Το χρονικό των «Σατανιστών της Παλλήνης» – Η υπόθεση που έκανε την Ελλάδα να κοιμάται με ανοιχτό το φως
Ήταν Δεκέμβρης του 1993 όταν έπειτα από τις συντονισμένες ενέργειες των συγγενών της αγνούμενης Θεοδώρας Συροπούλου αποκαλύφθηκε μία απο τις πιο φρικιαστικές εγκληματικές υποθέσεις στα αστυνομικά χρονικά. Μία ιστορία που σόκαρε το πανελλήνιο, αφού εκείνη την περίοδο ήταν πολλοί εκείνοι που έμαθαν για τους σατανιστές, τις τελετές μύησης και τα φονικά.
28 Δεκεμβρίου 1993: To χρονικό των «Σατανιστών της Παλλήνης»
Μία πολύκροτη υπόθεση που, λόγω και των νέων ηθών που έφερε η ιδιωτική τηλεόραση στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας της, προκάλεσε τεράστια αίσθηση και ατέλειωτες συζητήσεις στα πάνελ των καναλιών και στην κοινή γνώμη, που επί 24ώρου βάσεως δεχόταν ασύλληπτες για τον ανθρώπινο νου λεπτομέρειες μαύρης μαγείας και δολοφονικών ενστίκτων. Οι «σατανιστές της Παλλήνης», όπως έμειναν στην ιστορία, ήταν μία ομάδα τριών νεαρών, οι οποίοι με τη δράση τους και τις αποτρόπαιες πράξεις τους αναστάτωσαν για μεγάλο διάστημα την ελληνική κοινωνία.
Διαβάστε επίσης
Δύο πολύ νέα αγόρια τότε από την Παλλήνη, ο «αρχηγός» της τριάδας, Ασημάκης Κατσούλας, ένας φίλος του, ο Μάνος Δημητροκάλλης και η φίλη του, Δήμητρα Μαργέτη ασχολήθηκαν με το σατανισμό.
VIRAL
Οι δύο παιδικοί φίλοι άρχισαν να κάνουν τελετές μαύρης μαγείας στην Παλλήνη και στο Κορωπί προσπαθώντας παράλληλα να μυήσουν και άλλους συνομήλικούς τους. Οι δυο τους ήταν τότε 21 και 19 ετών αντίστοιχα και η αστυνομία συνέλαβε μαζί τους και τη Δήμητρα Μαργέτη, 18 ετών τότε, η οποία κατηγορήθηκε για συνέργεια στις πράξεις τους.
Εκείνη την περίοδο ο τότε διοικητής της Ασφάλειας Αττικής, είχε ανακοινώσει στους δημοσιογράφους, όπως έλεγαν τα δημοσιεύματα της εποχής, ότι οι δύο συλληφθέντες ομολόγησαν τις πράξεις τους και προχώρησαν σε ανατριχιαστικές αποκαλύψεις για το τι έκαναν.
Ο τελετάρχης της τριάδας, όπως τον έχουν αποκαλέσει και ο Μάνος Δημητροκάλλης διέπραξαν το πρώτο τους έγκλημα στις 27 Αυγούστου 1992. Με το πρόσχημα της λευκής μαγείας οδήγησαν την 14χρονη Θεοδώρα Συροπούλου στη θέση Σέσι στο Κορωπί. Οι λεπτομέρειες που αποκαλύφθηκαν ήταν συγκλονιστικές και η άτυχη γυναίκα μαρτύρησε μέχρι να αφήσει την τελευταία της πνοή στα χέρια των σατανιστών.
Το δεύτερο θύμα τους ήταν η 28χρονη Γαρυφαλλιά Γιούργα. Ήταν Μεγάλη Τετάρτη, 14 Απριλίου 1993, όταν εντόπισαν τυχαία τη μητέρα δύο παιδιών και καμαριέρα ξενοδοχείου. Τη συνάντησαν όταν εκείνη επέστρεφε στο σπίτι της στα Γλυκά Νερά και υποδυόμενοι τους αστυνομικούς, την επιβίβασαν στο αυτοκίνητο του Κατσούλα και την οδήγησαν σε ερημικό σημείο στο Κορωπί. Η 28χρονη, είχε δυστυχώς την ίδια πορεία με το πρώτο θύμα.
