά διαθέσιμοι για μια σχέση; Η απάντηση δεν βρίσκεται πάντα στον έρωτα. Σύμφωνα με τη @psychology.katerina.lano, πολύ συχνά κρύβεται βαθύτερα, στους μηχανισμούς της ανθρώπινης ψυχολογίας, στις εμπειρίες που κουβαλάμε από το παρελθόν και στον τρόπο με τον οποίο έχουμε μάθει να αντιλαμβανόμαστε την αγάπη.

Οι ψυχολογικοί λόγοι που εξηγούν το παράδοξο του ανεκπλήρωτου έρωτα

Η απόρριψη ενεργοποιεί το μυαλό περισσότερο από την αποδοχή

Όταν κάποιος μας απορρίπτει ή δείχνει αδιάφορος απέναντί μας, το μυαλό μας δυσκολεύεται να δεχτεί την πραγματικότητα. Αντί να αφήσει την κατάσταση πίσω του, συχνά προσπαθεί να βρει εξηγήσεις, να δημιουργήσει σενάρια και να αναζητήσει τρόπους ώστε να αλλάξει το αποτέλεσμα. Έτσι γεννιέται η εμμονή. Όσο λιγότερα γνωρίζουμε για τον άλλον, τόσο περισσότερα συμπληρώνει η φαντασία μας. Δημιουργούμε μια εξιδανικευμένη εικόνα που πολλές φορές δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Στην ουσία, δεν ερωτευόμαστε πάντα τον άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας, αλλά την ιστορία που έχουμε πλάσει γύρω από αυτόν.

Τα πρώτα βιώματα καθορίζουν πολλά περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι πρώτες εμπειρίες αγάπης μέσα στην οικογένεια επηρεάζουν σημαντικά τις μελλοντικές μας σχέσεις. Ένα παιδί που μεγάλωσε σε περιβάλλον όπου η αγάπη συνοδευόταν από αστάθεια, συναισθηματική απόσταση ή απρόβλεπτες συμπεριφορές, μπορεί ως ενήλικας να θεωρεί φυσιολογικό να πρέπει να παλεύει συνεχώς για την αποδοχή. Έτσι, οι συναισθηματικά μη διαθέσιμοι άνθρωποι δεν μοιάζουν ξένοι. Αντίθετα, δημιουργούν μια παράξενη αίσθηση οικειότητας. Αυτό που στην πραγματικότητα είναι δύσκολο ή ακόμη και τοξικό, γίνεται ασυνείδητα γνώριμο.

Η ανάγκη να αποδείξουμε την αξία μας

Πολλές φορές δεν επιμένουμε σε έναν άνθρωπο επειδή τον αγαπάμε πραγματικά. Επιμένουμε γιατί θέλουμε να αποδείξουμε κάτι στον εαυτό μας. Το μυαλό αρχίζει να συνδέει την αποδοχή του άλλου με τη δική μας αυτοεκτίμηση. Αναπτύσσεται η σκέψη ότι αν καταφέρουμε να κάνουμε έναν άνθρωπο που σήμερα μας αγνοεί να μας ερωτευτεί, τότε αυτό σημαίνει ότι αξίζουμε περισσότερο. Έτσι, η σχέση μετατρέπεται σε προσωπική δοκιμασία. Δεν κυνηγάμε πλέον τον άνθρωπο. Κυνηγάμε την επιβεβαίωση.

Όταν φοβόμαστε την πραγματική οικειότητα

Ακούγεται παράδοξο, όμως αρκετοί άνθρωποι φοβούνται περισσότερο μια αληθινή σχέση παρά μια ανεκπλήρωτη. Μια πραγματική σχέση απαιτεί έκθεση, εμπιστοσύνη και ευαλωτότητα. Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της απογοήτευσης ή της απώλειας. Αντίθετα, μια σχέση που υπάρχει μόνο στη φαντασία μας παραμένει ασφαλής. Δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της καθημερινότητας, τις διαφωνίες ή τις ευθύνες μιας πραγματικής συντροφικότητας. Έτσι, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, επιλέγουμε ανθρώπους που δεν μπορούν να μας πλησιάσουν ουσιαστικά, γιατί αυτό μας προστατεύει από βαθύτερους φόβους.

Ερωτευόμαστε την ιδέα και όχι τον άνθρωπο

Όσο λιγότερη επαφή έχουμε με κάποιον, τόσο μεγαλύτερο χώρο αφήνουμε στη φαντασία. Το μυαλό συμπληρώνει όλα τα κενά. Αποδίδει στον άλλον χαρακτηριστικά που ίσως δεν διαθέτει ποτέ. Τον μετατρέπει στον ιδανικό σύντροφο. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν γνωρίζουμε τον αληθινό χαρακτήρα του. Δεν έχουμε δει πώς συμπεριφέρεται στις δύσκολες στιγμές, πώς διαχειρίζεται τις συγκρούσεις ή πώς λειτουργεί στην καθημερινότητά του. Αυτό που αγαπάμε είναι μια εικόνα που έχουμε δημιουργήσει μόνοι μας. Και πολλές φορές, αν αυτή η σχέση γινόταν πραγματικότητα, η εξιδανίκευση θα κατέρρεε πολύ γρήγορα.

Η παγίδα του «αν τον κερδίσω, θα είμαι ευτυχισμένος»

Η εμμονή δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι η ευτυχία βρίσκεται στο τέλος μιας δύσκολης κατάκτησης. Όμως, στην πραγματικότητα, όταν ο άνθρωπος αυτός γίνει διαθέσιμος, αρκετοί διαπιστώνουν ότι η ένταση εξαφανίζεται. Ο λόγος είναι απλός. Δεν ήταν ο άνθρωπος που προκαλούσε τόσο έντονα συναισθήματα. Ήταν η συνεχής αναζήτηση και η αγωνία της κατάκτησης.

Πώς μπορούμε να σπάσουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο

Η αλλαγή ξεκινά πάντα από την επίγνωση. Χρειάζεται να αναρωτηθούμε αν αυτό που πραγματικά αναζητούμε είναι ο συγκεκριμένος άνθρωπος ή το συναίσθημα που γεννά μέσα μας η προσπάθεια να τον κατακτήσουμε. Η αυτοπαρατήρηση βοηθά να ξεχωρίσουμε την πραγματικότητα από τη φαντασία. Παράλληλα, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η υγιής αγάπη δεν βασίζεται στην ανασφάλεια ούτε στην αβεβαιότητα. Δεν χρειάζεται να αποδεικνύουμε καθημερινά την αξία μας. Δεν χρειάζεται να εκλιπαρούμε για λίγη προσοχή ή λίγη αγάπη. Οι ισορροπημένες σχέσεις χαρακτηρίζονται από αμοιβαιότητα, σεβασμό και συναισθηματική ασφάλεια.