ΑΡΧΙΚΗ LIFE RETROMANIA

Σαν σήμερα, 27 Μαρτίου 1821: Η θριαμβευτική είσοδος του Υψηλάντη στο Βουκουρέστι – Το όραμα για την αναγέννηση της Αυτοκρατορίας

Ο Πρίγκιπας Αλέξανδρος Υψηλάντης, εισήλθε θριαμβευτής στο Βουκουρέστι, την πρωτεύουσα της Βλαχίας
Ο Πρίγκιπας Αλέξανδρος Υψηλάντης, εισήλθε θριαμβευτής στο Βουκουρέστι, την πρωτεύουσα της Βλαχίας
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σήμερα, Παρασκευή 27 Μαρτίου, συμπληρώνονται 205 χρόνια από μία από τις πιο εμβληματικές, αν και τραγικές στην κατάληξή τους, στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης. Ήταν 27 Μαρτίου του 1821, όταν ο αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας, ο Πρίγκιπας Αλέξανδρος Υψηλάντης, εισήλθε θριαμβευτής στο Βουκουρέστι, την πρωτεύουσα της Βλαχίας, σηματοδοτώντας την κορύφωση του επαναστατικού αναβρασμού στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες. Η στιγμή εκείνη δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική κίνηση, ήταν η ενσάρκωση ενός οράματος που ξεπερνούσε τα στενά όρια του ελλαδικού χώρου, στοχεύοντας στην κατάλυση του οθωμανικού ζυγού σε ολόκληρη τη Χερσόνησο του Αίμου.

Το χρονικό της εισόδου: Μια πόλη σε επαναστατικό παλμό

Ο Υψηλάντης, έχοντας διαβεί τον Προύθο ένα μήνα νωρίτερα, στις 22 Φεβρουαρίου, και αφού εξέδωσε την ιστορική προκήρυξη «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος» στο Ιάσιο, κατευθύνθηκε νότια προς το Βουκουρέστι. Η υποδοχή που του επιφυλάχθηκε στην πόλη ήταν κάτι παραπάνω από θερμή. Χιλιάδες λαού, Έλληνες της διασποράς, Βλάχοι επαναστάτες και μέλη της Φιλικής Εταιρείας, είχαν κατακλύσει τους δρόμους για να υποδεχθούν τον «λυτρωτή». Ο Πρίγκιπας, φορώντας τη στολή του Ιερού Λόχου, της μονάδας που αποτελούνταν από εθελοντές σπουδαστές της Ευρώπης, εισήλθε έφιππος στην πόλη, συνοδευόμενος από τους επιτελείς του και τους άνδρες του. Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη από ελπίδα. Η Βλαχία βρισκόταν ήδη σε εξέγερση υπό τον Τούντορ Βλαντιμιρέσκου, και η ένωση των δυνάμεων του Υψηλάντη με τους ντόπιους επαναστάτες δημιουργούσε την ψευδαίσθηση μιας ακατανίκητης ισχύος.

Αλέξανδρος Υψηλάντης
Αλέξανδρος Υψηλάντης

Η Δοξολογία και η ευχή: «Και εις τας πύλας του Βυζαντίου»

Η πιο συγκλονιστική στιγμή της ημέρας εκτυλίχθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό του Βουκουρεστίου. Εκεί τελέστηκε πάνδημη δοξολογία, στην οποία ο Υψηλάντης χρίστηκε επισήμως ηγέτης του αγώνα. Οι παριστάμενοι, μέσα σε ένα κλίμα θρησκευτικής και εθνικής έξαρσης, έβλεπαν στο πρόσωπο του Υψηλάντη όχι μόνο έναν στρατηγό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, αλλά τον απόγονο των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων που επέστρεφε για να διεκδικήσει την κληρονομιά του.

Στο τέλος της δοξολογίας, ενώ οι καμπάνες ηχούσαν χαρμόσυνα, οι παριστάμενοι, προεστοί, κληρικοί και πολεμιστές, αναφώνησαν με μια φωνή τη φράση που έμελλε να μείνει στην ιστορία: «Και εις τας πύλας του Βυζαντίου!». Η ευχή αυτή δεν ήταν σχήμα λόγου. Αποτύπωνε τη βαθιά πεποίθηση των Φιλικών ότι η επανάσταση στη Μολδοβλαχία ήταν μόνο η αρχή μιας πορείας που θα κατέληγε στην Κωνσταντινούπολη. Το όραμα ήταν η ανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ή, τουλάχιστον, η δημιουργία ενός ισχυρού χριστιανικού κράτους στα Βαλκάνια, με κέντρο την Πόλη.

Η στρατηγική σημασία και το «Παιχνίδι» των Μεγάλων Δυνάμεων

Η είσοδος στο Βουκουρέστι έδωσε στον Υψηλάντη τον έλεγχο ενός σημαντικού διοικητικού κέντρου. Ωστόσο, πίσω από τους πανηγυρισμούς, τα σύννεφα είχαν ήδη αρχίσει να πυκνώνουν. Ο Τσάρος Αλέξανδρος Α΄, υπό την πίεση του Μέτερνιχ στο Συνέδριο του Λάιμπαχ, αποκήρυξε το κίνημα του Υψηλάντη και τον διέγραψε από τις τάξεις του ρωσικού στρατού. Ο Υψηλάντης, αν και γνώριζε τη δεινή θέση στην οποία περιερχόταν, επέλεξε να συνεχίσει. Πίστευε ότι η θυσία στις Ηγεμονίες θα λειτουργούσε ως αντιπερισπασμός για να στεριώσει η Επανάσταση στην Πελοπόννησο και τη Στερεά Ελλάδα, κάτι που τελικά συνέβη.

Ο Ιερός Λόχος θα έγραφε με αίμα τον επίλογο του κινήματος της Μολδοβλαχίας
Ο Ιερός Λόχος θα έγραφε με αίμα τον επίλογο του κινήματος της Μολδοβλαχίας

Ο Ιερός Λόχος και η κληρονομιά της 27ης Μαρτίου

Η παραμονή του Υψηλάντη στο Βουκουρέστι διήρκεσε λίγο. Οι εσωτερικές έριδες με τον Βλαντιμιρέσκου και η προέλαση των υπέρτερων οθωμανικών δυνάμεων οδήγησαν τελικά στην υποχώρηση προς το Δραγατσάνι. Εκεί, ο Ιερός Λόχος θα έγραφε με αίμα τον επίλογο του κινήματος της Μολδοβλαχίας, προσφέροντας μια ηρωική θυσία που συγκίνησε την Ευρώπη και ενίσχυσε το κίνημα του Φιλελληνισμού.

Ωστόσο, η 27η Μαρτίου παραμένει μια ημερομηνία-ορόσημο. Είναι η ημέρα που το ελληνικό έθνος, μέσω του Υψηλάντη, δήλωσε στην καρδιά της Ευρώπης ότι δεν διεκδικεί απλώς μια γωνιά γης, αλλά την επιστροφή του στο ιστορικό προσκήνιο ως πολιτική και πνευματική οντότητα.
Η ευχή «Και εις τας πύλας του Βυζαντίου» μπορεί να μην πραγματοποιήθηκε στρατιωτικά εκείνο τον χρόνο, λειτούργησε όμως ως το απόλυτο ιδεολογικό καύσιμο για την εθνική παλιγγενεσία. Υπενθύμισε στους επαναστατημένους Έλληνες ότι η καταγωγή τους και οι προσδοκίες τους ήταν πολύ μεγαλύτερες από τη μιζέρια του οθωμανικού επαρχιωτισμού.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου