Βασίλης Λυμπέρης: Ο τελευταίος θανατοποινίτης που έκαψε πεθερά, σύζυγο και τα παιδιά του – Έτρεμε προτού εκτελεστεί

Μονότονος ο ψαλμός του ιερέα ακουγόταν μέσα στις φυλακές της Νέας Αλικαρνασσού στο Ηράκλειο της Κρήτης, καθώς κοινωνούσε έναν άνδρα που έτρεμε από τον φόβο του. Στο κελί οι δεσμοφύλακες είχαν κάνει έναν κύκλο γύρω του και περίμεναν να τελειώσει το τελετουργικό.

Λίγα λεπτά μετά θα τον οδηγούσαν στο μέρος όπου θα εκτελείτο, επειδή είχε διαπράξει ένα φρικτό έγκλημα. Είχε κάψει ζωντανή την πεθερά του, την εν διαστάσει σύζυγό του και τα δύο παιδιά του, ηλικίας δυόμιση ετών και ενός, το βράδυ της 4ης Ιανουαρίου του 1972. Ο άνδρας θεώρησε υπεύθυνη την πεθερά του για την κακή εξέλιξη του γάμου του και προέβη στο αδιανόητο.

Το ειδεχθές έγκλημα

Ο Βασίλης Λυμπέρης πήγε στο Χαλάνδι, στο σπίτι όπου έμενε η εν διαστάσει σύζυγός του με τα παιδιά τους και με τη μητέρα της. Μαζί με άλλους τρεις συνεργούς, άνοιξε την πόρτα, μπήκε μέσα ενώ κοιμόντουσαν όλοι και περιέλουσε τα πάντα με τρία μπιτόνια βενζίνη.

Στη συνέχεια, με ένα σπίρτο που είχε αγοράσει από το περίπτερο δίπλα στο σπίτι, έβαλε φωτιά στον χώρο. Τα μωρά του ξεψύχησαν σχεδόν αμέσως. Η εν διαστάσει σύζυγός του βγήκε από το δωμάτιο και τον ρώτησε τι κάνει εκεί. Τότε, την έσπρωξε και την κλείδωσε μέσα.

VIRAL

Η «κατάρα» που διέλυσε την οικογένεια Σεργιανόπουλου: Πέθαναν όλοι του οι συγγενείς μετά την δολοφονία του – Μάνα και αδελφή του την ίδια μέρα!

Μεγάλες αλήθειες από μία απλή κοπέλα για το κέρατο και τις γυναικοκτονίες 

Γυναικοκτονία στην Καλαμάτα: Η ανατριχιαστική απόπειρα «ξεπλύματος» του δολοφόνου – Όταν η υπεράσπιση γίνεται «ύβρις» προς το θύμα

Ενώ το σπίτι λαμπάδιαζε, βγήκε με τους συνεργούς του και κλείδωσε την πόρτα. Μέσα στο σπίτι κάηκαν όλοι. Όταν η Πυροσβεστική έσβησε το πρωί τις φλόγες βρήκε απανθρακωμένα και δύο μικρά κορμάκια. Ήταν η κόρη του και ο γιος του. Νεκρή ήταν και η πεθερά του ήταν νεκρή ενώ η σύζυγος μεταφέρθηκε με βαριά εγκαύματα στο νοσοκομείο, όπου και ξεψύχησε λίγες ώρες μετά.

Πρωτοσέλιδο της εποχής με τίτλο «Εξετελέσθη ο Λυμπέρης»

Μια φορά σε θάνατο για κάθε ζωή που πήρε

Ο Λυμπέρης άκουσε παγερά ατάραχος τον πρόεδρο του πενταμελούς κακουργιοδικείου της Αθήνας να τον καταδικάζει «τετράκις εις θάνατον». Μια φορά σε θάνατο για κάθε ζωή που πήρε. Ο ένας συνεργός του – ο μόλις 18 χρονών – Πάυλος Αγγελόπουλος καταδικάστηκε και εκείνος σε θάνατο ενώ οι άλλοι δυο σε μικρότερες ποινές.

Η εκτέλεση του δολοφόνου θα γινόταν τους επόμενους μήνες. Προηγουμένως είχε δικαίωμα να ζητήσει να του δοθεί χάρη και να αποφύγει το εκτελεστικό απόσπασμα. Όπως και έκανε.

Η εκτέλεση του Λυμπέρη

Το ξημέρωμα της 25ης Αυγούστου στις φυλακές της Αλικαρνασσού στο Ηράκλειο της Κρήτης ο διευθυντής των φυλακών, ανακοίνωσε στον Βασίλη Λυμπέρη ότι η αίτηση χάριτος που είχε υποβάλλει, απορρίφθηκε. Με το πρώτο φως του ήλιου θα γινόταν η εκτέλεση της ποινής του.

