Μη γίνεσαι η επιλογή κάποιου που σε έχει ως πολυτέλεια

Στις σύγχρονες διαπροσωπικές σχέσεις, η επικοινωνία αποτελεί έναν από τους πιο ξεκάθαρους καθρέφτες των προθέσεων και των συναισθημάτων του άλλου. Πολύ συχνά βρισκόμαστε στη θέση να δικαιολογούμε συμπεριφορές, να αναζητούμε ελαφρυντικά και να βαφτίζουμε την αδιαφορία ως «πιεσμένο πρόγραμμα» ή «πολύασχολη καθημερινότητα». Η αλήθεια όμως είναι πολύ πιο απλή και, ταυτόχρονα, αμείλικτη: όταν κάποιος καθυστερεί συστηματικά να σου απαντήσει, δεν είναι απλώς απασχολημένος. Έχει απλώς βρει κάτι άλλο που θεωρεί πιο σημαντικό εκείνη τη στιγμή.
Ο μύθος του «πολύασχολου» ανθρώπου
Στον ψηφιακό κόσμο όπου ζούμε, η πρόσβαση στο τηλέφωνο είναι σχεδόν συνεχής. Το να αφιερώσει κανείς λίγα δευτερόλεπτα για να στείλει ένα μήνυμα ή να ενημερώσει για την κατάστασή του δεν είναι θέμα διαθέσιμου χρόνου, αλλά προτεραιότητας. Όταν ένα άτομο αργεί διαρκώς να ανταποκριθεί, η δικαιολογία της εργασίας ή των υποχρεώσεων καταρέει.
Όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά, αν κάποιος είναι συνεχώς απασχολημένος, είναι απλώς «busy για εσένα». Δεν πρόκειται για αδυναμία χρόνου, αλλά για έλλειψη ενδιαφέροντος και θέλησης. Η διαρκής αναμονή σε τοποθετεί αυτόματα στη θέση της «πολυτέλειας»—ενός ατόμου, δηλαδή, με το οποίο θα ασχοληθεί κάποιος μόνο όταν δεν έχει κάποια εναλλακτική ή όταν εξυπηρετεί τη δική του στιγμή.
Η παγίδα της «χρονοκαθυστέρησης» στην επικοινωνία
Δεν έχει κανένα ουσιαστικό νόημα να διατηρείς την επικοινωνία με κάποιον που λειτουργεί σαν «χρηματοκιβώτιο»—δηλαδή με διαρκή και ηθελημένη χρονοκαθυστέρηση. Η παρομοίωση αυτή αναδεικνύει μια πολύ σημαντική διαφορά: ένα χρηματοκιβώτιο με χρονοκαθυστέρηση μπορεί να σε κάνει να περιμένεις, αλλά όταν τελικά ανοίξει, κρύβει μέσα του έναν πολύτιμο θησαυρό.
Στις ανθρώπινες σχέσεις, όμως, όταν η επικοινωνία λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο, η αναμονή δεν ανταμείβεται. Όταν ο άλλος απαντά με καθυστέρηση και χωρίς ουσιαστική διάθεση σύνδεσης, πίσω από την αναμονή δεν κρύβεται κανένας «θησαυρός» συναισθήματος. Αντίθετα, η τακτική αυτή οδηγεί μαθηματικά σε ένα συναισθηματικό αδιέξοδο.
Διεκδίκησε τη θέση που σου αξίζει
Η αυτοεκτίμηση ξεκινά από τα όρια που θέτουμε στις αλληλεπιδράσεις μας. Το να δέχεσαι να είσαι η δευτερεύουσα επιλογή ή η λύση ανάγκης για κάποιον, διαβρώνει σταδιακά την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου. Αν ένας άνθρωπος δεν δείχνει την απαιτούμενη συνέπεια και διάθεση να επενδύσει χρόνο σε εσένα, η καλύτερη απόφαση είναι να απομακρυνθείς.
Μην εγκλωβίζεσαι σε σχέσεις όπου η επικοινωνία δίνεται με το σταγονόμετρο. Αξίζεις να βρίσκεσαι στη ζωή ανθρώπων που δεν ψάχνουν δικαιολογίες για να σου μιλήσουν, αλλά βρίσκουν τρόπους να είναι παρόντες. Όταν σταματήσεις να αποδέχεσαι τη χρονοκαθυστέρηση και την αδιαφορία, αφήνεις χώρο για ανθρώπους που θα σε θεωρούν προτεραιότητα και όχι μια απλή πολυτέλεια στον ελεύθερό τους χρόνο.






0 ΣΧΟΛΙΑ