Τιτανικός: Αυτοί είναι οι «ξεχασμένοι» Έλληνες του ναυαγίου

Σαν σήμερα, στις 15 Απριλίου του 1912, ο κόσμος… βυθίστηκε μαζί με το «αβύθιστο» πλοίο του. Πάνω από 1.500 άνθρωποι χάθηκαν στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού, όταν ο Τιτανικός προσέκρουσε σε παγόβουνο στο παρθενικό του ταξίδι από τη Βρετανία προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ανάμεσά τους, και τέσσερις άνδρες από την Ελλάδα, από ένα μικρό χωριό της Μεσσηνίας, τον Άγιο Σώστη.

Το Athensmagazine.gr, με αφορμή τη σημερινή μαύρη επέτειο, κάνει μια αναδρομή στις ιστορίες αυτών των τεσσάρων επιβατών – ανθρώπων απλών, που αναζήτησαν μια καλύτερη ζωή στην Αμερική, και βρέθηκαν άθελά τους πρωταγωνιστές σε μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της σύγχρονης ιστορίας.

Η ζωή τους πριν το ναυάγιο

Ο Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, 30 χρονών τότε, ήταν ένας δραστήριος επιχειρηματίας με δική του μικρή μονάδα παραγωγής στη Νέα Υόρκη. Είχε επιστρέψει προσωρινά στην Ελλάδα για τη βάπτιση του γιου του, αλλά αποφάσισε να φύγει σύντομα για να συνεχίσει τις δουλειές του. Μαζί του πήρε τρεις συγχωριανούς του – τα αδέρφια Απόστολο και Δημήτριο Χρονόπουλο, καθώς και τον 19χρονο Βασίλη Καταβέλο.

Οι Έλληνες του ναυαγίου

Ήταν ο ίδιος ο Λυμπερόπουλος που έπεισε τους τρεις να αλλάξουν τα εισιτήριά τους και να ταξιδέψουν με τον Τιτανικό: «το πιο ασφαλές και πολυτελές πλοίο που φτιάχτηκε ποτέ». Δυστυχώς, η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

VIRAL

Δραματικές εξελίξεις στην Καλαμάτα: Δεν μπορεί να αναλάβει τις κόρες της 39χρονης η θεία τους – Τι συμβαίνει

Τι είπε ο 75χρονος στην Ναύπακτο: «Κόλλησε το γκάζι, τι έγινε… και πήγα κι έπεσα πάνω στα 3 μηχανάκια» – Ξέσπασε ο Ευαγγελάτος

Στην φυλακή γνωστός Έλληνας τραγουδιστής: Κατηγορείται για αποπλάνηση ανήλικης κατ΄εξακολούθηση – Τι συνέβη

Από όλους, μόνο ο Παναγιώτης Λυμπερόπουλος φέρεται να κατάφερε να βρει μια σωσίβια λέμβο – χάρη στη γνώση της αγγλικής γλώσσας και την ψυχραιμία του. Όμως ούτε η λέμβος ούτε εκείνος εντοπίστηκαν ποτέ.

Ο Καταβέλος, όπως λέγεται, αποφάσισε να μεταναστεύσει για να «συνετίσει» τον αδερφό του που ήδη ζούσε στην Αμερική και είχε ξεφύγει. Πούλησε ό,τι είχε και δεν είχε – λίγα πρόβατα και ένα κομμάτι γης – για να μπορέσει να ταξιδέψει. Στον Τιτανικό μπήκε γεμάτος όνειρα, αλλά δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό του. Το μόνο που γύρισε πίσω στην οικογένειά του ήταν μια τσατσάρα και το πιστοποιητικό γέννησης.

Τα αδέρφια Χρονόπουλου, 26 και 18 ετών, έκαναν το μεγάλο βήμα προς το άγνωστο με ελπίδα. Ο Απόστολος είχε ήδη ζήσει για κάποια χρόνια στην Αμερική και γύρισε για να πάρει μαζί του τον μικρό του αδερφό. Όταν όμως τους προτάθηκε το ταξίδι με τον Τιτανικό, θεώρησαν πως ήταν τύχη.

Σήμερα, στο χωριό Άγιος Σώστης, μπροστά από την εκκλησία, υπάρχει ένα μικρό μνημείο αφιερωμένο σε αυτούς τους τέσσερις άντρες. Μια λιτή επιγραφή υπενθυμίζει πως η Ιστορία γράφεται όχι μόνο από βασιλιάδες και πλοιοκτήτες, αλλά και από απλούς ανθρώπους που έψαχναν ένα καλύτερο αύριο.

«Εις μνήμην των τεσσάρων Ελλήνων θυμάτων του Τιτανικού του έτους 1912 αναζητούντων καλυτέραν τύχην εις ΗΠΑ δι’ εαυτούς και οικογενείας των. Βασιλείου Γ. Καταβέλου, Παναγιώτου Κ. Λυμπεροπούλου, Αποστόλου Μ. Χρονόπουλου, Δημητρίου Μ. Χρονοπούλου»

Οι Έλληνες του ναυαγίου

Μια πέτρα στη Μεσσηνία κουβαλά ακόμα το βάρος του Ατλαντικού. Και η μνήμη, 113 χρόνια μετά, παραμένει ζωντανή.