Όπως περιγράφουν από εκείνη τη στιγμή και μετά, ο δολοφόνος των τεσσάρων ανθρώπων, δεν μπορούσε να αρθρώσει λέξη. Έτρεμε και ακόμη και το τελευταίο τσιγάρο που ζήτησε από έναν δεσμοφύλακα δεν ήταν σε θέση να το καπνίσει. Είχε μόνο λίγα λεπτά ζωής.

Με τρεμάμενο χέρι δίνει ένα διπλωμένο χαρτάκι στον δεσμοφύλακα. «Για τη μάνα μου» του λέει. Ήταν το τελευταίο του γράμμα, στο οποίο ζητούσε συγχώρεση για τον πόνο που της προκάλεσε σε εκείνη και στα αδέλφια του.

Καμία συγγνώμη στο γράμμα για τα θύματά του. Καμία συγγνώμη για την κόρη του δυόμιση χρονών και τον γιο του ενός έτους. Καμία συγγνώμη για τη σύζυγο του. Καμία για την πεθερά του.

Οι δεσμοφύλακες τον οδήγησαν στον χώρο της εκτέλεσης. Ήταν το πεδίο βολής της Σχολής Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού (ΣΕΑΠ) στην περιοχή Δύο Αοράκια στο Ηράκλειο. Εκεί, τον περίμενε ένα δωδεκαμελές εκτελεστικό απόσπασμα.

Η εκτέλεση του τελευταίου θανατοποινίτη, Βασίλη Λυμπέρη

Ο τελευταίος θανατοποινίτης

Η δολοφονία είχε συγκλονίσει όλη την Ελλάδα. Η εκτέλεση δια τουφεκισμού απαιτεί εθελοντές. Δώδεκα εθελοντές. Νωρίτερα εμφανίσθηκαν 30 εθελοντές από τη μονάδα της ΣΕΑΠ στον διοικητή πρόθυμοι να λάβουν μέρος στο εκτελεστικό απόσπασμα και να γίνουν και εκείνοι κομμάτι της διαδικασίας απονομής της δικαιοσύνης.

Επιλέγηκαν δώδεκα, και από αυτούς στα τουφέκια M-1 που χρησιμοποιούσαν είχαν σφαίρες τα έξι. Τα υπόλοιπα έξι είχαν άσφαιρα, για να μην ξέρει κανείς με σιγουριά ποιος τον σκότωσε.

Σε λίγα λεπτά το «πυρ» του επικεφαλής υπολοχαγού ακολούθησε μια ομοβροντία και ο Βασίλης Λυμπέρης σε ηλικία 27 ετών έπεφτε από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος. Θα ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που εκτελέστηκε στην Ελλάδα.

Η χαριστική βολή

Χρέος του επικεφαλής του αποσπάσματος είναι να δίνει μετά τη χαριστική βολή στο κεφάλι του θύματος, σε περίπτωση που εκείνο ζούσε ακόμη και ψυχορραγούσε. Ο υπολοχαγός του αποσπάσματος, όπλισε αλλά δεν κατάφερε ποτέ να τραβήξει την σκανδάλη. Ο Λυμπέρης ψυχορραγούσε, δεν είχε πεθάνει.

Διατάζει τον επιλοχία του αποσπάσματος να δώσει εκείνος τη χαριστική βολή. Και εκείνος όμως λυγίζει. Αφήνει το περίστροφό του στην άκρη και παίρνει ένα αυτόματο. Γυρίζει το βλέμμα του αλλού για να μην κοιτάζει τον Λυμπέρη να βγαίνει η ψυχή του, και πατάει τη σκανδάλη.

Το αυτόματο ξέρασε μια ολόκληρη ριπή που γάζωσε το κορμί του θανατοποινίτη δολοφόνου από το κεφάλι μέχρι τα πόδια. Η βολή αυτή παραμόρφωσε το πρόσωπό του.

Η καταδίκη του συνεργού

Την ίδια μέρα και ώρα επρόκειτο να εκτελεστεί στην Κέρκυρα και ο άλλος καταδικασθείς για την ίδια υπόθεση, Παύλος Αγγελόπουλος. Νωρίτερα, είχε κατατεθεί και για εκείνον αίτηση προς το Συμβούλιο Χαρίτων, η οποία επίσης απορρίφθηκε, όμως με ψήφους 4 προς 3.

Τη γνωμοδότηση του συμβουλίου υπέγραψε ο υπουργός Δικαιοσύνης Άγγελος Τσουκαλάς, δεν την επικύρωσε όμως ο αντιβασιλέας (δηλαδή ο δικτάτορας Παπαδόπουλος).

Τελικά, με το σκεπτικό του νεαρού της ηλικίας (δεν είχε συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του κατά τη στιγμή της τέλεσης του εγκλήματος) η εκτέλεση ανεστάλη, ενώ το 1975 μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, του απονεμήθηκε χάρη και αποφυλακίστηκε, έχοντας μείνει πάνω από 20 χρόνια στην φυλακή.