Τέσσερις βαθιά θρησκευόμενες αδερφές ευθύνονται για τον θάνατο 150 ατόμων – Εξαπατούσαν κορίτσια από την επαρχία

Τέσσερις σατανικές αδερφές, βαθιά θρησκευόμενες συγκλόνισαν με τα εγκλήματά τους την κοινωνία του Μεξικό, πριν από αρκετά χρόνια. Οι αδερφές «Ποκιάντσι» έχουν κατακτήσει την πρώτη θέση στο μακάβριο βάθρο των πιο αιμοβόρων κατά συρροή δολοφόνων του Μεξικό.

Αν και έχουν μείνει στην ιστορία ως αδελφές Ποκιάντσι, αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό είναι ένα παρατσούκλι. Στην πραγματικότητα, ονομάζονταν Ντελφίνα, Μαρία ντε Χεσούς, Κάρμεν και Μαρία Λουσία Γκονσάλες Βαλενσουέλα. Ο πατέρας τους, ονομάζονταν Ισίδρο και ήταν ένα αρκετά βiαιος και σκληρός άντρας.

Οι τέσσερις αδερφές Γκονσάλες Βαλενσουέλα

Μάλιστα διατέλεσε τα χρέη του σερίφη κατά την περίοδο της δικτατορίας, αλλά κατάφερε να διατηρήσει την θέση του και μετά την Μεξικανική επανάσταση και το ρίξιμο της χούντας. Οι τέσσερις αδερφές γεννήθηκαν μεταξύ του 1912 και 1927 και μεγάλωσαν σε ένα πολύ αυταρχικό περιβάλλον.

Ο Ισίδρο ήταν ένας άνθρωπος που ως πρώτο μέλημά του είχε θέσει, να αφαιρεί τις ζωές των αντιφρονούντων επί χούντας. Μετά την πτώση της δικτατορίας συνέχισε το “έργο” του σκoτώνοντας μικροαπατεώνες, ταραχοποιά στοιχεία αλλά και ανθρώπους που απλά είχαν προσωπικές διαφορές.

VIRAL

Ανείπωτο θρήνος στη κηδεία της Βασιλικής: Το τελευταίο αντίο στην 39χρονη που δολοφονήθηκε στην Καλαμάτα

Ο Γολγοθάς της Βασιλικής: Το βίντεο κλιπ που έπαιξε κρυφά και οι εξομολογήσεις της – «Μου είπε ”νομίζω, ότι κάτι μου δίνει, και αποκοιμιέμαι”»

Ανησυχία στην Εύβοια: Ποιες παραλίες έχουν γεμίσει με μέδουσες – Αποκαλυπτικά βίντεο, Live χάρτης

Είχαν μεγαλώσει σε ακραία οικογενειακή βία

Γεγονός ήταν ότι σε πολλές περιπτώσεις στερούσε τις ζωές των θυμάτων του μπροστά στα μάτια των μικρών τότε κoριτσιών. Για όποιον ή όποια από τους αναγνώστες μας σκεφτεί ότι ήταν η “δουλειά” του και δεν είχε πολλές επιλογές, θα αλλάξει γνώμη διαβάζοντας την συνέχεια.

Ο Ισίδρο μετά το σχόλασμα της βάρδιας γυρνούσε σπίτι και συνέχιζε εκεί να κακoποιεί την γυναίκα του και να χτυπάει τις κόρες του. Όλα αυτά γίνονταν σε καθημερινή βάση μέχρι που η τότε 16χρονη Κάρμεν δεν άντεξε και στα 16, προσπάθησε να το σκάσει με έναν μεγαλύτερο άντρα από το σπίτι, με τον οποίο διατηρούσε σχέση.

Ο Ισίδρο όμως τους πρόλαβε και αυτή την φορά δεν περιορίστηκε μόνο στο ξύλο. Για να παραδειγματίσει τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, έκλεισε την Κάρμεν στην φυλακή. Η 16χρονη έμεινε φυλακισμένη για 14 ολόκληρους μήνες. Αυτούς τους 14 μήνες, η εφιαλτική καθημερινότητα των υπόλοιπων γυναικών μέσα στο σπίτι έλαβε τέλος.

Έλαβε τέλος, όχι επειδή ο Ισίδρο, κατάλαβε τα λάθη του. Απλά εν αγνοία του σκότωσε έναν υψηλά ιστάμενο άντρα και έγινε καταζητούμενος. Όντας φυγάς, η τύχη του αγνοείται μέχρι και σήμερα. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι δεν επέστρεψε ποτέ στην οικογένειά του.

Όλα ξεκίνησαν όταν η μητέρα και ο πατριός έφυγαν από την ζωή

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’30 οι τρεις αδερφές τα έφερναν πολύ δύσκολα οικονομικά. Δούλευαν με εξαντλητικά ωράρια σε κάποια τοπική φάμπρικα κλωστοϋφαντουργίας και έμεναν στο ίδιο σπίτι με την μητέρα και τον πατριό τους. Όλα ξεκίνησαν όταν η μητέρα και ο πατριός έφυγαν από την ζωή.

Η μεγαλύτερη από τις κόρες, η Ντελφίνα είχε καταφέρει να αγοράσει την σιωπή κάποιων πολύ σημαντικών ανθρώπων του Μεξικού. Οπότε θεωρούσε ότι δεν διέτρεχε κάποιον κίνδυνο και μάλλον είχε δίκιο. Ξεκίνησε λοιπόν να παρανομεί μόνη της στην αρχή.

Όταν οι υπόλοιπες αδερφές είδαν ότι οι επιχειρήσεις της αδερφής τους πήγαιναν καλά, θέλησαν να μπουν κι εκείνες στο κόλπο. Από το 1938 ως και το 1964 λειτούργησαν συνολικά τρεις οίκους ανοχής. Ο τελευταίος είχε το όνομα «Las Poquianchis». Το όνομα ήταν εμπνευσμένο από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη και έτσι βγήκε και το παρατσούκλι στις αδερφές.

Τα κορίτσια μπορεί να είχαν κληρονομήσει την ανηθικότητα του πατέρα τους, αλλά δεν θέλησαν να λερώσουν τα χέρια τους με αίμα. Έτσι, μπορεί να διεύθυναν τους οίκους ανοχής, αλλά είχαν ρόλους καθαρά διοικητικούς. Κοιτούσαν το ταμείο, ρύθμιζαν τα δωμάτια των κοριτσιών, μιλούσαν με τους πελάτες.

Για τις βρώμικες δουλειές προσλάμβαναν εξωτερικούς συνεργάτες. Για την ακρίβεια, όταν μια γυναίκα έκλεινε τα 25 και θεωρούνταν μεγάλη, οι αδερφές έδιναν την εντολή να εκτελείτε. Αν κάποια έμενε έγκυος, τότε την έβαζαν να διακόψει την κύηση αναγκαστικά κι αν το παιδί από απροσεξία της κοπέλας γεννιόταν, τότε το σκότωναν αμέσως. Τα κορίτσια που δεν ήταν υπάκουα και προσπαθούσαν να το σκάσουν, τιμωρούνταν αυστηρά. Δεν τους δίνονταν νερό και φαγητό για μέρες και βιάζονταν κατ’ εξακολούθηση. Πολλές, έφευγαν από την ζωή εξαιτίας των κακουχιών.

Οι αστυνομικοί ανακάλυψαν πτώματα γυναικών και βρεφών

Όλες οι αδερφές καταδικάστηκαν σε 40 χρόνια φυλάκισης

Όταν οι αστυνομικοί έφτασαν στο σημείο διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες όντως ζούσαν κάτω από άθλιες συνθήκες, στοιβαγμένες σε μικρά δωμάτια και κακoποιημένες. Καθώς συνέχισαν τις έρευνες όμως ανακάλυψαν κάτι ακόμη πιο φρικιαστικό.

Γύρω από το κτίριο, στις αποθήκες και στα οικόπεδα που στεγάζονταν οι προηγούμενοι οίκοι, υπήρχαν πάνω από 90 πτώματα που ανήκαν σε νεαρές γυναίκες και βρέφη. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των αρχών τα θύματα ήταν πάνω από 150 σε πραγματικό αριθμό.

Καταδικάστηκαν σε 40 χρόνια φυλάκιση

Την επόμενη μέρα οι φυλλάδες των εφημερίδων γέμισαν τα πρωτοσέλιδα τους με τα πρόσωπα των αδερφών. Η μεξικανική κοινωνία οργίστηκε με έναν τρόπο πρωτόγνωρο και απαιτούσαν την παραδειγματική τους τιμωρία. Το δικαστήριο έδωσε στις αδερφές την ανώτατη ποινή των 40 χρόνων.

Οι τρεις από τις τέσσερις πέθαναν στην φυλακή, ενώ την δεκαετία του ΄80 η Μαρία ντε Χεσούς αποφυλακίστηκε και άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι.