Χρύσα Σπηλιώτη: Μια σπουδαία ηθοποιός που «έφυγε» στο Μάτι – Ήταν ένα από τα 104 θύματα της φονικής πυρκαγιάς του 2018

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σαν σήμερα, 23 Ιουλίου, συμπληρώνονται επτά χρόνια από την τραγική απώλεια της Χρύσας Σπηλιώτη, μιας ξεχωριστής μορφής των ελληνικών γραμμάτων και του θεάτρου. Η ηθοποιός και συγγραφέας, η οποία διακρίθηκε κυρίως για τα θεατρικά της έργα που ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο, έχασε τη ζωή της, μαζί με τον σύζυγό της Δημήτρη Τουρναβίτη, στην καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι Αττικής το 2018. Ο θάνατός της ήταν ένα βαρύ πλήγμα για τον πολιτισμό, αφήνοντας πίσω της ένα σπουδαίο έργο και μια ανεπούλωτη πληγή.

Από τη σκηνή στα γράμματα: Η πορεία της Χρύσας Σπηλιώτη

Η Χρύσα Σπηλιώτη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου 1956 και μεγάλωσε στην Εύβοια. Η αγάπη της για την υποκριτική την οδήγησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Αρχικά, καθιερώθηκε ως ηθοποιός, αποτελώντας βασικό στέλεχος σε σημαντικά θεατρικά σχήματα, όπως το «Ανοιχτό Θέατρο» του Γιώργου Μιχαηλίδη και το «Θέατρο της Άνοιξης» του Γιάννη Μαργαρίτη.

Η παρουσία της στην τηλεόραση ήταν πιο έντονη από ό,τι στον κινηματογράφο, όπου έπαιξε χαρακτηριστικούς ρόλους σε δημοφιλείς σειρές και παρουσίασε την παιδική εκπομπή «Γύρω γύρω όλοι» στην ΕΡΤ. Στη μεγάλη οθόνη, συμμετείχε σε ταινίες όπως «Ο ήλιος του θανάτου» (1978) του Ντίνου Δημόπουλου, «Το τραγούδι της επιστροφής» (1983) του Γιάννη Σμαραγδή και «Ο Τσαλαπετεινός του Γουαϊόμινγκ» (1995) του Δημήτρη Ινδαρέ.

Η καθιέρωση ως θεατρική συγγραφέας

Η πραγματική της αναγνώριση, ωστόσο, ήρθε μέσα από τη συγγραφική της πένα. Το 1997 ανέβηκε στο θέατρο «Αμόρε» το πρώτο της θεατρικό έργο με τον τίτλο «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική;». Η επιτυχία ήταν άμεση και το έργο σημείωσε μεγάλη απήχηση, παίζοντας επανειλημμένα τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Η ποιότητα και η πρωτοτυπία του αναγνωρίστηκαν διεθνώς, με το έργο να μεταφράζεται σε επτά γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ολλανδικά, πολωνικά, πορτογαλικά, κροατικά).

Η συγγραφική της δραστηριότητα ήταν πολυδιάστατη και παραγωγική. Ακολούθησαν πολλά επιτυχημένα θεατρικά έργα που ανέβηκαν σε διάφορες σκηνές:

• «Σκοτσέζικο Ντους» (2000)
• «Αγκά-σφι και φι» (2003)
• «Με διαφορά στήθους» (2005)
• «Φωτιά και νερό» (2007, μεταφρασμένο στα αγγλικά)
• «Ποιος κοιμάται απόψε;» (2012)
• «Το μάτι της τίγρης» (2013)
• «Η Αληθινή σου ιστορία;» (2014)
• «Πόρτες» (2015)
• «Το φως του εαυτού μου» (2016)
• «Ο γιος μου ο Νικόλαος Μάντζαρος» (2017)

Εκτός από θεατρικά, η Χρύσα Σπηλιώτη έγραψε και τη συλλογή διηγημάτων «Χαμένο δίκιο» (2008), καθώς και μια διασκευή για παιδιά του «Ονείρου Καλοκαιρινής Νύχτας» του Σέξπιρ (2017) ως εγχειρίδιο σχολικών παραστάσεων.

Το τραγικό τέλος στο Μάτι και η κληρονομιά της μνήμης

Η προσωπική της ζωή ήταν στενά συνδεδεμένη με τον αθλητισμό, καθώς ήταν παντρεμένη με τον παλαίμαχο αθλητή του Παναθηναϊκού στο μοντέρνο πένταθλο, Δημήτρη Τουρναβίτη.

Η μοίρα, ωστόσο, επεφύλασσε ένα τραγικό τέλος για τη Χρύσα Σπηλιώτη. Σαν σήμερα, 23 Ιουλίου 2018, η ζωή της έσβησε απότομα και άδικα, μαζί με αυτή του συζύγου της, στην καταστροφική πυρκαγιά που έπληξε το Μάτι Αττικής. Η απώλειά της συγκλόνισε την κοινή γνώμη, καθώς ήταν ένα από τα δημόσια πρόσωπα που χάθηκαν στην ανείπωτη τραγωδία.

Σε αναγνώριση της σπουδαίας προσφοράς της στα γράμματα και το θέατρο, αλλά και ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη της, στις 22 Ιουλίου 2020, η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Λίνα Μενδώνη, ανακοίνωσε την μετονομασία του κρατικού βραβείου για νέους θεατρικούς συγγραφείς σε Κρατικό Βραβείο για Νέους Θεατρικούς Συγγραφείς «Χρύσα Σπηλιώτη».

Η Χρύσα Σπηλιώτη μπορεί να έφυγε νωρίς και με τόσο τραγικό τρόπο, αλλά το έργο της παραμένει ζωντανό, συνεχίζοντας να εμπνέει και να ταξιδεύει, τιμώντας έτσι τη μνήμη μιας σπουδαίας καλλιτέχνιδας που άφησε το δικό της ξεχωριστό αποτύπωμα στον ελληνικό πολιτισμό.