Η συνήθεια που οδηγεί ένα στα πέντε ζευγάρια στον χωρισμό – Και μάλλον πίστευες ότι κάνει καλό στη σχέση σου

Από τα μικρά μας χρόνια, η κοινωνία μάς εκπαιδεύει με ένα συγκεκριμένο μοτίβο: αν εργαστείς σκληρά, αν αφοσιωθείς στους στόχους σου και αν ανεβείς τα σκαλιά της επαγγελματικής ιεραρχίας, τότε η επιτυχία και η ευτυχία είναι εξασφαλισμένες. Αυτή η νοοτροπία, αν και αποδίδει καρπούς στον οικονομικό τομέα, φαίνεται πως λειτουργεί ως «βόμβα» για την προσωπική μας ζωή. Σύμφωνα με πρόσφατα στατιστικά δεδομένα, το 20% των ανθρώπων που βρίσκονται σε αναζήτηση συντρόφου ή σε σχέση έχουν οδηγηθεί στο τέλος μιας ιστορίας εξαιτίας των εργασιομανών τάσεων του συντρόφου τους.
Το να είναι κανείς εργατικός θεωρείται αναμφίβολα ένα θετικό και απαραίτητο στοιχείο για την επιβίωση, όμως όταν η εργασία απορροφά κάθε ρανίδα ενέργειας, η σχέση αρχίζει να φθείρεται από τη μονοτονία και το παράπονο. Η λεπτή γραμμή ανάμεσα στη φιλοδοξία και την παραμέληση του συντρόφου είναι δύσκολο να εντοπιστεί, αλλά οι ειδικοί επισημαίνουν ότι υπάρχουν τρόποι να σωθεί η παρτίδα.
Η απουσία ποιοτικού χρόνου και οι συνέπειές της
Η εργατικότητα δείχνει έναν άνθρωπο που ξέρει να δεσμεύεται και να παλεύει για το κοινό μέλλον. Το πρόβλημα ξεκινά όταν αυτή η ίδια αφοσίωση δεν μεταφέρεται και στο προσωπικό πεδίο. Οι σύγχρονες απαιτήσεις των επιχειρήσεων συχνά «καταπίνουν» όχι μόνο το τυπικό οκτάωρο, αλλά και τις ώρες που θα έπρεπε να ανήκουν αποκλειστικά στο ζευγάρι. Ακόμη και όταν ο εργασιομανής σύντροφος βρίσκεται σωματικά στο σπίτι, το μυαλό του παραμένει κολλημένο σε εκκρεμότητες, emails και αυριανά meetings. Αυτή η πνευματική απουσία στερεί από τη σχέση τις μικρές, καθημερινές αλληλεπιδράσεις – το να μοιραστείς πώς πέρασες τη μέρα σου, να κάνεις ένα αστείο ή να απολαύσεις μια στιγμή χαλάρωσης. Όταν αυτές οι στιγμές εκλείψουν, η οικειότητα χάνεται και η απομάκρυνση γίνεται αναπόφευκτη, χωρίς απαραίτητα να έχει προηγηθεί κάποιος μεγάλος καυγάς.
Αν το πρόγραμμά σας είναι φορτωμένο, είναι απαραίτητο να αναλάβετε δράση προτού η απόσταση γίνει μη αναστρέψιμη. Η λύση κρύβεται στη θέσπιση συνειδητών ορίων. Μπορείτε, για παράδειγμα, να καθιερώσετε μια συγκεκριμένη ημέρα της εβδομάδας που θα είναι αφιερωμένη αποκλειστικά σε μια κοινή έξοδο, ή να βάλετε έναν απαράβατο κανόνα που απαγορεύει τις οθόνες και τα τηλέφωνα κατά τη διάρκεια του δείπνου.
Επιπλέον, η επικοινωνία κατά τη διάρκεια της ημέρας, έστω και με ένα σύντομο, τρυφερό μήνυμα, δείχνει στον άλλον ότι τον σκέφτεστε, ακόμα και μέσα στον χαμό της δουλειάς. Μια άλλη χρήσιμη πρακτική είναι να προειδοποιείτε τον σύντροφό σας για τις περιόδους που αναμένεται να έχετε αυξημένο φόρτο εργασίας. Με αυτόν τον τρόπο, ο άλλος γνωρίζει τι να περιμένει, δεν νιώθει ότι παραγκωνίζεται ξαφνικά και μπορεί να προγραμματίσει τις δικές του κοινωνικές δραστηριότητες χωρίς να νιώθει μοναξιά.
Η ισορροπία ανάμεσα στην καριέρα και την προσωπική ζωή γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη όταν στην εξίσωση προστίθενται τα παιδιά. Οι ευθύνες της καθημερινότητας πολλαπλασιάζονται και ο χρόνος μειώνεται δραματικά. Συχνά, ο ένας σύντροφος αναγκάζεται να δουλεύει περισσότερο για να καλύψει τις αυξημένες οικονομικές ανάγκες της οικογένειας, ενώ ο άλλος επωμίζεται το μεγαλύτερο βάρος της φροντίδας του σπιτιού.
Αυτή η κατανομή μπορεί εύκολα να γεννήσει αισθήματα αδικίας και θυμού. Εκείνος που μένει στο σπίτι μπορεί να νιώθει σαν ελεύθερος γονέας, ενώ εκείνος που εργάζεται ασταμάτητα καταλήγει να αισθάνεται αποκομμένος από τα παιδιά του και πιεσμένος από τον ρόλο του μοναδικού τροφοδότη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι ζωτικής σημασίας το ζευγάρι να μην επιτρέψει στη σχέση του να μετατραπεί σε μια απλή «εταιρεία διαχείρισης παιδιών». Λίγα λεπτά συζήτησης μετά την ώρα που κοιμούνται τα παιδιά ή μια μικρή απόδραση για δύο μπορούν να κρατήσουν τη σπίθα ζωντανή.
Διαβάστε επίσης
Αν νιώθετε ότι η δουλειά του συντρόφου σας έχει μπει ανάμεσά σας, ο τρόπος που θα ανοίξετε τη συζήτηση θα κρίνει και το αποτέλεσμα. Αντί να ξεκινήσετε με κατηγορίες και παράπονα, επιλέξτε να εκφράσετε το πώς νιώθετε εσείς. Αντί για τη φράση «δουλεύεις συνέχεια και με παραμελείς», προτιμήστε να πείτε «μου λείπει ο χρόνος που περνούσαμε μαζί, πώς μπορούμε να βρούμε ξανά τις ισορροπίες μας;».






0 ΣΧΟΛΙΑ