Το προφίλ των «σατανιστών της Παλλήνης»
Ο Ασημάκης Κατσούλας γεννήθηκε το Μάιο του 1972 και διέμενε μέχρι τη σύλληψή του στην Κάντζα. Δημοσιεύματα της εποχής ανέφεραν βάσει των όσων τους έλεγαν εμπειρογνώμονες, ότι αφού είχε συμπληρώσει τα 17 του, είχε ανεπτυγμένες νοητικές ικανότητες, επιβλητική εμφάνιση και διακατεχόταν από ανησυχία πνεύματος.
Μετά το 1990, άρχισε να χάνει την επαφή του με την οικογένειά του, η οποία δεν γνώριζε τίποτα για τις πράξεις του μέχρι τη σύλληψή του, το 1993. Θεωρείται ο «εγκέφαλος» της τριάδας των σατανιστών, με τους συγκατηγορούμενούς του να τον σκιαγραφούν σαν μια αυταρχική προσωπικότητα που μπορούσε να παίρνει αυτό που θέλει και να ελέγχει τη βούλησή τους.
Ο Μάνος Δημητροκάλλης, έλεγαν πολλοί, είχε το προφίλ του ιδανικού εφήβου. Οι συμμαθητές του τον χαρακτήριζαν ως ένα παιδί χαμηλών τόνων. Γεννήθηκε το 1974 στην Αθήνα και έμενε στην Παλλήνη.
Η κοπέλα της «τριάδας» διέμενε στην Παλλήνη. Είχε γεννηθεί το 1977 και, όπως είχε γίνει γνωστό, γνωριζόταν από πολύ μικρή ηλικία με τον Κατσούλα.
Προκαταρκτική εξέταση
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1994, οι τρεις νεαροί σατανιστές μετά το τέλος της προκαταρκτικής εξέτασης και αφού ασκήθηκε εναντίον τους ποινική δίωξη από τον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών οδηγήθηκαν στον 19ο τακτικό ανακριτή για την απολογία τους.
Ο Κατσούλας στην εξάωρη απολογία του, προσπάθησε να διαψεύσει τις μαρτυρίες των συγκατηγορουμένων του που τον υποδείκνυαν ως «εγκέφαλο» της συμμορίας, υποστηρίζοντας πως ο ίδιος εκτελούσε απλά εντολές.
Ο Δημητροκάλλης με τη σειρά του υποστήριξε ενώπιον του ανακριτή ότι υπήρξε θύμα του Κατσούλα, ο οποίος τον πίεσε ψυχολογικά. Ομολόγησε την ενοχή του για το πρώτο έγκλημα, αυτό της 14χρονης Θ. Συροπούλου και μιλώντας στους δημοσιογράφους δήλωσε μετανιωμένος για τις πράξεις του.
Η 18χρονη Μαργέτη που κατά το συνήγορό της Αλέξη Κούγια υπήρξε το τρίτο μεγάλο θύμα, πέρα από τις δύο δολοφονημένες γυναίκες, υποστήριξε και αυτή πως είχε πέσει θύμα ψυχολογικού εξαναγκασμού του Κατσούλα.
Οι τρεις τους κρίθηκαν προφυλακιστέοι ύστερα από ομόφωνη απόφαση ανακριτή και εισαγγελέα, ως άτομα ιδιαίτερα επικίνδυνα για τη δημόσια ασφάλεια, για την πρόληψη τέλεσης αδικημάτων από μέρους τους και ως ύποπτοι φυγής.
Οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν ενώπιον του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας, ύστερα από παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών τον Ιούνιο 1995. Εκείνη την περίοδο σύσσωμη η ελληνική κοινωνία παρακολουθούσε την έναρξη της δίκης ενώ οι ομολογίες και οι λεπτομέρειες των ειδεχθών εγκλημάτων «πάγωναν» το πανελλήνιο. Ήταν χαρακτηριστικό μάλιστα ότι προτού αρχίσει η δίκη, οι δικαστικές Αρχές, εξαιτίας της δημοσιοποίησης κατά την ανακριτική διαδικασία των πολύπλοκων καταθέσεων και των απολογιών των κατηγορουμένων στα ΜΜΕ, απαγόρευσαν τη δημοσίευση άλλων στοιχείων. Στις 23 Ιουνίου 1995 οι κατηγορούμενοι απολογήθηκαν στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο, περιγράφοντας λεπτομερώς τη ζωή τους μετά την «μύηση» στο σατανισμό, αλλά απέφυγαν να μιλήσουν για τις εγκληματικές τους πράξεις.
Λίγες μέρες αργότερα και συγκεκριμένα την 1η Ιουλίου του 1995, το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο, καταδίκασε τους Α. Κατσούλα σε συνολική ποινή δύο φορές ισόβιας κάθειρξης και πρόσκαιρης κάθειρξης 12 ετών και 10 μηνών και τον Δημητροκάλλη σε συνολική ποινή δύο φορές ισόβιας κάθειρξης και πρόσκαιρης κάθειρξης 9 ετών και 10 μηνών για την κατά συναυτουργία τέλεση δύο ανθρωποκτονιών, καθώς επίσης για αντιποίηση δημόσιας εξουσίας, παράνομη κατακράτηση, αρπαγή ανηλίκου, καθύβριση του θρησκεύματος και σύσταση προς διάπραξη κακουργημάτων. Επιπρόσθετα, ο Ασημάκης Κατσούλας για βιασμό, ενώ ο συναυτουργός του Δημητροκάλλης για απλή συνέργεια.
Από την άλλη η συγκατηγορούμενή τους Δ. Μαργέτη, καταδικάστηκε σε συνολική ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης 17 ετών και 4 μηνών, αφού της αναγνωρίστηκε η ελαφρυντική περίσταση της μετεφηβικής ηλικία, όπως επίσης για απλή συνέργεια σε κάθε μία από τις ανθρωποκτονίες και αρπαγή ανηλίκου. Δύο χρόνια αργότερα οι τρεις καταδικασθέντες μέσω των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, ζήτησαν την επανεξέταση κατ’ ουσίαν της υπόθεσης από ανώτερο όργανο.
Στις 8 Δεκεμβρίου 1997 το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών συνεδρίασε στη δικαστική αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού με τους Κατσούλα, Δημητροκάλλη και Μαργέτη να αποσκοπούν στη μείωση της ποινής που ορίστηκε από το πρωτοβάθμιο όργανο.
Λίγες μέρες αργότερα, στις 20 Δεκεμβρίου, ο εισαγγελέας της έδρας, πρότεινε να κριθούν ένοχοι όπως και πρωτοδίκως οι δύο άνδρες για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως χωρίς ελαφρυντικό και η κοπέλα έχοντας το ελαφρυντικό της μετεφηβικής ηλικίας για απλή συνέργεια στο φόνο της 14χρονης Θεοδώρας Συροπούλου.
Έτσι, στις 24 Δεκεμβρίου το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών αποφάσισε ομόφωνα την ενοχή των κατηγορουμένων επικυρώνοντας τη πρωτόδικη ποινή τους. Όμως, έκαναν και τρίτη έφεση. Έτσι, στις 17 Ιανουαρίου το Ε’ ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου συνεδρίασε για να εξετάσει τις αιτήσεις αναιρέσεως της πρωτοβάθμιας ποινής που είχαν καταθέσει οι Δημητροκάλλης και Κατσούλας.
Οι αιτήσεις απορρίφθηκαν από το τμήμα του Αρείου Πάγου, ενώ την ίδια τύχη είχε και η αίτηση αναίρεσης που κατέθεσε ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Π. Ζαβολέας, ο οποίος διαφωνώντας κατ’ ουσίαν με την απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, που καταδίκασε την Δ. Μαργέτη με τη κατηγορία της απλής συνέργειας σε εγκληματική πράξη, ζήτησε την καταδίκη για άμεση συνέργεια και ηθελημένη συμμετοχή, χωρίς το ελαφρυντικό της μετεφηβικής ηλικίας.
Οι φυλακίσεις και η αποφυλάκιση
Από τις 23 Νοεμβρίου 2001 η Δήμητρα Μαργέτη βρίσκεται εκτός φυλακής αφού το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά στο οποίο προσέφυγε ζητώντας επανεξέταση των αιτήσεων για την αποφυλάκισή της, έκανε δεκτή την αίτησή της και διέταξε με όρους την αποφυλάκισή της με τον υπ’ αριθμόν 383 βούλευμα. Οι δικαστές έκριναν ότι επέδειξε καλή διαγωγή κατά την κράτησή της και πως δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο για την κοινωνία.
Όσον αφορά τους περιοριστικούς όρους που της επιβλήθηκαν αυτοί ορίζουν πως θα είναι υποχρεωμένη να διαμένει μόνιμα στο πατρικό της στην Παλλήνη, να παρουσιάζεται κάθε 1η και 16η του μηνός στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής της, ενώ της απαγορεύτηκε και η έξοδος από τη χώρα. Οι πληροφορίες αναφέρουν μάλιστα ότι πλέον έχει φτιάξει την οικογένειά της και έχει γίνει μητέρα αλλά εκείνη δεν θέλει να μιλήσει για τη ζωή της, σήμερα.
Ο Ασημάκης Κατσούλας βρίσκεται στη φυλακή και τα δημοσιεύματα της εποχής ανέφεραν ότι δεν έδειξε να συμμορφώνεται αφού ακόμα και μετά την βαριά ποινή του, δε δίστασε να απασχολήσει και πάλι τις Αρχές.
Μαζί με έναν άλλο συγκρατούμενό του που κατηγορείτο για ανθρωποκτονία, επικοινωνούσαν καθημερινά μέσω τηλεφώνου με δύο αδελφές 11 και 12 χρονών. Τους έλεγαν ότι είναι αστυνομικοί και ζητούσαν από τα κορίτσια να αγγίξουν απόκρυφα μέρη του σώματος τους, για να μπορέσει όπως έλεγε ο ίδιος να κάνει τηλεφωνική εξέταση DNA.
Τα δύο κορίτσια είπαν στους γονείς τους τι γινόταν και αυτοί με την σειρά τους πήγαν στο Τμήμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Από την ψηφιακή ανάλυση των τηλεφωνικών κλήσεων διαπιστώθηκε ότι οι τηλεφωνικές κλήσεις γίνονταν από τις φυλακές Μαλανδρίνου και από συγκεκριμένη τηλεκάρτα. Όταν πήγαν στις φυλακές ανακάλυψαν ότι την τηλεκάρτα αυτή χρησιμοποιούσαν ο Κατσούλας μαζί με τον άλλο συγκρατούμενο του. Στην κατοχή βρέθηκαν και άλλοι τηλεφωνικοί αριθμοί.
Επίσης τον Μάρτιο του 2005 σε μια άδειά του από τις φυλακές ο Κατσούλας είχε εμφανιστεί σε 23χρονη ως αστυνομικός και είχε προσπαθήσει να την αποπλανήσει, πάντα βάσει δημοσιευμάτων. Τώρα, κανείς δεν γνωρίζει τίποτα για τη ζωή του πίσω από τη φυλακή ή τουλάχιστον κανείς δεν θέλει να πει.
Ο Μάνος Δημητροκάλλης εκτίει την ποινή του στις φυλακές. Μάλιστα, σε κάποια από τις άδειες του, πήγε διακοπές με τους φίλους του και φωτογραφίες είχαν δημοσιευθεί σε κυριακάτικη εφημερίδα. Και η ζωή του Δημητροκάλλη παραμένει άγνωστη σήμερα.
Τα πρωτοσέλιδα του τρόµου
Οπως ήταν φυσικό, η συγκεκριµένη υπόθεση µονοπώλησε το ενδιαφέρον του Τύπου της εποχής, µε τους δηµοσιογράφουςνα προσπαθούν εναγωνίως να αποσπάσουν µια δήλωση των τριών πρωταγωνιστών. «Σύγχρονοι δράκουλες – Επιναν το αίµα των νεαρών θυµάτων τους!», ήταν ο κεντρικός τίτλος της «Απογευµατινής», που κυκλοφόρησε στις 29 ∆εκεµβρίου του 1993, ενώ στο πρωτοσέλιδο του «Εθνους» πρωταγωνιστούσε ο τίτλος «Ανήλικοι δαίµονες – Πώς έγιναν σατανιστές – Γιατί όσοι γνώριζαν σιωπούσαν», και σε αυτό της «Ελευθεροτυπίας» ο τίτλος «Κόλαση ’93 – Απίστευτες ανθρωποθυσίες σε τελετές µαύρης µαγείας».
Μάλιστα, την αµέσως επόµενη ηµέρα,δηλαδή την παραµονή της Πρωτοχρονιάς του 1993, η «Απογευµατινή» έφερε στο φως της δηµοσιότητας και ένα αποκλειστικό ντοκουµέντο, µε «τους σατανάδες να µιλούν» για το πώς µυήθηκαν στη µαύρη µαγεία και γιατί ήθελαν να «θυσιάσουν» την αδελφή του Μάνου και τη νεαρή ξαδέλφη της ∆ήµητρας, ενώ το «Εθνος» φιλοξενούσε συνέντευξη του Ασηµάκη Κατσούλα, µε τον τίτλο «Χέβι µέταλ και βιβλία µε οδήγησαν στον Σατανισµό».
0 ΣΧΟΛΙΑ